⁊ ineptam letitiā ſeu inordinatā: ⁊ hoc mōdare hyſtrioni intuitu ſui officii peccatū eſt.Alio modo extēſo noīe dr̄ hyſtrio quicūqꝫquecūqꝫ inſtrumēta ꝓuocat homines ad letitiā. Pot aūt q̄ri letitia ex īſtrumentꝭ muſicisad recreatione ⁊ corporis valitudinē nō acinordinatā ſeu libidinoſam voluptatē. ⁊ hͦmō hiſtriōi ītuitu ſui officii pōt bn̄fm̄ tribuiquomōSequitur uidere at danduꝫ. Ad qd̓ nota ꝙ multa requirūt̉. Cōpaſſioproximi. Iſa. 58. Cum effuderis eſurienti aīaꝫtuam. Benignitas ꝟbi. Eccl̓iaſtici. 18. Nonneardorē refrigerabit ros. ſic ⁊ ꝟbum melius ꝙdatū. Abūdatia dati. Tho. 4. Si multum tibifuerit abundanter tribue. ⁊. 2. Cor̄. 9. Qui ꝑceſeminat parce ⁊ metet ⁊cͣ. Hylaritas dantis.Eccl̓. 35. In oī dato hylarē fac vultū. et. 2. cor.9. Non ex triſticia aut ex neceſſitate. hylareenī datorē diligit deꝰ. Humilitas dātis. ꝓꝟ̓28. Qui deſpicit depcantē ſuſtinebit penuriāDiſcretio. Eccl̓iaſtici. 12. Da iuſto ⁊ ne dederis peccatori. Acceleratio. ꝓꝟ. 3. Ne dicas amico vade ⁊ cras dabo tibi: cū ſtatī poſſis dareRecta intentio. at. 6. Cum facis el̓aꝫ neſciat ſiniſtra tua ꝗd faciat dextera. Pietas. pͥªThi. 4. Exercitatio corporis ad modicū valꝫPietas aūt valet ad omnia. Caritas. i. Cor̄. 13.Si diſtribuero in cibos paupeꝝ oēm facultatem meā: caritatē autē non hēam nihil mihiprodeſt. Ordo dandi. eccl̓iaſtici. 30. Miſerereaīe tue placens deo.Queritur poſtea at daqͣndodum. hoc eſt querere qn̄ omittit aliquis ſi nodat. ponat̉ .n. ꝙ hic ſit aliꝗs pauꝑ cuiꝰ pauꝑtas euidēs eſt: ⁊ aliquis diues q̇ habet ſuperflua multa. videtur ꝙ in hoc caſu iſte diuesomittat ſi non dat iſti petēti ẜm illd̓ p̄ceptū5. Mat. Qui petit a te da ei. qd̓ ē intelligēdūpro loco ⁊ tempore. Sil̓r Luce. xi. Date el̓am.Sed modo eſt tempꝰ ⁊ locꝰ: cum iſte modo indigeat ⁊ ip̄e ml̓ta ſuꝑflua habeat. gͦ omittit:ſi non dat. Itē Luce. 6. Quecūqꝫ vultis utfaciāt vobis homines ⁊ vos facite illis. Sediſte diues iuſte ⁊ diſcrete vellꝫ ſibi dari ſi eētin ſtatu huiꝰ pauꝑis. gͦ iſte diues tenet̉ darehuic pauꝑi in hoc caſu. gͦ ſi non dat peccat.Itē. i. Io. 3. Qui habuerit ſb̓am huiꝰ mūdi⁊ viderit fr̄eꝫ ſuū neceſſitate̓ hr̄e ⁊ clauſerītviſcera ſua ab eo: quo caritas dei manet ī eoSed iſte diues habet ſb̓am huiꝰ mundi: ⁊ vīdet fratrē ſuū neceſſitateꝫ hēre. gͦ ſi claudituiſcera ſua ab eo ita ꝙ non det ei aliquid: caritas dei non eſt in illo. gͦ peccat mortalr̄. Sidicat̉ ꝙ non claudit viſcera ſua ꝗa ꝯpatit̉ eiContra. ad hoc ſilr̄ tenet̉ pauper ſicut diuegͦ ꝓ nihilo p̄miſit apl̓us. qui hūerit ſb̓aꝫ huiꝰmundi: ſi ad aliud non tenet̉ diues ꝙ paupertenet̉ gͦ diues dare. Item Hieroꝰ. Aliensrapere ꝯuincit̉ ꝗ vltra neceſſaria ſibi retine̓ꝯprobat̉. gͦ niſi iſte diues det̓ huic pauꝑi indigenti de ſuꝑfluis ſuis ꝓ raptore habendus ēItē Mat. 5. Omni petenti te tribue. reꝫ .ſ.ſi habes. ſi non habes ſaltem voluntatē bonāContra. Dare poteſt alij eque indigēti: ⁊ ſidat abſolutꝰ eſt. gͦ non tenet̉ dare iſti. Iuxͣhoc ſolet obici de aliquo cui obuiat aliquis īextrema neceſſitate ꝯſtitutꝰ: ꝯſtat ꝙ tenet̉ edare modo. ſic gͦ ꝙ preparet ſe ad dandum: ⁊interim occurrit alius in extrema neceſſitatepoſitꝰ. querit̉ vtrū tenet̉ dare pͥmo. videt̉ ꝙſic ꝗa pͥus tenebat̉ ei dare: ⁊ non ē abſolutuaab illa tentione. gͦ adhuc tenet̉ dare ei. Cōtra. Si det 2º abſolutꝰ ē. ⁊ poſito ꝙ non poſſitreficere niſi alteꝝ tm̄. gͦ modo non tenet̉ dar̄pͥmo. Rº. Ad pͥmū dd̓ ꝙ in duobꝰ caſibusomittit diues ſi non dat pauperi indigenti.Primꝰ ē indigēti poſito ī extrema neceſſitate⁊ hoc dictat ei ꝯſcīa. ſi non tunc dat peccatmortalr̄. Unde Hiero. ſuper illud ad ro. 12.Si eſurierit inimicꝰ tuus ciba illū. Quiſquisin quacunqꝫ neceſſitate morituro ſuccurrerepoteſt: ſi non facit occidit. 2ꝰ caſus eſt ī uald̓īdigente ſꝫ non in extrema neceſſitate. Si .n.habet aliquis multa ſuꝑflua: nec ꝓponit meliꝰ diſpenſare vel eque bn̄: ⁊ tunc nō dat peccat mortalr̄. ⁊ ſic intellr̄ illud. i. Io. 3. Qui habuerit ſb̓am ⁊cͣ. ⁊ eccl̓iaſtici. 4º. Cl̓am pauꝑine defraudes: ſꝫ redde ei debitu ſuū. ⁊ canoAmbro. Non minoris criminis eſt habēti tolere ꝙ cum poſſis ⁊ abūdās ſis indigentibuſdenegare. Item Ambro. Nemo dicat ꝓpͥūqd̓ ꝯmune eſt. pluſqͣꝫ ſuffic̄ ad ſumptꝰ uiolenter obtentū ē. Ad pͥmū gͦ qd̓ obr̄ dd̓ ꝙ heceſt vera. iſte diues tenet̉ dare huic indigētpro loco ⁊ tꝑe. Sed hec eſt falſa. modo ē tp̄uꝫ⁊ locꝰ: ſi ꝓponit̉ meliꝰ dare uel eque bn̄. ſꝫ eſſetlocꝰ ⁊ tp̄s ſi nō ꝓponeret melius dare. Ad2ª dd̓. ꝙ iſte diues ſi eſſꝫ indiges indiſcretāhaberet voluntatē ſi omnibꝰ modis uellꝫ ſibidari ab aliquo ſeu meliꝰ ꝓponeret diſpenſarſeu non. Ad tertiū dicēdum ꝙ diues nonclaudit uiſcera ſua ab hͦ īdigēte quāuis no