prohibitū omnibꝰ. Repete̓ ꝟo ſine ꝯtentioneſine fraude: nec corā iudice omnibꝰ eſt ꝯceſſūRepetere ꝟo coram iudice ſine cōtentione ⁊fraude infirmis eſt ꝯceſſum. ꝑfectis ꝟo ꝓhibitum. Un̄ nō repete̓ ꝯſiliū eſt infirmis: ꝑfectisꝟo p̄ceptū. Un̄ ꝟſus. Expedit infirmis. licetabſqꝫ dolo ſine lite p̄latis. Licet hoc nō expedit anatorice nō licet vt per eum ſint res inlite petite.Secundo queritur ſettum ſit ꝑfectis repete̓. Si dicat̉ ſic̄ ſupra dictūeſt ꝙ eis nō licet repetere coram iudice̓ ⁊ cuꝫlite: licet tn̄ repete̓ ſimplr̄. ſine cauſa: ſine lite.ſine iudicio: ſeu non coram iudice̓. Tūc q̄rit̉ꝗ dicant̉ ꝑfecti. Si dicat̉ ꝙ illi ꝗ renunciauerūt omnibꝰ vt religioſi ẜᵐ ꝙ dr̄ Math̓. 19. Sīvis ꝑfectꝰ eſſe vade ⁊ vēde oīa que hēs ⁊cͣ. gͦpeccat mortalr̄ religioſi: ſi repetāt ſua. Itēcum oībus renūciauerūt non habent ſua. gͦ n̄poſſunt repetere ſua. gͦ non ē eis in ꝯſilio velp̄cepto n̄ r̄petere ſua. Si ꝟo dicat̉ ꝙ ē renūciare omnibꝰ ī ſingul̓: ⁊ ſic omnes religioſi renūciāt omnibꝰ. Et ē abrenūciare omnibꝰ ī coī⁊ ſic ī ꝯmuni poſſidēt fere omnes. tūc q̄rit̉de illis religioſis ꝗ omnibꝰ renūciauerūt inꝯmuni ⁊ in ſingulari. ⁊ ꝓcedit obligatio vtpͥus. Silr̄ querit̉ de clericis ſuppoſitꝭ antiquiscanonibꝰ ꝙ non poſſunt habere ꝓpriū. qd̓ intellr̄ quātū ad res eccl̓ie: quo poſſunt repete̓.℟ dd̓ ꝙ ſuppoſito ꝙ ꝑfecti dicant̉ ab renūciatione p̄prietatis ꝙ repete̓ ſua ē ẜᵐ duosmodos. Aliquis enī r̄petit ſua vt ſua ⁊ ꝓpterſe. Aliꝗs repetit ſua vt alteriꝰ ⁊ nō ꝓpter ſe.ſꝫ ꝓpter vtilitatē alteriꝰ. Dicēdū gͦ ꝙ ꝑfectisn̄ licꝫ repetere ſua vt ſua ⁊ ꝓpter ſe. ſꝫ ſua vtꝯmunia ⁊ vt ꝯgregatōis: ⁊ ꝓpter vtilitateꝫꝯmune. Un̄ Grego. Non ſolū cura dꝫ eſſe nenoſtra ſb̓trahāt: ſꝫ ne rapientes nō ſua ſemetipſos perdant. Si gͦ repetit ꝑfectꝰ dꝫ attēder̄bonū nō ꝓpͥum ſꝫ ꝯmune. qd̓ triplex ē. pͥmūē refrenatio maloꝝ ẜm quā etiā ꝯſulit̉ malisSi enim auferet̉ ius repetēdi daret̉ malis occaſio rapiēdi. Iob. 29. Cōterebā molas iniꝗ ⁊de dentibꝰ illiꝰ auferebā p̄dam. 2ᵐ bonū eſtvnitas ⁊ pax eccl̓ie que diſſiparet̉ ſi nō licerꝫſua repetere. 3ᵐ bonū eſt ꝯſolatio infirmoꝝꝗbus data ſunt tꝑalia non ſolū ad ſuſtentationē ſꝫ etiā ad ꝯſolationē. Cantꝭ. 2º. Leua eiꝰ ſb̓capite meo ⁊ dextera illiꝰ amplexabit̉ me: quīdeſperarent: ſi ablata repetere nō liceret. Intuitu gͦ ꝯmunis boni licet ꝑfectis r̄petere ſuavt alteriꝰ vn̄ ⁊ clerici non repetūt ſua noīeſuo ſꝫ paupeꝝ: nec monachus niſi noīe ꝯgregationis vel eccl̓ie. Religioſi ꝟo ꝗ oībꝰ renūciauerūt in ꝯmuni ⁊ in ſingulari: cū nō habeant reꝝ ꝓpͥetatē ſꝫ vſum tm̄ nō poſſunt repetere: niſi noīe illiꝰ fieret apud quē reſidet ꝓpͥetas: vt eoꝝ ꝯgregatio poſſit uſum hēre.Tertio queritur qmilt ſcvtrumul̓r licitū ī perfectis ſua repetere. vr̄ ꝙ nō pͥCor̄. 13. Caritas nō q̄rit q̄ ſua ſūt. Glo. Caritasnon repetit ablata. gͦ nullꝰ hēns caritatē pōtrepetere. Itē Greg. Cum ꝓ re terrena paxa corde cū ꝓximo ſcindat̉: apparꝫ ꝙ plus reaqͣꝫ ꝓximꝰ amat̉. Itē magis ē ꝓximꝰ diligēdus in infinitū ꝙͣ corpꝰ ꝓpͥum uel aliqd̓ tꝑalegͦ tenemur non r̄petere noſtra: ſi ſciamꝰ ſcandalizare ꝓximū. Itē dic̄ auctoritas. Quantum potes ſine peccato uitar̄ ſcandalū ꝓximidebes. Et apl̓us .i. cor̄. 8. Si eſca ſcandalizatfratre meū non mariducabo carnē in eternū.gͦ vbi īminet ſcandalū tenemur non r̄pete̓.Itē oꝑa miẜicordie q̄ ſunt in p̄cepto tenemur dimittē ꝓpter ſcandalum. gͦ ⁊ r̄pete̓ cūnon ſit in p̄cepto. licꝫ .n. cuilibꝫ r̄nunciare iuriſuo. Contra. i. Cor. 6. Omnia mihi licet ſꝫ n̄omnia expediūt. ⁊ exponit̉ d̓ repetitōe ſuoꝝLicitū igit̉ ē cuilibꝫ ſua r̄pete. Rº. ad pͥmūdd̓. ꝙ e rpete ex cupiditate: ⁊ ē repete̓ zelo iuſticie: ⁊ ē r̄petere timore caſus. Primo modonon ē repetere ex caritate. Caritas .n. non r̄petit ablata cauſa .ſ. cupiditatꝭ. Non eniꝫ ē amatrix pecunie ꝓpter ſe: ſicut ibi dicit gl. ꝙ ip̄aamat bonū incōmutabile. ⁊ omnia ꝯmutabilia refert ad illud. Repetere ꝟo zelo iuſticie lꝫꝑfectis ẜᵐ illum modum qui dictꝰ ē. Repeter̄ꝟo timore caſus ne .ſ. ꝓpter pauꝑtatē ⁊ indigētiā ruāt in pctm̄: licꝫ infirmis ne .ſ. egeſtateꝯpulſi furēt̉ ⁊ ꝑiurēt nomē dei ſui: ſicut dicit̉prouer. 30. Ad 2ᵐ dd̓. ꝙ ꝯtingit r̄peter̄ duobꝰ modis ꝯtētioſe ⁊ pacifice. Cōtētioſe nullilicet. ⁊ ſic intelligitur auctoritas Gregorii ꝑcontētioneꝫ enim pax a corde ſcindit̉. Ad3ᵐ dd̓ ꝙ oportꝫ tenere quod certū ē. Certumē autē ꝙ raptor ē qui abſtulit. Incertū aūt ēꝙ ſcandalizabit̉. ⁊ pſi ſcirē ꝙ ſcandalizabit̉:ſi repetā: ſi infirmꝰ ſum ⁊ timeam caſum ꝓpriū ex non repetēdo p̄ponderat ſcandalumpropͥum ſcandalo ꝓximi: ⁊ plus teneor uitar̄ſcandalū ꝓpriū ꝙ alteriꝰ. Si ꝟo ꝑfectꝰ ſum⁊repeta ꝓut dictū ē ſicut p̄ponderat bonū coēbono ꝓximi: ſic p̄ponderat ſcādalum ꝯmune