Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

pluriū ſcandalo ꝓximi ſiue ſingulari. Accideret aūt ſcandalū ꝯmune .ſ. diſſi patio paciſ vtilitatꝭ ꝯmunis: niſi fieret repetitio. augeret̉ etiā ſcandalū maloꝝ: non refrenaret̉malicia eoꝝ. Ad quartū dd̓. eſt ſcādalūactiuū dictū .ſ. vel factum minus rectū p̄ſtāsalteri occaſionē ruine. eſt ſcandalū paſſiuūIllud qd̓ dicit apl̓us intellr̄ de ſcandalo actino. ſic etiā tenemur repetere ſcādaloaſtiuo .i. faciēdo vel dicēdo aliꝗd minꝰ recteamoto ſcandalo actiuo non tenemur nonrepetere ꝓpter ſcandalū paſſiuū. hoc ē ꝙͣuisille ſcandalizet̉ a quo repetit̉. vn̄ illa auctoritas. quātū potes ſine peccato ⁊cͣ. intellr̄ ſaluatriplici ueritate. doctrine. ſcilꝫ. uite iuſticie.Hon eēt aūt ſaluata ꝟitas iuſticie ſi auferret̉r̄petitio. Ad vltimū dd̓. oꝑa miẜicordienon ſunt dimittēda ſimplr̄ ꝓpter ſcandaluꝫquanuis differenda.vtrūQuarto queritur licitūſit omnia repetere. Et pͥmo querit̉ an liceatrepetere ſuꝑfluū: an neceſſariū tm̄. cum dic̄Aug. in glo. De neceſſariis ſi ꝑdideris vnumſine tolli reliquū. Quid de ſuꝑfluis. Und̓Aug. de ſermone dn̄i in monte. Si de neceſſariis hoc imperatū eſt: quanto magis ſuꝑfluauaqꝫ ꝯtemere ꝯuenit. Itē omneſuꝑfluū alienū ē: ꝗa ē indigentis. alienūnon liceat repetere: neqꝫ ſuꝑfluū.. Tamde neceſſario ꝙͣ de ſuꝑfluo ꝯpetit r̄petitio ẜꝫmodū qui dictus eſt. ſꝫ in hoc eſt dr̄ia. ꝗa poſtrepetitionē teneris neceſſariū diſpenſareindigenti: ſꝫ ſuꝑfluū teneris. Pōt ſuꝑfluuꝫrepeti ad diſpenſandū: ſꝫ non ad retinēdū.ẜm hunc modū ſuꝑfluū eſt alienū tuū. alie ad retinēdū. tuū ad diſpenſandū. Querit̉ etiā vtrū illud p̄ceptū ſilr̄ ſit intelligēdūde ſeruis ſicut de rebꝰ. Ad qd̓ ꝯbic̄ augꝰ. in li.de ſermone dn̄i in monte dicēs. Non xp̄ianūſic oꝑꝫ poſſide̓ ſeruū: quo equū aūt argentuꝫ: fieri poſſit vt maiori p̄cio valeatꝰ equusqꝫ ſeruus multo magis auꝝ vel argentumSi non ē xp̄ianꝰ poſſidēdus vt ſeruus ſicutequus. non eſt repetendꝰ non ſit ſeruus.℟º ẜᵐ aug. Si ille ẜuus rectiꝰ honeſtiꝰad colēdū deū accomodatiꝰ a te dn̄o educat̉ regit̉ ab illo poteſt qui capit auferre:neſcio vtꝝ ꝗſꝙͣ dicere audeat vt veſtimētūeūj debere ꝯtemni: qͣſi dicat in tali caſu dꝫꝯtemni repetitio ſerui ſic̄ repetitio pallii.Poſtea queritur dep̄cepto patīe ꝙͣtū ad iniuriā in angaria oꝑū de quā dr̄ Mat. 5. Si quis te angariaueritmille paſſus vade illo alia duo: dr̄ angaria indebiti officii exigētia in ꝓpͥam ꝑſonamQuerit̉ pͥmo quare ponit angariam millepaſſuum ẜᵐ hūc numeꝝ pluſꝙͣ ẜm aliū numerum. Itē querit̉ quare vni miliario additalia duo. Itē querit̉ vtrū illud p̄ceptū ſitad lr̄am obſeruandū.. Ad pͥmū dd̓ ẜmglo. ipſe dn̄s determinat angariam millepaſſuum quia hoc eſt iter ſabbati: quo deſigͣt̉ꝑfectio ſpūalis: que in impletionē huiꝰ p̄ceptioſtendit̉. hanc ronē ponit aug. in li. de ſermone dn̄i in montē. Ad 2ᵐ dd̓ ẜm aug.ꝑfectio patīe in tribꝰ ꝯſiſtit. corpore. volūtate rōne. vt ſi artaris alicui impede̓ corporaleſeu ꝑſonale obſeꝗum: qd̓ intellr̄ per angariāmille paſſuū: ſit rōnabile volūtariū que ſūtqͣſi ad alia duo millia. ro. 12. Rōnabile ſit obſequiū noſtrū.. 2. cor̄. 9. Unuſꝗſqꝫ ꝓut deſtinauit ī cord̓ ſuo. qd̓ ſignatū ē Iob. i. Iob erattria millia cameloꝝ. Camelꝰ eſt aīal onerifeꝝin quo operatio ſeu angaria opeꝝ ſolent exerceri. Camelꝰ etiā ſcindit ungulā in diſcretioinſinuat̉. Ad onera volūtarie ſe ſb̓mittit: inquo volūtas. Ad tertiū dd̓ ẜᵐ aug. in li.ẜmone dn̄i in monte. Si quis te angariaueritmille paſſus: vade illo alia duo. vtiqꝫ taꝫ ut pedibꝰ agas qͣꝫ vt animo ſis paratꝰNam in ip̄a xp̄iana hiſtoria in quo ē auctoritas nihil tale inuenies factū a ſanctis vel abip̄o dn̄o cum in homine que ſuſciꝑe dignatꝰeſt viuēdi nobis exemplū p̄be̓t. ſꝫ ſi quis cogitte ẜuire ſolaciū tibi impendit ꝯpaſſionisaffectu paratꝰ eſto multo plus impendere.Onſequēter querit̉ de p̄ceptis bn̄ficētie que ſūt duoNam ẜm Rabanū duo genera p̄ſtādi reꝑiūt̉vel ꝗa beniuole damꝰ vel reddituro accomodamꝰ. Querūt̉ duo. Primū de p̄cepto erogatōis ſeu donatōis. 2ᵐ de p̄cepto mutuiſiue ꝯmodatōis. Primo q̄rit̉ de p̄ceptoerogationis: de quo dr̄ Mat. 5. Qui petit a teda ei. Luce. 6. Omni petēti te tribue. Iuxtaquod etiā dicit̉ Luc. xi. Date elemoſinā ecceomnia munda ſunt uobis. Et circa p̄ceptūquerūt̉ plura. pͥᵐ ꝗd p̄cipiat̉ dari. 2ᵐ ꝗsiubeat̉ dare. 3ᵐ cui p̄cipiat̉ dare. quo qn̄ tenemur dare. 5ᵐ quare attribuit̉ el̓e