clericis ſꝫ laycis. ⁊ hoc ſic̄ dictū eſt flagranteiniuria ⁊ cum moderamīne ⁊ ī inſtanti: nonautē eēt moderamē ſi nō impeteret̄ armis ⁊inpeteret armis. Si ꝟo repellat̉ iniuria vlciſcendi libidine: ſic nulli licet iniuriā repelle̓:vel reſiſtē malo. ⁊ ſic intellr̄ illud ro. 12. Nonreddētes malū ꝓ malo. ⁊ illud p̄ſ. Si reddidiretribue. mihi mala ⁊cͣ. Dicēdū gͦ ꝙ repellereiniuriā ſeu reſiſte̓ malo animo vlciſcēdi oībꝰeſt phibitu. Un̄ illud qd̓ dic̄ apl̓us ad ro. 12.Hō voſmetipſos defendētes cariſſimi: intelligit̉ ex libidine vindicte. vn̄ ſtatīm ſb̓iūgit̉.Sed date locū ire. ſcriptū ē enim. mihi vīdictā. Repelle̓ gͦ īpediēdo nō repugnando oībꝰꝯceſſum ē. vel etiā arguēdo v̓bis vt dn̄s. vn̄glo. ſuꝑ Io. 13. ſuꝑ illd̓. Dedit ei alapā ⁊cͣ. On̄dit p̄cepta patīe nō oſtētatione corꝑis ſꝫ preparatione cordiſ faciēda. Pōt enī ꝗs maxillāviſibilr̄ prebe̓ iratꝰ. Meliꝰ gͦ rn̄dit ꝟe placatꝰ⁊ ad ferēda grauiora tranꝗllo animo paratꝰEt ſic intellr̄ illd̓ Mat. 5. Si quis te ꝑcuſſeritin dextra maxilla prebe ei ⁊ alterā. hoc eſt paratꝰ ſis aliā ſuſtine patiēter. Repelle̓ ꝟo cogete neceſſitate iniuriā vi publica ⁊cͣ. armis inprohibitōe eſt clericis in ꝯſilio laicis. Repelle̓ꝟo vi pͥuata ſine armis in ꝯſilio ē clericis. Sicgͦ pꝫ ſolutio ad obiecta. ⁊ quō hoc ꝙ dr̄ nō reſiſtere malo differenter intellectū in ꝯſilio ſit⁊ in p̄cepto. Ad illd̓ qd̓ obicit Marcellinꝰad aug. rn̄dendū ẜᵐ aug. ad Marcellinū. ꝗdeſt reſpublica niſi res populi. res gͦ ꝯmūis resvtiqꝫ cītatis. Quid eſt aūt ciuitas niſi multitudo hominū in quoddā vinculū redacta cōcordie. Qui gͦ vincit in bono malū patienteradmīſtrat tꝑalia ꝯmoda: vt iniurioſus ī concordiā qua nihil eſt vtilius ciuitati penitensacꝗrat̉ victꝰ nō ſeuientis viribꝰ: ſꝫ beniuolētia patiētis. Sic gͦ ſolet intelligi illud ꝟ̓bū acſi dictū eēt. Si qͣs in te meliora fuerit p̄ſecutꝰ⁊ īferiora ei p̄be: ne vindicte potiꝰ ꝙͣ patiētieſtudēs ꝯtemnas eterna ꝓ temporalibꝰ: cū potiꝰ tēporalia ꝓ eternis ꝯtemnēda ſint tanꝙͣ ſiniſtra pro dextris. Ad vltimū dd̓ ẜm aug.ad Marcellinū ꝙ iſta p̄cepta magis ad p̄ꝑatonē cordis ꝙͣ ad opus qd̓ ī aperto fit ꝑtinētvt teneat̉ cū patīa cū beniuolētia. in manifeſto aūt adſit qd̓ eis videt̉ ꝓdeſſe poſſe: quibꝰbn̄ uelle debemꝰ. Cui aūt licentia iniquitatiseripit̉ utilr̄ uincit̉: qm̄ nihil eſt infeliciꝰ felicitate peccātiū: qua penalis nutrit̉ impunitasī mala volūtas uelut hoſtis īterior roborat̉Ad illud ꝟo qd̓ q̄rit̉ de lege talionis an̄ retractet̉ dd̓. ꝙ lex talionis retractat̉ quantuꝫad pͥuatā ꝑſonā ſꝫ nō quātū ad iudice. pͥuataenim ꝑſona ſi uindicta expete̓t malū ꝓ maloredde̓t: ut dic̄ aug. iudex ꝟo noͣ. ſꝫ amore iuſticie iuſtū redde̓t ꝓ iniuſto: qd̓ eſt bonū ꝓ maloqd̓ etiā deꝰ iudex facit. Et nota ꝙ dicit augꝙ ī his n̄ ꝓhibet̉ uindicta que eſt ad correctioneꝫ: quia ipſa ꝑtinet ad mīam: nec impeditmanſuetudine. ſ hoc n̄ ꝯcedit̉ niſi ei cui ptāsordine data eſt ⁊ ſine ira ut patri ī filium.Einde queriturde p̄cepto patiētie reſpectu ablatōisreꝝ de quo. 5. Mat. Et qui tecū uult ī iudicioꝯtendē̓ ⁊ tunicā tolle̓: relinque ei ⁊ pallium.Circa qd̓ querūt̉ quatuor. Primū utrū ſutlicitū ſua repete̓. 2º utrū ſit licitū ꝑfectis reperere. 3º utrū ſit licitū ul̓r imperfectis ſuapete. 4 utrū ſit licitū oīa repetere.Quantum ad primūobr̄. Nam ꝑ illud p̄ceptū. 5. Mat. uidet̉ ꝙ nonliceat alicui ſua repetere. Ad idem Luce. 6º.Qui aufert que tua ſunt nō repetas: ⁊ ꝗ aufert tibi ueſtimētū: ⁊ tunicā noli prohibere.Item. i. Cor̄. 6. Delictū ē in uobis ꝙ iudiciahabetis inter uos: quare non magis īiuriamaccipitꝭ. Contra. i. Cor̄. 6. Oīa mihi licent ſꝫnon oīa mihi expediūt. ⁊ dic̄ ibi gl. ꝙ licebatapl̓o ſumptꝰ repetere: ſ non expediebat. Sedlicitū ē qd̓ nullo iure ꝓhibet̉. gͦ repetere nonꝓhibet̉ a dn̄o. ℟º ẜm glo. i. Cor̄. 6. Contingitrepetere ſua coram iudice fideli. Corā iudiceīfideli nulli licet. Un̄. i. Cor̄. 6. Audet ꝗs ueſtrū hn̄s negociū aduerſꝰ alteꝝ iudicari apd̓iniquos. glo. i. īfideles .i. ꝗ iniꝗ ſunt fidelibusquocūqꝫ modo poſſunt. Item ꝯtīgit repetere ſua corā iudice fideli duplr̄. aut cū ꝯtentione ⁊ fraude: aut cū caritate ⁊ amore iuſticie. pͥmo modo nulli licet. ⁊ ẜm hoc ītellr̄ illd̓preceptum Mat. 5. Si ꝗs uoluerit tecū ī iudicio ꝯtendere dimitte̓ ei ⁊ palliū. Glo. An̄ꝙͣꝯtendas .i. cū ꝯtentōe repetas. 2º modo licetīfirmis ⁊ īperfectis repetere ſua. ꝑfectis ꝟo n̄licet. ⁊ hoc eſt qd̓ dic̄ glo. i. Cor̄. 6º. Perfectislꝫ repetere ſua ſimplr̄ .ſ. ſine cauſa: ſine lite: ſeuiudice. Non enī cōuenit eis mouere cauſamante iudicem. Infirmis ꝟo lꝫ repetere ſua mouendo cauſam ante iudicem: ſꝫ non cum contentōe ⁊ fraudulēter ul̓ apud īfideles iudices. Ex quo manifeſtum ē ꝙ r̄petere ſua ꝯtētioſe ul̓ fraudulēt̓: ul̓ coram iudice infideli ē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten