erogatione bn̄ficioꝝ: cū. dr̄. Qui petit a te daei. 3 ꝑ p̄cepta caritatis in dilectione inimicoꝝ: cū dr̄. Audiſtis ꝗa dictū ē. diliges amicutuū ⁊cͣ. ego aut dico vobis. diligite inimicosveſtros ⁊cͣ. Primo igit̉ inquirēdū eſt de ꝓhibitione iuratōis. 2º de p̄cepto ſimplicis a ſſertōis ꝟitatis. Sed de hoc ſufficienter determinatū eſt in inꝗſitōe decalogi. qōn de precepto. Nō falſum teſtimoniū dices. 3º querendū eſt de p̄ceptis patiētie. 4º de p̄ceptbn̄ficentie. 5º de p̄ceptis caritatis.Quantuꝫ ad primumquerit̉ vtrū iurare ſit vl̓r ꝓhibitu ⁊ malum.quāuis aut illud fuerit ſupra pleniꝰ diſputatū qōe de 2º p̄cepto decalogi: adhuc tn̄ circahͦ obr̄ in hūc modū. Cū enim iurare ſit actusper que aſſimilamur deo: quia dr̄ in pͦs. Iurauit dn̄s ⁊ nō penitebit eū. deꝰ autē nullū pōtfacere malū. gͦ iurare ſimplr̄ n̄ ē malū. Iteꝫiurauit xp̄us. Ame amē dico vobis in Ioh̓e īmultis locis. Iurauit angelꝰ. io. apocꝭ. iurauitapl̓us ad phil̓. i. Teſtis eſt mihi deꝰ ⁊cͣ. gͦ iurarͣnō ē peccatū. Itē in veteri teſto tā pr̄iarche qͣꝫ ꝓph̓e licite iurauerūt. gͦ licitū ē iurareItem Deūtꝭ. 6. dr̄. Dn̄m deū tuū timebis ⁊illi ſoli ſeruies ⁊ ꝑ nomē eiꝰ iurabis. Si gͦ aliaque ponūt̉ in iſta ſerie p̄ceptionis ſunt licitagͦſilr̄ ⁊ iſtud. Itē Mat. 5. dic̄ dn̄s. Dictū eſtantiꝗs. reddeſ dn̄o iuramēta tua. Omne aūtqd̓ dꝫ reddi dn̄o licitū eſt. Iuram̄tū gͦ licitūeſt. Item in pͦs. dr̄. Laudabūt̉ omnes ꝗ iurant in eo. Sꝫ nullꝰ dꝫ laudari de malo. gͦ iurare in deo non eſt malum. Contra. Iacobivltimo. An̄ omnia fratres mei nolite iurareneqꝫ ꝑ celū neqꝫ ꝑ aliud quodcūqꝫ vt non ſb̓iudicio decidatis. gͦ ꝗ iurat aliquo modo decidit ſb̓ iudicio. gͦ peccat mortalr̄. iurar̄ ergomalū eſt ſimplr̄. Itē aug. in ſermone de ꝑiurio. Falſa iuratio ꝑnicioſa. ꝟa periculoſa. ſecura nulla. Itē iurare ſine cauſa eſt aſſume̓nomē dei in vanu. gͦ iurare omni circūſtātiaremota ē malū: ꝗa ꝯtra p̄ceptū. Itē iuraremultiplicatū ꝑ ꝯſuetudīne eſt peccatū. vndedic̄ interl̓. Uſum iuramēti ꝓhibet .i. ꝯſuetudinē. Itē ꝯtra. Aug. ſuꝑ Mat. 5. Iuratio noeſt bona: non tn̄ mala eſt: cū eſt neceſſaria. gͦ ēindifferes. Item obr̄ Deutꝭ. 6º. Per nomendei tui iurabis. ⁊ Mat. 5. dicit̉. Non iurabisomnino. Aut gͦ vtrūqꝫ iſtoruꝫ eſt p̄ceptū: autvtrūqꝫ ꝯſiliū. aut vnū iſtoꝝ p̄ceptū ⁊ alteꝝprohibitio. aut alteꝝ ꝑmiſſio ⁊ alteꝝ ꝯſiliū.Sꝫ ꝯſtat ꝙ nec vtrūqꝫ p̄ceptū nec vtrūqꝫ ꝯfiliū eſt. Si enim vel vtrūqꝫ p̄ceptū vl̓ vtrūqꝫꝯſiliū ē: ſequit̉ ideꝫ inconueniēs vt cogamurꝯcedere deum dediſſe vel p̄cepta vel ꝯſiliaꝯtraria. Itē ꝯſtat ꝙ nec alteꝝ p̄ceptū ⁊ alteꝝ ꝓhibitio eſt. Si eniꝫ hoc eēt. gͦ cū vtrūqꝫvrgeat ⁊ vtrūqꝫ neceſſitate inducat: neceſſario ad vtrūqꝫ tenemur. Et ita ſeꝗt̉ ꝙ aliquaꝓhibitio diuina licita ſit: qd̓ eſt inconueniēs.Itē ꝯſtat ꝙ alteꝝ non eſt p̄ceptū ⁊ alteꝝꝯſiliū. Ponat̉ enim ꝙ iurare p̄ceptū ſit: ſicutvidet̉ Deutꝭ. 6. ⁊ non iurare ꝯſiliū: ut Mat..5. Non iurare gͦ ꝯſiliū eſt. gͦ ſi non iuras nondelinquis: ꝗa non ſequendo diuinū ꝯſiliumnon delinquis. Sed econtͣ iurare p̄ceptū eſt.gͦ ad illud ex neceſſitate teneris. gͦ illud ſoluendo ex neceſſitate tranſgrederis. Tenerisenim iurare cū iurare p̄ceptū ſit. quia omnep̄ceptū dei neceſſitas eſt. gͦ ſi nō iuras: ꝯſiliuꝫdei ſequeriſ. Sed exequēdo ꝯſiliū p̄cepto dn̄inon obedis. Trāſgrederis gͦ p̄ceptū dn̄i ſoluēdo cui neceſſario teneris obedire: ⁊ ita fas⁊ trāſgreſſio ꝯueniūt ī eodē. qd̓ eſt ualde incōueniens. Idem incidit in aliud inconueniens ſi e9. dicat̉ ꝙ iurare ꝯſiliū eſt ⁊ n̄ iurarep̄ceptū. Item ſi dicat̉ ꝙ iurare ꝑmiſſio eſt:non iurare ꝟo ꝓhibitio uel preceptū: ſiue e9.incidit inconueniēs. Permiſſio enim ſine cuipa eſt. trāſgreſſio aūt culpa ē. ⁊ ita tnͣſgreſſioculpaꝫ ingerit: quā ꝑmiſſio tollit. ℟º ꝗdaꝫdicūt ꝙ in eccl̓ia dei ſunt quatuor genera hominū: ẜᵐ que diſtinguūt̉ in ſcripturis qͣtuogn̓a inſtitutionū. Nā ꝗdam ſunt ꝑfecti. ꝗdaꝫꝑficiēdi. ꝗdā infirmi. ꝗdam reprobi. Inſtitutionū ꝟo ſacre ſcripture quedā ꝯſiliū ꝯtinent.quedam preceptū. quedā ꝑmiſſionē. quedamꝟo ꝓhibitionē. Que gͦ ꝯſiliū ꝯtinent dataſunt perfectis. que preceptū ꝑficiēdis. que permiſſionē īfirmis. que ꝓhibitōem reprobis. ꝟbi grā. Conſiliū eſt uendere oīa ⁊ dare pauꝑibus. p̄ceptum diligere deū. ꝑmiſſio nubere. ꝓhibitio non occidere. Preceptum ⁊ ꝓhibitioſunt neceſſitatꝭ. ꝯſiliū ⁊ ꝑ̄miſſio uolūtatꝭ. Naꝫp̄cepto ⁊ ꝓhibitōi non īpune reſiſtes. Cōſilioautem ⁊ ꝑmiſſioni niſi uolueris non acꝗeſciſante uotum dico uel ſuſceptionē. Nam poſuotum ꝯtinentie qd̓ eſt ꝯſilii cogeris id obſeruare. ⁊ poſt nuptias que ſunt ꝑmiſſionis n̄poteris uxorē dimittere. Iurare gͦ qm̄ ad īfirmitate ꝑtinet ꝑmiſſionis eſt. Non iurare aūtqm̄ maioris ꝑfectōis eſt ꝯſilii eſt. Sꝫ meliuidet̉ dd̓ ꝙ ī eo qd̓ eſt iurare ꝯcurrūt duo .ſ.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten