expreſſe ꝑ iſtū tex. ꝙ ſi eruerit ſibi uel abſciderit hiꝰ membra non peccabit. Hoc etiā legit̉ īvitis patrū frequēter a ſanctis factū. Iteꝫeū ordinē caritatis nullꝰ debꝫ habere p̄cioſiꝰcorpus ſuū ꝙͣ animā. gͦ ſi membrū corporis ſitin ſcandalū aīe dꝫ abici. Itē ſi ſine peccatomembrū corruptū pōt abſcīdi ne corruptōeſua reliqua mēbra vel corpus inficiat̉. gͦ multo magis ne anima inficiat̉. Contͣ. In canonibꝰ apl̓oꝝ. Si ꝗs abſciderit ſibi virilia nonfiat clericꝰ: ꝗa ſui ipſiꝰ eſt homicida ⁊ dei cōditioni inimicus. diſtin. 55. Item ex ꝯcilioarelaten̄. di. 55. Si ꝗ ſe carnali vitio repugͣredebere neſciētes abſcindūt ad cleꝝ ꝑuenirenon poſſunt. Itē di. eadē Innocētius. Quipartem cuiuſlibꝫ digiti ſui ſibi ipſi volens abſcidit: hunc ad cleꝝ canones nō admittunt.Ex his canonibus videt̉ ꝙ non liceat aliquomodo ſibi ipſi aliqd̓ membꝝ abſcinde̓. Iteꝫquerit̉ quare non facit mentionē de ſiniſtrooculo vel manu eruendi: cum ꝯtingat ſcandalizari frequentiꝰ ꝑ illa ꝙͣ ꝑ dextera. Rẜᵐ aug. ad lr̄am nullū membroꝝ erui p̄cipit̉ſicut dr̄ etiam in glo. 5. mat. Sed p̄cipit dn̄sremouere occaſionē peccandi. occaſio autemintellr̄ duplr̄. que eſt ex nobis: uel q̄ eſt ex alioEx nobis poteſt eē occaſio multis modis.Poteſt enim eſſe occaſio exterior ex aſpectu: ⁊tūc oculꝰ ſcandalizat ⁊ cum bona intentione⁊ tunc oculus dexter. Uel pōt eſſe occaſio exꝯtactu ⁊ cum bona intētione: ⁊ tunc manusdextera ſcādalizat. Uel pōt eē occaſio ex ꝑtenis interiꝰ cū intentione bona: ⁊ tūcetiā oculuſ dexter ſcandalizat: ſicut eſt in illoui cogitat peccata ſua ad dolendū: ⁊ ex cotatione inſurgunt mali motus. Seu ex ꝑtevoluntatis vel operis. ⁊ hoc cum bona intentione: ⁊ tunc manꝰ dextra ſcādalizat. De oculo cogitationis in p̄s. Defecerūt oculi mei ineloquiū tuū. De manu oꝑationis. 9. eccl̓iaſtesQuodcūqꝫ poteſt manꝰ tua inſtanter oꝑare.Item pōt eſſe occaſio peccandi ex nobis inſtudio ſapīe ſeu in vita ꝯtemplatiua: ⁊ tuncoculꝰ dexter ſcādalizat. Uel ī exercitio actiue⁊ tūc manꝰ dextra ſcādalizat. De oculo ꝯtēplationis Iob. 39. Oculi eius longe ꝓſpiciūt.dr̄ de aquila. ⁊. 41. Nunc oculꝰ meꝰ videt tede manu actionis ꝓuer. 31. Manū ſuā miſitad fortia. Item poteſt eſſe occaſio peccādi⁊ hͦ ab alio: ⁊ hͦ a ꝯſiliario ꝗ dr̄ oculꝰ. Iob. 29Oculꝰ fui ceco. vel ab amico ſeu adiutore quidr̄ manꝰ .i. cor̄. 12. Nunquid dic̄ oculꝰ manui.oꝑa tua nō indigeo. ⁊ dexter ꝗ eſt ꝯſiliariusin diuinis ſeu ſpūalibꝰ: uel adiutor ſi ſcandalizat abiciendꝰ eſt. ⁊ Mat. 5. Nō veni pacemmittere ſꝫ gladium. Ueni enim ſeꝑare filiumaduerſus patrē: ⁊ inimici hominis domeſticieiꝰ. Sic igit̉ amouēde ſunt occaſiones ducentes ad malū. Dicēdū gͦ ꝙ in p̄dictis caſibꝰdiſcernēdū ē vitiū a natura. Uitiū oculi velalteriꝰ membri ꝑ diſciplinā ⁊ ꝯtinētiā abſcindendū eſt. Seruanda ꝟo eſt ipſa natura quebona eſt. Illud gͦ qd̓ legit̉ in vitis patruꝫnon legit̉ ꝑ exemplū: ſꝫ excuſat̉ ꝑ ſpūm ſanctūquo inſpirante credit̉ eē factū: ſicut dic̄ aug.ī. li. de ci. dei. De Sāpſone qui ſe occidit iudi16. ꝙ non alr̄ excuſat̉: niſi ꝗa latenter ſpūs hͦiuſſerat ꝗ ꝑ eū mira cula faciebat. vn̄ ẜᵐ canones ꝗcūqꝫ ſibi tali occaſione abſciderit mēbrum erit irregularis. Ad aliud quod obr̄ꝙ nō debe̓t haberi p̄cioſiꝰ corpꝰ qͣꝫ aīa dd̓. ꝙhͦ intellr̄ in cauſa martirii vbi ꝯfeſſio fidei n̄debꝫ ſb̓trahi ꝓ mortē corꝑali: ꝗa ſi ſb̓trahe̓t̉:iam p̄cioſior eſſet vita corporis ꝙ aīe. UndeMat. 10. Qui inuenit animā ſuā perdet eam:⁊ ꝗ ꝑdiderit animā ſuā ꝓpter me īueniet eā.Ad vltimū dd̓ ꝙ nō ē neceſſitas corruptionis anime ex corruptione corporis: ſicut eſtneceſſitas corruptioīs vniꝰ mēbri ex corruption alteriꝰ. Un̄ aug. i. de ci. dei. Sancta uoluntate ſtabili ꝑmanente ꝗcꝗd aliꝰ in corpore fecerit p̄ter culpam eſt patientis. Ad ultimūqd̓ querit quare non facit mentionē de oculoſiniſtro uel manu ſic̄ de dextro dd̓. ꝙ remouēdo qd̓ minꝰ p̄ſtat occaſione ad malū: remouet⁊ id qd̓ magis. vn̄ ſi ſpūale ſtudiuꝫ vel actioabſcindenda eſt ſi preſtat occaſionem peccatimulto magis corporale ſtudiū vel actio ⁊ tēporalis ꝯſiliariꝰ uel amicꝰ ꝗ intelligūt̉ ꝑ oculūſiniſtrum ⁊ manum.Conſequēter querenrendū eſt de p̄ceptis quibꝰ ordinat̉ motꝰ rōnal̓Duplex aūt eſt ordo vis rōnalis in ueꝝ ⁊ inbonum. Ordinat̉ gͦuis rōnalis ꝑ p̄cepta duoin ueꝝ uidelꝫ ꝑ ꝓhibitiōeꝫ iuratiōis cū dicit̉Mat. 5. Audiſtis ꝗa dictū ē ātiꝗſ nō ꝑiurabisego auteꝫ dico uobis nō iurare omnino. Et ꝑiuſſionē ſimplicitatiſ aſſertōis: cū dr̄. Sit autſermo ueſter eſt eſt non nō. Itē ordinat̉ inbonū ꝑ p̄cepta triplr̄. pͥmo ꝑ preceptū patīe īperpeſſiōe iniuriaꝝ: cū dr̄. Audiſtis ꝗa dictūeſt. Oculum ꝓ oculo. ego aūt dico uobis nōreſiſtere ⁊cͣ. 2º per precepta beneficentie inhh 5