veꝝ aſſerere: ⁊ cum inuocatione ſeu atteſtatione pͥme ꝟitatis. Quātū vero ad illd̓ qd̓eſt veꝝ aſſerere iurare eſt bonū in gn̓e. ſꝫ ꝙͣtūad illud qd̓ addit̉ cū inuocatione dei addit̉circūſtantia determinās hūc actū nō debereexerceri ſine cauſa neceſſaria uel vtili. Underone huiꝰ circūſtātie iurare ſine cauſa ē malūꝗa ex hoc ponit̉ ꝯtemptꝰ ꝟitatis pͥme. Adillud gͦ Iacobi. an̄ oīa nolite iurare ⁊cͣ. dd̓ ꝙprohibet̉ affectꝰ iurādi nō affectꝰ ſimplr̄. ⁊ hͦnotat dicēs. Nolite. hoc eſt nō appetatis velaffectetis iurare: īmo ꝯpulſi iurare. Un̄ Hieroꝰ. in glo. ſuꝑ Mat. 5. Xp̄s oīo iurare ꝓhibetne ꝗs quaſi bonū appetat iuramētū: ⁊ aſſiduitate iurandi labat̉ in ꝑiuriū. Et aug. in li. demendacio. Dn̄s ꝓhibet oīo non iurare .i. īꝙͣtūin te eſt non ames nec cum aliqua dilectioneappetas iurare. Ad illud aūt aug. dd̓. ꝙ n̄ſequit̉. iuratio ꝟa ē ꝑiculoſa. gͦ mala: ꝗa ꝑiculoſum dr̄ reſpectu iurātis. malū ꝟo reſpectuactus. ꝟa aūt iuratio dr̄ ꝑiculoſa: ꝗa de facilipot eē omiſſio in aliqua ꝯditione iuramēti: q̄ſūt tres Leuitꝭ. 4. Iurabis uiuit dn̄s ī iudicio⁊ iuſticia ⁊ ꝟitatē. Ad 3ᵐ dd̓. ꝙ iurare oīcircūſtātia extrinſeca remota adhuc in ſe hꝫcircūſtantiā: rōne cuiꝰ ponit̉ ꝯtemptꝰ dei. vn̄eſt malū ex circūſtātia illa: quāuis in genereſit bonū ſicut dictū eſt. Ad illud qd̓ obicit̉Ꝙ iurare multiplicatum ꝑ ꝯſuetudinē prohibitum gͦ eſt peccatum. dd̓ ꝙ ipſa ꝯſuetudoabſoluta non eſt peccatū ſi ſemꝑ fieret ex cāvtili vel neceſſaria. ſꝫ qn̄ cū ipſa ꝯſuetudineaccidit ꝯtemptꝰ. ⁊ ita intellr̄ ꝓhiberi vſus ⁊ꝯſuetudo iurandi. Ad illud ꝟo qd̓ obicit̉ꝙ eſt indifferēs diſtinguēdū ē ꝙ indifferensdr̄ duplr̄. Uno enī modo dr̄ indifferens qd̓ n̄eſt bonū ẜm ſe: hoc eſt tale qd̓ non poſſit fierīmale. ⁊ qd̓ nō eſt malū ẜᵐ ſe hoc eſt tale qd̓ n̄poſſit fieri bene. ⁊ ẜm hunc modū iurare eſtindifferens: ꝗa non ē tale bonū nec tale malūIlio modo dr̄ indifferens qd̓ poteſt indifferenter exerceri vt comedere ⁊ ambulare. ⁊ẜm hunc modū iurare non eſt indifferēs.Nota gͦ ꝙ dr̄ Mat. 5. Ego dico vobis non iurare omnino .i. iurare non omnino hoc eſt iurare in omni caſu: ꝗa in aliquo caſu iurandū.in aliquo non. Un̄ aug. ibi dic̄ in glo. Nō penitꝰ iurare ꝓhibuit ſꝫ occaſione ꝑiurii qd̓ ꝑfectiꝰ eſt docuit: cum dixit: non iurare omnino.quod ꝟo ſuꝑſticioſuꝫ eſt reſecauit cū ſb̓iūxit.neqꝫ ꝑ celū ⁊cͣ. Iudei enim ꝑ irl̓m ⁊ elementaiurantes creaturas venerabāt̉: ſic̄ dic̄ Hier.Qd̓ ꝟo infirmitatis eſt permiſit uel indulſit:cum adiunxit. Qd̓ aūt abudantiꝰ ē a malo ēhoc eſt ſi ꝯtingat iurare a malo eſt non tuo ſalteriꝰ: illiꝰ .ſ. a quo cogeris iurare hoc eſt abinfirmitate vel incredulitatē: que malū ē vtdicit aug. Nota cauſas ꝓpter quas ꝯcedit̉iurare. Quedā enim ſunt ex parte boni introducēdi. Quedā ꝟo ex parte mali vitandi. Etex parte boni quedā ꝓ veritatē ꝯfirmanda.2. Cor̄ .i. Fidelis deꝰ ꝗa ſermo noſter qui fuitad vos non eſt in illo eſt ⁊ non. Quedā ꝓ ꝟitate declaranda. Deutꝭ. 19. In ore duoꝝ veltriū teſtiū ſtat omne verbum: quia ꝓut dicitcanon: non eſt teſtis niſi iuratꝰ. 3ª ꝓ amicitiaꝯtrahenda. gn̄. 26. Dixerunt viri gerare adIſaac. Sit iuramētū inter nos. 4ª ꝓ pace reformanda. gn̄. z1. Iacob iurauit Laban. 5ª profidelitate ſeruanda. 2. R. 5. Uenerunt ſenesiſrael ad regeꝫ: ⁊ ꝑcuſſit cū eis fedꝰ corā dn̄o6ª ꝓ obediētia ⁊ ſb̓iectione recognoſcēda ſic̄iurant abbates ep̄o: ⁊ viri galaad Iepte. Iudicꝭ. xi. Dn̄s ꝗ hec audit ip̄e mediator ⁊ teſtiſeſt ꝙ noſtra ꝓmiſſa faciemꝰ. 7ª ꝓ ꝯſuetudineeccl̓ie ſeruanda ut canonici. ⁊ 24. exodi. filiiiſrael data lege qͣſi iurauerūt ſe dn̄o ſeruituros. Et Ioſue ultimo. He gͦ ſepteꝫ cauſe ſuntꝓpter bonū introducēdū. Propter malū ueroamouēdū vna cā eſt calumnia ſopiēda ut fitiuramentū de calumnia in ꝯteſtatione litisHeb. 6. Omnis ꝯtrouerſie ad ꝯfirmationē finis eſt iuramentū. Alia ꝟo cauſa ē ꝓ infamiapurganda. Leutꝭ. 21. Si īuentū fuerit cadauerhoīs occiſi maiores natu cītatis illiꝰ lauabutmanꝰ ſuas ſuꝑ vitulā ⁊cͣ. Itē querit̉ utruꝫſit licitū iurare ꝑ creaturas. uidet̉ ꝙ noͣ. mat..5. Ego dico nō iurare omnino neqꝫ ꝑ celumneqꝫ ꝑ terram ⁊cͣ. Contͣ. Gn̄. 42. Ioſeph iurauit ꝑ ſalutē Pharaonis. Iteꝫ quottidieiurat̉ ꝑ ſanctos ⁊ ꝑ ſanctam Mariā ⁊ ꝑ euāgelia ⁊ ꝑ res deo dicatas. Rº. Prohibituꝫē iurare ꝑ creaturas ex duplici cauſa. ꝓpteridolatriam: ne .ſ. credamꝰ aliꝗd numīs eſſe īill̓. Et ꝓpter fraudē ne ꝯtēnētes creaturas ꝓximos decipiamꝰ. Et hoc ē quod dic̄ glo. mat.5. Non iuremꝰ ꝑ creaturas vt uene̓mur easultͣ quod debemꝰ. uel ut cū ꝑ eas iuramꝰ nihiliurare putemꝰ. Qn̄ gͦ hͦ nō eſt ut ꝗ ī creaturanihil numīs credit: nec fraudē intēdit: licetꝑ creaturā iurar̄. Quando gͦ iurauit Ioſephꝑ ſalutē Pharaonis: iurauit ꝑ eū ꝙ ſalutemdedit Pharaoni. Silr̄ qn̄ iurat̉ ꝑ ſanctos iurat̉ ꝑ eū ꝗ ſanctitatē eis ꝯtulit. Silr̄ quand-