eſt in via nec pōt eē: īmo eſt in deuio eternogͦ non pōt ei ꝯpetere ꝙ dr̄. Eſto ꝯſentiēs aduerſario tūo: dum es cū eo in via. Item ſiintelligat̉ de aduerſario ꝗ eſt deꝰ: de quo dr̄Exo. 23. Ego dn̄s ꝗ aduerſor impiū. Et Deutꝭ25. Aduerſat̉ oēm iniuſticiā. obicit aug. Quōrecte pōt dici in via nos eſſe cum deo: ꝗa ſicdr̄ eſto ꝯſentiēs aduerſario tuo: dū es in viacū eo. Itē ſi dicat̉ ꝙ intellr̄ de aduerſarioꝗ eſt homo ẜm ꝙ dr̄ Ioſue. 5. Noſter es an aduerſarioꝝ. obicit aug. Quo pōt ꝯuenire qd̓ ſeꝗt̉ ne forte aduerſariꝰ tradat te iudici. iudicēenim xp̄m intelligo: an̄ cuiꝰ tribunal oēs oꝑꝫexhiberi. quo mō gͦ iudici traditurꝰ ē ꝗ anteiudicē pariter exhibebit̉. Itē ſi intelligat̉de aduerſario ꝗ eſt caro: de quo ad Gal. 5º.Caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpūꝫ: ⁊ ſpūs aduerſus carne. hec enim ſibi inuicē aduerſant̉.Contͣ obicit aug. Mali homines faciēdo oꝑacarnis ꝯcordāt ⁊ ꝯſentiūt ei: boni ꝟo homīeſnunqͣꝫ: ſꝫ eam ſibi ꝯſentire cogunt. Nō videt̉igit̉ ꝙ poſſit intelligi de aduerſario aliquomodo dicto: neqꝫ de deo: neqꝫ de dyabolo: nꝫde homine: neqꝫ de carne. Si ꝟo dicat̉ ꝙaduerſariꝰ hic dr̄ lex ſeu ſermo diuinꝰ: quiaaduerſat̉ peccātibꝰ. vn̄ dr̄. z1. deutꝭ. Tollite lībrū legis hꝰ: ⁊ ponite in latere arche ut ſit ibiꝯtra te in teſtimoniū. obicit aug. Quo ꝯpetetnos in via cum eo eē. eſſe enim in via cū aliqͦeſt reſpectu pariter gradiētis. Itē ſi dicat̉ꝙ intellr̄ de angelo bono: ꝗ etiā aduerſariꝰeſt ſicut dr̄ Numeri. 23. Ueni vt aduerſarertibi: ꝗa ꝑuerſa eſt viā tua mihiqꝫ ꝯtraria.Contͣ. Dr̄ia eſt inter aduerſariū ⁊ miniſtrū⁊ iudice. Et ſic̄ dicit aug. iudicem intelligofiliū. Io. 5. Pater omne iudiciū dedit filio. mīniſtrū angelū. Math̓. 4. Angeli acceſſerūt ⁊miniſtrabāt ei. Si gͦ aliꝰ ē aduerſariꝰ: aliꝰ eſtminiſter. bonꝰ aūt angelꝰ eſt miniſter. aduerſariꝰ nō ē bonꝰ angelꝰ. R aduerſariꝰ pōtintelligi aut deꝰ: aut homo: aut ſermo dīnuſẜᵐ gͦ vnū intellectū iubemur deo ꝯſentire ⁊illi eē beniuoli vt dic̄ aug. vt eī recociliemura quo peccando receſſimꝰ. vn̄ dic̄ apl̓us. Cuminimici eſſemꝰ reconci. ſumꝰ deo. Ad illudgͦ qd̓ obr̄ ꝙ nō ꝯpetit nos eē in uia cū deo. adhoc rn̄det aug. ꝗa deꝰ vbiqꝫ eſt. nos cū ī hacvia ſumꝰ cū illo vtiqꝫ ſumꝰ. aut ſi non placetimpios dici eſſe cū deo: quāuis vbiqꝫ preſtoſit deꝰ: quēadmodū cecos non dicimꝰ eē cumluce etſi oculos eoꝝ lux circūfundat: tūc dd̓.ꝙ aduerſariꝰ intellr̄ ſermo ſeu lex diuina ẜᵐꝙ dic̄ aug. ꝗ mādat multa ꝯtraria carni. Etad illud qd̓ obicit ꝙ nō ꝯpetit vt ſit nobiſcūin via: rn̄det̉ in glo. in uia .i. ī xp̄o recte gradmur: dū ei obediēdo ad vitā ꝑtingimꝰ. Uelpōt intelligi aduerſarius homo. Ad illudaūt qd̓ obicit aug. quo ꝯpetat ꝙ tradat miniſtro rn̄det̉ in glo. ne tradat te iudici .i. ſit cāquare tradaris in manus xp̄i. Pater enim oēiudiciū dedit filio. Iudex aūt tradat mīſtro.i. angelo ꝗ colligit zizania. Mat. 13. Itē dubitat̉ de hoc qd̓ dr̄. in carcere mittaris: ⁊ nōexies inde donec reddas nouiſſimū qͣdrāteꝫ.Naꝫ ſi ꝑ carcerē intelligit penā eternā ſeu infernū. Sꝫ ab inferno nulla eſt liberatio. Eccl.9. Quodcūqꝫ poteſt manꝰ tua inſtāter oꝑare:ꝗa nec opꝰ nec rō ē apd̓ īferos qͦ tu ꝓꝑas. pronihilo gͦ dr̄. Nō exies donec reddas. Preterea ꝗd dic̄ hic nouiſſimū quadrātē. ℟n̄dēdum ad pͥmū ẜm aug. donec .i. nūqͣ ſicut ibi.donec po. inimicos tuos. Et Mat. i. Et noncognouit eā donec peꝑit filiū ſuū pͥmogenitu. Ad 2ᵐ dd̓ ẜᵐ Rabanū ꝙ quadrās genꝰnumi eſt: ꝗ habet duo minuta. vn̄ Mar. 12. vidua miſit in gazophilaciū duo minuta: qd̓ eſtquadrās. Exponit̉ aūt ẜm aug. nouiſſimꝰ quadrans .i. carnalis vita que deſignat̉ in terragn̄ 3. Terra es ⁊ in terrā ibis: reſpectu alioꝝelemētoꝝ. ſeu terrena peccata ẜᵐ Rabanumque de terra ꝯtͣhunt̉. uel ẜᵐ eūdem minutapeccata. Alr̄ poteſt dici ꝙ quadruplr̄ ꝯſumat̉ peccatū ita ꝙ vna ꝑs eſt peccatū oꝑis.alia eſt deliberatio ꝑficiēdi ſeu ſtudiū. 3ª uolūtas faciēdi. 4ª intētio faciēdi. ⁊ hic eſt nouiſſimꝰ quadrans peccati mortalis. Peccatiꝟo ſimplr̄ vna ꝑs eſt opus. alia ꝯſenſus. 3ª delectatio. 4ª .i. quadrans nouiſſimꝰ cogitatioOnſequēter querendū eſt de p̄ceptis quibꝰ ordinatpaſſio ſeu motꝰ ꝯcupiſcibilis. Circa quod eſordo duplex. Primo enim ordinat̉ ad declinādū illicitā ꝯmixtionē. 2º ad declinādāillicitā ſeparationē: cū dr̄. Dictū eſt ꝗcūqꝫ dimiſerit uxorē ⁊cͣ. Itē quātū ad declinatōeꝫillicite ꝯmixtionis introducūt̉ duo. ꝓhibitovolūtatis cū dicit̉. Audiſtis ꝗa dictū ē antiꝗs: non mechaberis. ego aūt dico uobis. oīsꝗ uiderit ⁊cͣ. 2º p̄ceptū uitande occaſioniscū ſeꝗt̉. Si oculꝰ tuus dexter ſcandelizat te:erue ⁊cͣ. Scd̓m hoc gͦ paſſio ꝯcupiſcibil̓ ſeu motus ordinat̉ tribꝰ p̄ceptis. Prohibitōe uoluntatis mechādi. Iuſſione declināde occaſiōis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten