Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

quat vītā grē. corruptio ꝟo rōne vulnerationis nature. Quāuis peccata ſint ēqͣlia rōnepͥuationis grē abſolutē vt dictū ē: hoc eſt inquātū ſunt mortes: tn̄ erūt equalia rōnevulnerationis nature inquantū corruptiōesīmo ſunt ibi gradus ẜᵐ acceſſum maioremminorē ad corruptionē vltimā ẜm ponūt̉gradꝰ mortui in domo mortui ī porta. mortui ī ſepulchro. Ad vltimū dd̓ ẜᵐ beatuꝫFreg. Creuit gradus culpe. creuit ordo ſnīequia in iudicio adhuc cauſa deducit̉ ī ꝯcilioiam culpe ſnīa diffinit̉. in iehēna ꝟo ignis eaque de ꝯcilio egredit̉ ſnīa explet̉. Ouīa igit̉dn̄s humanoꝝ actuū ſb̓ breui examine greſſenumerat: ira ſine voce iudicio ira cuꝫ voceꝯcilio: ira ī uoce ſermone ꝯtumelie iehēneignibꝰ mancipat̉. Nota etiā ẜᵐ aug. In pͥmoęira tm̄. in ira vox. in ira vox certa exp̄ſſio irriſionis. Itē nota ẜᵐ Grego. iudiciū diſcuſſio: ꝯciliū ſn̄ie diffinitio. Iehēna ignis ſnīe executio. pͥmū erit dicet̉. eſuriui ⁊cͣ. 2ᵐ dicet̉. Itē maledicti. Mat. 25.. infliget̉ pena iehēne. Itē nota ẜm aug.iehēna ignis nec dānationē hēt dubiā: ſicutiudiciū: nec damnati penā ſicut ꝯciliū: ſed iniehēna ignis certa eſt damnatio pena damnati. Ad illud aūt qd̓ obr̄ vltimo apl̓usvocat galathas fatuos ſeu inſenſatos dd̓ ẜªaug. in ſermone dn̄i in monte: cum ait. Quidixerit fatue duo ſb̓audiūt̉ frī ſuo: ſinecauſa: hoc eſt vn̄ defendit̉ apl̓us galathaſvocat ſtultos: quos etiā frēs noīat. non euimhoc fecit ſine cauſa.Quarto queritur dep̄ceptis recōciliationis ad ꝓximū ꝯcordiead aduerſariū. De p̄cepto reconciliatīonisdr̄ Mat. 5. Si offers munꝰ tuū ad altare ibirecordatꝰ fueris: frater tuus habet aliquidaduerſus te: relinque ibi munꝰ vade priusrecōciliari frī tuo. Circa qd̓ p̄ceptū īciditpͥmo de hoc dr̄. ſi offers munꝰ tuū relinqueibi: non dixit. refer vel reporta: quia ſicut dr̄ibi in glo. Qd̓ recte offert̉ mutari non licet.Itē eccl̓iactes. 5. Omne qd̓ voueris reddeEt in pͣs. Uouēte reddite. Ex quibꝰ videt̉ mutari non poſſit. ſꝫ hiꝰ qōnis diſcuſſioneꝫ ſolutionē habes ſupra qōe de votis. Itēquerit̉ vtꝝ hoc qd̓ dr̄ in iſto p̄cepto: vadereconciliari frī tuo ſit intelligendū ad lr̄am.Ad qd̓ arguit aug. De abſente ultra mareſtituto poteſt fieri hēat aliquid aduerſumaliquē aliū. Abſurdū ē aūt credere an̄ altaremunꝰ relinquēdū: qd̓ poſt terras mariaagrata offerat deo. Cogimur igit̉ illd̓ p̄ceptūſpūalr̄ intelligere. Contͣ. Aug. Si accipiat̉ad lr̄am fortaſſis aliquis credet ita oportere:ſi pn̄s frater eſt. non enim diutiꝰ differri pōtvt munꝰ illud relinque̓ an̄ altare iubeatis. diſtinctionē. ꝗa aut frater ē pn̄s autabſens. Si abſens intellr̄ ire ſpūalr̄. ſi pn̄s corporalr̄. Unde aug. in ſermone dn̄i in monte.Pergendū eſt pedibꝰ corporis ſꝫ motibusanimi: ut te humili affectu ꝓſternaſ fratri: adquem cara cognitione cucurreris in ꝯſpectueiꝰ cui munꝰ oblaturꝰ es. Ita .n. etiaꝫ ſi pn̄s ſitpoteris eum non ſimulato aīo lenire: atqꝫ ingrām ꝓuocare veniā poſtulādo. ſi hoc priuscoram deo feceris ꝑgens ad deum non pigromotu corꝑis ſꝫ celerrimo dilectōiſ affectu atoinde veniēs .i. intētionē reuocās ad id quodagere ceꝑas offeras munꝰ tuū. Itē querit̉utrū ille cui iniuriatū eſt debeat amicitiārere. Ad qd̓ dic̄ aug. ſuꝑ illū tex. Si frater hꝫaduerſuꝫ te. i. ſi tu in aliquo leſiſti. tunc .n.ipſe hꝫ aduerſuꝫ te. nam nos hēmꝰ aduerſuaillū: ſi ille nos leſit: ubi non eſt opus ꝑgere adrecōciliatōem. Contͣ. Ioh̓. Criſoꝰ. ſuꝑ MaiSi gloria ſalutis tue iubet te dn̄s amiciciāface̓: magis iniuriatꝰ debes rogare. ille cuiiniuriatū eſt debet petere ex p̄cepto amiciciā recōciliatiōeꝫ. duplex eſt debitū. neceſſitatis: ſine quo non eſt ſalus. ẜm hoc exiſto p̄cepto ille cui ē iniuriatū dꝫ reconciliatione querere. Un̄ aug. in ſermone dn̄i inmonte. Non veniam poſtulabis ab eo tibifecit iniuriā: ſꝫ tm̄ dimittis ſicut tibi a dn̄o dimitti cupis qd̓ ipſe ꝯmiſeris. Et eſt debitūfectionis: qd̓ ꝯfert ad maiorē gloriā.dic̄ Criſo. iniuriatꝰ debeſ recōciliatōeꝫ q̄re̓ut duplice gloriā ꝯſeqͣris. unā ꝗa iniuriatꝰ eſalteram ꝗa pͥor rogaſti. Non enim uolens tedeꝰ ſb̓ſternere ſb̓ pedibꝰ eiꝰ iubet te pͥus rogare: ſed uolens tibi hūilitatis gloria ꝓuide̓.Poſtea q̄rit̉ de precepto ꝯcordie ad aduerſariū. nam aut intellr̄ aduerſariꝰ ille dyabolꝰaut deꝰ: aut homo: aut noſtra caro. Si intelligat̉ de aduerſario eſt dyabolꝰ: de dicit̉ .i.Petri. ultꝭ. Aduerſariꝰ ueſter dyabolꝰ ⁊cͣ. EtZacha. 3. Sathari ſtabat a dextris Ih̓u ut aduerſaret̉ ei. Contͣ. ẜᵐ debēmꝰ ꝯcordes beniuoli dyabolo. Nam in greco hēt̉. eſtobeniuolꝰ uel benignꝰ aduerſario: ubi nos habemꝰ. eſto ꝯſentiens ⁊cͣ. Item dyabolꝰ non