iraſci laudabile eſt: ⁊ ꝓcedit ex zelo. ⁊ ẜᵐ hͨdic̄ glo. Ambro. ad Eph. 4. ꝙ iraſcendū ē ꝯtͣpeccantes. Un̄ dic̄ apoſtolꝰ. Iraſcimī on̄dēshanc iram eſſe bonam. Si ꝟo ex uoluntate uitii iraſci culpabile eſt: ⁊ ꝓcedit ex impatīa:vn̄ ẜm hoc dic̄ btūs Greg. ſuꝑ Iob. 5. Stultuꝫuiꝝ interficit iracūdia. Alia ē ira quā īpatīaAlia quā zelꝰ fac̄. illa ex vitio: hec ex virtute.Quā Phinees habuit. Numeri. 25. Hely nonhūit. i. R. 2. Si enim ſic ꝓximos vt nos amarep̄cipimur: reſtat vt eoꝝ erroribꝰ ſicut noſtrisvitiis iraſcamur. Ad illud gͦ qd̓ pͥmo obr̄.ꝙ gn̓alr̄ dr̄. ꝙ oīs qui iraſcit̉. dd̓. ꝙ nō dicit̉gnͣalr̄ ita ꝙ extendat̉ ad iraſci quocūqꝫ mō.ſꝫ ẜm ꝙ iraſci ꝓcedit ex vitio. aliud eſt enimiraſci frī: aliud iraſci pctō. aliud iraſci abſolutē. Iraſci fratri ſemꝑ ꝓcedit ex vitio. Naꝫfrater hic dr̄ ꝓximus rōne coīonis nature ⁊poſſibilitatis ad coīonē grē īquātū huiꝰ. vn̄ẜm hoc ira inẜgit in naturā: ⁊ diffinitur abaug. 14. de ci. dei. Ira eſt vlciſcēdi libido. Iraſci ꝟo peccato procedit ex ꝟtute: ꝗa ex amoreſeu zelo iuſticie: de qua dicit Criſoꝰ. Ira queeſt ex cauſa ⁊ non ex paſſione eſt iudiciū: nōꝯmotio illicita: ⁊ iudiciū dic̄ motū iuſticie.Iraſci ꝟo abſolute dic̄ ꝙ īdifferēs ē: ut motꝰeſt ex ipſa natura: ꝗ motꝰ cū eſt in peccatū ordinat̉ ꝑ zelum. cum eſt in perſonam ſeu naͣminordinat̉ ꝑ vitiū. Ad 2ᵐ dd̓ ꝙ ꝑturbatiorōnis ꝯtingit dūplr̄. ex infirmitate nature. ⁊tunc eſt ꝑturbatio penalis. ⁊ ex volūtatis ꝑuerſitate: ⁊ ſic eſt ꝑturbatio culpabilis. Ex infirmitate nature ꝓuenit ꝑturbatio ī ira perzelum. ex ꝑuerſitate volūtatis ī ira ꝑ vitiumvn̄ ad ꝑturbationē ī ira ꝑ vitiū ſeꝗt̉ obnubilatio rōis. ad ꝑturbationē ī ira ꝑ zelū ſeꝗt̉clarificatio mētis. vn̄ dic̄ Greg. ſuꝑ Iob. Inrecti emulatione vn̄ mēs turbat̉ ne videat:inde ꝓficit vt ad vidēdū veriꝰ clareſcat: ſic̄cum infirmāti oculo coliriū mittitur: lux penitꝰ negat̉: ſꝫ inde eam poſt paululū veraciter recipit: un̄ hanc ad tpūs ſalubriter amiſitSi gͦ intelligat̉ illud qd̓ obicit de ira ꝑ uitiūꝯcedēdū eſt ꝙ ꝯcludit iram eſſe affectionemillicitā. Si ꝟo de ira ꝑ zelum. dd̓ eſt ꝙ ꝑturbatio que eſt in ira ꝑ zelū nō aufert vſum ſeu libertatē rōnis: niſi ẜm ꝗd ⁊ ad tp̄s vt poſteaproficiat rō ī cognitiōe ⁊ libertate amplioreAd tertiū dd̓ ſic̄ pͥus. ꝙ ꝯtingit iraſci ſb̓ito ⁊ ſine ꝯſenſu: ⁊ dr̄ ꝓpaſſio. ⁊ cū deliberatione ⁊ ꝯſenſu volūtatis nocēdi: ⁊ dr̄ paſſioPrimo mō veniale. 2º modo mortale. qd̓ in-telligit̉ ꝓhiberi: cum dr̄. oīs qui iraſcit̉ reueerit iudicio. Ad quartum qd̓ obr̄ ꝙ iraſcinaturale eſt patet rn̄ſio ex diſtinctione ſupradicta. Ad ꝗntū qd̓ dic̄ ꝙ iraſci nō ē in poteſtate noſtra dd̓. ꝙ ſi intelligat̉ de ira paſſion: manifeſte falſum eſt. Si de ꝓpaſſione dd̓ꝙ poſtꝙͣ inſurrexit nō eſt motꝰ ꝓpaſſionis ireī poteſtate noſtra. ſꝫ an̄ꝙͣ inſurgat ī poteſtatenoſtra eſt uitare ne ſurgat. ⁊ hoc quantū admotꝰ ſingulos: ⁊ ſi non quantū ad omnes. ẜmqd̓ dr̄ de uenialibꝰ peccatis. hoc autē ē ſi nosẜm ꝯſiliū beati Greg. Uos munimꝰ: ꝗ dic̄ ſuꝑIob. ꝙ duobꝰ modis poſſidere animū ira diſſueſcit. primꝰ ē ꝑ p̄cognitionē paſſionis dn̄ice2ꝰ ꝑ p̄cognitione ꝓprie infirmitatis. Cōſiderata enī īfirmitate ꝓpria mala nobis excuſataliena. Ad reliqua ꝟo pꝫ rn̄ſio ex p̄dictis.Tertio queritur degradibꝰ poſitis Mat. 5. circa ire reatū. Nā ſic̄Rabanꝰ dic̄ ſuꝑ illud Mat. 5. Oīs ꝗ iraſcit̉frī ſuo. ⁊cͣ. Gradus ſunt in iſtis peccatis. pͥmoeſt iraſci: ⁊ habet motū aīo retine̓. plus eſt ſivocem ꝯmotio ip̄a extorſit qua feriat̉ ille cuiiraſcit̉. plus eſt ſi certa uituꝑatio increpuit.Silr̄ gͣdus ſūt in pena. nam minus eſt iudiciūqn̄ adhuc cū reo agit̉: ⁊ eſt defenſioni locus.plus eſt ꝯciliū qn̄ adhuc iudices inter ſe ꝯferūt quo ſupplicio damnēt quem ꝯſtat eſſe dānandum. plus eſt etiam iehēna ubi nulla ſententie dilatio: ⁊ ita qd̓ ꝓpriis ⁊ certis modisexpͥmi nō potuit quibuſdam ſil̓itudībꝰ diſtinctū eſt. Iuxta hͦ īcidit qō utꝝ ī peccatis ſitpone̓ gͣdus. Nam Tullius poſuit oīa peccataequalia his rōnibꝰ ī li. de ꝑadoxis. Peccatanon reꝝ euentu: ſꝫ uitiis hominū mētiēda ſūtNam in quo peccat̉ id poteſt eſſe aliud aliominus: aut maius. ip̄m quideꝫ peccatū qͦcūqꝫqd̓ ꝓbat exemplo tali. auri nauem euertet gubernator an palee in re aliquatulū hoc eſt indamno: ⁊ ī inſcīa gubernatoris nihil ītereſt.Ex quo relinquit̉: ꝙ cum rō ſit gubernator.uita ꝟo ſic̄ nauis: res ꝟo in qua peccat̉ uelutonus nauis: qd̓ quātū ad errorē rōnis erit indr̄ia ī peccatiſ. Item arguit Tulliꝰ. Si ꝟtutes ſunt pares paria eſſe uitia neceſſe eſt. Sꝫꝟtutes ſunt pares ſicut habꝫ apocꝭ. 20. Latriaciuitatis equalia. gͦ uitia omnia ſunt equalia.Item ſi ꝟtus cōꝑat̉ rectitudini. Recto autnihil eſt rectius. gͦ ꝟtute aliqua nihil erit ꝟtuoſiꝰ. Erunt igit̉ ꝟtutes pares. ⁊ inde ut pͥus.Item peccatū non eſt appetitꝰ malaꝝ reꝝ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten