Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

vſqꝫ ad ſenectutē: ſic abſurduſ eſt qui in ipſovniuerſo gnͣe humano vnā etatē deſiderat. ipſum tāqͣꝫ vnꝰ homo etates ſuas agitnec oportuit venire diuinitꝰ magr̄m cꝰ imitatione ī mores optimos formaret̉ niſi tꝑe iuuētutis. ad hoc valet qd̓ apl̓s dic̄. z. ad gal. Sublege quaſi ſb̓ pedagogo paruulos cuſtoditosdonec veniret ꝓphetas ꝓmiſſus erat.Secūdū hoc dd̓. non defuit generi humāoaliqua ꝑfectio que eēt ſibi neceſſaria ẜᵐ ſtatūſꝫ infantia gn̓iſ hūani fuit an̄ legē. puericia inlege: que etates ſunt ſuſceptibiles ꝑfectōidi ſcipline. Iuuentꝰ ꝟo tempore grē: que etasꝑfectionis doctrine ſuſceptibilis eſt. tūcdari debuit lex euangelii que eſt perfectio diſcipline. Ad tertiū dd̓ ẜᵐ Aug. in li. 83. q.Aliud eſt qd̓ diuina ꝓuidētia quaſi pͥuatim ſingul̓ agit. aliud ē qd̓ gn̄i vniuerſo tāꝙͣpublicis vtilitatibꝰ ꝯſulit. ꝗcūqꝫ ſingl̓iad certā ſcīam ꝑuenerūt: niſi ab eadē veritate ſuaꝝ ſigillatim etatū opportunitateilluſtrati ſunt. Secūdū dd̓. dīna ſapīaeq̄ ꝓuidet prioribus iuſtis poſterioribus ẜmexigentiā ſtatꝰ ꝯgruitatē ꝓuidētie gn̓alis.ẜᵐ quā reqͥrit̉ vt gradꝰ etatū mūdi gradatim decurrat cognitio ꝟitatis ẜᵐ ſil̓itudineꝫetatis ſingularis hominis: quāuis eq̄ ꝙͣtūad neceſſitatē ꝑſone diſpēſatione ꝓuidētieꝑſonalis. Ad qͣrtū dd̓ ẜᵐ Aug. in liº. qōnūnoui vetꝭ. te. Samnū fuit iuſtis pͥoribꝰ: ꝗaan̄ venit xp̄s. ſꝫ quare an iuſtū vel iniuſtumſit. ſolent enim damna iuſta eſſe. nūquid furdep̄henſus cum quadruplū iuxta legē ꝯdemnat̉: damnū patit̉: ſꝫ iuſtū eſt: ac dānūquod hominū genꝰ paſſuꝫ eſt iuſte prouenit.Ideo etiā ꝑmiſſum ē quare et ſaluator interip̄a pͥmordia venire debuit. enī pͥmosparentes circūueniſſet dyabolꝰ de victo hoīetriūphauit. hic victꝰ genꝰ ſuū vēdidit pctōNon iuſtū erat victoris ſtatim auferre violenter ſpolia. ꝗa qd̓ facit deꝰ iuſte facit. Preterea in li. qōnū no. vetꝭ. te. 79. q. aceruepeccauerit homo. aſſentiēs enim fieri ſe deuꝫidolatriā admiſit: hoc eſt ī deū peccauit. iōqꝫ illi ſtatiꝫ ſb̓ueniri debuit: qui nec penituitPoſt aūt iuſtis multa mala intulit ſathanasIob. Ioſeph. Ieremie. Iſaie. ceteris ꝓphetis iuſtis. Idcirco tunc miſſus ē xp̄us a deo pr̄eſuo qui illū vince̓t: ſe manifeſtaret regnumilliꝰ auferēs rōne poteſtate: quāqͣꝫ oīa poſſitdeꝰ. ſꝫ illud facit qd̓ ꝯgruit rōni vt irrep̄henſibilis ꝑſeueret. Ad vltimū dd̓ ẜᵐ Aug. inli. qōnū noui vetꝭ. te. Si ei cui neceſſitas īminet an̄ ſb̓ueniat̉: erit quidē gratꝰ valde:tn̄ poterit ſcire quid ſibi p̄ſtitū eſt. Si aūt inipſa neceſſitate poſito auxiliū feras: ſciet qͣlehn̄ficiū ꝯſecutꝰ ſit. de tribulatione ereptusplus grās aget. Idcirco recte pͥmo dimiſit d̓ꝰgenꝰ humanū vti volūtate ſua. tn̄ ſine teſtimonio ſui in fabrica mundi. poſtea ꝟo cumdecīde̓t noticia dei in terris: mores mutarent̉: viſitauit genꝰ humanū legē: ut cognito deo renouata lege time inciperēt certiꝗa legē dedit iudicaturꝰ eſſet actꝰ humanos.Sꝫ ꝗa accepta lege a peccatis ſe cohibuerūt diu ꝑͤ ꝓphetas admoniti: motꝰ miẜicordia miſit filiū quē facta ē redemptio dataeſt lex euangelice ꝑfectionis. Secūdū hoc pꝰ uolūtas dei ſemꝑ effecit ea que ꝑtinebantad hoīs ſalutē. tn̄ expediebat humāo gn̓iut a pͥncipio ei ſb̓ueniret̉ xp̄m: legē euangelii. minꝰ enim eſſet homo gratꝰ liberatori.Mpletiſ inquiſitiionibꝰ de lege euangelii in gnͣali: inꝗrendū eſt in ſpāli de ſanctionibꝰ legis euāgelii. Notādū igit̉ ſicut ī lege Moyſi ſunt leges circa opera neceſſitatis: que ſūt ī p̄cepto circa opera ſupererrogationis que ſunt inuoto: ſic lex euangelii ꝯtinet duas ꝑtes. Precepta in oꝑibꝰ neceſſitatis. ꝯſilia in operibusſuperrogatōis. Primo igit̉ inquirēdū erit dep̄ceptis euāgelicꝭ. de ꝯſiliis. Itē ſicutp̄cepta legis Moyſi in tres dr̄ias diſtinguūt̉in p̄cepta moralia. iudicialia. figuralia. itp̄cepta euāgelii tribꝰ partibꝰ ꝯtinēt̉. Primapars erat moraliū. iudicialiū. ſacramētaliū. Ideo iſto ordine erit de p̄ceptis euāgelicis īquirēdū. Primo de p̄ceptis moralibꝰ de iudicialibꝰ. de ſacramētalibꝰ.Itē p̄cepta moralia euāgelii dupliciter ſūt.Nam quedā ſunt generalia reſpectu omniuꝫut ea ꝯtinēt̉ in ſermone dn̄i habito ī mōteMat. 5. 6.. 7. Luce. 5.. 6. Quedā ꝟo ſūtſpālia ꝑſonaꝝ p̄ſidētiū. ut precepta que ſpālr̄dāt̉ apoſtolis Mat. 10. Luce. 9.. 10. Primoigit̉ erit inꝗrēdū de gn̓alibꝰ. de ſpālibꝰſeu ꝑticularibꝰ. Itē circa gnͣalia p̄ceptacedet inꝗſitio ẜm ordinē euāgelice traditōisin qua pͥmo diſponūt̉ p̄cepta ad determinationē faciēdoꝝ uitādoꝝ. ꝯn̄t̉ ad ordinādāītētōeꝫ faciēdoꝝ uitādoꝝ. mat. 5. Attēditene iuſticiā ueſtrā faciatis corā hoībꝰ. Itemp̄cepta circa determinationē faciēdoꝝ diſpo