ſiquidem poſt aduentū xp̄i inutile ē ea fieri.que olim fiebāt: ut h̓ predicerent. Circunciſioenim ⁊cͣ hiꝰ pͥori populo diuinitꝰ data ſunt adgnationē futuroꝝ: que ꝑ xp̄m oportebat impleri. quibꝰ adueniētibꝰ remāſerūt illa xp̄ianis tm̄ legēda ad intelligētiā p̄miſſe ꝓph̓ie.nō aūt neceſſario faciēda qͣſi adhuc expectādū eſſet vt veniret reuelatio dei: que his figurabat̉ eſſe ventura. Moralia ꝟo obiciēdanō ſunt: quia ī euāgelio ꝯfirmāt̉. Ad 2º obiectū ex eodē dicimꝰ legē eſſe inutilē mō ⁊ tc̄cum ſtetit inutilē fuiſſe ad perfectionē. quodoſtēdit apl̓us ꝑ hoc qd̓ ſb̓iūgit. Nihil eniꝫ adfectū adduxit lex: quo ad ꝑfectionē. gͦ īutilisfuit lex nō quo ad oīa. ꝗa nō quo ad cognitionē pctī. per legem enim cognitio pctī. ad ro.3. 77. Peccatū nō cognoui niſi ꝑ legē. nā ꝯcupiſcētiā neſciebam eſſe peccatū: niſi lex dice̓t.Nō ꝯcupiſces. Ad aliud qd̓ obr̄ ex auctoritate ad ro. 8. ꝙ impropͥe fit ꝯparatio noui ⁊vetꝭ. te. dd̓. ꝙ īmo ꝓpͥe vetꝰ teſtm̄ nouo teſtocōꝑat̉: cū fiat inter partici pātia comparatioUtrūqꝫ enim bonū ē. de nouo enim ꝯſtat. Deveteri etiā ꝯſtat ꝑ hoc qd̓ dicit apoſtolus adro. 7. Itaqꝫ lex ſancta ē ⁊ mandatū iuſtū ſāctū⁊ bonū. Quod ꝟo dr̄ Ezech̓. 20. Dedi eis precepta nō bona. nō dr̄ hoc ꝗa p̄cepta legis ſimpliciter bona nō ſint. ſꝫ ꝗa reſpectu melioruꝫbona nō ſunt. ſicut dictū eſt ſupra. Ad vltimū qd̓ obr̄ ex eadem auctoritatē. Nā ſi pͥus aculpa vacaſſet ⁊cͣ. dd̓ ꝙ hoc nō dr̄ ꝗa vetꝰ teſtamētū in ſe culpā habeat. ſꝫ quia illi quibusdata eſt culpam habēt ex trāſgreſſione ipſiusꝘ enim dr̄. ſi a culpa vacaſſet. ſic intellr̄. ſi aculpa vacaſſet .i. ſi a culpa vacare feciſſet. hͦ ēſi perfecte mūdaſſet hominē vt inculpabileseſſent obſeruatores ipſiꝰ. nō vtiqꝫ ſecūdi locꝰ.i. oportunitas īꝗre̓t̉ a deo ꝗ paulatī īſtruxitCōſequēs eſt querere de tꝑe lationis legis euāgelii. nam cum lexeuagelii ſit lex ꝑfc̄e ſalutꝭ debuit dari hoī abinicio pꝰ peccatū. qd̓ ml̓tiplr̄ ꝓbat̉. Primoſic. Detrimtū ē egroto dilatio medicine. Si gͦlex euangelii medicina ē ꝯtra egritudinē peccati. dilatio legis euangelii ferede ī detrimētu fuit egrotanti homini. Si gͦ ſūma bonitasordinate dꝫ ea que ſunt ad ſalutē egrotātishoīs: ſtatim poſt peccatū debuit dare legemeuagelii. Itē maiori mūdo nūqͣꝫ deeſt aliqͣperfectio que ei ſit neceſſaria ẜᵐ ſuū ſtatū. gͦnec minori mūdo qui eſt homo deeſſe dꝫ ꝑfectio neceſſaria ẜᵐ aliquē ſtatū. Si gͦ poſt lapſūmaxime indiget noticia ⁊ lege gr̄e. ſtatim pꝰlapſum debuit ei dari lex euāgelice ꝑfectōis.aut ſeꝗtur inconueniēs: ꝙ ī oꝑibꝰ dei ꝑfectiodebita deſiit. Itē non ē perſonaꝝ acceptioapud deū. actꝭ. io. gͦ eque ꝓuidet ſaluti prioꝝiuſtoꝝ ⁊ poſterioꝝ. Si gͦ ꝑ euāgeliū prouidetſaluti poſterioꝝ. gͦ ꝑ euāgeliū ꝓuide̓ debuitſaluti pͥoꝝ. Itē ſi latio legis euāgelice commodū eſt iuſtis pn̄tibꝰ. gͦ dilatio latōiſ dānūfuit iuſtis p̄cedētibꝰ. non ꝯuenit autē diuineiuſticie vt ſuſtineat damna iuſtoꝝ. Itemvolūtas dei ē efficax cauſa bonoꝝ adducendoꝝ. ſic̄ dic̄ Aug. Si gͦ volūtas dei ē reſpectuſalutis hūane: quia vult omnes hoīes ſaluosfieri ⁊ ad agnitionē ueritatis uenire: efficietqd̓ maxime ꝑtinet ad ſalutē humani generisSi gͦ ad humanā ſalutem ꝑtinet maxime lexeuangelice ꝑfectionis poſt lapſuꝫ. gͦ ab iniciodebuit dari. Rº. dd̓ ẜᵐ Hug. de ſan. vic.Oportuit vt poſt peccatū hominis depone̓tdeꝰ ꝑſonam iudicis: ⁊ aſſume̓t ꝑſonā ꝯſiliatoris ⁊ poſtea auxiliatoris. ita dutaxat ut pͥmohominē totū ſibi dimittat: quatenꝰ ip̄e homoignorātiā exꝑiat̉: ⁊ intelligat ſe indigere ꝯſilio. deinde etiaꝫ defectū ſuū ſentiat ⁊ agͦſcatſibi opus auxilio eē. Tali gͦ rōe ī tempore naͣl̓legis totus homo dimiſſus ē ſibi. Poſtea tꝑelegis cognoſcēti ignorātiā ſuā datū ē ꝯſiliū.poſtremo in tēpore gr̄e ꝯfitēti defectū ſuū p̄ſtitū eſt auxiliū ẜᵐ legē grē .ſ. euangelium.Ad pͥmū gͦ dd̓. ꝙ cū homo ſit libere volūtatis ⁊ rōnis arbitrio ꝯſtitutꝰ: n̄ debꝫ ſanariniſi volūtarie. Dedicina gͦ nō dabit̉ homininiſi ſciēti ⁊ deſiderāti. Ordo igit̉ curatiōishoīs reqͥrit vt pͥus ꝓbet̉ homo vtꝝ ſit ſcienshoc ē cognoſcēs ſuū morbū. 2º ꝟo vtꝝ ſit deſiderās auxiliū. ⁊ iō pͥmo ſb̓ lege naturali ſibirelictꝰ exꝑit̉ ſuā ignorātiā. 2º ꝟo ꝑ legē moyſifactꝰ ſciēs exꝑit̉ ſuā impotētiā. vt ex pͥma experiētia .ſ. ignorātie quere̓t ꝯſiliū. ex 2ª ꝟo .ſ.impotētie deſideraret auxiliū: qd̓ ē grā xp̄i:qua p̄dicat euāgeliū. Dicēdū gͦ ꝙ nō ē detrimētu egroto medicine dilatio: ſi hoc exigatcurationis ordo. Ad 2ᵐ dd̓ iuxta quod dic̄Aug. ī li. 83. qōnū. Sicut abſurdꝰ ē ꝗ iuuenilēetatē vellꝫ eē in homine tēporibꝰ ſb̓dito. euacuaret enim pulchritudines que ceteris etatibꝰ ſuas vices atqꝫ ordines gerūt. ꝗa ſic̄ ip̄dic̄ talis pulchritudo rebꝰ diſcēdētibꝰ ⁊ ſuccedētibꝰ ꝑagit̉ ⁊ habet decorē ſuū in ſingulisꝗbuſlibꝫ hoībꝰ ſingula queqꝫ etas ab infantia
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten