quod nō eſt ex fide peccatū ē: ideo dr̄: ꝗa oīsinfideliū vita peccatū ē: quia omnis infidelr̄viuēs vl̓ agēs vehemēter peccat. Ad alid̓qd̓ obr̄ ꝑ illud ad gal. 3. Xp̄us nos redemit demaledicto legis factꝰ ꝓ nobis maledictū ⁊cͣ. dicendū. ꝙ due ſunt ſpes maledictionis. maledictio culpe ⁊ maledictio pene. De malediction culpe dr̄ in pͦs. Maledicti qui declinant amandatis tuis. De maledictione pene dr̄ gn̄.3. Maledicta terra in opere tuo. Cū gͦ dr̄. xp̄snos redemit de maledicto legis: maledictumdr̄ culpa tranſgreſſionis: a qua ꝑ xp̄m redēpti ſumꝰ. Cū gͦ dr̄. factꝰ ꝓ nobis maledictum:maledictū dr̄ pena paſſibilitatis ⁊ mortalitatis quā ſuſcepit ꝓ nobis. Nota etiā ꝙ nō dr̄maledictū legis eo ꝙ maledictio .i. culpe ſb̓iaceat ꝗ implet legē ⁊ facit quelibet oꝑa legis.Si enī hoc eēt maledictio culpe ſb̓iaceret xp̄squi dicit Mat. 5. Non veni legē ſoluere ſꝫ adimplere. Sꝫ dr̄ maledictū legiſ ꝗa maledictioculpe ſb̓iacet in omnibꝰ que ſcripta ſunt in li.legis. Non valet gͦ argumētatio in qua ꝓcedit̉ de maledicto legis: ac ſi maledictū legisqd̓ de legis tranſgreſſione dr̄ de legis impletione dicat̉. Debet eniꝫ ſic aſſume. his verbisīnuit apl̓us legē eē maledictū .i. maledictumtranſgreſſoribꝰ legis indicit. ⁊ ex hoc n̄ ꝓuenit ꝯcluſio. Ad aliud qd̓ obicitur ꝙ ꝯcluſitſcriptura oīa ſb̓ peccato ⁊cͣ. dd̓ ꝙ ueꝝ ē quoddicit apl̓us: nec tn̄ lex mala eſt. nō enim intelligendū ē incluſit .i. peccatū induxit. ſꝫ īcluſit.i. incluſa oſtendit. non enim lex peccatū iubꝫīmo peccatū oſtendit ⁊ ꝓhibet. nam ſic̄ dicit̉ad ro. 7. Peccatū nō cognoui niſi ꝑ legē. namꝯcupīam neſciebā eē peccatū: niſi lex diceret.non ꝯcupiſces. Data eſt enim lex ꝓpter tranſgreſſiones vt peccata notādo trāſgreſſiōesinueret: ⁊ de trāſgreſſione ꝯuincet tnͣſgreſſores. Pꝫ gͦ ꝙ argumētatio nō valet: in qͣ ꝓcedit̉ ex his que figuratiue dicūt̉: ac ſi ꝓprie ⁊ſine figura dicant̉. Si enim lex mala eſt quiaincluſit omnia ſb̓ peccato. gͦ deꝰ ē malꝰ ꝗa oīain incredulitate ꝯcluſit ro. xi. Itē ſi lex mala ē: quia oīa ꝯcluſit ſb̓ peccato. gͦ eadē bonaē: ꝗa ſb̓ ipſa cuſtodiebamur ꝯcluſi ī illā fidēque poſtea reuelāda erat: ſic̄ dicit̉ ad gal. 3. ⁊ita lex ſimul mala ē ⁊ bona. qd̓ ē impoſſibile.Ad aliud dd̓ ꝙ reuera lex infirma ē ⁊ egena. infirma quia nō plene iuſtificat. ⁊ egena:ꝗa quantū iuuat nō ꝑ ſe ẜ reſpectu grē iuuatlꝫ infirma ⁊ egena ſit: nō tn̄ inutil̓ ē. Inuenit̉enim infirmitas util̓ vt. 2. Corͣ. 12. Uirtꝰ ī infirmitate ꝑficit̉. Ceteꝝ ſi omnis īfirmitas malaeſſet: non cū infirmis infirmaret̉ apoſtolꝰ. 7Cor̄. xi. nec dice̓t etiā. Cum infirmor tc̄ fortiorſum. 2. Cor̄. 12. Ꝙ autē nō ſit lex inutilis: indepꝫ: ꝙ iuuat inquā: ꝗa ꝗd ſit peccatū oſtēdit. ⁊quid ſit ꝟtꝰ vt ſciamꝰ ꝗd debeamꝰ agere. ꝗdcauere. Nō gͦ abicienda eſt lex tāqͣꝫ inutilis ⁊ſpernēda. Itē ad aliud qd̓ obr̄ de eodē dd̓ꝙ in illis ꝟbis īnuit apl̓us pene par peccatuꝫſeruituti id oloꝝ eē obſeruātiā legis. non ẜmmoralia que in euāgelio ꝯſumāt̉. ſꝫ ẜᵐ cerimonialia ⁊ figuratiua: que ī euāgelio deſtruūt̉vt pꝫ in ſolutione ſabbati ⁊ ſacrificioꝝ ⁊ ciboꝝ ī dr̄ia. vn̄ ad gal. 2. Si que deſtruxi iteꝝreedifico: p̄uaricatorē me ꝯſtituo. Nō gͦ ſeꝙ lex ſeruari nō debeat: lꝫ cerimonialia ⁊ figuratiua ſeruari nō debeāt. ꝗa cū dr̄. gͦ lex n̄dꝫ ſeruari: ꝓpter diſtributione negatōis īnuitur ꝙ lex nullo mō debeat ſeruari: cum ſit inmoralibꝰ obſeruāda. Ad alid̓ dd̓ ꝙ cū dic̄apl̓us. State gͦ ⁊ nolite iugo ſeruitutꝭ iterumꝯtineri. de lege loquit̉ ſecūdum figuratiuavt eſt circūciſio ⁊ ſimilia: non de lege ſecundū moralia. qd̓ oſtēdit cum ſtatim ſb̓iungitEcce ego Paulꝰ dico vobis. ſi circūcidiminixp̄ūs nihil vobis ꝓderit. Ꝙ enim hoc nō ẜᵐvniuerſam legem dixerit oſtēdit apertiꝰ curſb̓iūgit. Teſtificor hoī oī circūcidenti ſe. qm̄debitor eſt vniuerſe legis faciende. Patet gͦꝑ ea que ſequūt̉. ꝗa qd̓ dixit. nolite iteꝝ iugoſeruitutis ꝯtineri: nō ẜm vniuerſam lege dixit ſꝫ tm̄ ẜᵐ figuratiua que in euāgelio abolēt̉preſertim cū apoſtolꝰ dicat. Col̓. 2. Nemo nosiudicet in cibo aut ī potū aut parte diei feſtiaut neomenie aut ſabbatoꝝ. que ſunt vmbrafuturoꝝ. Corpꝰ aūt xp̄i ⁊ cū in euangelio moralia ꝯfirment̉. Ad aliud dd̓. ꝙ cum dicitapoſtolꝰ. Si ſpū ducimini nō eſtis ſb̓ lege. ſedſb̓ grā. ſic ē intelligēdū. nō eſtis ſb̓ lege .i. nonerratis vt ꝯn̄s ponat̉ ꝓ an̄cedēte. Lex enī errātibꝰ ⁊ male agētibꝰ poſita eſt. ſicut dic̄ apl̓s.i. Thi. i. Nō eſt iuſtis poſita lex ſꝫ īiuſtis. ꝗ ꝟ̓oduce hn̄t ſpūm n̄ errat. ⁊ ita ſb̓ lege n̄ ſunt.ꝗa n̄ ē iuſtis lex poſita. ſꝫ īiuſtiſ. Ad illd̓ qd̓obr̄ ex epl̓a ad hebr̄. 7. reprobatio fit p̄cedētiſmandati ⁊cͣ. dd̓. ꝙ re uera lex reprobat̉ ſꝫ nonꝓpter malignitate eiꝰ vt hr̄tici mētiunt̉. ſedpropter īfirmitatē eiꝰ quam dum ſtetit huitꝗa ſi aliquid fecit tūc: tn̄ n̄ plene iuſtificauit.⁊ etiam reprobat̉ ꝓpter īutilitatē eiꝰ: quammodo hēt. nō enim modo īfirma eſt: īmo etiādamnoſa ſi tenet̉ ī cerimonialibꝰ ⁊ figuratis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten