pernere ⁊ ꝯtraria ſuꝑare. carne autē ſeruiolegi peccati .i. ꝯcupīe. ⁊ ideo lꝫ liberatꝰ ſim nōeſt remiſſius agendū: ſꝫ cauendū ē: ne regnetpeccatum. Nota ꝙ lex carnis .ſ. fomes peccatipr̄ ideo lex: ꝗa cum homo noluit obedire ſuomaiori .i. xp̄o iuſtū fuit ⁊ quaſi lex ei data: ꝙſuū inferiꝰ .i. caro nō obediret ei. Ad octauum dd̓. ꝙ n̄ rep̄hēdit̉ lex: cū dr̄. Lr̄a occiditſicut nō rep̄hendit̉ ſcīa: cū dr̄. ſcīa inflat. caritas edificat. i. Cor̄. 8. A. ſicut enim in caritateſcīa ꝑdeſt: ſic lex bona eſt ſꝫ cū grā. vn̄ ad ro.7.Lex quidē ſancta ē ⁊ mādatū iuſtū ſanctū⁊ bonū. Cū gͦ dr̄. Lr̄a occidit: ītelligēdū ſineſpū adiuuāte: quēadmodū cū dicit̉ ad ro. 7º.Paſſiōes peccatoꝝ que erāt ꝑ legē ſupplēdūeſt. notē erant vel aucte ꝑ legē. Reuera eniꝫſine ſpū occidit .i. occaſione p̄ſtat occiſionis.Sicut enim dr̄ ad ro. 7. Occaſiōe accepta peccatū ꝑͦ mādatū oꝑatu ē in me omnē ꝯcupīaꝫ⁊ bn̄ dico lege occaſione occiſionis p̄ſtare: ꝗadū peccatū oſtendit ⁊ ꝓhibet: ex ꝓhibitioneꝯcupīam incitat: cum nō adſit ſpūs: qui nosꝯferēdo gr̄am adiuuet implere mandata.Ad illud ꝟo qd̓ obr̄ ex eadē auctoritate: ꝙlex Moyſi ē miniſtratio mortis ⁊ damnatōisdd̓. ꝙ lex n̄ dr̄ admīſtratio mortis ⁊ damnationis eo ꝙ ipſa inferat damnationē ⁊ mortēſꝫ ꝗa occaſionē p̄bet ꝑ trāſgreſſionē augēdopeccatū: ẜm illud ad ro. 7. Peccatū occaſioneaccepta ꝑ mandatū ſeduxit me: ⁊ ꝑ illud occidit. dr̄ etiā mīſtratio dānationis ⁊ mortisꝗa ꝑ illā īnoteſcit ⁊ mors ⁊ damnatio tranſgreſſoris. vl̓ ꝗa peccātes quos dei grā ad implendā iuſticia non iuuabat morte corporalimulctabat. itaqꝫ ꝙ mors ⁊ dānatio ꝑ legemadmīſtrat̉: de vitio p̄uaricātis eſt: n̄ de uitiolegis. Lex enim peccatū moſtrat ⁊ ꝓhibet ⁊penā peccati oſtēdit. Ad aliud quod ex eoobr̄ dd̓. ꝙ ꝓcl̓dubio legē īnuit euacuari apl̓sſꝫ ẜᵐ cerimonialia ⁊ figuratiua nō ẜᵐ moraliait enī apl̓us de cerimonialibꝰ ⁊ figuratiuisad gal. vltꝭ. In xp̄o i h̓u neqꝫ circūciſio aliꝗdvalꝫ: neqꝫ p̄puciū ſꝫ noua creatura. Ad 9ª.dd̓ ſicut ſupra. ꝙ hoc qd̓ dic̄ apl̓us ꝙ ex oꝑibꝰlegis nō iuſtificat̉ omnis caro. intelligēdū ēde oꝑibꝰ legalibꝰ vt de ſacrificiis ⁊ alijs figuratiuis: n̄ de moralibꝰ. Itē ad xᵐ dd̓. qm̄lex ſine grā iuſticiā n̄ hꝫ: nec tn̄ inutilis ē. ꝗahominis egritudinē moſtrat. vt vꝫ cognitaegritudine ſua medicū q̄rat. Qui enī negategritudinē ſuā ſuꝑfluum iudicat ſaluatorē.Na ſi ꝑ legē .i. ꝑ oꝑa legis de quibꝰ iudei ꝯfidebāt: iuſticia ē. xpūs gͦ mortuus eſt gratis .i.fruſtra. Ad vndecimū dd̓. ꝙ illud. qui exopibꝰ legis ſunt ſb̓ maledicto ſunt. intelligēd̓eſt nō ex oꝑibꝰ illis que ad mores ꝑtinent: ſꝫ q̄in obſeruationibꝰ illis fiebāt. ꝓdeſt enim lexſcripta in tabulis in quibꝰ erant tria mādataꝑtinētia ad dilectionē dei. ⁊. 7. pertinētia addilectionē ꝓximi. cetera ꝟo que impleri n̄ pn̄tiuxta illud actuū 15. Hoc eſt onꝰ qd̓ neqꝫ nos:neqꝫ patres nr̄i portare potuimꝰ: ꝗ ex oꝑibuslegis. ſupple oībus tam figuratiuis qͣꝫ moralibꝰ ſb̓ maledicto ſunt. ꝗa cū oīa ẜᵐ Petri teſtimoniū impleri n̄ pn̄t. ⁊ ī lege ſcriptū ſit deu27. G. Maledictꝰ omnis ꝗ non ꝑmāſerit ī oībꝰque ſcripta ſunt ī libro huiꝰ legis. ꝓculdubiomaledictioni culpe ⁊ trāgreſſiōis ſb̓icit̉: quiex legis operibꝰ eſt. ſꝫ ab hoc reatu ſoluit̉ qude grā ꝯfidit ſaltē ſpūalr̄ implēs legē. Ad12ᵐ. qd̓ obr̄. ꝙ lex nō ē ex fide. Sꝫ omnē qd̓ nōͣeſt ex fide peccatū ē ⁊cͣ. dd̓. ꝙ nō ſeꝗt̉. Fidesenim diſſilr̄ accipit̉ in maiori ꝓpone ⁊ aſſumptione. quia in ꝓpone accipit̉ fides ꝓut deſcribit̉ in epl̓a ad hebr̄. xi. Fides ē ſb̓a reꝝ ſperādaꝝ arᵐ non apparētiū. Cū enim dr̄. Lex nōē ex fide. ſenſus eſt. Lex nō eſt ex fide vt ꝓ futuris que ſperāda ſunt ex amore impleat̉: ſedpro pn̄tibꝰ ex timore. Hoc enī īnuit apl̓us cūīmediate ſb̓iūgit. ſꝫ ꝗ fecerit ea viuet ī illis.vt intelligat̉ in hoc loco legē poni ꝓ illis operibꝰ que in illis obſeruationibꝰ fiebāt ꝑ eſcasQui aūt viuebāt in illis oꝑbꝰ timebāt vtiqꝫſi ea non feciſſent lapidari vel crucifigi: velquocūqꝫ modo puniri. ⁊ iō ſb̓iūxit. Qui fecerit ea viuet ī illis .i. ꝓ p̄mio recipiet vt nō intereat. aliter eniꝫ puniret̉. In aſſumptiōeꝟo cū dr̄. Sꝫ omne quod n̄ ē ex fide peccatuꝫeſt. Fides accipit̉ ꝓ bona ꝯſcīa. p̄miſerat eniꝫde diſcretione eſcaꝝ dicēs. Noli ꝓpter eſcamdeſtruere opus dei. Oīa enim mūda ſunt. Sꝫqͥ diſcernit ſi manducat dānatꝰ eſt. quia nonē ex fide. quaſi dicat. Qui māducat cibū quediſcernit .i. quē māducādū nō credit: dānatꝰeſt in ꝯſcīa ſua .i. reū ſe facit: ꝗa qd̓ dānoſumaſſerit facit. qd̓ enim māducat n̄ māducat exfide .i. pura ꝯſcīa. ꝯtra fideꝫ quippe creditedit quod edēdū n̄ credit. Omnē gͦ quod n̄eſt ex fide peccatū ē .i. qd̓ fit ꝯtra fidē .i. ꝯtraꝯſcīam. vt credamꝰ malū eſſe peccatū eſt. nōtn̄ omnē qd̓ fit ex fide bonū ē: quia ignorātiaque eſt culpa nocet ẜᵐ illud Ioh̓. 16. A. venithora vt omnis qui interficit vos arbitraturobſequiū ſe p̄ſtare deo. Noͣ ꝗa qd̓ dr̄. Omne