ſꝫ ꝗa legi nō affuit adiutrix grā: aucta ē ꝯcupiſcētiā ex ꝓhibitione: ⁊ ea creſcente ſb̓repſitpuaricatio que delictū adauget. ⁊ abūdauitſb̓intrante lege delictū: ꝗa ⁊ ꝯcupīa ex ꝓhibitione ⁊ feruētior facta ē: ⁊ peccātibꝰ ꝯtͣ legeꝫp̄uaricationis crimē acceſſit. Ad illud ꝟoqd̓ de eodē obr̄ dd̓. ꝙ deꝰ nō crudelr̄ ſꝫ miẜicorditer legē dedit. nō enī deus cauſa morbilegem dedit. ſꝫ ꝯſilio medicine. aliqn̄ enī hōvr̄ ſibi ſanꝰ ⁊ tn̄ egrotat. ⁊ ꝗa n̄ ſentit egritudinē: opera medici nō expopoſcit. augeturmorbꝰ ⁊ creſcit moleſtia. querit medicū: ⁊ ſanat̉. homo vero an̄ legē ꝯfidēs viribus intumebat. dicebat enim. Nō deeſt qui impleat: ſꝫdeeſt ꝗ iubeat. Magnū gͦ fuit ꝯſiliū vt ꝑ legēabūdaret delictū. vꝫ vt ꝑ auſteritatem legisinfirmitatē ſuā intelligētes infirmi ad medicū ꝯfugerēt auxiliū gre p̄caturi. vn̄ pꝫ ꝗa nōcrudelr̄ ſꝫ miſericorditer lex data eſt: nec crudelis ē legis dator in datione ipſiꝰ. Ad 3ªaūt obiectū de eodē dd̓. ꝙ abūdāte delicto n̄abudat grā. Nō enī abūdātia delicti cā ē qͣreabūdat grā. īmo cauſa eſt quare ſb̓trahatur.Sap. i. In maliuolā aīaꝫ n̄ introibit ſapīa: nechītabit in corde ſb̓dito peccatis. ⁊ ideo apl̓sopponit ſibimet ꝯn̄ter ⁊ dicit. Quid gͦ dicemus. ꝑmanebimꝰ in peccato vt grā abundet?abſit. ſꝫ ita ſane intelligēdū ē. Delictū abundauit ꝑ legē: ſꝫ hͦ ſanat xp̄ūs: ꝗa vbi ſuꝑabundauit delictū: ſuꝑabūdauit ⁊ grā. vl̓ ſic. Perlegē abūdauit delictū: ſꝫ nō ideo deſpiciaturaliquis ꝗa vbi ſuꝑabūdauit delictum ſuperabudauit ⁊ grā. Oīa enim xpūs indulget.Ad quintū dd̓. ꝙ cū dic̄ apl̓us ad ro. 7. Cūeſſemꝰ in carne paſſioneſ peccatoꝝ que ꝑ legēerant ⁊cͣ. non intelligit paſſiones peccatoꝝ eēex lege: ſꝫ notas eē ꝑ legē: vel ex prohibitionelegis auctas eſſe vitio tranſgreſſoꝝ: n̄ legis.Concupīa enim ex ꝓhibitione legis ardētiofacta eſt. ⁊ peccātibꝰ ꝯtra lege p̄uaricationiscrime qd̓ nodū erat acceſſit. ⁊ ꝙ ita debebatintelligi oſtēdit ipſe apl̓us: cū ſibimet opponēs dic̄. Quid gͦ dicemꝰˡ Lex peccatū ē. abſit.ſꝫ peccatū n̄ cognoui niſi ꝑ legem. nā ꝯcupīaꝫneſciebā eſſe peccatū: niſi lex diceret. Nō ꝯcupiſces. Qd̓ ꝟo opponit̉ ex eadē auctoritateꝙ lex mortis dr̄. ita intelligēdū ē n̄ ꝙ morteꝫaīe .i. peccatū ꝓpinet: ſꝫ ꝗa peccātes interficit⁊ reos punit tꝑalr̄. Lex gͦ data ad vindictammalefactoꝝ: laudē ꝟo bonoꝝ n̄ ē mala ſꝫ bonaAd ſextū ꝟo qd̓ obr̄ ꝙ peccatuꝫ occaſioneaccepta ꝑ mandatū ⁊cͣ. dd̓. ꝙ lex n̄ eſt mala ẜꝫbona: lꝫ peccatū .i. carnalitas vel dyabolꝰ perlegē occaſionē acceꝑit ꝯcupīam oꝑandi: ſicutp̄dicatio xp̄i bona erat nō mala. lꝫ inde ſūptaſit occaſio mortis eius. ẜm ꝙ dr̄ in Io. 5. Propterea iudei volebāt eū interfice̓ n̄ ſolū quiaſoluebat ſabbatū. ſꝫ quia dicebat ſe filium deiequalē ſe faciēs deo. Silr̄ etiam p̄dicatio apoſtoloꝝ bona erat n̄ mala: lꝫ īde occaſionē ſuemortis acceperint increduli. vn̄. 2. Cor̄. 2. Xp̄ibonꝰ odor ſumꝰ deo in omni loco ⁊ ī his quiſalui fiūt: ⁊ ī his qui pereūt. alijs ꝗdem odormortis in mortē. alijs ꝗdeꝫ odor vite in vitāꝘ gͦ peccatū .i. carnalitas uel dyabolꝰ ꝑ legeoccaſionē oꝑandi acceꝑit: n̄ eſt de vitio legisſꝫ de vitio trāſgreſſoris. Si enim hoc eſſet devitio legis n̄ dice̓t apl̓us ad ro. 2. Qui in legegloriaris ꝑ p̄uaricationē legis deū inhonoraſnec dicet. Non auditores legis ſꝫ factores iuſtificabūt̉. ad ro. 2. Sꝫ talis eſt noſtra infirmitaſ. vt ardentiꝰ ꝓhibita deſide̓t qͣꝫ ꝯceſſa. vigentilis ph̓s. Nitimur in uetitū ſemper cupimuſqꝫ negata. Res enim que negāt̉ uel mulivel auꝝ vel hiꝰ. negando memorāt̉: ⁊ ex memoratione ipſoꝝ inardeſcit deſideriū. quibꝰnō memoratis deſiderium ſopiret̉. Ad 7ªdd̓. ꝙ cū dic̄ apl̓us ad ro. 7. Ego ipſe mēte ſeruio legi dei. carne aūt legi peccati. nō appellat legē ſcriptā legē peccati. īmo ꝯcupiſcētiāquā lex ſcripta ꝓhibet appellat lege peccati.Tres enim leges diſtinguit apl̓us in ſequētiro. 8. cū dicit. Lex enim ſpūſ uite ⁊cͣ. cū dic̄. Lexſpūs vite in xp̄o ih̓u vnam legem oſtendit.hoc eſt legē fidei. ⁊ cū adiūgit. Liberauit mea lege peccati ⁊ mortis alterā legē oſtēdit .ſ.lege ꝯcupīe. Cū ꝟo ſb̓iungit. nā qd̓ impoſſibile erat legi. in quo infirmabat̉ ꝑ carne ⁊cͣ. tertiā legē oſtēdit .ſ. legē ſcriptā in monte ſynaiDue gͦ leges bone ſunt .ſ. lex Moyſi que pctm̄oſtēdit ⁊ ꝓhibet: ⁊ lex fidei que peccatū oſtēdit. Lex ꝟo peccati .ſ. lex ꝯcupīe mala ē q̄ reosfacit dum p̄uaricationē inducit. Itaqꝫ cumdicit apoſtolꝰ. Ego mēte ſeruio legi dei. legeꝫdei appellat lege ſcriptā que ꝯcupiām ꝓhibꝫde qua Luce. 2. Tulerūt ih̓m ī ierl̓m ut darēthoſtiam ſicut ſcriptū ē ī lege dn̄i. par turtuꝝaut duos pullos columbaꝝ. Cū gͦ dicit̉. Egoipſe mēte ſeruio legi dei. carne autē legi pctīhic ē ſenſus. Ego. i. rōnaliſ ⁊ interior homo lꝫhabēs fomitē pctī ſicut hēbam pͥuſqͣꝫ dei grāliberarer. tn̄ ſeruio .i. potens ſum ſeruire legidei. ⁊ hoc mēte .i. volūtate. Iam enim liberanimꝰ adiuuāte grā malas ſuggeſtiones pōt