4º. cū cognoueritis deū: īmo cogniti ſitis adeo quo ꝯuertimini iteꝝ ad īfirma ⁊ egenaelemēta: ꝗbꝰ denuo ſeruire vultis: vbi apl̓usegē ſcriptā appellat elem̄ta ⁊ elem̄ta egena⁊ īfirma. Cū gͦ lex egena ⁊ infirma ſit īnutil̓ ēgͣ abiciēda taꝙͣ inutilis ⁊ ſpernēda. Itē hͦdicendo Sal̓. ꝗ gentiles erat: ⁊ ſuꝑſtitōi idolatrie deſeruierāt: īnuit apl̓us par ſcelus eſſeidolatriā ⁊ obſeruātiā legis. Ideo enim dicititeꝝ: ꝗa legis obſeruātia: cui tūc dediti erāterat peccatū fere par idolatrie. Ideo etiā dic̄denuo: vt oſtēdat ꝙ nō diſtat modo lex poſtxp̄m ab antiqua idolatria. gͦ mō nō dꝫ ẜuarilex. Itē ad gal. 5. A. ſtate gͦ ⁊ nolite iteꝝ iugo ſeruitutꝭ ꝯtineri. ⁊ iugū ſeruitutis appellat legem. ꝗa lex in ſeruitutē generat ad gal. Hec ſunt duo teſtamēta. Unū quidem inmonte ſynai in ſeruitutē generās que ē agarNon eſt gͦ bonū ſb̓ici iugo legis. Itē eodē.Si ſpū ducimini nō eſtis ſb̓ lege ſꝫ ſb̓ grā. perdeſtructionē gͦ ꝯn̄tis dat intelligiⁱ ꝗa ſi ſub lege eſtis ſpū nō ducimini. Sꝫ valde bonum ēſpū duci. gͦ valde malū eſt eſſe ſb̓ lege. Itēad Hebr̄. 7. Reprobatio fit p̄cedētiſ mandatipropter infirmitatē eiꝰ ⁊ inutilitate. nihil .n.ad ꝑ̄fectū adduxit lex p̄cedēs. mādatū dicitapl̓s legē: ⁊ ipſuꝫ dic̄ reprobatu. gͦ lex ē reprobata. n̄ eſt gͦ ſeruanda. Itē ad hebr̄ .s. Nūcaūt meliꝰ ſortitꝰ eſt miniſteriū: quāto ⁊ melioris teſtamēti mediator eſt: qd̓ in melioribusrepromiſſionibꝰ ſancitū ē. Nā ſi illud prius aculpa vacaſſet: non vtiqꝫ ſecūdi locꝰ inꝗre̓t̉Ecce hic ꝯparat miniſteriū. no. te. miniſteriovetꝭ. tꝭ. ⁊ nouum. tꝭ. vetꝭ. tꝭ. ⁊ dic̄. Miniſteriumno. te. meliꝰ eē miniſterio vetꝭ. te. quāto nouūteſtm̄ meliꝰ ē vetꝭ. Sꝫ hec ꝯparatio impropriaeſt: cū fiat a participante ad non ꝑticipans.ꝗa nouū teſtm̄ bonū ē. vetus autē no. Eze. 20.dedi eis p̄cepta nō bona ⁊cͣ. Itē dicendo.Si pͥus a culpa vacaſſet: nō vtiqꝫ ſecūdi locꝰinquireret̉: oſtendit vetꝰ teſtm̄ nō vacaſſe aculpa: ⁊ ita culpam in eo fuiſſe. gͦ vel ip̄m fugiēdū eſt: vel culpa fugiēda nō eſt. He ſuntgͦ oppoſitiones ⁊ calumnīe hereticoꝝ ꝯtͣ legēveterē ſeu vetꝰ teſtamētū.Reſpondendum igitur ꝑ ordine ad iſta. Ad primū igit̉ dd̓. ꝙcū dr̄. Sedi eis p̄cepta nō bona: ad ꝯꝑationeꝫnoui teſtamēti dr̄. n̄ ꝗa p̄cepta dn̄i mala ſūt.ſꝫ ꝗa reſpectu melioꝝ bona nō ſunt: ſic̄ ſamaria iuſtificata dr̄ nō ſimplr̄: ſꝫ reſpectu ſcelerationis ierl̓m. Ezech̓. 16. S. Samaria dīmidiūpeccatoꝝ tuoꝝ n̄ peccauit: ſꝫ iuſtificaſti ſorores tuas in omnibꝰ abhoīationibꝰ tuis: quasoperata es. gͦ ⁊ tu porta ꝯfuſionē tuā: que viciſti ſorores tuas peccatis tuis ſceleratiꝰ agēſab eis. Iuſtificate enim ſunt a te. Et Iere. 3.Iuſtificauit animā aduerſatrix iſrl̓ ꝯꝑatiōep̄uaricatricꝭ iude. Silr̄ ⁊ hic dicit̉ n̄ ſimplr̄ ſꝫꝯparatiue. Dedi eis precepta n̄ bona. Argumentatio gͦ n̄ valet: in qua fit ꝓceſſus de hisque ad ꝯparatione nō bona dicunt̉: ac ſi nonbona ſimplr̄ diceret̉. Itē ad 2ᵐ dd̓. ꝙ illudad ro. 3. ex operibꝰ legis n̄ iuſtificabit̉ homointelligendū de cerimonialibꝰ ⁊ figuratiuis.Cerimonialia enim ⁊ figuratiua: que cū legeīſtituta ſunt: ⁊ cū lege terminata ſunt: nūqͣꝫꝯſcīam emūdare poterāt etiā ſi cū caritate ⁊deuotōe fierēt. Non .n. inſtituta ſunt in iuſtificationē: ſꝫ in ſignificationē futuroꝝ ⁊ ī oſtēſionē peccati ⁊ infirmitatis humane. Ꝙ eniꝫno ſunt inſtituta ī iuſtificationē pꝫ ꝑ illd̓ qd̓dic̄ apl̓us ad gal. 2. G. Si ꝑ legē iuſticia. ergoxpūs mortuus eſt gratis. Ꝙ ꝟo ſint inſtitutaī ſignificationē dicit apl̓us. i. Cor̄. 10. Hec aūtin figura facta ſunt noſtri. ⁊ pꝰ. Oīa ī figuraꝯtingebāt illis. Item in oſtenſione peccati ⁊infirmitatis humane data ſunt pꝫ. ꝗa rō. 3º.Per legē cognitio peccati. ⁊. 7. Peccatū noncognoui niſi ꝑ legē. nam ꝯcupīam neſciebameē peccatū: niſi lex dicet. Non ꝯcupiſces. exo.20. Moralia vero legis in fide xp̄i iuſtificāt.⁊ in euāgelio ꝯſumūt̉. Licet igit̉ cerimonialia ⁊ figuratiua n̄ iuſtificaret. ꝗa tn̄ lex pedagogus noſter fuit in xp̄o: ⁊ ſb̓ ea cuſtodiebamur ī fide: ſicut dicit apl̓s ad gal. 3. G. Seruari debuit: qm̄ a morbo quē moſtrabat cauedum erat: ⁊ miniſteriū fidei ſb̓ eiꝰ figuris latitās fuit amplectēdū. Ad tertiū dd̓. ꝙ cuꝫdr̄. Lex irā operat̉. ad ro. z. n̄ ſupponit ira provitio: īmo ꝓ vīdicta. ſicut ad Ro. 3. Nunquidiniquus eſt deus qui infert iram. ⁊. 2. Secūdiduriciā tuaꝫ ⁊ impenites cor theſaurizas tibiiram in die ire ⁊ reuelatōis iuſti iudicii dei⁊. 5. Salui erimꝰ ab ira ꝑ ip̄m. ⁊. pͦ. Reuelaturenim ira dei ſuꝑ omnē impietatē hominū.Ad quartū dd̓. ꝙ cū dr̄ ro. 4. Lex ſb̓intͣuitvt abudarꝫ delictū: hec ꝯiūctio vt. non notatcām: ſꝫ ꝯſecutionē. ut ibi. Butiꝝ ⁊ mel comedet: ut ſciat reprobare malū et eligē̓ bonum.Iſa. 7. Eſt enim ſenſus. Lex ut abudaret delictū .i. lex ſb̓ītrauit ut abūdaret delictū. ꝑ legeaūt dr̄ abūdaſſe: non quia lex delictū iuberet
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten