nō dr̄ lex factoꝝ: ꝗa non reſpicit opera ſꝫ volūtatē. Contͣ. Aug. in qōnibꝰ noui ⁊ vete.teſt. aſſumes illud apl̓i ad ro. 3. Per legē noniuſtificabit̉ omnis homo apud deū. dic̄ ꝙ ſicinquit ſolā legē non iuſtificare hoīes apuddeū: ſic̄ nec ſola fides exceptis bonis oꝑibꝰ cōmendat apud deū. Sicut gͦ legi Moyſi ad iuſtificatione neceſſaria erat fides. vnde aug.ibidē dic̄ de patribꝰ veteris teſtamēti ꝙ addiderūt tꝑali iuſticie legis: que .ſ. ē ī lege iuſticiā fidei. ita legi fidei ad iuſticiā verā neceſſaria ſunt oꝑa bona. Iad. 2. Fides fine operibꝰ mortua ē. Lex igit̉ euāgelii lex factoꝝ dicenda ē ſicut lex Moyſi. ℟º dd̓ ꝙ lex moy.dr̄ lex factoꝝ ꝗa indicat libero arbitrio hoīsꝗd faciat: ſꝫ n̄ indicat cū homo impotens ſitꝑ libeꝝ arbitriū grām dei: ꝑ quam illud face̓valeat. Lex aūt euāgelii ꝑ dictam fidei grāꝫXp̄i indicat: per quam homo implere poteritꝗdꝗd deꝰ iubeat. Et hoc ē qd̓ dic̄ aug. in liº.de ſpū ⁊ lr̄a. Per legē opeꝝ dic̄ deꝰ hoī. facquod iubeo. ꝑ legē fidei dic̄ homo deo. da qd̓iubes. iō enī iubet lex vt moneat quid faciatFides vt cui iubet̉ ſi non pōt ſciat ꝗd petat.hꝫ grām. Et ꝓpter hoc ibidē dic̄ augꝰ. Ꝙ lexmandatū bonū habet: littera demonſtrante.non ſpū adiuuante.Poſtea queritur dealia differētia qua dr̄ ꝙ lex Moyſi ē occidēs.lex euangelii lex iuſtificans. iuxta illud. 2. cor..3º. Lr̄a occidit. ſpūs viuificat. dic̄ aūt augꝰ. īi. de ſpū ⁊ lr̄a. Ꝙ noͣ aliā vult apl̓s intelligilr̄am qꝫ decalogū ī illis duabꝰ tabulis ſcriptūImprobat aūt aug. ꝗ dic̄. Nō pōt intelligi. d̓figuralibꝰ p̄ceptis: ꝙ dicit apl̓us. lr̄a occidit.hoc modo ad Ro. 7. Concupiam neſciebā: niſilex dicet. Non ꝯcupiſces. ⁊ poſtea ſb̓dit̉. occaſione accepta peccatū ꝑ mādatū ſeduxit me:⁊ ꝑ illd̓ occidit. Ecce ꝙ hec lr̄a occidit. nihilaut figurate dr̄ cū dr̄. nō ꝯcupiſces. ſꝫ ẜᵐ lr̄aꝫſolū: ⁊ ꝯſtat ꝙ illud ē mādatū decalogi. Mādatū gͦ decalogi eſt lr̄a occidēs. Secūdū hͦgͦ obr̄. Si decalogꝰ dr̄ occide̓: aut hoc ē inquātum obſeruatꝰ: qd̓ eſſe n̄ pōt: ꝗa obſeruāſ decalogū facit illud qd̓ dꝫ. talis autē meret̉ viuificari: nō occidi. Aut inquātū nō obſeruatꝰ⁊ ſi hͦ eadem rōne ⁊ euangeliū: quia n̄ obſeruans euangeliū meret̉ occidi eternalr̄. Itēcū dr̄ decalogus lr̄a occidens: aut dr̄ ꝑ cam:aut ꝑ occaſionē: aut ꝑ oſtēſionē. Ꝙ ꝑͤ cām vr̄ad ro. 7. Nūc aūt ſoluti a lege mortis ⁊cͣ. Glo.A lege que ē cauſa mortis. Contͣ. Ad ro 7Lex quidē ſancta: ⁊ mandatū ſanctū iuſtū?bonū. plo. Iuſtū iuſtificās peccatore. bonū. i.vtilē vitā acꝗ̄res. Si gͦ eſt vitā acꝗrens. gͦ caē vite non mortis. Ꝙ ꝑ occaſionē vr̄ ꝑ textūad ro. 7. Occaſione accepta peccatū ꝑ mādatum ſeduxit me ⁊ ꝑ illud occidit. Contra.Scd̓m hoc videt̉ enī ꝙ ſil̓i rōne lr̄a euangelica eſt occidens. ꝗa quelibet oꝑa iuſticie dequibꝰ loquit̉ euangeliū: qn̄ nō referūt̉ ad deūſunt occaſio eterne mortis. gͦ ẜᵐ hoc euāgeliūerit littera occidens. vn̄ aug. de ci. dei. Uirtutes cū referūt̉ ad ſe ipſas: nec ꝓpter aliucexpetūt̉ inflate atqꝫ ſuperbe ſunt. ⁊ ideo necꝟtutes ſꝫ uitia iudicāde ſunt. Ꝙ aūt ꝑ oſtēſionē intelligat̉ videt̉ ꝑ illud qd̓ hēt̉ ad ro..5. Lex ſb̓intrauit vt abudaret delictū. Glo. i.ad hoc addita fuit vt ꝑ eā abūdātiꝰ cognoſce̓t̉. Si enim lex non fuiſſet: peccatū lateret.Sꝫ ꝑ legē gn̓a peccatoꝝ ⁊ p̄uaricatōis crimehomo cagnouit. Scd̓m hoc gͦ dicit̉ decalogꝭlittera occidēs .i. peccatū: qd̓ ē cauſa mortisoſtendēs. Contͣ̄. Scd̓m hoc euangeliū eſtlittera occidens: quia oſtendit peccatū ⁊ generaliꝰ ⁊ euidētiꝰ ꝙͣ lex. Peccata aūt ſūt mortis eterne cauſa. Non videt̉ igit̉ lex ⁊ euangeliū differre in moralibꝰ: ꝗa ibi eſt littera occidens: hic viuificās. Itē ſi littera legis occidit. Sꝫ qd̓ occidit ꝯtrariū ē ſaluti. Lex igit̉videt̉ ꝯtraria ſaluti. Et ſi decalogꝰ intelligat̉ littera: videt̉ decalogus ſaluti ꝯtrarius℟º. Littera occidens poteſt intelligi de lge quantū ad iudicialia p̄cepta. ⁊ quātū admoralia. Quātū ad iudicialia intelligit̉ ꝑ cā⁊ de occaſione corporali. vn̄ littera occidit.ꝗa in iudicialibꝰ lex malos occide̓ p̄cipit. Exo.22. Maleficos nō patieris viue. Quātumꝟo ad moralia dicit̉ lex littera occidens quatuor modis. ꝑ oſtēſionē. ꝑ occaſionē. ꝑ defectūꝑ p̄uaricationē. Per oſtēſione quia oſtenditpeccatū qd̓ occidit. Ro. 7. Non cognoui peccatū niſi ꝑ legem. Per occaſionē dupliciter. ꝓhibēdo. īnoteſcendo. Prohibēdo enim augepeccati deſideriū. ẜᵐ ꝙ dicit̉ ad ro. 7. Occaſion accepta peccatū ꝑ mādatū operatū eſt īme omnē ꝯcupīam. Glo. Aucta ē ꝯcupīa ꝓhibitione legis. Innoteſcēdo: ꝗa faciēdo pctm̄cognoſci in peccantibꝰ auget̉ ꝯtemptꝰ dei: ⁊ita peccatū. vnde augꝰ ſuꝑ illud. littera occidit dicit. Apparet littere uetuſtatē ſi deſit nouitas ſpūs: reos face̓ potius cognitione pctꝙͣ liberare a peccato. vnde qui apponit ſcīaꝫ