diuinū conſtat natura. ⁊ hac ratiōe verūeſt ꝙ ius naturale lege ⁊ euāgelio cōtinetur. Ad illud ergo quod primo obiicit̉ꝙ lex euāgelii eſt inſcripta cordi ſicut lexnaturalis. dicēdum ꝙ veruꝫ eſt ſed tamēdifferenter: eſt enim inſcriptio debiti faciendi ſcd̓m dictamen īditum cōſcientie abipſa conditiōe eadē apud omnes. Et eſt inſcripto ſcd̓m dictamē impreſſū conſciētieex fide ſeu iuſtificatione apud credentes.prima inſcriptio eſt nature. ſecunda eſt legis euangelice. prima eſt ex natura inditaſecunda ex gratia data ſeu ſuꝑaddita. Etideo ſignāter dicitur Iere. 31º. Dabo legēmeam ⁊. i. ad Ro. Euangelium eſt virtusdei in ſalutem omni credenti. quia ſic̄ lexnaturalis eadem eſt apud oēm hoīem: italex euāgelii eadē ē a pud oēm credētē.Ad ſecūdū dicēdum ꝙ lex naturalis nō ēpars legis euāgelii: eſt tamē fundamentūipſius ſicut natura eſt ſubiectū gratie: ⁊inde eſt ꝙ quicꝗd dictat lex naturalis: dictat lex euangelii tamē altiori ratiōe. ꝟbigratia ſcd̓m legem nature dictatur matrimoniū ad hoc ut generet̉ hō ⁊ ml̓tiplicet̉ſpecies. ſcd̓m dictamē gratie ad hoc ut filius hominiſ ꝗ per regenerationē fiat filiꝰdei: ⁊ ut multiplicet̉ proles ad cultum deiAd tertiū dicendū ꝙ aliter eſt vniuerſalis lex euangelii. aliter lex naturalis ⁊ſemꝑ ⁊ ad omnes. lex enī euāgelii vniuerſalis eſt ſcd̓m cauſam quo ad omnes. ſcd̓meffectū ꝟo vniuerſalis eſt quo ad credētesquēadmodū gratia ſcd̓m cauſalitatem oībus offertur. tamē ſcd̓m effectū ſolis diſpoſitis ⁊ ipſam recipientibus exhibetur. Lexꝟo naturalis ſcd̓m cauſam ⁊ effectū vl̓ iseſt ⁊ quo ad omnes. Omnibus enī homībꝰnaturaliter imprimit̉: ⁊ naturā humanaminſeparabiliter cōitatur. Lex ꝟo euangeliivniuerſalis eſt ⁊ ſemꝑ ⁊ ad omnes ⁊ qͣꝫtūī ipſa ē: ſeu qͣꝫtum ad gratiā dantis: nō tn̄qͣꝫtum ad effectū ſuſcipientis. Lex ꝟo naturalis ſemꝑ ⁊ ad omnes eſt ſcd̓m effectū ſuſcipientiſ. Ad vltimū reſpondeo ꝙ illaregl̓a philoſophi ꝙ natura eſt tale ⁊ cet̓a.dicitur per cōꝑationē naturaliū habituūad habitus acquiſitos: non ꝑ comꝑatīoneꝫad habitꝰ gratuitos: īmo qd̓ gratuite eſtmagis eſt qͣꝫ quod naturale eſt: id eſt nobilius ⁊ dignīus qͣꝫuis nō dīuturnius. vtraqꝫtamen lex naturalis ⁊ lex euāgelii dicitureterna ſeu ꝑpetua: ſed differenter. illa enīꝑpetua ē quo ad omnes ⁊ ī effectu. iſta ꝟoperpetua eſt quo ad credentes ⁊ qͣtum inQueritur poſtea erouangelii ſit eadem cū lege moyſi. Ad qd̓ſic. Una eſt fides noui ⁊ veteris teſtamēti nō differēs qͣꝫtū ad eſſentiā. gͦ vna eritlex noui ⁊ veteris teſtamenti. Si enim eſtvnitas ex parte cognitiōis veritatis perfidem: vnitas debet eſſe ex parte ordinisbonitatis per legem. Item. Mathei. 5º.Non veni ſoluere legem ſed adimplereglo. euangelium eſt recapitulatio veterislegis. Si gͦ recapitulatō legis nō diuerſificat legē. Nō erit diuerſa lex euangelii a lege moyſi. Itē euāgeliū eſt impletio legislex igit̉ plena eſt. lex moyſi cū euāgelio. gͦnon eſt differens lex euāgelii a lege moyſiItem non eſt aliud ius inchoatū ⁊ ideꝫius ꝑfectū. ergo non eſt alia lex iuris īchoati ⁊ eiuſdē iuris ꝑfecti. Sed ſic ſe habetlex ⁊ euangeliū Math. 5º. Niſi abundauerit iuſticia veſtra ⁊cͣ. glo. Pleniꝰ agūt̉ precepta que premiſſa ſut ad inchoationemſupple in lege dū fuerint addita ad perfectionē ſupple in euāgelio. Contra. Nō eſteadem lex littere. lex ſpiritꝰ. Lex moyſi. lexlr̄e eſt. Lex euāgelii ſeu xp̄i. lex ſpiritus eſtRo. 7º. Itē. Non eſt eadem lex factorū⁊ lex fidei: ſed lex moyſi eſt lex factorū. lexeuangelii lex eſt fidei. Ro. 3º. Itē. Nō ēeadem lex vmbre ⁊ ſignationis. ⁊ lex veritatis ⁊ exhibitionis. ſed lex moyſi ē lexvmbre ⁊ ſignationis. Heb. x. Umbrā habens lex futurorū nō ipſam imaginem. lexꝟo euāgelii eſt lex veritatis ⁊ exhibitiōisergo nō eſt eadem lex moyſi ⁊ lex euāgelii.Itē. Quarū legū ſūt fines diuerſi ipſeerūt diuerſe. Sed finis legis timor ē dei.Eccꝭ. vltª. Finis euangelii amor dei. iª. adAhimotꝭ. pͦ. Unde Augꝰ breuiſſima differētia legis ⁊ euāgelii timor ⁊ amor. ergo ⁊cͣ.Item. Non eſt eadē lex tēporalis ⁊ eterna. ſed lex moyſi tēporal̓ ad Gal̓. 3º. Quidigit̉ lex ꝓpter trāſgreſſionē poſita ē ſuple cohercendam donec veniret ſemē ⁊cͣ.