vnde Iohānes criſoſtimus ſuꝑ Matheuꝫ.Quoniā legis quidē mandata magis adopus reſpiciebant qͣꝫ ad affectum id ē Nōoccides. nō adulterab̓ ⁊cͣ. xp̄s ad ſupplemētum eorum ſpiritualiora introduxit mādata ad affectu magis reſpiciētia qͣꝫ ad actū.vtrūPoſtea queritur exeuangeliī ſit eadem cuꝫ lege nature. Ad qd̓ſic arguit̉ ad Ro. 2º. Ei gentes legem nonhabētes naturalit̓ legē faciunt: ip̄i ſibi ſūtlex: quia oſtendūt opus legis ſcriptū in cordibus ſuis. ex quo accipitur ꝙ lex natural̓eſt inſcripta cordi ⁊ conſcientie humane.vnde dicit ibi glo. ꝙ lex naturalis eſt quaquiſqꝫ intelligit ⁊ ſibi conſcius ē. quid bonum. ꝗd malū. Si ergo lex euāgelii ē lex q̄inſcribitur cordi humano qua nos intelligimus ⁊ ſumus nobis conſcii. quid bonuꝫquid maluꝫ. vnde Iere. 31º. Dabo legē meāī viſceribꝰ eoꝝ ⁊ ī corde eoꝝ ſcriba eā: qd̓ītelligit̉ de lege euāgelii. gͦ lex euāgelit ēeadem cū lege naturali. Itē. Quicꝗd dictat lex natural̓: dictat lex euangelii: ꝙͣuiſnon econuerſo. Ergo lex naturaliſ eſt d̓ integritate legis euāgelii. Item. Lex euāgelii eſt lex vniuerſalis ⁊ ſemꝑ ⁊ ad oēs.Lex aūt omnis que eſt ſemꝑ ⁊ ad omnes ēlex naturaliſ: ꝗa qd̓ naturale eſt ſemꝑ ⁊ adomnes eſt. non quod acquiſitū uel adueniens eſt. Relinquitur igitur ꝙ lex euāgeliīeadem eſt cum lege naturali. Itē. Quodnatura eſt tale ⁊ per ſe magis eſt tale. ſi gͦeuangelii maxime lex ē natura. lex erit ⁊ ꝑſe. erit igitur euangelium idem legi naturali. Item dicit Gratianus in principiodecretorum. Ius naturale eſt quod in lege⁊ euangelio continet̉ iuxta Iſidorū in liºꝗnto et himologiarū. Omnes leges aūt diuine ſunt: aut humane. diuine natura. hūmane moribus conſtāt. Item ſi dicaturiuxta Gratianū di. vi. ꝙ in lege ⁊ in euargelio naturale ius ꝯtīet̉: nō tamē quecūqꝫin lege ⁊ in euangelio inueniūt̉ naturaliiure cohere̓ probantur. Sunt enim in legequedam moralia ⁊ quedā miſtica. Moraliamandata ad naturale ius pertinēt: atqꝫ iōnullam mutabilitatem recepiſſe mōſtrāt̉.Miſtica ꝟo qͣtum ad ſuperficieꝫ a naturali iure probātur. aliena ꝙͣtum ad moraleꝫintelligētiam inueniūtur ſibi annexa.Cōtra. In euāgelio ⁊ etiam ī lege ſūt moralia que ſūt ſcd̓m ſuppoſitiones fidei vtadoratio aſſūpte hūanitatis xp̄i ⁊ hꝰ mōiſed ea que ſūt ẜm ſuppoſitiōem fidei trāſcendūt dictamē ratiōis ⁊ nature. ergo moralia euāgelii vel legis generaliter nō cōtinētur ī lege nature. Item. Non ē ideꝫſed differūt eſſentialiter natura ⁊ gratianec ordo nature ⁊ ordo gr̄e. gͦ nec ius ſeulex que eſt ſcd̓m ordinem nature. ⁊ lex queeſt ſcd̓m ordinem gratie. Ergo nec lex euāgelii que eſt lex gratie erit eadem lege naturali que eſt ſcd̓m ordinem nature. ItēUirtutes naturaleſ nō ſūt eedem cum virtutibus gratuitis. gͦ nec lex naturalis eriteadē cū lege gratie. Itē. Aliud ē debitūfaciēdi ratiōe exigētie nature. aliud rōneexigētie gratie. ꝟbi gratia. In exigētia nature eſt debitū diligēdi beneficum ⁊ amicum. nō aūt maleficū vel īiurioſū. exigētiaꝟo gratie debitū diligēdi in maleficum ⁊īiurioſū Luc̄. 6º. Si diligitis eos qui vosdiligūt que eſt vobis gratia. Diligite īimicos veſtros. benefacite his qui oderūt vosſi ergo differētia legis eſt ſcd̓m differētiaꝫdebiti faciendi: ꝗa lex nihil aliud eſt ꝙͣ deſcriptio debiti faciēdi vl̓ mali vitādi. aliaerit lex euāgelii a lege naturali. Rn̄deodicēdū ꝙ ſicut natura ordinat̉ ad gratiāita lex nature ad legem euangelii. nec ē eadem lex naturalis cū lege euāgelii. non tn̄lex naturalis ꝑ euāgeliū aufert̉ ſed ꝑficit̉verbi gratia lex naturalis dicit ꝙ diligendus eſt deus: ꝗa beneficus: ⁊ quia creatorLex euāgelii dictat ꝙ diligēdꝰ ē ꝗa bonus⁊ quia redēptor. Item lex naturalis dictat ꝙ diligēdus ē ꝓximꝰ ꝗa homo ⁊ conformis in ſpecie. ⁊ ꝗa ab vno ſumꝰ cōditiLex ꝟo gratie dictat diligēdū ꝓximū ꝗafilius dei vel poſſibilis ad filiationē: ⁊ ꝗaimago dei: ⁊ quia ab vno ſumus redēptiEx diuerſis igit̉ cauſis eſt debitū diligendi deum ⁊ proximum: ſcd̓m legem nature⁊ ſcd̓m lege euangelii. Quaruꝫ vna tn̄ ordinatur ⁊ ꝑficit̉ ꝑ aliā. Ex quo patꝫ ꝙ noeſt eadē lex naturalis cū lege euangelii: tn̄lex naturalis ordinatur ad eā ſicut ad ſuāꝑfectionem. Et ideo dicit Iſidorus ꝙ ius