corporis dn̄i acceptabile fiet d̓o. quod eſtacceptabiliſſimū. ⁊ oblato d̓o in odorē ſuauitatis. ſic̄ dr̄ ad eph. 5º. Sꝫ h̓ petit̉ vt actoofferentis ſit accepta: ſicut actio Abel. quequidem accepta fuit qͣtū ad deuotionemex ꝑte offerentis. ⁊ qͣꝫtū ad ī petrationē exꝑte acceptantis. vn̄ ad Hebreo. x. ſuꝑ illudholocauſta ⁊ oblationē noluiſti. corpꝰ autēaptaſti mihi. dic̄ glo. nūꝙͣ in odoribꝰ illis d̓lectatus eſt dn̄s niſi in fide ⁊ d̓ſiderio offerentis. Ad 2ᵐ ꝟo quod obr̄: ꝙ reſpexitdn̄s ad abel: ⁊ ad munera eiꝰ. dd̓. ꝙ munera nō dicūt̉ accepta niſi aut deuotiōe offerentis: aut ꝓpter vtilitatē dīne inſtōnisque ſupͣ habita eſt: ꝑꝑ ſalutem hōis. Adtertiū qd̓ obr̄. ꝙ ꝗcquid p̄cipit deꝰ ad faciendū ē ſibi placitū. dd̓. ꝙ ẜᵐ diſtinctioneꝫſuꝑ habitā tꝑoꝝ. tꝑis figure .ſ. ⁊ tꝑis grep̄cept deꝰ ad faciendū tꝑe figure: ad hocꝙ eēnt ſigna. vn̄ ẜª hoc fuerunt ei placitavt eſſent alteriꝰ .ſ. ſpūalis ſacrificii ſigͣtiuano ꝑ ſe. Et iō nō ꝑꝑ ſe: ſꝫ ꝓpter aliud deoplacita erāt .ſ. ꝓ illo ſtatu. ẜᵐ qd̓ dic̄ Augꝰvt ſupͣ habitum eſt. ꝙ ſi ſpūalia ſacrificianollꝫ illis ſacrificiis ſigͣri: niſi de his ſacrificijs in lege veteri p̄cepiſſꝫ. Ad quartūꝙ obic̄ ꝙ illa ſacrificia ex caritate fiebantDicendū ꝙ in ſacrificiis exterioribus duoerāt ꝯſiderare. ip̄am rē ſacrificat a cui nonhꝫ iūgi caritas. ⁊ ex hac ꝑte nō ē dice̓ rōnecaritatis ip̄a ſacrificiā accepta d̓o. ⁊ ẜᵐ hͦdr̄ Ro. 3. Ex oꝑibus legis nō iuſtificabit̉oīs caro cora illo. Pretea ip̄aꝫ actionē ſacrificantis ſacrificabāt: ⁊ huic actioni pōtūgi caritas: ꝗa ip̄a actio pōt elici ex ip̄acaritate. vn̄ ẜᵐ hāc ꝑtem pn̄t dici ip̄a ſacrificia accepta d̓o. ⁊ ẜᵐ hoc ītelligit̉ auctoritas Bede. Iuſtiª legis ſuo tꝑe cuſtodita noſolū tꝑalia: ſꝫ vitā ꝯferebat eternā. Adillud ꝟo qd̓ obr̄ Exo. 20. Notā d̓ eſt ꝙ antehoīs lapſū neceſſaria erāt tm̄mo ea q̄ ẜᵐ dictamē rōnis ſunt faciēda hōi. vt moraliap̄cepta. Poſt lapſū ꝟo p̄ter hoc neceſſariūerat vt liberationē ſua hō ītelliget ne deſꝑaret. vn̄ ẜᵐ hoc neceſſaria fuerūt ei duogna p̄ceptoꝝ. Quedā que eſſent p̄cepta vite agende. Quedā que eſſent p̄cepta liberationis ſigͣnde. Precepta ꝟo que erant viteagende ſūt moralia p̄cepta. ⁊ ſunt ad faciendū ſimpl̓r. Precepta liberationis ſigͣnde pͥncipalit̓ erāt ad intelligendū liberatione futurā: ne de liberatōe deſꝑarēt. ex cōſequēti vero ad faciendū. Et hec fuerūtp̄cepta de ſacrificiis. vn̄ ſicut in hoīe ē duplex inſtinctiuū ad deſideriū ſalutis. vnūin vi affectiua. aliud in vi cognitiua. ⁊ itain lege Exo. 20. ꝑatū eſt duplex p̄ceptū homini. Preceptū morale ad excitandū affcmad faciendū ea que ꝑtinet ad ſuā ſalutemſimpl̓r ⁊ ẜᵐ oē tꝑs. Et p̄ceptū d̓ ſacrificiisad excitandū intellectū ad intelligendaꝫfuturā hoīs liberatiōꝫ pͥncipal̓r. Preceptaenī ſacrificioꝝ pͥncipalit̓ data ſūt ad ſigͣndū. ex ꝯſequēti vero ad faciendū. ꝗa ſicutdicit Augꝰ. x. de ci. d̓i. Sacrificiū viſibile īuiſibilis ſacrificii ſacramētū ē .i. ſacꝝ ſigªeſt. ⁊ hoc mō fuerūt d̓o accepta vt dc̄m eſtAd obiecta ꝟo ẜᵐ auctoritates in ꝑtemꝯtrariā pꝫ rn̄ſio. Nā qd̓ dr̄ nō vult ſacrificiū pecoris. ſi referat̉ ad tꝑus gr̄e veꝝ eſtſimpl̓r. Si ꝟo referat̉ ad tꝑs figure veꝝꝗa nō vult ſacrificiū ꝑꝑ ſe ſꝫ ꝓpter aliud.vn̄ Augꝰ. x. de ci. d̓i. Ubi ſcriptū eſt miſericordiā volo ⁊ nō ſacrificiū. nihil aliud qͥſacrificiū ſacrificio p̄latū oꝑtuit intelligiqm̄ illud qd̓ ab hoībus appellat̉ ſacrificiūſignū eſt veri ſacrificii. Porro mīa verumſacrificiū ē. Et ſil̓i mō ītelligit̉ auctoritasẜᵐ pſal. Nō in ſacrificiis ⁊cͣ. videlꝫ qͣꝫtū adtꝑs gr̄e. vn̄ ſuꝑ illud pſal. Memor ſit omīsſacrificii tui. Slo. ſacrificiū eccleſie ꝓuidebat ꝓph̓a ꝑ ſpm̄: que affert ſacrificiū nonpecudū: ſꝫ corꝑis ⁊ ſāguinis xp̄i: ⁊ holocauſtū tuū ⁊cͣ. vbi intētio amore d̓i tota incendit̉. Ad alias aūt oēs auctoritates manifeſta eſt rn̄ſio ꝑ diſtinctiōꝫ ſupͣdictam.Queritur poſtea cacrificia eēt in gn̓e bona. Ad qd̓ ſic arguiturSacrificare ſacrificandū eſt bonū in gn̓eSꝫ ſacrificare pecus ẜᵐ inſtitutionē dīnaꝫeſt ſacrificare ſacrificādū. gͦ ſacrificare aīalia eſt bonū in gne. Itē bonū in gn̓e ē cūactus debitus tnͣſit ſupͣ debitā maͣm: vt paſcere eſurientē. Cū gͦ debita maͣ ſacrificioꝝfuerint aīalia ꝓ tꝑe figure. Sacrificare ꝟoerat actus debitꝰ. Igit̉ ſacrificare aīalia ēactus debitꝰ tranſies ſuꝑ debitā maͣm. gͦ ēbonū in gn̓e. Conͣ Ezech. 20. Dedi eis p̄cepta nō bona qd̓ ītelligit̉ d̓ p̄ceptis ſacrificioꝝ. Si nō bona. gͦ nec bona in gne. ꝗa negat̉ bonitas abſolutē. Itē bonū in gnͣenō mutat̉. ꝗa ſi aliquid eſt bonū in genereſꝑ eſt in gn̓e bonū. vt paſcere eſurientē ſēꝑē e
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten