nec in holocauſtis que ſunt digniora: queaduētu xp̄i reſpuunt̉. Quid igit̉ offeren d̓no pecudes nō hyrci?. ſꝫ ſacrificiū peccatoꝝqd̓ plꝫ deo. eſt ſpūs ꝯtribulatꝰ in quo datſpes ꝯuertendi. Tꝑe ꝟo figure aliqn̄ dicūt̉n̄ placita d̓o: ⁊ aliqn̄ placita. Nō placita dicunt̉ ꝓpter indignitatē offerentꝭ: ẜᵐ qd̓ dic̄Eficiꝰ ſuꝑ pͥmū Leu. Aſſumēs illud Iere. 7ºNō ſū locutus cū patribꝰ vr̄is de ꝟbo holocauſtomatū. negat ſe locutum fuiſſe de ſacrificiis. idem qui mandauerit: ꝗa intentionē mādatoris qui acceꝑant p̄teribāt. hīcdic̄ Yſa. i. Ne offeratis ſacrificiū fruſtra incenſū: abhomīatio eſt mihi. ⁊ ſb̓dit. Manꝰenī vr̄e plene ſanguine ſūt. Placita ꝟo dicūt̉ d̓o nō ꝑꝑ eius neceſſitatē que nulla eſtſꝫ ꝑꝑ hoīs vtilitatē: ẜᵐ illū ſtatū. Un̄ Augde ci. dei. x. c. 5º. Quis ita de ſipiat vt extimet aliquibus vſibꝰ d̓i eē neceſſaria ea q̄ īſacrificiis offerūt̉. Cū dicat̉ in pſalm. Dixidn̄o deꝰ meꝰ es tu: qm̄ bonoꝝ meorum noeges. Nō igit̉ ſolū pecoꝝ vel qualꝫ alia recorruptibili ſeu terrena. ſed nec ip̄a quidēiuſticia hominis deꝰ egere credendꝰ eſt. totūqꝫ qd̓ recte colit̉ deꝰ hōī ꝓdeſſe nō deo.Notandū igit̉ eſt ꝙ ꝓ tꝑe figure ꝓpterqͣtuor hoīs vt ilitates dicunt̉ deo placita.vt exercitia ꝓmouede ꝟtutis: ⁊ hoc ab exordīo an̄ originē ſuꝑſtitōis ydolatrie. Pꝰintroductione ꝟo ydolatrie dicunt̉ d̓o placita ex ꝯꝑatione ꝑꝑ cautela erroris. Primaigit̉ vtilitas fuit honorificētia dīne maīeſtatis. Scd̓a ſigͣtio veritatis. Tertia timorſeueritatis. Quarta ſpes ſeu amor pietatisſeu bonitatis. Sacrificia igit̉ dicūt̉ d̓o placita: ꝗa inſtituta fuerūt a d̓o in cultū ⁊ honorificentiā ſue maieſt atis iuxͣ illud ꝓuer3. Honora dn̄m de tua ſb̓a. oīs aūt cultus qͦdeꝰ vult ſibi ſeruiri eſt ei honorificꝰ. talibꝰaūt muneribꝰ qualia erāt ſacrificiaho norabat̉ deꝰ: nō ip̄oꝝ p̄cioſitatē: ſꝫ diuina election. inſtitutiōe. ⁊ offerentiū. obedīa. ⁊ deuotionē. Itē dicunt̉ d̓o placita ꝓpter ſignificatione ꝟitatis: que erāt in ſignuꝫ ꝟiſacrificii: qd̓ duplex eſt: ſicut dcm eſt ſupragnͣle vt ſacrificium redemptoris. vn̄ dicitglo. ſuꝑ illuci ad Eph̓. 5º. Tradidit ſe meiip̄m oblationem ⁊ hoſtiam d̓o in odorē ſuauitatis. nō ꝓpter ſe ille hoſtie dicebanturofferri d̓o ī odore ſuauitatis. ſꝫ ꝗa illū figurabāt ꝗ ꝟe ē ī odorē ſuauitatꝭ. It ē Fſidoſuꝑ pͥnᵐ Leij. Omīs hoſtiaꝝ diuerſitas xp̄ihoſtiā p̄ferebat. ⁊ ſpāle qd̓ eſt ſacrificiumdeuote mētis. vn̄ Augꝰ de ci. d̓i. x. c. 5º. Si h̓ſacrificia que vult: quoꝝ vnū eſt cor ꝯtritū ⁊ humiliatū: nollet eis ſacrificiiſ ſigͣri q̄velut ſibi delcābilia d̓ſiderare putatꝰ ē n̄vtiqꝫ de his offerendis in lege veteri p̄cepiſſet. Itē dicūt̉ d̓o placita: ꝗa īpͥmebāttimorē diuine ſeueritatis. vn̄ ſacrificioruꝫinſtitutīo fuit dīne iuſticie vehemēs ⁊ fortis īpreſſio. eo eī ip̄o ꝙ ad mortē hiꝰ aīaliaofferebāt mortiqꝫ tradebant: ſe ip̄os mortedignos oſtendebāt. ⁊ ſi ẜᵐ merita pcc̄oruꝫẜᵐ ſeueritatē iuſticie diuine iudicarenturſe reos morte ī hͦ oꝑe recognoſcebāt. vn̄ ⁊de mādatis ſacrificioꝝ pōt accipi illud. 2ºeccle. Qui timēt dn̄m cuſtodiēt mandataeius. ⁊ ſb̓dit Dicētes ſi penitentiā nō egerimꝰ īcideꝰ in manꝰ d̓i: ⁊ n̄ in maꝰ hoīumItē dicūt̉ d̓o placita: ꝗa inducebāt ſpeꝫpietatis ſeu amorē bonitatis. oblatio namuneꝝ: ⁊ ꝑticipatio ſacre mēſe multā fiduciā p̄ſtat apropinquatiōis ⁊ familiaritatꝭad deū: quēadmod̓ dicit Apl̓s. i. Cor. x. Panis quē frangimꝰ nōne cōicatio corꝑis xp̄ieſt?. ⁊ ſb̓dit. Uidete iſrl̓ ẜᵐ carnē nōnē quiedūt hoſtias ꝑticeps ſunt altaris. qͣre manifeſtū eſt hiꝰ ſacrificia familiaritatē īprime ⁊ ꝓximitatē ad deū: qm̄ eos qͣi d̓i ꝯmēſales quodāmō efficiebant. ꝯmēſalitas auteſt qͣi ſūma coīo. poſt coīonē cāꝝ eſſendi q̄ſūt pater ⁊ mat̓ ⁊ maxīe effectiua familiaritatꝭ: ꝓpter qd̓ cū deꝰ nō poſſet offerētibꝰꝟſa vice comedēdo coīcare: mittebat īt̓dūignē d̓ celo: qui ꝑtē ſacrificioꝝ ſibi oblatāꝯſumebat: ⁊ qͣi vice ip̄iꝰ comedebat. dicendū gͦ ꝙ ꝓpter has vtilitates ante ītrodictiōeꝫ ydolatrie placuerūt iſta ſacrificia qͣꝫuis ꝑꝑ ſe ⁊ in ſe ꝯſiderata nō placerēt. ſedꝓpter hoc: ꝗa erāt ꝑ inſtitutionē diuinamordinata ad honorificētiā diuine maieſtatis. ad ſigͣtionē future ꝟitatis. ad īpreſſiortimoris ſeueritatis. ad introductione ſpeiſeu amoris bonitatis. Itē pꝰ introduction ydolatrie dicunt̉ placuiſſe ꝑꝑ cautelaerroris. vn̄ Leu. 17º. Offerrent filii iſrl̓ hoſtias ſuas ſacerdoti ad hoſtiū tabernaculi⁊ nequaqͣꝫ vltra īmolabūt hoſtias ſuas demonibus. Ex quo pꝫ ꝙ placebāt deo vt offerēt̉ ſibi ex ꝯꝑatione .ſ. ne ea ydolis īmolarent. Ad illud gͦ qd̓ pͥmo obr̄ de ſacrificio Abel. dd̓ᵐ ꝙ hoc nō dr̄ rōe oblati ſedrōe offerentis. nō enī petit̉ vt ſacrificium