aut refor̄tio vaẜ ꝓph̓ia eēt vel ꝑabola eisv ip̄e hͦ oꝑaturꝰ eēt in ppl̓o iſrael. vel ꝙ fiulus eſſꝫ figura ip̄iꝰ: ſꝫ exp̄ſſit modū ſeu ſinilitudine notā īt̓ opꝰ ſuū ⁊ opꝰ figuli: ⁊ īt̓factū mulieris ꝯtēnentis amatore ſuū: ⁊ facrū ppl̓i iſrael. Reſtat igit̉ ꝙ incōuenienseſt res que nō ad hoc facte ſūt ad ſpūalemītelligentiā ꝯuertere. Itē ꝯuenientius⁊ certiꝰ ſigͣt qd̓ d̓ſignat vniuoce: ꝙ quoddeſignat equoce. ⁊ qd̓ ſigͣt vno vnū qͣꝫ qd̓vno ſigͣat multa. Ergo cū intellectꝰ ſpūal̓ſit ꝯuenientiſſimus nō erit in vno facto l̓dcō legis. niſi vnus ītellectꝰ ſpūalis. Exrāt igit̉ oēs ſacri expoſitores qui ī vno ponunt multiplices ītellectꝰ. Itē ꝯuenientſigͣt̉ ꝑ bonū bonū: ⁊ ꝑ malū malū. Nā ꝯueniētia dꝫ eſſe ſigni ad ſignatu. incōueniēt̓gͣ deſignabit̉ malo bonū. gͦ incōuenient̓ dr̄a bto Greg. qd̓ legit̉. xi. ⁊. 2. ℟. dicit enimbtus Greg. ꝙ dauid ꝗ vtiqꝫ ꝓditor erat infacto illo: ⁊ adulter atqꝫ homīcida ſigͣt xp̄ꝫUrias aūt vir fidelis ⁊ ſcūs dyabolū. ⁊ iterū de adulterina illa copula Hauid ⁊ Berſabee ꝓditionē: ⁊ hoīcidio execrabili ſigͣtmatrimonium ſanctiſſimū ⁊ īmaculatiſſīmā copulā xp̄i ⁊ eccleſie de gentibꝰ. ℟dd̓. ꝙ doctrina cerimonialiū qͣꝫᵐ ad pluraeſt reꝝ ⁊ ſignoꝝ: ſꝫ drriter reꝝ ordinatarūad latriam ꝯditoris. Signoꝝ ꝟo gratie ſaluatoris. Un̄ ad ſol̓oꝫ pͥmo ⁊ 2º obcoꝝ. Notandū ꝙ ſignificationes nō lr̄ales ſūt īſtitutione: collatione. naͣ Inſtitutōe duobusmodis rebꝰ ⁊ dictis. Collatōe ꝑ ꝯſequētiaꝫronis ex rebus vel dictis. Na ꝑ ip̄am reꝝſil̓itudine. vn̄ quidā ꝯueniēter dixit. Scito ꝗa ſignificationes lr̄ales quatuor moīsfiūt. Primū facto ip̄o videlꝫ cū res ad hocfacte ſint vt ſignificent ſicut factū illudIſaie quo iuit nudꝰ ⁊ diſcalciatꝰ. Yſa. 20. ⁊factū Ezechiel̓ quo fec̄ fibi vaſa tnͣſmi grationis. Ezcch. 12º. Que vtiqꝫ ad hec fcā ſūtvt ſignificarent. In his gͦ manifeſtū ē. ꝗaalia figuratio vel ſignificatio qͣꝫ lr̄alis q̄rēda eſt in eis. Propter hoc dixit Yſa. s. Ecceego ⁊ pueri quos dedit mihi deꝰ in ſignūīportentū. Sil̓r ⁊ Ezech. Signū ē domuiiſrl̓. ⁊ iteꝝ Ezech. 12º. Ego portentū ueſtꝝdixit Ezechiel. ⁊ bene apparet in eodē caꝑ totū: ꝗa quicꝗd ſcm̄ eſt in Ezech. ſignificat mala que futura erāt domui iſrl̓. Secūda ſignificatio eſt dicti: qn̄ .ſ. aliquid dr̄ad ſignificādū exp̄ſſe. ſic̄ illd̓ Ezech. 17. Aꝗla grādis magnaꝝ alaꝝ ⁊cͣ. ⁊ ꝑꝑ hoc vocatur idē enigma: ⁊ ꝑabola ibidē ⁊ iſte dueſignificationes neminē offendūt. cū enimexꝑͥmit̉ in ſcriptura de facto quoqͣꝫ ꝙ ip̄mfiat vel factū ſit ad ſignificandū ⁊ de d̓coſil̓r ꝙ ad hoc dicat̉. vel dictū ſit vt ſignificet aliud qͣꝫ lr̄alis ſenſus hēat Nēo offendit̉ ſi aliud in his qͣꝫ lr̄alis ſēſus habeatrequirat̉. Tertiꝰ modus eſt ꝑ ꝯſequētiāquēadmodū dicimꝰ ꝙ vbi corꝑalis ⁊ exterior ydolatria ꝓhibet̉ ītelligit̉ ẜᵐ ꝯſequētiā ꝓhibita ſpūalis: ⁊ iſte ītellectus ſil̓r nemine offendit. Cū enī dixerimꝰ ꝙ vbi deꝰꝑhibuit adorari ydolū aureū. Exod. 20. Ꝙvtiqꝫ ſil̓itudinē hꝫ viuetis ⁊ iuuare potētis īſinuauit. ⁊ ītelligi dedit ſe nolle ꝙ aurū nudū hoc eſt abſqꝫ forma ydoli adoraretur. Et ꝑꝑ hoc ꝓhibitio auaritie ẜᵐ ꝯſequetiā in illa ꝓhibitiōe ītelligit̉. Eſt eīꝫ auaritia ydoloꝝ ẜuitus. ſicut legit̉. 5. ad eph. Similit̓ ⁊ vbi ꝓhibuit falſū teſtīoniū dici ꝯtͣꝓximū in cā modica pecuniaria. Exo. 20. ꝓhibuit ꝑ ꝯſeques ⁊ in cā fame. Cū fama p̄cioſior ſit ꝙ pecunia. Eodē mō vbi ꝓhibuitNe os ligaret̉ boui triturāti. Deū. 25º. Prohibuit ꝑ ꝯſequēs. vt oꝑarius nō fraudet̉cibo ſuo. ſi enī hanc equitate voluit ẜuariin bobus: vt collaborātes comederent: ml̓to fortiꝰ in hoībus. hūc gͦ modū ſignificationis quilꝫ ītellectꝰ recipit. Quarta ſignificatio ē ꝑ reꝝ ſil̓itudinē: que n̄ ad hocfacte ſunt: vt ſignificēt. ⁊ hoc eſt que multos offendit: ⁊ hoc ꝗa abuſiuū vr̄ eis res īſigna trahere. que nō ad ſignificandū fcēſunt. quale eſt illud Iere. 18. Nūquid ſicutfacit figulus iſte nō potero vobis face̓ domus iſrl̓ ait dn̄s. Quaqꝫ vnū ſit ꝙ oīumduoꝝ ſil̓iuꝫ quo alteꝝ eſt ītellectui noſtroꝓpinquiꝰ nobisqꝫ notius ſignū naͣle eſt minus noti atqꝫ ab intellectu noſtro remotīoris. Signū īquaꝫ naͣle eſt illiꝰ: ⁊ velut liberin quo legit̉. vn̄ ⁊ cōi naͣ docēte altero adalteꝝ docendū vtimur. Et ex hoc pꝫ rn̄ſioad pͥmo ⁊ 2º obiecta. Ad tertiū dicendūꝙ ꝯueniētiſſime vno ſignificāt̉ ml̓tiplicesītellectꝰ: vt intentio legis diuine ꝯformetur bonitati eiuſdē vt quēadmodū ex deibonitate facta eſt ⁊ abſqꝫ vlla dubitatiōecredendū. ꝙ oīa bona oꝑa ſua fecerit ꝓpt̓oēꝫ bonū vſum ⁊ vtilitatē que ex eis qͣcūqꝫīduſtria elici pn̄t ⁊ dicta uoluit eſſe ⁊ ſcrīpta. Quare ꝓpter oēm illuminationem ⁊