eſt pugnare iniuſte ſed pugnare fraude. hoceſt aīo fraudulēto .i. amore iniꝗͥtatis ē iniuſte pugnare. Et hoc eſt qd̓ dicit Augꝰ in qͦſtionibꝰ ſuꝑ Ioſ. 8º. Iuſtꝰ cui bellare fas eſtcū iuſtū bellu ſuſceꝑit. vtꝝ aꝑte pugnet: anex inſidiis nihil ad iuſticia intereſt. Iuſta ātbella diffiniri ſolēt: que vlciſcūt̉ īiurias. ſedſine dubio iuſtū bellū eſt qd̓ deꝰ imꝑat: quinouit quid cuiqꝫ fieri dēat in quo bello ductor exercitꝰ uel ip̄e ppl̓s nō tā auctor belliꝙͣ miniſter iudicandꝰ eſt. Ad ſcd̓m verodd̓. ꝙ fides hoſti ẜuanda eſt qn̄ ꝓmittitur⁊ hoc eſt qd̓ dicit Augꝰ. Unde oīs fraus ꝯtͣpromiſſionem factam hoſti illicita eſt.Cōſequenter eſt inquirere de exercitio belloꝝ in tyrociniis: vtꝝ ſit licitū. qd̓ vr̄. Nā bellicū exercitiū diordine dei relictū eſt ⁊ ꝯceſſum filiis iſraelIudicū. 3º. He ſunt gentes qͣs dn̄s dereliꝗtvt erudiret in eis iſraele̓. ⁊ oēs qui nō nouerāt bella chananeoꝝ ⁊ poſtea diſcerent filiiIſrl̓ certare cū hoſtibꝰ ⁊ hr̄e ꝯſuetudinemp̄liādi. gͦ illis quibꝰ fas eſt bellare ut milititibꝰ. bellicū exercitiū licitū erit. Itē ſi aliqͥsactus bonus eſt ⁊ licitꝰ. Eruditio ⁊ exercitiūad faciendū illū actū licita erit. Si gͦ bellareꝓ fide uel pace ẜuanda licitū eſt: diſciplinabelli ad eundē fine ordinata licita erit. Si gͦmiles aliqͥs hac intentione uadat ad tyrociniū: vt adiſcat arte ⁊ induſtriā bellicā ad pugnandū pro fide uel pace cū neceſſe fuerit n̄peccabit. Conͣ. Oſtentatīo viriū peccatuꝫeſt. Sꝫ exercitiū tyrocinioꝝ fit ad oſtētatiōꝫviriū. ergo illicitū ⁊ peccatū eſt. Iteꝫ lextyrocinioꝝ eſt illa quaꝫ mali hn̄t. j. Fap̄. Sitfortitudo noſtra lex iuſticie ut fortior ſpoliet debiliorē. ſed hoc iniuſtū eſt. Itē exercentes tyrocinia excōīcant̉ ab eccleſia. Sꝫ eccleſia nō infert talē penā: niſi pro pccō mortali. ergo peccatū mortale eſt. ℟º ẜm qͦſdaꝫCuꝫ tale exercitiū fit ad oſtentatiōꝫ ⁊ diſcrimē vite exercitantiū uergens ſimpl̓r illicitūeſt: ⁊ quicqͥd ex tali exercitio ſequit̉ vt vulneratio uel interfectio ſunt talit̓ ſe exercitātibus īputanda. ⁊ qd̓ ꝯceſſuꝫ eſt filiis Iſraelnō ꝯcedit̉ eis niſi urgente neceſſitate. nec ꝯtͣſe inuicē: ſed ꝯtra illos quos debebāt expugnare .ſ. cananeos. Ad illud ꝟo qd̓ obicit̉diceret ꝙ adiſcere artē bellicā illicito mō: ⁊cū diſcrimine ſalutis: ex quacūqꝫ intentioneillicitū eſt. cum debito ꝟo mō ⁊ ſine ꝑiculoſalutis licitū erit. ſed hͦ nō eſt in tyrociniis.Alijs ꝟo vr̄ diſtinguendū ꝙ exercitiumtyrocinioꝝ pōt fieri cū moderamīe ꝯflictusqui ad inuicē eſt abſqꝫ diſcrimīe ſalutꝭ: ſi adhibet̉ diligentia debita cautele ⁊ in ꝑ̄patione: ⁊ in executione: ⁊ tūc diſtinguēdū: quiaaut tale exercitiū fit ad oſtentatōꝫ roboriacipotētie: ſeu vane glorie: uel queſtū auaritie⁊ tūc ſimpl̓r illicitū eſt. uel fit ꝓpter expientiā ꝓprie fortitudinis ⁊ vſus armoꝝ ⁊ bellice īduſtrie vt habebat̉ ydonettas bellandi ꝑfide ⁊ pace eccleſie. ⁊ hoc mō tale exercitinlicituꝫ eſt. Si ꝟo tale exercitiū ageret̉ ſine p̄dicto moderamine ⁊ diligētia cautele illicitu eſt. quia hoc eſt diſcrimini ſe comittereAd illud ꝟo qd̓ obicit de lege tyrociniorū dici pōt. ꝙ ſi acquiſitio ſpolioꝝ fit ex cupiditate uel auaritia manifeſte eſt iniuſta.ſi fit nō ex auaritia. ſed ex ip̄a ꝯuētione p̄poſita: ut ille qui capit̉ amīttat ſpolia: cuꝫ ex rali ꝯuentione oēs iudicent̉ ad paria nō eſt inſta: nec ẜm illa legē īiquoꝝ quibꝰ fortitudoeſt lex iuſticie. Ad illud ꝟo qd̓ obicit: ꝙeccl̓ia excoīcat tales. dd̓. eſt ꝙ falſū eſt exceptis tꝑibus famīs ⁊ neceſſitatibꝰ eccleſie. cūſ. neceſſe hꝫ pugnare ꝯtͣ heticos ul̓ paganoshis tꝑibus excoīcant̉ quia nocēt ſaluti publice uel impediūt cōe bonuꝫ eccleſie: negat̉tn̄ morientibꝰ in tyroniciis ab eccleſia ſepultura ad terrore tyronātiū: ne .ſ. ſic vires experiant̉ ut aliquis incurrat mortem uel mortꝭpericulum.Uerēduꝫ eſt cōſequēt̓ de legibus occiſionis ⁊ ꝙͣuis ſuꝑ diſputatuꝫ ſit. An occiſio hōis ſit licita: ⁊ quis ſit occidendꝰ. ⁊ cui licituꝫ ſit occidere. Et hoc inqͥſitione de illo p̄cepto decalogi. tn̄ ad maioris legis ꝟitatꝭ inquirendaſūt tria. Prīo an pena mortis ſit hominiinferenda. 2º de generibꝰ mortis ẜꝫ leginferendis. Tertio de cāis mortis ẜm iudicium legis.Quod mors maleficis ſit inferenda ſic̄ dic̄ lex Exo. 22º. Maleficos nō patieris viuere multipl̓r ꝓbat̉. Prioſic. Si .n. de iuſticia leuiores pene inferendeſunt alicui ꝓ culpa aliqua. cum ip̄e ꝑ eas nōdū corrigat̉ ſꝫ addat p̄terite culpe ꝯtumaciāmanifeſtuꝫ eſt cuꝫ ꝯtumacia ſit graue pccn̄ꝙ merito ꝯtumacie debꝫ creſcere pena. aut