Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ꝯtumacia remanere īpunita: pōt aūt deiure ꝯtumacia remanere īpunita. qͥa igit̉ creſcere pōt ꝙͣtūlibet ꝯtumacia: creſce̓ pōt deiuce quātū libet pena. Quare neceſſe eſt vtip̄a uel ſit mors corꝑalis uel equalis illi. cuꝫmors corꝑal̓ ſit pena īfinita. Per hācaūt viā a leuibus flagellis veniet̉ ad grauia a grauibꝰ ad vulnera. ab illis ad tormentaa tormētis ad ip̄am mortē: ſil̓ia ꝯtumaciecremēta. Itē ꝓportionales ſint culpepene illis debite. Si alicui culpe debeat̉flagellatīo: maiori culpe duplo maior flagellatio: decuple decuplo maior: cētupletuplo maior: tāta pōt eſſe flagellatio inducet mortē. Sequit̉ ergo de neceſſitatemors corꝑalis aliqͣ culpa poſſit infligi.Itē ſi alicui culpe debet̉ mutilatio: qd̓ etiaꝫueꝝ eſt. ſic̄ dicit lex Deū. 25. De muliere queapprehendit verenda viri: abſcindat̉ maꝰeius. Et lex talionis. Deut. 19º. Oculū oculo: manū pro manu. Arguit̉ ſic. Certa eſtparatio mortis totius corꝑis ad oculū adqd̓libet mēbꝝ. Sil̓r certa eſt cōꝑatio mortꝭtotius corꝑis ad mortē oculi. Ponamꝰ igit̉ aliqua culpa debeat̉ eruitio ſeu mors oculi. Si mors oculi uel eruitio ꝓtanta culpa dēat̉. Ergo culpa duplo maiori debet̉eruitio duoꝝ oculoꝝ. Et pret̓ hoc mutilatōalicuiꝰ mēbri uel aliquoꝝ mēbroꝝ equiualētiū duobꝰ ocul̓. ita augmētū culpe de neceſſitate iuſticie ꝑueniet̉ ad aliquā culpā itamagnā qua deat̉ oīm mēbroꝝ mutilatio mors. Itē eſto aliqͥs occiderit hōieꝫiniuſte. aut iuſte eſt puniendus pena mortisaut pena minori. Si pena mortis: ſolumigit̉ licitū: ſed etiā iuſtū eſt occide̓ occiſoreꝫSi pena minori uel finito minori uel infinito. ſed īfinito minori nulliꝰ ꝯꝑationiseſt id qd̓ ītulit ad id qd̓ patit̉. Eſt igit̉ iſtaiuſticia quēadmo ſi quis danilicaſſet aliuin millibꝰ marcaꝝ. puniret̉ in amiſſione vnius feſtuce: qd̓ ridiculū eſt: Si ꝟo finito minori. minori igit̉ redimit maius. idē ē ac ſidamnificaſſet ꝓximū in viginti marchisip̄e abſolueret̉ pro vna: qd̓ īiuſtiſſimum eſtItē mors eterna infligenda ſit aliqͦculpa ſicut dr̄ in Apocl. 20. Iudicatū eſt deſingulis ẜm oꝑa ip̄oꝝ: infernꝰ mors miſſiſunt in ſtagnum ignis. hec eſt mors ſcd̓a.ergo multo fortius mors tꝑalis. Itemmors corꝑalis: aut eſt pena maior omī culpaaut. Si maior culpa. ergo iniuſtꝰ ē deꝰqui inflixit ꝯmeſtione fructꝰ ligni ſcīeboni mali. Iniuſtꝰ eſt xp̄us qui inferretantixp̄o. ſic̄ dr̄. 2. The.. Que dn̄s Ih̓s interficiet ſpū oris ſui. Si ꝟo eſt maior omīculpa īferenda: eſt aliqua culpa. IteꝫAugꝰ in ẜmone dn̄i in mōte. Helyas ml̓tosmorte affecit ꝓpria manu. igne diuinitusīpetrato ꝯſtat ſpū ſco repletū. ſic̄ dic̄ Lucl.i. Ip̄e p̄cedit ante illū in ſpū ꝟtute helye.dr̄ de Ioh̓e baptiſta alij multi magnidiuini eodē ſpū ꝯſulēdo rebus hūanis nontemere id fecerūt. Itē idē in eodē verbisapl̓i Petri. Ananias uxor eiꝰ ſicut in actibus apl̓oꝝ legimus examines ceciderūt.Con obiciūt ꝑuerſi heretici illud Math̓.. Ego dico nobis reſiſtere malo. ſed illt̓intelligit̉ de īiuria ꝑſonali vindicāda libidine vīdicte. de iiuria dei uel eccl̓ie vindicanda zelo iuſticie. de qua dr̄ Ro. 13. Ubiloquit̉ de pͥncipe terreno. ſine gladiūportat. dei enī miniſter ē vīdex in irā ei quimalū facit. Itē obiciūt illd̓ Math̓. 13º. qd̓dr̄ de zizāniis eradicādis ꝓhibitioneꝫſaluatoris: qui p̄cipit vt ſinant̉ creſcere zizania vſqꝫ ad meſſem ne ſil̓ eradicet̉ triticuꝫAd qd̓ rn̄dē manifeſtū ē illud p̄cepiſſe ſaluatoreꝫ: niſi ſolū vt tritico parceret̉no .n. voluit ꝑci zizaniis ſed tritico ſolū quianoluit parci zinzaniis in tritici detrimētumUbi creſcut zīzania in detrimētū ſuffocationē tritici nullatenꝰ uoluit eis ꝑci. Cum impii in ſubuerſionē ppl̓i dei creſcūt nullatenus creſcere ſinedi ſunt. ſed mortē corporalē eradicādi. Preterea ſimpl̓r prohibuit zizanioꝝ eradicationē: hoc eſt impio ꝑditionē. ſed eradicationē generalē dubiā ſuſpectā ne .ſ. de ābiguo iudicemus. ſicutenī int̓ loliū triticū diſcernit̉ qͣꝫdiu eſtin herba. ita de errore alicꝰ: du de eo dubiū eſt eſt temere iudicandū. ſed qn̄ ꝑuenit̉ ad meſſem ut certiſſime poſſit diſcerniint̓ triticū loleū. tūc faciendū eſt qd̓ dicitangelis. Colligite pͥmū zīzania ad ꝯburendūItē obiciūt qui occidūt: aut occidūt malos: aut bonos. Si bonos faciūt ꝯtra illudceptū. Exo. 23º. Innocentē iuſtū occides. Si occidūt malos ſunt eis dānationis eterne: quia ſubtrahūt eis tꝑus pnīe qd̓ꝯcedit eis benignitas dei ſic̄ dicit Apl̓s. 2.Ro. An ignoras qm̄ benignitas dei ad penitētiā te adducit. xio. Sap̄. Miſereris oīuꝫquia oīa potes. diſſimulas peccata hoīum