hactenꝰ a ſūmīs ſacerdotibꝰ vel reliꝗs exiginiſi ꝓ rata fide minime cognouerimꝰ: nec ſpōte eos iurare reꝑimꝰ. 2. q. 4. Itē in eodem.Pos ſacram̄tū ab ep̄is neſcimꝰ oblatū. Adqd̓ rn̄det̉. ꝙ ex his auctoritatibꝰ nō ꝓhibent̉omnimoda iuramēta fieri a ſacerdotibꝰ: ſedtm̄ incauta: ⁊ ea que ꝓ qualibet cauſa tꝑali īiudicio offerūt̉. Cū aut populari infamia ſacerdotes oppͥmūt̉: tūc ad īnocētie ſue oſtenſionē iuramēta debēt offerre. Un̄ Grego. Sios epūs aūt ꝗlibet ſacerdos a populo accuſatus fuerit: ⁊ certi teſtes inuēti non fuerint ꝙcriminis illati ꝟitatē dicant: iuſiurandum inmedio fiat. ⁊ illū teſtē ꝓferat de īnocētie ſuepuritate: cui nuda ⁊ aꝑta ſunt oīa. ad hebr̄.Itē dubitat̉ utꝝ ſit ꝗs ad purgationē ꝑjuramētū ꝯpellēdꝰ. viſum aūt fuit ꝗbuſdamꝙ nō ꝓpter religationē iuramenti. Itē ꝓptercanone Leonis pape. 2. q. 2. Iuditu ē fratresqualr̄ mali hoīes ī me grauia crimina ꝯfinxerūt. Quāobrē ego Leo pōtifex ſancte romaneeccleſie purifico me. hoc aūt facio: nō legē preſcribo ceteris: qua id face̓ cogāt̉. Ecce ſūmꝰpontifex ſe ip̄m purgat: nec tn̄ ceteris neceſſitatē purgādi p̄ſcribit. vn̄ dat̉ intelligi ꝙ ſatiſfactio purgatiōis ī volūtate ꝯſiſtit accuſati: nō ī arbitrio iudicꝭ. Contͣ. Canon Leoniſpape. 2. q. 4. Sacerdos ſi ſuſpitioſus aut incredibilis ſuo ep̄o aut reliꝗs ſuis ꝯſacerdotibusſiue bonis ⁊ iuſtis de ſuo popl̓o hoībꝰ fuerūtne ī crimine aut predicta ſuſpitōe remaneat:cū tribꝰ aūt ꝗn̄qꝫ aut ſex bonis ac vicinis ſacerdotibꝰ exemplo Leonis pape: ꝗ. 12. epōs inpurgatiōe habuit: ſi ſuo ep̄o viſum fuerit acneceſſe eē ꝓpter tumultū populi ꝑſpexerit cūiuſtis ⁊ bonis hoībꝰ ſe ſacramēto corā popl̓oſuꝑ quatuor euāgelia dato purgatū eccleſiereddat. ℟º dd̓. ꝙ ī arbitrio iudicis non īvolūtate accuſati ꝯſiſtit ſatiſfactio purgationis. vn̄ dic̄ decretalis Alexādri tertii. ꝙ ſi dealiquo crimine laborat infamia: accuſatore ⁊teſtibꝰ deficiētibꝰ parrochianꝰ ep̄i ad purgationē ē ꝑ ip̄m ep̄m ꝯpellēdꝰ: niſi forte ſuꝑ ip̄oad ſuꝑiorē iudicē duxerit appellādū. Illudbo qd̓ dic̄ canon Leonis intellr̄ de ſucceſſoribus ſummi pontificꝭ: ꝗ n̄ hn̄t ſuꝑiorē iudice:ſ relinquūt̉ dn̄o iudicādi. De forma veroiuramēti canonice purgatōis ⁊ reliꝗs circūſtatiis: q̄ ſūt reꝗrēda iuriſꝑitis p̄termittimꝰDe uulgari uero afionē merito querēdū ē. nā illa videt̉ ortū hr̄ęex dīna lege. vn̄ ī numeris. 5. dat̉ lex ꝯtra mulierē ſuſpecta de adulterio: ꝙ offerat̉ ſacrificiū zelotipie ⁊ oblatio inueſtigās adulteriū:⁊ accipiat̉ aque: ī ꝗbꝰ cū execratōe ꝯgerant̉maledicta: ⁊ multa que ibi determinat̉: ⁊ ſicdent̉ mulieri ad bibēdū aque ille. ⁊ ſi rea eſtꝯputreſcet femur eiꝰ. ſi īnoxia illeſa erit ⁊ faciet liberos. ex qua lege vidēt̉ examinatiōesꝑ ferꝝ candēs ⁊ aqua feruentē ꝓbari. Itēexaminatio furti achor facta ē ꝑ ſortes. Ioſue.7. ⁊ inꝗſitio īobediētie ſeu trāſgreſſiōis Ionathe. i. R. 14. Ex quo videt̉ idē ꝓbari. Itēprobatio ꝑ monomachiā ⁊ ꝑ duellū approbari ꝑ ꝯflictū Golie ⁊ Dauid. p. ℟. 17. Itē dic̄ꝯciliū garimanēſe. 2. q. 4. Sepe ꝯtīgit vt monaſteriis monachoꝝ furta ꝑpetrēt̉: idcircoſtatuimꝰ vt qn̄ ipſi fr̄es de talibꝰ expurgare ſedebet miſſa ab abbate vel ab alio celebreturpn̄tibꝰ fr̄ibus. ⁊ ſic expleta miſſa oēs coīcentin hec ꝟba. corpꝰ dn̄i ſit tibi ad ꝓbationē hodie. Itē ī eodem dic̄ canon. Statuit ſanctaſynodꝰ vt ſi duo de adulterio accuſati fuerīt⁊ ambo negauerīt: ⁊ orāt ſibi ꝯcēdi vt alterilloꝝ vtroqꝫ dino purget iudicio. Si vnusinde ceciderit ambo rei habeāt̉. Ex his igit̉manifeſte ꝓbari videt̉ ꝙ deficiētibꝰ ꝓbationibꝰ ⁊ negate reo: poſſint ſi īualeſcit ſuſpitiocrīa ꝑ p̄dicta indicia inꝗri. Itē rōne arguit̉: cū nullo modo credēdū ſit aliquo tēporeeccleſiā erraſſe: nec ī fide nec ī decretis iuſticie. In veteri aūt teſtamēto conceſſe ſūt hiꝰexaminatōes ꝑ exempla ⁊ leges: ⁊ ī nouo teſtamēto ꝑ canonū ſanctiones. gͦ n̄ erit aliquomodo dice̓ ī examinatōe iſtoꝝ iudicioꝝ ꝯtineri errorē: nec erūt ſicut illicita reprobādaContͣ. Dic̄ canon beati Steph̓i pape. Ferricandentis vel aque feruētꝭ examinatōe ꝯfeſſione extorqueri a quolibet ſacri nō cēſent canones: ⁊ ꝙ ſanctoꝝ patꝝ documēto ſcitū nōeſt: ſuꝑſticioſa adinuētōe nō ē p̄ſumēdū. 2. q..4. Itē idē ibidē. Spontanea ꝯfeſſione velteſtiū approbatione publicata delicta ꝯmiſſaſunt. nr̄o r̄gimini iudicar̄. occulta ꝟo īcognita illi ſūt r̄linquēda: qui ſolꝰ nouit corda filioꝝ hominū. Cū gͦ examinatio ꝑ hiꝰ iudicia n̄ſit de his que poſſunt iudicari ꝑ ꝓpriā ꝯfeſſione vel teſtiū approbatione. gͦ in omnibꝰ hisiudiciis uẜpamꝰ nobis ea que diuino iudiciofuerant r̄ẜuāda: quod eſt temptar̄ deū: cū tn̄prohibitū ſit 6. Deucꝭ. Nō tēptabis dn̄m deūtuum. Itē decretū Nicolai pape ī eodem.Monomachiā ī lege n̄ aſſumimꝰ: quā p̄ceptā
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten