fuiſſe n̄ reꝑimꝰ: quā lꝫ inijſſe quoſdā legamꝰ:ſic̄ ſanctū Hauid ⁊ Goliā ſacra ꝓdit hiſtoriapͦ. ℟. 17. nuſqͣ tn̄ vt ex lege teneat̉ alicubi diuina ſenſit auctoritas: cū h̓ ⁊ hiꝰ ſectātes deūſolū temptare videāt̉. gͦ hiꝰ iudicia: ſunt penitꝰ reprobanda: ⁊ purgatio ꝑ talia. Qd̓ ꝯcedēdū ē ẜᵐ decretalem Innocꝭ. tertii: ī qua detēplariis ꝗ ī ſb̓ditos hiꝰ exercebāt dic̄. Fr̄estemplarioꝝ quoſdā ſb̓ditos qn̄ de aliquo crimine infamat̉: eos ferri candentꝭ iudiciū ſb̓ir̄ꝯpellūt. ꝗbꝰ ⁊ ſi qua exinde ſequat̉ exuſtio ciuilē pena infligūt. cū tn̄ hiꝰ iudiciū ſit penitꝰinterdictū: vtpote ī quo deꝰ temptari videt̉Ad illud gͦ qd̓ primo obr̄ de ſacrificio zelotipie dd̓. ꝙ lex illa introducta ē ẜᵐ ꝑmiſſionē nō ẜᵐ ꝯceſſione: ẜm quā dīna lex ⁊ humana p̄mittit minora mala fieri ne fiant peiora.in quē modū oblatio libelli repudii introducta ē ꝓpter ſeuiciā iudeoꝝ ꝗ erant ꝓni ad interfectione vxoꝝ. ſil̓i modo ⁊ lex zelotipie nevaleſcēte ſuſpitiōe adulterii perimeret uxores. Qd̓ aūt ꝑ ꝑmiſſionē introductū eſt n̄ dꝫtrahi ad īmitationē. Ad illd̓ ꝟo qd̓ obicit̉ꝯn̄ter de Achor ⁊ Ionatha ⁊ ꝑauid. dd̓. ꝙilla facta ſcripta ſunt n̄ ad exēplū rei faciēdeſꝫ ī figura rei future. i. Cor̄. 10. Oīa in figuraꝯtingebāt illis. Inꝗſitio enī ꝑ ſorte: que factaē ad inueſtigādū pctm̄ Achor ⁊ inobediētiāIonathe figurat futuꝝ ⁊ gn̓ale iudicium: qd̓ex inſꝑato pctōribꝰ ſuꝑueniet: ſic̄ iudiciū qd̓ꝑ ſorte̓ ē ab hoīe preuideri n̄ pōt. vn̄. 2. Pe. 3.gies dn̄i veniet ſic̄ fur. Silr̄ ꝯflictꝰ Dauid⁊GSolie ſigͣt miſteriū paſſionis dn̄ice: in quoſpūalis Dauid xpūs de Goliat .i. dyabolo uelut duelli certamine triūphauit. vn̄ ⁊ omniahiꝰ facta ſunt dīna inſpiratōe in figuram reifuture. Ad ea ꝟo q̄ obiciūt̉ ẜm canones reſpondend̓ ſic̄ de ſacrificio zelotipie ꝙ omnesilli canones introducti fuerūt n̄ ẜᵐ ꝯceſſionēboni: ſꝫ ẜᵐ ꝑ̄miſſionē minoris mali: ne peioramala ꝯtingerēt. Inde ē ꝙ iudicia ferri candentꝭ ⁊ hiꝰ ī iudicium ꝑ coīonē corporis dn̄imutauerūt: ⁊ maxime ꝗa ī culpa erat hoīuꝫmultitudo: quā ꝓpter peiꝰ vitādū oportebattolerari in minori malo. vn̄ ⁊ ẜᵐ hoc intellr̄canon Gregorii. Si vir ꝗ frigide nature eſſedr̄ ꝑ veꝝ iudiciū ꝓbare potuerit vxorē ſuaꝫnunꝙͣ ſe cognouiſſe ſeꝑat̉ ab ea: qd̓ intelligitde iudicio vulgari: que tn̄ poſtea diminutamalicia ꝑ ſequētes canones n̄ ꝑmittuntur.Ad vltimū ꝟo qd̓ obr̄ dd̓. eccl̓iaꝫ nūqͣ erraſſe: ꝗa nec hiꝰ ꝯceſſit vt approbaret: ſꝫ ꝑmiſitne peiꝰ fieret. ẜᵐ ꝙ ⁊ ipſa lex eterna facit: queꝑmittit multa mala fieri n̄ ſolū vt ex eis eliciant bona: ſꝫ etiā ne fiant peioraConſequēs eſt inquirere de ꝯuictionē rei ꝑ ꝯfeſſionē: quia p̄dictomodo ꝓcedēdū ē ꝯtͣ reu: cū crie n̄ pōt ꝯuīciConuicit̉ aut duobꝰ modis. aut ꝑ ꝓpͥam confeſſione aut ꝑ ꝓbatione. ideo pͥmo querēdū ēde ꝯfeſſionē rei vtꝝ ꝗs ex ꝯfeſſionē ꝓpͥa ſitdamnādꝰ. Qd̓ ꝓbat̉ ꝑ illud qd̓ dic̄ Ioſue adAchor. Confitere atqꝫ indica ꝗd feceris. Ioſ.7. ⁊ facta ꝯfeſſione furti lapidatꝰ ē. Itē idēꝓbat̉ ꝑ illud qd̓ legit̉. 2. ℟. i. de puero amalechita: ꝗ dixit ſe interfeciſſe Saul. cui ait dauid. Sanguis tuꝰ ſuꝑ caput tuū. Os enī tuūlocutū ē aduerſuꝫ te dices. ego interfeci xp̄dn̄i. ⁊ iuſſit eū Dauid īterfici. Itē ī euagelio dic̄ dn̄s ſeruo ꝗ abſcodit pecaniā dn̄i ſuiDe ore tuo te iudico ſerue nequā. Itē dicitlex humana. Confeſſos in iure ꝓ ꝯuictis hēriplacet. Itē lex alia. Cōfeſſus ꝓ iudicato hr̄ꝗa quodāmodo ſnīa ſua damnat̉. cui etiamꝯcordat euangeliū Mat. 12. Ex ꝟbis tuis iuſtificaberis: ⁊ ex ꝟbis tuis cōdemnaberis.Conͣ. Humanū iudiciū quātū poſſibile eſt:dꝫ imitari dīnū. Sꝫ ī dīno iudicio ꝯfitēs ꝯtͣſe n̄ damnat̉: ſꝫ mīam ſeꝗt̉. vn̄ ī pͦſ. Dixi ꝯfitebor aduerſum me īiuſticiā meam dn̄o: ⁊ tur̄miſiſti iniꝗtatē meā. Et Iſa. 43. Narra ſi ꝗdhēs vt iuſtificeris. gͦ nec ī humano ꝯfitēs ꝯtͣſe erit ꝯdemnādꝰ. Itē pōt aliꝗs falſo ꝯfiteri ī iudicio humano vt ſi aliꝗs ꝯfiteat̉ ſevnū hoīem occidiſſe ꝗ poſtea apparet viuuſConſtās eſt ꝙ talis n̄ eēt damnādꝰ. gͦ n̄ q̄cūqꝫꝯfeſſio ꝯtra ſe fac̄ ad dānationē. Itē dicitlex humana. ff. de qōnibꝰ. Si ꝗs vltro maleficia ꝯfiteat̉ n̄ eſt ei fides adhibēda. Nōnūꝙͣenim aut mētu aut aliqua cā ī ſe hͦ ē ꝯtra ſeꝯfitent̉. ℟º ẜm ꝙ dicit canon. 14. ca. q. 2.Contͣ ſe ꝗſqꝫ pōt teſtari ꝓ ſe ꝟo mīme. Dicendū gͦ ꝙ exceptis caſibꝰ qui determināt̉ a iureꝗlibꝫ pōt ꝑ ꝓpͥam ꝯfeſſionē damnari. Plesaut caſus ī iure excipiūt̉. vnꝰ ē ī pueris. aliuſī ignorātibꝰ ſeu errātibꝰ. tertiꝰ ī inuitis. 4º cūꝯfeſſio fit exͣ ius. ⁊ quedam talia. Ad illd̓gͦ ꝙ pͥmo obr̄ dd̓ ꝙ n̄ ē ī ꝯtrariū qd̓ obicit deꝯfeſſione que fit ī foro dīno. Nā ſic̄ ī foro humano diſtinguit̉ ꝯfeſſio in iure ⁊ ex ius. confeſſio facta ex ius n̄ inducit damnationē. ſedꝯfeſſio facta ī iure inducit. Ita dd̓. ꝙ ꝯfeſſiode pctīs que fit ī pn̄ti exͣ ius eſt. ꝗa ante dinū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten