ꝯputet: ⁊ ꝓpīꝗ ad quoꝝ noticiā ꝑtinēt: vt pr̄⁊ mr̄ ⁊ ſoror ⁊ frat̓ patruus ⁊ auūculꝰ amita⁊ matertera. gͦ domeſtici n̄ ſunt a teſtimoniognalr̄ repellēdi. Itē obr̄ de hͦ ꝙ dr̄ ꝙ laycin̄ pn̄t teſtificari ꝯtͣ clericos. Nā xp̄s ſummꝰſacerdos ī teſtimoniū ꝯtͣ ſe quēlibꝫ admittebat: cū uni dixit Mat. 26. Si male locutꝰ ſumteſtimoniū ꝑhibe de malo. gͦ multo fortiꝰ ꝗlſacerdos ⁊ clericꝰ poterit a quolꝫ accuſari.Itē obr̄ de hoc qd̓ dr̄ ꝙ nullꝰ poteſt eē teſtis ī cā ꝓpria. nā dic̄ decretalis titulo de teſtibꝰ. ꝙ canonici nō ſunt in teſtimonio ſupernegocio ſue eccl̓ie repellēdi: niſi alia rōabiliſcauſa impediat. ℟º. dd̓. ꝙ cū dicat lex deiexo. 23. Nō ī iudicio plurimoꝝ acꝗeſces ſnīeEt iteꝝ deutꝭ. 19. Cū ſacerdotes diligentiſſime p̄ſcrutates inuenerīt falſum teſte ꝯtͣ frēꝫſuū dixiſſe mēdaciū: reddēt eī ſic̄ frī ſuo face̓cogitauit. Canones ⁊ etiā humane legeſ rōeꝫlegis ꝯſiderātes omnes ꝑſonas q̄ pn̄t haberiſuſpecte de mēdacio ī teſtimonio ferēdo velde ꝟitate ſb̓p̄mēda īidoneas ad teſtimoniūcenſuerūt. Ad hoc aūt diſcernēdū ꝯſiderauerūt ꝗnqꝫ in ꝑſonis teſtificantiū. mores. nātura. fortuna. aīum. ſtatū. Circa mores ꝯſiderauerūt duo: ꝓpter q̄ n̄ debebat fides adhiberi teſtificāti. errore ⁊ maliciā. ꝓpter erroreminfideles. ꝓpter maliciā infames repellēdosa teſtimonio ſanctierūt. Itē circa naͣm duoꝯſiderauerūt. etatē ⁊ ſexum. ī pueris defectꝰetatꝭ obnubilat rōnē. in mulieribꝰ ſexꝰ emollitvolūtatē. Inde tam pueros qͣꝫ mulieres idoneos ad teſtimoniū n̄ cenſuerūt. Itē circafortunā ꝯſiderauerūt duo. ꝯditionē ſeruitutis ⁊ aduerſitatē pauptatꝭ. Seruitꝰ hꝫ ānexūdn̄atiōis timorē. pauptas tꝑalitatꝭ amore: q̄duo maxime ſolēt hoīes ad mēdactū inclinare. Itē ẜᵐ canones ⁊ humanas leges niſi ī caſibꝰ determinatꝭ ſeruoꝝ ⁊ paupeꝝ teſtimōiareprobāt̉. Itē circa animū duo ꝯſiderauerūt pͥncipalr̄. intellectū ⁊ affectū. ⁊ ī intellectu alienatōeꝫ rōis. ī affectū libidinē uolūtatꝭItē libidinē diſcreuerūt ꝑ libidinē ire: q̄ ē inodio. ⁊ libidinē ꝯcupīe que ē in deſiderio.Itē libidine ꝯcupīe ꝯſiderauerūt duplr̄. quoad ſe ⁊ quo ad alios. ⁊ ẜm hanc diſtictionemvitioꝝ ꝯtīgētiū ex parte aī teſtificātꝭ qͣtuorgn̄a ꝑſonaꝝ indigna decreuerūt. furioſos ꝓpter alienatōem rōis. inimicos ꝓpter libidi.nē volūtatꝭ ī iraſcēdo ſeu ī audiēdo. ſic̄ enimdr̄. 4. c. q. 3. Propter inimicitias teſtes repellleges p̄cipiūt. Itē ꝓpter libidinē volūtatꝭ inꝯcupīa reſpectu alteriꝰ inidoneos iudicantdomeſticos. ꝓpter ꝟo libidinē ꝯcupīe reſpc̄uſui iudicāt quēlibꝫ teſtē inidoneū ī re ſua.Itē circa ſtatū ꝯſiderauerūt duo. ſtatū ꝑſonaꝝ exͣ iudiciū: ⁊ ſtatū ꝑſonaꝝ ī iudicio. Exiudiciū ꝯſiderauerūt ſtatū laycoꝝ ⁊ clericorum. ⁊ ꝙ ꝯſuetaʳ ē emulatio ſtatꝰ laycoꝝ reſpectu ſtatꝰ clericoꝝ. ⁊ ideo ī crimīali cauſaremouēt̉ layci ab accuſatōe ⁊ teſtimonio clericoꝝ ẜᵐ diſtīctōem que iam dicet̉. Item īiudicio ꝯſiderauerūt ꝑſonaꝝ diſtīctionē queꝯſiſtūt ī iudicio: ⁊ ꝯditōes eaꝝ n̄ ꝯcurreteaī aliquā vnam ꝑſonā. ẜm ꝙ dic̄ btūs Fabianꝰ.4. c. q. 4. Nullꝰ vnꝙͣ p̄ſumat accuſator ſimueſſe ⁊ iudex ⁊ teſtis. Itē beatꝰ Damaſus. qeadē. Per ſe accuſatores: ꝑ ſe iudices: ꝑ ſe teſtes. ꝑ ſe accuſati. vnuſꝗſqꝫ ī ſuo ordine. Oꝫgͦ qualr̄ iuxͣ legē dei canones ⁊ humae legesperſonas p̄dictas inidoneas ad teſtimoniuꝫdecreuerūt. Tiffiniamꝰ igit̉ idoneitatemꝑſone teſtificātꝭ. idoneītas igit̉ ꝑͤ teſtificantē dignitas ꝑſone cꝰ ꝟbis debꝫ fides adhiberiabſqꝫ oī ſuſpitōe mēdacii. inidoneitas veroē defectꝰ dignitatꝭ ī ꝑª: cꝰ ꝟbis n̄ dꝫ fides adhiberi ꝓpter ſuſpitōem mēdacii. Ad pͥºgͦ qd̓ obr̄ de ſeruis rn̄det̉ ꝑ diſtinctōem. autenī ſeruus manꝫ ī ſeruitute: aut manumittit̉tn̄ſiēs ad libertatē. ſi manumiſſus ē: pōt r̄cipiī teſtimoniū eoꝝ q̄ vidit tꝑe ẜuitutꝭ ẜm ꝙ d̓icūt leges humāe. ſi ꝟo ē manēs ī ẜuitute: augͦ īterrogat̉ d̓ his q̄ ꝑtinēt ad ſuuꝫ dn̄m: autde alijs. in pͥmo caſu n̄ ē r̄cipiēdꝰ ī teſtimoniūvn̄. 4. c. q. 3. Serui n̄ ꝓ dn̄o ſuo: nec aduerſusdn̄m: ſꝫ ꝓ facto ſuo īterrogari pn̄t. Exceptistn̄ crībꝰ tribꝰ. vꝫ crīe adulterii. crīe fraudaticēſus. crīe maieſtatꝭ. vn̄. 12. c. q. 2. Serui ī pr̄onos teſtificari n̄ pn̄t. niſi ī ꝗbuſdā caſibus. ⁊poſtea expͥmunt̉ ẜm legē: cxcetꝑtis adulteriicrībꝰ. fraudati cēſus accuſatōibꝰ. ⁊ criminemaieſtatꝭ: ꝙ ad ſalutē pͥncipis ꝑtinēt. Quidāetiā addut duos caſus. vnus ē cum maritusdicit̉ occidiſſe vxorē. ẜm legē humanam deficariis. aliꝰ ē cum agit̉ de occiſo dn̄o. Si ꝟoīte̓rogatus ẜuus de his q̄ ꝑtinēt ad aliū ꝙͣad ſuum dn̄m: aut ē defectus ꝓbatōis: aut n̄.Si ē defectꝰ r̄cipit̉ ad teſtimoniū. vn̄. 4. q. 3ª.Serui rn̄ſo tūc credēdum ē cum alia ꝓbatiad eruēdam ꝟitatē n̄ ē. Si ꝟo n̄ ſit defectꝰ ꝓbatōis n̄ erit admittēdus. Ad illud quodobr̄ de ml̓ribus rn̄dit. ꝙ r̄gulr̄ ml̓r n̄ eſt admittēda ad teſtimoniū niſi ī quibuſdā caſibꝰin quibus etiam mulieri cōceditur accuſare.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten