nn̄ diſtīguit̉ ī cauſis. aut enī cauſa criminal̓eſt aut n̄ criminalis. Si criminalis n̄ admittit̉ niſi ſuā aūt ſuoꝝ iniuriā ꝓſequat̉: ⁊ ī crīeIeſe maieſtatꝭ: ī quibꝰ caſibꝰ ꝑmittit̉ ei accuſatio ſic̄ hr̄ i5. q. 3. Si ꝟo n̄ ſit criminaliſ cauſa utpecuniaria vel mr̄imonialis admittit̉ mulierteſtimoniū. Ad illud ꝟo qd̓ obr̄ ꝙ mulierī teſtimoniū admittit̉ ꝟitatꝭ dīne dd̓. ꝙ hocn̄ ę gnale nec regulare: ſꝫ ē pͥuilegium gratie.Priuilegia ꝟo paucoꝝ n̄ faciūt legem coēm.datꝰ ē aūt ſpūs ꝓphētie mulieribꝰ ea rōne:ua de muliere ꝟgine: de qua natꝰ ē xp̄ūs: neſ ꝯtēnat̉ muliebris ſexꝰ: ⁊ ne ꝓpter culpamCue credat̉ a dn̄o reprobatꝰ: ⁊ iō non eſt adꝯn̄tiam trahēdū ſpāle pͥuilegiuꝫ mulieꝝ.Ad illd̓ ꝟo qd̓ obr̄ de pueris dd̓ ꝙ pueri īfra.14. ānū nō ſunt recipiēdi ad teſtimoniū quādiu ſunt infra illā etatē. Cu ꝟo illā ꝑtrāſierītpn̄t ferre teſtimoniū de his q̄ ī minori etateviderūt: quēadmodū ⁊ doce̓ ea que ī minorietate didicerūt. ſic̄ dr̄. 37. di. auctoritatē beatilemētꝭ. Abſurdū n̄ erit ſi aliꝗd ex eruditiōecoī ac liberalibꝰ ſtudiis que forte in pueritiaattingit ad aſſertōem veri dogmatis īferatAd illud ꝟo qd̓ obr̄ de puero. 30. dieꝝ teſtificāte īnocētiā btī Bricii rn̄det̉. miracula diuina ſunt admirāda: n̄ ī exemplum humaneactionis trahēda. Ad illud ꝟo qd̓ querit̉de pauꝑibꝰ dd̓ ē. ꝙ ē pauꝑ volūtate ⁊ pauꝑneceſſitate. Pauꝑ neceſſitate ſolū cupit diuitias. pauꝑ ꝟo ſpū ſeu volūtariꝰ ꝯtemnit diuitias tꝑales ꝓpter eternas. In pͥmo p̄ſumptioeſt vt ꝓ pecunia mētiret̉. ⁊ ideo ē a teſtimonio repellēdꝰ. In 2º ꝟo nulla p̄ſumptio ē. ⁊ iōad teſtimoniū ē maxime idoneꝰ: cū de eiꝰ fid̓⁊ de ꝟitate maxime p̄ſumat̉. Ad illud ꝟoqd̓ de domeſticꝭ obr̄. aūt ꝙ idoneꝰ pater filio:vel patri filiꝰ teſtis n̄ ē gn̓alr̄: ꝯcedit̉ exceptꝭcaſibꝰ tribꝰ. pͥmꝰ caſus ē ī teſto. vn̄ pater pōteſſe teſtis ī teſtō filii teſtātꝭ. 2ꝰ caſus ī ſucceſſione. pater enī ⁊ mater admittūt̉ ad ꝓbādūgenꝰ vel etatē filii. ẜm ꝙ dic̄ decretal̓ tiº. delegitimitate q̄ ponit caſuꝫ de quodā: qui nutriebat pueꝝ quē dicebat eē filiū ſuū nō legitimū ſꝫ ſpuriū: ꝓceſſu tꝑis duxit vxorē ꝙͣdaꝫmullerem: qua dū nutriret pueꝝ tenebat indomo: ⁊ ſuſceptis ex ea liberis predictꝰ puerdic̄ ſe hr̄dē: ⁊ cū eis hr̄ditatē debere imꝑtiri.Querit̉ quō illud poſſit improbari: ⁊ rn̄ditpapa ꝙ credēdū ē ꝟbo mulieris ⁊ viri. 3ꝰ caſus ē ī matrimonio. vn̄ dic̄ decretal̓ ꝙ ꝑētesfres. cognati vtriuſqꝫ ſexꝰ ī teſtimoniū filii ⁊filie ad matrimoniū ꝯiūgēdū ſunt admittēdi. Ad illud ꝟo qd̓ obr̄ de laycꝭ ꝙ pn̄t ꝯtraclericos teſtificari. intellr̄ ī cā ciuili. in cā ꝟocriminali n̄ admittūt̉ niſi cū diſtīctōe: q̄ ſupͣhabita ē qōn de ꝑſona accuſatoris. ti. vtrūinferiores poſſunt accuſare ſuꝑiores. Adillud aut quod obr̄ ꝙ homo nō pōt eſſe teſtiſī cauſa ſua dd̓. ꝙ cū clerici introducūt̉ teſtespro eccleſia ſua: n̄ intelligūt̉ eſſe teſtes in domeſtico negocio: vel ī ꝓpͥio: ſꝫ ꝓ eccl̓ia: q̄ mr̄ē omniū paupeꝝ. ⁊ rō ē: ꝗa cauſa eccleſie nōeſt cā ſinguloꝝ canonicoꝝ: ſꝫ cā xp̄i ⁊ paupeꝝẜm ꝙ dr̄. 14. qōne. 2.Poſtea querendumeſt de fide teſtibꝰ adhibēdā: ſꝫ hec qd̓ ꝯpetētideterminabit̉ infra: cū queret̉ de ꝓceſſu iudicioꝝ. Quātū gͦ ad vltimū q̄rit̉ vtꝝ licituꝫſit teſti ꝓ teſtificādo pecuniam reciꝑe. Adqd̓ ſic. Aug. ad Macedoniū. Nō dꝫ iudex vēdere veꝝ iudicium: aut teſtis veꝝ teſtimonium. Itē augꝰ. ad eūdē. Cū iudicia ⁊ teſtimonia: que nec ꝟa nec iuſta vēdēda ſunt: inquā ⁊ falſa vendūt̉: multo ſceleratiꝰ pecuniaſumit̉: ꝗa ſcelerate quāuis a volētibꝰ dat̉.Cont̄. 4. c. q. 3. Lex canonizata vēturis adiudiciū ꝑ accuſatorē vt ab his ꝑ quos fuerūtpoſtulati ſumptꝰ ꝯpetēter mīſtrēt̉ etiā ſi inpecuniaria cauſa teſtes ſūt ab alterutra ꝑteproducēdi. Sꝫ ad hoc rn̄ſio facilis. Nā aliud ē ꝓ teſtificatione munꝰ acciꝑe. aliud ſumptus neceſſarios ꝑciꝑe. pͥmū enī nefas ē ⁊ p̄uaricatio. vn̄ dic btus h rego. Si ſpes muneris ſb̓trahit̉ ꝯfeſtim a ꝯfeſſione iuſticie recedūt. un̄ acceptio muneꝝ p̄uaricatio ē ꝟitativn̄ ⁊ pro iuſto dr̄. Qui excutit ſuas manꝰ aboī mune̓ iſte ī excelſis habitabit. et hͦ idē ītelligit̉ de iudice. ſic̄ hr̄. xi. q. 3. vn̄ Beda ſuperMat. Abiit iudas ad ſūmos ſacerdotes ⁊ coſtituerūt illi pecuniā ⁊cͣ. Cū pro muneribꝰ falſū ꝯtͣ quēlꝫ teſtimoniū dicūt: ꝗa ꝓfecto qui ꝓpecunia ꝟitate negāt: dn̄m ꝓ pecunia vedūtIpſe enim dixit. Ego ſū ꝟitas. 2ᵐ ꝟo licitūē .ſ. ſūptꝰ ncc̄ios ꝑciꝑe ī p̄dicto caſu: cū oꝑꝫ adlocū remotū ꝓ teſtionio ferēdo ꝓcede̓. nemoenī tenet̉ ꝓpriis ſtipēdiis militar̄. Si ꝟo q̄rat̉an teneat̉ reſtitue ea q̄ ꝓ teſtimonio ferēdorecepit: determinabit̉ infra cum agetur dereſtitutionibus.Ertractatis queVſtionibꝰ circa ꝑſonas q̄ qͣſi eēntiales
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten