idoneitate teſtiū. Dicit̉ idonea omnis ꝑſonaad teſtimoniū ꝑhibēdū: q̄ iure nō ꝓhibet̉. Lege aūt dīna nō hr̄ expreſſe ꝓhibitio alicuiusꝑſone. gͦ ẜᵐ legē dīna quelibꝫ ꝑſona erit idonea. Cū gͦ dīna lex ſit ſupͣ humanā: n̄ poterithumana lex aliquā ꝑſonā inidoneaꝫ face̓ adteſtimoniū ferēdū. Contͣ. Scd̓m canonem⁊ leges humanas plures ꝑſone ꝓhibēt̉. Prohibet̉ enī infideles ꝑ ꝯciliū toletanū. 2. ca. q.2 vbi ſic arguit̉. Nō pōt erga hoīes eſſe fidel̓q deo extitit īfideliſ. Iudei gͦ ꝗ dudū xp̄ianieffecti ſunt: ⁊ nūc ī xp̄i fide p̄uaricati ſūt: adteſtimoniū ferēdū admitti nō debēt. ꝗa ſic̄ īfide xp̄i ſuſpecti ſunt: ita ī teſtimonio hūanodubii hn̄t̉. Itē ī eodē. Infirmari oꝑꝫ eorūteſtimoniū ꝗ ī fide falſi docēt̉: nec eis credendū ē qͥ ꝟitatis fidē a ſe abiecerūt. Itē ꝓhibēt̉ infames. vn̄ btūs Grego. de examinatōeteſtiū dic̄. 2. ca. q. i. vbi dic̄. Ꝙ ſi viliſſimi teſtes ſunt exhibiti ꝯtͣ ep̄m: nulliꝰ ſunt monitiQuales aut vel cuius opiniōis ad teſtimoniuꝫ admittēdi ſunt: plurime leges oſtēdūt.un̄ lex canonizata. ff. dic̄. Si teſtes oēs eiuſdēhoneſtatꝭ ⁊ extimatōis ſinit: ſequēda ſunt oīateſtimonia. 4. ca. q. 3. Itē ī eodē. In teſtibꝰfides. dignitas. mores. grauitas ꝯſiderāda ēItē ꝓhibēt̉ minores etate. dic̄ canon. 4. ca.q.3. Ad teſtimoniū infra ānū quartūdecimūetatꝭ ſue ꝯſtituti n̄ admittāt̉. Itē ī eodemIn criminali cauſa nec accuſator errare nondꝫ ꝗ ī publico crīe reus erit. aut ꝗ minor. 20.ānis erit. In eadē aūt qōn dr̄. Teſtes ad teſtimoniū admittēdos n̄ eſſe cēſemꝰ: ꝗ nec adaccuſationē admitti iuſſi ſūt. Itē ꝓhibetmulieres. vt. 33. c. q. 5. Auctoritas Ambro. ex li.qōnū veteris ⁊ no. te. Muliere ꝯſtat eē ſb̓iecta viri ſui dn̄io: ⁊ nullā auctoritatē hꝫ: necdoce̓ pōt nec teſtis eſſe: nec fidē dare: nec iudicare. Itē decretu fabiani pape. 15. ca. q. 3Gulier es nec ſacerdotes accuſare: nec ī eosteſtificari valēt. Itē ꝓhibēt̉ ſerui. vn̄ ca..4. q. j. lex canonizata. Liberi teſtes ad cauſaspoſtulāt̉ alienas. Itē idonei n̄ vidēt̉ eē teſtes ꝗbꝰ imꝑari pōt vt teſtes fiāt. Cū gͦ ẜuispōt imꝑari vt teſtes fiāt: n̄ pn̄t eē teſtes idonel. Itē ꝓhibēt̉ pauꝑes. vn̄ btūs Grego. 2ca. q. i. De ꝑſonis teſtificātibꝰ ſb̓tilr̄ querēdūe: cuiꝰ ꝯditōis ſint: ⁊ ne inopes ſint. Itē ꝓhibet̉ alienati: ꝗa ſic̄ dic̄ canon a teſtimoniorepellūt̉ ꝗ repellūt̉ ab accuſatōe. ab accuſatione aūt ⁊ iudicio dictando ꝓhibēt̉ alienatimēte. ſic̄ hr̄. 3. ca. q. 7. Itē ꝓhibēt̉ inimici. vn̄beatꝰ Grego. 2. ca. q. i. De ꝑſonis teſtificātiuꝫq̄rēdū ē: ne forte aliquas inimicitias hūiſſēt.Itē ꝓhibēt̉ familiares ⁊ domeſtici. vn̄ lexcanonizata. c. 4. q. 3. in iure ciuili domeſtici teſtimonii fides improbat̉. Itē ī eodē. q. eadeꝫ.Idoneꝰ teſtis pater filio: aut filiꝰ prī nō ē.Itē canon. q. eadē. Teſtes ad teſtimoniū n̄admittēdos eſſe cēſemus: quos accuſator dedomo ſua ꝓduxit. Itē ꝓhibet̉ teſtimoniūalicꝰ ī re ſua. vn̄ lex canonica. 4. ca. q. 3. Nullꝰidoneꝰ teſtis ī re ſua intellr̄. Itē ꝓhibentlayci ꝯtͣ clericos ferre teſtimonia: ſic̄ ⁊ ab accuſatōe. c. 2. q. 7. Sꝫ illud intellr̄ ī cauſa criminali. Itē ꝓhibēt̉ accuſatores ⁊ iudices. vn̄4. c. q. 4. Nullꝰ vn̄ꝙ p̄ſumat accuſator ſiml̓ ⁊iudex eē ⁊ teſtis. Ex his igit̉ pꝫ ꝙ duodecimgn̓a ꝑſonaꝝ ꝓhibēt̉ a teſtimonio. vꝫ īfidelesinfames. pueri. mulieres. ſerui. pauꝑes. alienati. inimici. domeſtici. idē ī re ſua. layci ꝯtͣ clericos. ⁊ cū accuſatoribꝰ iudices. Querit̉ gͦquā rōne hiꝰ ꝑſone ⁊ n̄ alie ẜᵐ canones ⁊ leges nō idonee ad teſtimoniū iudicēt̉. Itēobr̄ ꝯtra hͦ qd̓ dr̄ de ſeruis. Nā dr̄. 4. ca. q. 3.Serui rn̄ſo tūc credēdū ē: cū alia ꝓbatio ademēdā ꝟitate nō ē. gͦ ſeruus nō ē repellēdꝰ ateſtimonio gn̓alr̄. Itē obr̄ ꝯtͣ hoc qd̓ dicitde mulieribꝰ. Nā cū maiꝰ ſit īcōꝑabilr̄ eē teſtem ꝟitatꝭ dīne: qͣꝫ ꝟitatꝭ humane. Mulieresaūt inueniūt̉ idonee ad teſtimoniū veritatdīne: vt Helyſabet. Luce. i. ⁊ Anna. Luce. 2. ⁊multē alie ī veteri teſtō. gͦ multo fortiꝰ īuenient̉ idonee ad teſtimoniū ꝟitatꝭ humane.Itē lex canonizata. 15. ca. q. 3. dic̄. Ex eo ꝙ ꝓhibet lex iulia de adulterio ꝯdēnatam mulierēteſtimoniū dice̓: colligit̉ mulieres teſtimoniūī iudicio ius dicēdi habe. Itē eadē qōe lexalia. In qōibꝰ leſe maieſtatꝭ audiunt̉ mulieresꝯiuratōeꝫ Sergii Catheline iulia mulier detexit: ⁊ Marcū Tulliū ꝯſulē ī iudiciū eius inſtruxit. Relinꝗt̉ igit̉ ẜᵐ ſanctionē dīnam ⁊humanā muliēs ī teſtimōio idoneitatē habe̓Itē obr̄ ꝯtͣ hoc quod dictū ē de pueīs. nābtūs Briciꝰ voce pueri. 30. dies ab ortū hn̄tīnocēs ꝓbatꝰ ē. gͦ multo magis uoce pueri. 12.vl̓. t3. annoꝝ pote̓it teſtimonium dici. Itēobr̄ d̓ pauꝑibus. Nam ſi pauꝑes ſunt a teſtimonio r̄pellēdi. gͦ ſancti viri ⁊ r̄ligioſi: ⁊ etiāapoſtoli erūt a teſtimonio ꝓhibēdi: ꝗ pauꝑeſſunt nihil hn̄tes. Itē obr̄ ꝯtͣ hoc qd̓ dr̄: qdomeſtici nō ſunt ad teſtimoniū admittēdiNam dr̄. 35. q. 6. Conſanguineos extraneoruꝫnulluſ accuſet: ul̓ conſanguinitate in ſynodo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten