Si enī cham ꝗ n̄ cooꝑuīt pudēda patriſ maſedictꝰ ē. 9. gn̄. ml̓to āpliore ꝯdēnatōe digniſunt q̄ pr̄ibꝰ legatōe fungētibꝰ ꝯtumeliā inferūt. Si dicat̉ ꝙ illud intellr̄ de falſa īpoſitōecōtͣ. Canon beati Anacleti. q. eadeꝫ. Snīacham filii Nōe dānāt̉ ꝗ ſuoꝝ p̄poſitoꝝ veldoctoꝝ culpā ꝓdūt. Itē btus Xepherinꝰ īeodē. Maioꝝ ꝗſpiā minoꝝ accuſatōibꝰ n̄ impetat̉. Itē bt̄us anacletꝰ arguit exēplo dn̄iSūmi ſacerdotes .i. epī a deo ſunt iudicādi ſꝫab oībꝰ fidelibꝰ portādi ipſo dn̄o dāte exēplūq ꝑ ſe ip̄m ⁊ n̄ ꝑ aliū vedētes ⁊ emētes eiec̄de tēplo. 21. Mat. Itē idem btūs anacletꝰ.Hullꝰ vt reor inter nos inuenit̉ ꝗ velit ſeruūſuū ab alio qͣꝫ a ſe iudicari. qd̓ ſi p̄ſumptū fuerit multa īdignatōe iraſcit̉. vn̄ ⁊ dn̄s de ſacerdotibꝰ ꝑ ꝓph̓am ait. Qui vos tāgit tāgitpupillā oculi mei. Itē btūs Theleſphoruspapa §. ca. q. i. Dei ordinationē accuſat: ꝗ eosq̄ ab eo ꝯſtituūt̉ accuſat ſacerdotes. Iteꝫcanō btī Piī eadē. Oues paſtorē ſuū n̄ rep̄hēdāt. plebs enī ep̄m ſuū nō accuſet: ſꝫ nec vl̓gꝰeū arguat. ꝗa n̄ ē diſcipulꝰ ſupra magr̄m. iōMat. Itē legit̉ ꝙ Maria ſoror aaron quepoſt tranſitū maris rubri imnu cantare meruit poſtea accuſās Moyſeꝫ eo ꝙ ethiopiſſaꝫduxiſſet vxorē: lepra ꝑcuſſa ē Numeri 12.Itē Dauid ꝑcuſſit cor ſuum eo ꝙ p̄cidiſſꝫoram clamidis Saul. Ex ꝗbꝰ videt̉ ꝙ ſb̓ditīn̄ poſſint ſuos p̄latos accuſare: licꝫ etiā boniſint ⁊ p̄lati mali. Cōtͣ. Greg. Sic̄ laudabile⁊ diſcretū ē ⁊ reuerētiā ⁊ honorē pͥoribꝰ exhibere. ita rectitudīs ⁊ dei timoriſ ē ſi qua ineis indigent correctōe: nulla diſſil̓atione poſtpone: ne totū: qd̓ abſit: corpꝰ morbꝰ īuadat: ſilangor n̄ fuerit curatus ī capite. Itē btūſGelaſiꝰ. 2. ca. q. 7. ſcribit̉ ꝗbuſdā ſb̓ditꝭ. Si ꝗdī eccl̓ia dāni pōtificē ur̄m videritis admittemox nr̄is auribꝰ relatiōe ſignate: vt ꝗd fieridebeat cēſeamꝰ. Itē Grego. ī eodē approbat ꝙ ꝗdam epūs inter alia mala corporaliacrimine lapſus a ſuis clericis accuſatus atqꝫꝯuictꝰ: epāli ſnīa depoſitꝰ ē. So. ẜᵐ quoſdādd̓. ꝙ ſūt ſb̓diti criminoſi: ⁊ ſunt ſb̓diti boniSubditi criminoſi ꝓhibēt̉ ab accuſatione p̄latoꝝ. boni ꝟo n̄. vn̄ Aug. dic̄. Preſumūt p̄lati n̄ debē̓ ſe rep̄hēdi vel accuſari ꝓ eo ꝙ canones paſſim n̄ ꝯſtituūt eos accuſandos: qd̓tm̄ negat̉ ſolis criminoſis: cū de rep̄hēdēdovitas ipſa ꝯſtituat. Si male locutꝰ ſū teſtīoniū ꝑhibe de malo. Sꝫ opponit̉. Nā canōeſdetermināt ī quo caſu ſint paſtores a ſb̓ditisaccuſādi. gͦ ī nullo alio caſu poterūt accuſareCaſus aūt ē cuꝫ exorbitāt a fide. vn̄ Euſebiꝰpapa. 2. ca. q. 7. Oues q̄ paſtori ſuo ꝯmiſſe ſūt:nequeūt rep̄hēde̓: nec vllatenꝰ accuſare pn̄ſniſi a fide exorbitauerit. So. dd̓. ꝙ ē accuſatio facta ex affectu fraterne caritatꝭ: ⁊ ē accuſatio ex affectū malignitatꝭ. Itē ē accuſatofacta a criminoſis: ⁊ ē accuſatio facta a bonisDicēdū gͦ ꝙ ex affectu caritatꝭ a bonis licita ēaccuſatio p̄latoꝝ. Ex affectu ꝟo malignitatiſ⁊ a criminoſis ꝓhibita ē. et ẜᵐ hāc diſtīctōeꝫintelligūt̉ oēs canones: ꝗbꝰ vr̄ ꝓhiberi accuſatio p̄latoꝝ. Un̄ Caliſtꝰ papa. 2. ca. q. 7. Hi ꝗn̄ ſunt recte fidei ⁊ ꝯuerſatōis: ⁊ quoꝝ vitaē accuſabilis: ⁊ quoꝝ fides ⁊ vita ⁊ libertasneſcit̉: n̄ ꝑ̄mittut̉ maiores natu accuſare: nꝫviles ꝑſone ī eoꝝ recipiāt̉ accuſatōe. ex quoſumit̉ alia diſtīctio: ꝗa ſunt accuſatores igͦti⁊ noti. Ignoti ꝓhibet̉ accuſare p̄latos. noticū diſtīctōe p̄dicta. Ad illud qd̓ pͦ obr̄ deCham ꝗ fuit maledictꝰ dd̓. ꝙ ꝑ hͦ intellr̄ ꝙ p̄lati n̄ ſunt accuſādi a ſb̓ditꝭ exordinarie: hͦ ēde criminibꝰ q̄ n̄ pn̄t probari. ⁊ iō ſigͣnter dic̄beatꝰ Zepherinꝰ. ꝙ Cham vituꝑat̉: ꝗa ꝟēdapr̄is n̄ oꝑuit: ſꝫ ridēda mōſtrauit: q̄ .ſ. ſolꝰ uiderat. Ad alia ꝟo obiecta ꝑ diſtīctōes ſuppoſitas rn̄dēdū ē: ꝗa auctoritates ille ītelligūt̉de accuſatōe q̄ fit affectu malignitatꝭ: n̄ caritatꝭ: vl̓ de accuſatōe q̄ fit a criminoſis. Adillud ꝟo qd̓ obr̄ de Moyſe ⁊ Maria dd̓. ꝙ ꝑMoyſem p̄lati ītelligūt̉. ꝑ ethiopiſſā pctōresMoyſes ī vxorē ethyopiſſā duc̄: cū ꝗlibꝫ p̄dicator pctōre ſibi copulat: vt deo ꝓlē bonoruꝫopeꝝ de eo gigne̓ ualeat. Hāc copulā dū Maria .ſ. ſb̓ditꝰ ꝗlibꝫ rep̄hēdit: lepra pctī inficit̉.Ex hac gͦ auctoritate n̄ ꝓhibēt̉ ſb̓diti ab accuſatōe p̄latoꝝ: ſꝫ monēt̉: ne rep̄hēdāt miſericordē ꝯpaſſionē eoꝝ. Ad illd̓ ꝟo qd̓ obr̄ deDauid dd̓ ꝙ ī hͦ n̄ dat̉ formā accuſādi p̄latūde crimine: qd̓ ab vno ſolo ſcit̉. qd̓ deſignat̉ꝑ hͦ ꝙ ī abſcōdito ī ſpelūcha p̄cidit ora clamidis. vl̓ ẜᵐ btūꝫ Greg. illd̓ intellr̄ de iudicen̄ de accuſatore. vn̄ dic̄ ꝙ orā clamidis p̄cidit ꝗ ſnīa dānatōis p̄latū ꝑcutit. qd̓ nulli ſb̓ditoꝝ licet. Ad ultimū ꝟo qd̓ obr̄ ꝯtͣ diſtīctionē aug. dicētꝭ. ꝙ canones ī ꝗbꝰ ꝓhibet̉ accuſatio p̄latoꝝ ītelligūt̉ de ſb̓ditꝭ criminoſis⁊ tn̄ canon Euſebii videt̉ determinare caſūī quo tm̄ rep̄hēdēdꝰ ē p̄latꝰ .ſ. ꝓpter exorbitationē a fide. dd̓. ꝙ ẜᵐ aug. canon Euſebii decriminoſis ⁊ īfamibꝰ ītellr̄. Oues ꝟo crīoſe ⁊ī fames paſtorē ſuū accuſare non poſſunt: niſi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten