Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Si enī cham cooꝑuīt pudēda patriſ maſedictꝰ ē. 9. gn̄. ml̓to āpliore ꝯdēnatōe digniſunt pr̄ibꝰ legatōe fungētibꝰ ꝯtumeliā inferūt. Si dicat̉ illud intellr̄ de falſa īpoſitōecōtͣ. Canon beati Anacleti. q. eadeꝫ. Snīacham filii Nōe dānāt̉ ſuoꝝ p̄poſitoꝝ veldoctoꝝ culpā ꝓdūt. Itē btus Xepherinꝰ īeodē. Maioꝝ ꝗſpiā minoꝝ accuſatōibꝰ impetat̉. Itē bt̄us anacletꝰ arguit exēplo dn̄iSūmi ſacerdotes .i. epī a deo ſunt iudicādi ſꝫab oībꝰ fidelibꝰ portādi ipſo dn̄o dāte exēplūq ſe ip̄m aliū vedētes emētes eiec̄de tēplo. 21. Mat. Itē idem btūs anacletꝰ.Hullꝰ vt reor inter nos inuenit̉ velit ſeruūſuū ab alio qͣꝫ a ſe iudicari. qd̓ ſi p̄ſumptū fuerit multa īdignatōe iraſcit̉. vn̄ dn̄s de ſacerdotibꝰ ꝓph̓am ait. Qui vos tāgit tāgitpupillā oculi mei. Itē btūs Theleſphoruspapa §. ca. q. i. Dei ordinationē accuſat: eos ab eo ꝯſtituūt̉ accuſat ſacerdotes. Iteꝫcanō btī Piī eadē. Oues paſtorē ſuū rep̄hēdāt. plebs enī ep̄m ſuū accuſet: ſꝫ nec vl̓gꝰ arguat. ꝗa ē diſcipulꝰ ſupra magr̄m.Mat. Itē legit̉ Maria ſoror aaron quepoſt tranſitū maris rubri imnu cantare meruit poſtea accuſās Moyſeꝫ eo ethiopiſſaꝫduxiſſet vxorē: lepra ꝑcuſſa ē Numeri 12.Itē Dauid ꝑcuſſit cor ſuum eo p̄cidiſſꝫoram clamidis Saul. Ex ꝗbꝰ videt̉ ſb̓ditī poſſint ſuos p̄latos accuſare: licꝫ etiā boniſint p̄lati mali. Cōtͣ. Greg. Sic̄ laudabile diſcretū ē reuerētiā honorē pͥoribꝰ exhibere. ita rectitudīs dei timoriſ ē ſi qua ineis indigent correctōe: nulla diſſil̓atione poſtpone: ne totū: qd̓ abſit: corpꝰ morbꝰ īuadat: ſilangor fuerit curatus ī capite. Itē btūſGelaſiꝰ. 2. ca. q. 7. ſcribit̉ ꝗbuſdā ſb̓ditꝭ. Si ꝗdī eccl̓ia dāni pōtificē ur̄m videritis admittemox nr̄is auribꝰ relatiōe ſignate: vt ꝗd fieridebeat cēſeamꝰ. Itē Grego. ī eodē approbat ꝗdam epūs inter alia mala corporaliacrimine lapſus a ſuis clericis accuſatus atqꝫꝯuictꝰ: epāli ſnīa depoſitꝰ ē. So. ẜᵐ quoſdādd̓. ſūt ſb̓diti criminoſi: ſunt ſb̓diti boniSubditi criminoſi ꝓhibēt̉ ab accuſationelatoꝝ. boni ꝟo. vn̄ Aug. dic̄. Preſumūt p̄lati debē̓ ſe rep̄hēdi vel accuſari eo canones paſſim ꝯſtituūt eos accuſandos: qd̓tm̄ negat̉ ſolis criminoſis: de rep̄hēdēdovitas ipſa ꝯſtituat. Si male locutꝰ ſū teſtīoniū ꝑhibe de malo. Sꝫ opponit̉. canōeſdetermināt ī quo caſu ſint paſtores a ſb̓ditisaccuſādi. ī nullo alio caſu poterūt accuſareCaſus aūt ē cuꝫ exorbitāt a fide. vn̄ Euſebiꝰpapa. 2. ca. q. 7. Oues paſtori ſuo ꝯmiſſe ſūt:nequeūt rep̄hēde̓: nec vllatenꝰ accuſare pn̄ſniſi a fide exorbitauerit. So. dd̓. ē accuſatio facta ex affectu fraterne caritatꝭ: ē accuſatio ex affectū malignitatꝭ. Itē ē accuſatofacta a criminoſis: ē accuſatio facta a bonisDicēdū ex affectu caritatꝭ a bonis licita ēaccuſatio p̄latoꝝ. Ex affectu ꝟo malignitatiſ a criminoſis ꝓhibita ē. et ẜᵐ hāc diſtīctōeꝫintelligūt̉ oēs canones: ꝗbꝰ vr̄ ꝓhiberi accuſatio p̄latoꝝ. Un̄ Caliſtꝰ papa. 2. ca. q. 7. Hi ſunt recte fidei ꝯuerſatōis: quoꝝ vitaē accuſabilis: quoꝝ fides vita libertasneſcit̉: ꝑ̄mittut̉ maiores natu accuſare: nꝫviles ꝑſone ī eoꝝ recipiāt̉ accuſatōe. ex quoſumit̉ alia diſtīctio: ꝗa ſunt accuſatores igͦti noti. Ignoti ꝓhibet̉ accuſare p̄latos. noti diſtīctōe p̄dicta. Ad illud qd̓ obr̄ deCham fuit maledictꝰ dd̓. intellr̄lati ſunt accuſādi a ſb̓ditꝭ exordinarie: ēde criminibꝰ pn̄t probari. ſigͣnter dic̄beatꝰ Zepherinꝰ. Cham vituꝑat̉: ꝗa ꝟēdapr̄is oꝑuit: ſꝫ ridēda mōſtrauit: .ſ. ſolꝰ uiderat. Ad alia ꝟo obiecta diſtīctōes ſuppoſitas rn̄dēdū ē: ꝗa auctoritates ille ītelligūt̉de accuſatōe fit affectu malignitatꝭ: caritatꝭ: vl̓ de accuſatōe fit a criminoſis. Adillud ꝟo qd̓ obr̄ de Moyſe Maria dd̓.Moyſem p̄lati ītelligūt̉. ethiopiſſā pctōresMoyſes ī vxorē ethyopiſſā duc̄: ꝗlibꝫ p̄dicator pctōre ſibi copulat: vt deo ꝓlē bonoruꝫopeꝝ de eo gigne̓ ualeat. Hāc copulā Maria .ſ. ſb̓ditꝰ ꝗlibꝫ rep̄hēdit: lepra pctī inficit̉.Ex hac auctoritate ꝓhibēt̉ ſb̓diti ab accuſatōe p̄latoꝝ: ſꝫ monēt̉: ne rep̄hēdāt miſericordē ꝯpaſſionē eoꝝ. Ad illd̓ ꝟo qd̓ obr̄ deDauid dd̓ ī dat̉ formā accuſādi p̄latūde crimine: qd̓ ab vno ſolo ſcit̉. qd̓ deſignat̉ ī abſcōdito ī ſpelūcha p̄cidit ora clamidis. vl̓ ẜᵐ btūꝫ Greg. illd̓ intellr̄ de iudice de accuſatore. vn̄ dic̄ orā clamidis p̄cidit ſnīa dānatōis p̄latū ꝑcutit. qd̓ nulli ſb̓ditoꝝ licet. Ad ultimū ꝟo qd̓ obr̄ ꝯtͣ diſtīctionē aug. dicētꝭ. canones ī ꝗbꝰ ꝓhibet̉ accuſatio p̄latoꝝ ītelligūt̉ de ſb̓ditꝭ criminoſis tn̄ canon Euſebii videt̉ determinare caſūī quo tm̄ rep̄hēdēdꝰ ē p̄latꝰ .ſ. ꝓpter exorbitationē a fide. dd̓. ẜᵐ aug. canon Euſebii decriminoſis īfamibꝰ ītellr̄. Oues ꝟo crīoſeī fames paſtorē ſuū accuſare non poſſunt: niſi