Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

a fide exorbitauerit. Ceteꝝ ſi a fide exorbit auerit: tāta ē labes illiꝰ crīs: ad eiꝰ accuſationē ẜui aduerſusʸ dn̄m: ꝗlibet criminoſi aduerſus quēlibet admittūt̉.Queritur poſtea mnalivtrūpoſſint accuſatores. Ad qd̓ ſic. Mat. 7. Ip̄ocrita eice tͣbē de oculo tuo: poſtea videbiseice̓ feſtucā de oculo frīs. et tͣbē figurat̉ crime mortalis culpe. eiectōeꝫ feſtuce accuſatominoris culpe ī alio. Itē canon Steph̓i pape. 3. ca. q. xi. Negāda ē accuſatoribꝰ licētiā criminādi: pͥuſꝙͣ crim p̄mūt̉ exuerīt. Itembtūs Anacletꝰ. 3. ca. q. 3. Trāſgreſſores ſpontēlegis ſue eiuſqꝫ violatores apoſtate noīant̉.Oīs enī apoſtata refutandꝰ ē an̄ reuerſionēſuā: nec ī accuſatōe recte agētiū ſuſcipiēdꝰ.Cōtͣ. Sap. 4. Ex iniꝗs oēs filii naſcūt̉ teſtes ſūt neꝗͣcie aduerſus ꝑētes: filii dicunt̉imitatores neꝗͣcie. iniꝗ filii pn̄t teſtificaride neꝗcia ꝑetu. accuſare. Itē ī mat. 12.dr̄. viri niniuite ſurgēt ī iudicio: ꝯdēnabūt gn̓atōeꝫ iſtā: ꝯꝑatiōem ſupple minorismali. So. dd̓. ī accuſatōe reꝗͥrit̉ eqͣlitasvel maioritas accuſantꝭ reſpectu accuſati: vtſemꝑ accuſās ī ꝯuerſatōe par vl̓ ſuꝑior accuſato īueniat̉: ſꝫ paritas intellr̄ quātū ad fideꝫſuꝑioritas quātū ad vita. ꝗa paritas reꝗrit̉io dic̄ canō Gaii. 2. ca. q. 7. pagani vl̓ hr̄ticiſeu iudei pn̄t xp̄ianos accuſare. De ſuꝑioritate dic̄ aūt cano Steph̓i. 3. c. q. xi. ē credē aliqͦs eoꝝ ꝯfeſſioī crībꝰ īplicāt̉: niſiſe pͥus ꝓbauerīt īnocētes. intellr̄ ī pari ul̓minori crīe. Et ſoluūt̉ obiecta.Deinde queritur aesboni pn̄t accuſatores. et q̄rit̉ de monachisvtrꝝ poſſint accuſatores. Ad qd̓ ſic. DicitAdrianꝰ papa. 2. ca. q. 7. Placuit eoꝝ ſacerdotes accuſādi teſtificādi ī eos vocē obſtrue̓qͦs humanis vocibꝰ ſꝫ dīnis mortuos ſcimus: ꝗa funeſtā vocē potiꝰ īterdici ꝙͣ audirioꝑꝫ. Itē ꝯciliū calcedonen̄ p̄cipit ut eccl̓iacticas actōēs monachi tͣctare p̄ſumāt. Exhis relīꝗt̉ monachi ſunt mortui mūdo:vl̓ ꝗlꝫ religioſi pn̄t accuſatores. ContͣHierꝰ. Sācta ruſticitas ſolū ſibi ꝓdeſt: ꝙͣtūedificat ex uite merito eccl̓iā xp̄i: tm̄ nocet ſideſtruētibꝰ reſiſtat. Itē btūs Ioh̓es baptiſta hr̄miticā vitā duce̓t: ſcribas phariſeos ad ſe venientes dure redarguebat. Quiaūt redargue̓ pōt: pōt accuſar. Itē canobtī Eleutherii. 2. ca. q. 7. Neglige̓ poſſisturbare ꝑuerſos nihil aliud ē qͣꝫ foue: nec carꝫſcrupulo ſociētatꝭ occulte manifeſto facīorideſinit obuiare. So. Cōtigit accuſare duobꝰ modis. vno ex p̄ſūptōe temeritatꝭ. aliomo ex ncc̄itate caritatꝭ. Monachi ꝟo ex p̄ſūptō e accuſare pn̄t. ex caritate ꝟo vbi īminet ꝑiculū ſalutꝭ pn̄t. Un̄ ex canonibꝰ diffinit̉ illi ſacerdotes accuſar̄ pn̄t: ad eūdē gra aſcēde̓ valēt. Cōſtat aūt monachi religioſi ad ſacerdotii gͣdū laudabilr̄ pn̄t aſcēdere. Cōſtat pn̄t accuſare ſacerdotes:ml̓to magis alios. Canōes ꝓhibēt eos abaccuſatōe: niſi ab accuſatōe ē ex teme̓itatePoſtea queritur? tireꝗͥrāt̉ ad aliꝗs ſit legitimꝰ accuſator.Ad qd̓ br̄ noͣndū ē ad legitimā accuſatōeꝫreqͥrit̉ diſcretio iudicii. eo terribilr̄ dicit̉Mat. 7. In menẜa mēſi fueritꝭ r̄mētiet̉ nobiInde ē ẜᵐ leges ab accuſatōe repellit̉ mulier ꝑuulꝰ ꝓpter defectū diſcretōis gn̓alr̄ niſiī ꝗbꝰ caſibꝰ. Itē reꝗͥrit̉ zelꝰ caritatis adcorrectionē fr̄nā. qd̓ reſpic illa ꝓhibitio leuitꝭ.19. oderis frēꝫ tuū ī corde tuo: ſꝫ publiceargue: rōne repellūt̉ ab accuſatōe odioſiſeu inimici vel ſuſpecti de inimicitiis. vn̄ diAnacletꝰ. accuſatores eſſe pn̄t an̄ſternū diē inimici fuerūt. Hac eadē rōne excludūt̉ amici. ꝯſāguinei. familiares. aduerſarii. vl̓r de corruptōe. affectiōe. amore: ul̓odio vel timore vel p̄cio ſūt ſuſpecti. ꝗa ſicutdic̄ btūs Grego. Quatuor modis iudiciū humanū ꝑuertit̉. Aimore mētu ptātꝭ aliqueꝫꝑtimeſcimꝰ. Cupiditate p̄mio alicꝰ aīumcorrupimus. Odīo ꝯtͣ quēlibꝫ aduerſariūmollimur. Amore amico vel ꝓpīquo ꝯtēdimꝰ p̄ſtare. Inde etiā ē ꝓpter ſuſpitionēcorruptiōis qͣtuor gn̓a hoīuꝫ ab accuſatōeexcludūt̉. Inimici ꝓpter ſuſpitionē odii. amici aduerſarii ꝓpter ſuſpitōeꝫ mali amoris.Serui ꝓpter ſuſpitōeꝫ timoris ẜᵐ legē canonizatā. 2. ca. q. i. Cupidi turpis q̄ſtꝰ: vt ꝗꝓpterpecuniā accuſāt aliquē. ſic̄ dr̄ ī eodē. Itemreꝗrit̉ ī accuſatore ꝟbū ꝟitatꝭ. vn̄ dr̄. 19. leui. facies calūniā. Calūnia ē fl̓a crīs impoſitio. Inde ē ꝓpter ſuſpitionē falſitatꝭ excludūt̉ ab accuſatōe infideles detͣctores. Infdeles ꝓpter ꝑuerſionē ꝟitatꝭ circa dīna. Un̄canon Pii pape. 3. ca. q. 4. Reprobari eoꝝ oꝑꝫredargutōeꝫ: ī recta fide ſuſpecti ſunt. Detractores excludunt̉ ꝓpter ꝑuerſionē ꝟitatis