a fide exorbitauerit. Ceteꝝ ſi a fide exorbit auerit: tāta ē labes illiꝰ crīs: ꝙ ad eiꝰ accuſationē ẜui aduerſusʸ dn̄m: ⁊ ꝗlibet criminoſi aduerſus quēlibet admittūt̉.Queritur poſtea mnalivtrūpoſſint eē accuſatores. Ad qd̓ ſic. Mat. 7. Ip̄ocrita eice tͣbē de oculo tuo: ⁊ poſtea videbiseice̓ feſtucā de oculo frīs. et ꝑ tͣbē figurat̉ crime mortalis culpe. ꝑ eiectōeꝫ feſtuce accuſatominoris culpe ī alio. Itē canon Steph̓i pape. 3. ca. q. xi. Negāda ē accuſatoribꝰ licētiā criminādi: pͥuſꝙͣ crim qͦ p̄mūt̉ exuerīt. Itembtūs Anacletꝰ. 3. ca. q. 3. Trāſgreſſores ſpontēlegis ſue eiuſqꝫ violatores apoſtate noīant̉.Oīs enī apoſtata refutandꝰ ē an̄ reuerſionēſuā: nec ī accuſatōe recte agētiū ſuſcipiēdꝰ.Cōtͣ. Sap. 4. Ex iniꝗs oēs filii ꝗ naſcūt̉ teſtes ſūt neꝗͣcie aduerſus ꝑētes: ⁊ filii dicunt̉imitatores neꝗͣcie. gͦ iniꝗ filii pn̄t teſtificaride neꝗcia ꝑetu. gͦ ⁊ accuſare. Itē ī mat. 12.dr̄. ꝙ viri niniuite ſurgēt ī iudicio: ⁊ ꝯdēnabūt gn̓atōeꝫ iſtā: ꝑ ꝯꝑatiōem ſupple minorismali. So. dd̓. ꝙ ī accuſatōe reꝗͥrit̉ eqͣlitasvel maioritas accuſantꝭ reſpectu accuſati: vtſemꝑ accuſās ī ꝯuerſatōe par vl̓ ſuꝑior accuſato īueniat̉: ſꝫ paritas intellr̄ quātū ad fideꝫſuꝑioritas quātū ad vita. ꝗa paritas reꝗrit̉io dic̄ canō Gaii. 2. ca. q. 7. ꝙ pagani vl̓ hr̄ticiſeu iudei n̄ pn̄t xp̄ianos accuſare. De ſuꝑioritate dic̄ aūt cano Steph̓i. 3. c. q. xi. Nō ē credēdū cū aliqͦs eoꝝ ꝯfeſſioī ꝗ crībꝰ īplicāt̉: niſiſe pͥus ꝓbauerīt īnocētes. ⁊ hͦ intellr̄ ī pari ul̓minori crīe. Et ꝑ hͦ ſoluūt̉ obiecta.Deinde queritur aesboni pn̄t eē accuſatores. et q̄rit̉ de monachisvtrꝝ poſſint eē accuſatores. Ad qd̓ ſic. DicitAdrianꝰ papa. 2. ca. q. 7. Placuit eoꝝ ſacerdotes accuſādi ⁊ teſtificādi ī eos vocē obſtrue̓qͦs n̄ humanis vocibꝰ ſꝫ dīnis mortuos eē ſcimus: ꝗa funeſtā vocē potiꝰ īterdici ꝙͣ audirioꝑꝫ. Itē ꝯciliū calcedonen̄ p̄cipit ut eccl̓iacticas actōēs monachi tͣctare n̄ p̄ſumāt. Exhis relīꝗt̉ ꝙ monachi ꝗ ſunt mortui mūdo:vl̓ ꝗlꝫ religioſi n̄ pn̄t eē accuſatores. ContͣHierꝰ. Sācta ruſticitas ſolū ſibi ꝓdeſt: ⁊ ꝙͣtūedificat ex uite merito eccl̓iā xp̄i: tm̄ nocet ſideſtruētibꝰ n̄ reſiſtat. Itē btūs Ioh̓es baptiſta cū hr̄miticā vitā duce̓t: ſcribas ⁊ phariſeos ad ſe venientes dure redarguebat. Quiaūt redargue̓ pōt: pōt ⁊ accuſar. Itē canobtī Eleutherii. 2. ca. q. 7. Neglige̓ cū poſſis ꝑturbare ꝑuerſos nihil aliud ē qͣꝫ foue: nec carꝫſcrupulo ſociētatꝭ occulte ꝗ manifeſto facīorideſinit obuiare. So. Cōtigit accuſare duobꝰ modis. vno mō ex p̄ſūptōe temeritatꝭ. aliomo ex ncc̄itate caritatꝭ. Monachi ꝟo ex p̄ſūptō e accuſare n̄ pn̄t. ex caritate ꝟo vbi īminet ꝑiculū ſalutꝭ pn̄t. Un̄ ex canonibꝰ diffinit̉ꝙ illi ſacerdotes accuſar̄ pn̄t: ꝗ ad eūdē gradū aſcēde̓ valēt. Cōſtat aūt ꝙ monachi ⁊ religioſi ad ſacerdotii gͣdū laudabilr̄ pn̄t aſcēdere. Cōſtat gͦ ꝙ pn̄t accuſare ſacerdotes: ⁊ml̓to magis alios. Canōes gͦ n̄ ꝓhibēt eos abaccuſatōe: niſi ab accuſatōe q̄ ē ex teme̓itatePoſtea queritur? tireꝗͥrāt̉ ad hͦ ꝙ aliꝗs ſit legitimꝰ accuſator.Ad qd̓ br̄ noͣndū ē ꝙ ad legitimā accuſatōeꝫreqͥrit̉ pͦ diſcretio iudicii. eo ꝙ terribilr̄ dicit̉Mat. 7. In qͣ menẜa mēſi fueritꝭ r̄mētiet̉ nobiInde ē ꝙ ẜᵐ leges ab accuſatōe repellit̉ mulier ⁊ ꝑuulꝰ ꝓpter defectū diſcretōis gn̓alr̄ niſiī ꝗbꝰ dā caſibꝰ. Itē reꝗͥrit̉ zelꝰ caritatis adcorrectionē fr̄nā. qd̓ reſpic illa ꝓhibitio leuitꝭ.19. Nō oderis frēꝫ tuū ī corde tuo: ſꝫ publiceargue eū: q̄ rōne repellūt̉ ab accuſatōe odioſiſeu inimici vel ſuſpecti de inimicitiis. vn̄ diAnacletꝰ. Ꝙ accuſatores eſſe n̄ pn̄t ꝗ an̄ hēſternū diē inimici fuerūt. Hac eadē rōne excludūt̉ amici. ꝯſāguinei. ⁊ familiares. aduerſarii. ⁊ vl̓r ꝗ de corruptōe. affectiōe. amore: ul̓odio vel timore vel p̄cio ſūt ſuſpecti. ꝗa ſicutdic̄ btūs Grego. Quatuor modis iudiciū humanū ꝑuertit̉. Aimore dū mētu ptātꝭ aliqueꝫꝑtimeſcimꝰ. Cupiditate dū p̄mio alicꝰ aīumcorrupimus. Odīo dū ꝯtͣ quēlibꝫ aduerſariūmollimur. Amore dū amico vel ꝓpīquo ꝯtēdimꝰ p̄ſtare. Inde etiā ē ꝙ ꝓpter ſuſpitionēcorruptiōis aī qͣtuor gn̓a hoīuꝫ ab accuſatōeexcludūt̉. Inimici ꝓpter ſuſpitionē odii. amici aduerſarii ꝓpter ſuſpitōeꝫ mali amoris.Serui ꝓpter ſuſpitōeꝫ timoris ẜᵐ legē canonizatā. 2. ca. q. i. Cupidi turpis q̄ſtꝰ: vt ꝗꝓpterpecuniā accuſāt aliquē. ſic̄ dr̄ ī eodē. Itemreꝗrit̉ ī accuſatore ꝟbū ꝟitatꝭ. vn̄ dr̄. 19. leui.Nō facies calūniā. Calūnia ē fl̓a crīs impoſitio. Inde ē ꝙ ꝓpter ſuſpitionē falſitatꝭ excludūt̉ ab accuſatōe infideles ⁊ detͣctores. Infdeles ꝓpter ꝑuerſionē ꝟitatꝭ circa dīna. Un̄canon Pii pape. 3. ca. q. 4. Reprobari eoꝝ oꝑꝫredargutōeꝫ: ꝗ ī recta fide ſuſpecti ſunt. Detractores excludunt̉ ꝓpter ꝑuerſionē ꝟitatis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten