Saphira. Actꝭ. 5. Itē Paulꝰ ꝑ totam epl̓amſecundā ad Cor̄. pia amonitione ꝑ ꝯtēptū delinquētes ī ip̄m ad ſui amorē reuocat. Elmaꝫvero magū ꝗ ceteros a fide retrahebat cecitate ꝑcuſſit. 13. actꝭ. Contͣ. Ambroꝰ. Ad p̄cesHelye ignis deſcendit de celo vt vindicaretur ꝓph̓e iniuria. Item canon btī Silueriipape. 23. ca. q. 4. Miſerūt me ī exiliū. ego tn̄ n̄dimiſi officiū meū: ſꝫ eos ꝗ talia erga me egerūt anathematizāui. Ex ꝗbꝰ videt̉ ꝙ licebitiudici ꝓpriā iniuriā vindicare. So. In tuitu honoris vel amoris ꝓprie ꝑſone nō poteſtiudex vindex eſſe ꝓpͥe iniurie. vn̄ dn̄s uolēsiniuriā ꝓpͥe ꝑſone tolerare: iniuriā ꝟo dei nōīnulta relinquere: ait diſcipulis. Neſcitis cuiꝰſpūs eſtis. Ad illd̓ ꝟo qd̓ obr̄ de Helya dd̓ꝙ īiuria illa ꝓph̓e n̄ alia ꝙͣ īiuria dn̄i intellr̄Un̄ ꝑ hͦ ꝙ ignē de celo poſtulauit: nō cꝰ meriti eſſet apud deū voluit oſtēde̓: ſꝫ ꝙ ille eſſetverꝰ deꝰ quē colebat. Ad illud qd̓ obr̄ defacto Siluerii dd̓. ꝙ ī illo anathemate puniuit iniuriates ſibi nō intuitu ꝑſone: ſꝫ ītuitudei ⁊ eccl̓ie cꝰ erat paſtor.Nquirendum eſtpoſtea de perſona accuſatoris: ꝑ quadant̉ plures leges iudiciales. 19. Leuitꝭ. Nonfacias calumnia ꝓximo tuo. ⁊ iteꝝ. Nō ſtabiſꝯtra ſanguinē ꝓximi tui. ⁊ ml̓ta alia. Querit̉ gͦ pͥmo an ꝗs teneat̉ accuſare. 2º an ſb̓diti pn̄t ſuos prelatos accuſare. 3an malipoſſint accuſare. 4º an omneſ boni poſſinteſſe accuſatores. 5º que ꝯditiōes reꝗͥrunt̉ad hoc ꝙ aliꝗſ poſſit accuſare. 6º quādo ⁊quo debeat ꝗs aliū accuſare.Ad primum ſic peccaueritLeuitꝭ. 5. Sianima ⁊ voce iurātꝭ audierit: teſtis fuerit ꝙaut ip̄e vidit: aut ꝯſciꝰ ē: niſi indicauerit portabit iniꝗtatē ſuam. Ex quo ſic̄ dic̄ Aug. vr̄lex dice̓ peccare homine: ꝗ ſcit alique falſumiurare ⁊ tacet. gͦ tenet̉ accuſare. Item augꝰ. īregl̓a ſua. Nō vos iudicetis eē maliuolos qn̄crim alteriꝰ indicatis: magis ꝗppe īnocēteseſtis indicādo crimē: qͣꝫ ſi fratres vr̄os quosindicādo corrige poteſtis: tacēdo perire permittatis. ſꝫ quilibet tenet̉ ꝓcurare ſalutē frīsgͦ ip̄m accuſare vt corrigat̉. Itē augꝰ. ī eodē. Si frater tuus vulnꝰ hꝫ ī corpore: qd̓ uelitoccultari cū timet ſecari: nonne crudelr̄ a teſileret̉ ⁊ miſericorditer indicaret̉? quanto gͦpotiꝰ debes manifeſtare ne deteriꝰ putreſcatī corde. Itē augꝰ. ad Uincētiū donatiſtaꝫUtiliꝰ eſuriēti panis tollit̉: ſi de cibo ſecuruſiuſticiā negligebat: ꝙͣ eſuriēti panis frangitvt iniuſticie ſeductꝰ acꝗeſcat. Itē qͥ freneticū ligat: ⁊ litargicū excitat ambobꝰ moleſtꝰambos amat. Itē ꝗs nos pōt ampliꝰ amar̄ꝙ deus: ⁊ tn̄ nos nō ſolū docere ſuauiter: ꝟn̄etiā terre̓ ſalubriter nō ceſſat. Ex ꝗbꝰ relīot̉rōne ꝯſil̓i ꝙ ex caritate ē accuſare fratre adcorrectionē. Tenemur aūt ad oꝑa caritatꝭ.Itē ambroſiꝰ ī quodā ſermōe. Nō oſculat̉pater ſemꝑ filiū: ſꝫ aliqn̄ caſtigat. gͦ qn̄ caſtigat̉ ꝗ diligit̉ circa eū pietas exercet̉. Si gͦ tonemur ad opera pietatꝭ ī ꝓximū: tenemur adaccuſatōeꝫ vt caſtiget̉. Itē idem ī eodem.Habet amor plagas ſuas que dulciores ſuntcuꝫ amariꝰ ſe inferūt. ꝓulcior ē enī religioſacaſtigatio ꝙ blāda remiſſio. Un̄ ait SalomoMeliora ſunt vulnera diligētꝭ qͣꝫ fraudulētaodiētis oſcula. 27. ꝓuer. inde vt priꝰ. Cōtͣ.ī puer. xi. Qui ambulat fraudulenter reuelatar chana. qui aūt fidelis ē celat amici ꝯmiſſūItē in ꝓuer. 25. Que viderūt oculi tui neproferas ī iudicio cito: ne forte emēdare nonpoſſis ⁊cͣ. Itē de lege nature tenemur nonfacere qd̓ nobis nollemꝰ fieri. Sꝫ nullꝰ velletaccuſari. gͦ nullꝰ dꝫ aliū accuſare. So. dd̓.ꝙ aliud ē ex caritate alioꝝ crimina indicarevt quos ſecreta correctione nō poſſumꝰ corrigere: ꝯuictos iudicꝭ ſnīa corripiat. atqꝫ aliudinſidiando falſa obice̓: vl̓ inſultādo uera perꝯtumeliā exprobrare: ſiue p̄termiſſo iuris ordine ī accuſatione ꝓrumꝑe. Illud pͥmū caritatꝭ ē: reliqͣ ꝟo īpietatꝭ ſeu iniꝗtatꝭ officiū. vn̄de impoſitionē falſi dr̄ ī ꝓuer. 12. Qui quodnouit loꝗt̉ iudex iuſticie eſt. qui aut mētiturteſtis ē fraudulētꝰ. et ad hoc ē illa ꝓhibitio.Nō facias calumniā ꝓximo tuo. Calumnia ēfalſi criminis impoſitio. Et iteꝝ ī ꝓuer. Uerba impioꝝ inſidiāt̉ ſanguini ⁊cͣ. De improperatione ſilr̄ dr̄ ī p̄dicta auctoritate ꝓuer. Queviderūt oculi tui ne ꝓferas ī iudicio. Et hocmodo intellr̄ canon beati Anacleti. Summainiꝗtas ē frēs detrahere ⁊ accuſare. De omiſſionē ordīs iuris in ꝯtrariū dr̄ Math̓. 18. Sipeccauerit ī te frater tuus corripe ip̄m interte ⁊ ip̄m ſolum.Poſtea queritur gditpoſſint p̄latos accuſare. Ad quod ſic. BeatuIabianꝰ. 2. ca. q. 7. Qualis damnatio illis imneat ꝗ ī patres peccāt: dīna ſcriptura on̄di
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten