culpe fuiſſe dep̄hēde̓t ſic̄ ī ebriis. Itē circadeceptos vl̓ ignorātiā deceptoꝝ diſtīguēdūſic̄ pͥus. aut ē ignorātia facti: aut iuris. ſi iurisē no excuſat ignorātia delinquētē in his quetinēt ad ſalutē. Ignorātia ꝟo facti aut vīcihilis ē aut inuīcibil̓. Inuīcibilis ignorātia tc̄dr̄: cū ignorāſ fac̄ ꝗcꝗd in ipſo ē ad hͦ ꝙ ſciatqͥ dꝫ ſcire. ſꝫ tn̄ nō poteſt ſcire factū: qd̓ utileeſſet ſcire. ⁊ hec excuſat. Uincibil̓ ꝟo ignorātia ē q̄ hoīe faciēte qd̓ ī ipſo ē pōt remoueri.⁊ hec nō excuſat ī facto qd̓ oportuit eū ſcire:ſic̄ eſt ignorātia īfideliū de deo humanato.Ex his igit̉ manifeſtū erit qn̄ ignorātes ſintpuniendi: ⁊ quādo nō.Queritur poſte A coadivtruꝫſint puniēdi ꝓ eo qd̓ coacti faciūt. Ad qd̓ ſicIo. Dam. Ꝙ inuolutariꝰ actꝰ mīa extimādꝰ ēꝰ. Inuolūtariū aūt ē qd̓ ꝑ ignorātiā ſeuuiolētiā fit. gͦ qd̓ fit ꝑ violētiā ē īdulgētia dignū. Sꝫ talia ſunt que faciunt coacti. gͦ coactierūt mīa digni. nō gͦ puniēdi. Itē coactio⁊ libertas opponūt̉. Libertas aūt quā habetrōnalis creatura: ex hoc ꝙ ē ꝑ libeꝝ arbitriūoꝑans dn̄a ſui actꝰ: pꝫ ꝙ ſi operat̉ bn̄ digna ēp̄mio. Si male digna eſt ſupplicio. gͦ coactioque remouet libertate ⁊ dn̄ium actꝰ efficietꝙ actꝰ nō erit dignꝰ p̄mio vel ſupplicio. gͦ coaci nō erūt puniēdi. Contͣ. Dic̄ aug. ꝙ coacta volūtas uolūtas ē. Sꝫ volūtate exiſtētereſpectu actꝰ: actꝰ eſt vituꝑabilis: ſi malus eſt⁊ dignꝰ punitōe. ſi bonꝰ ē laudabilis ⁊ dignꝰpremio. gͦ coactiōe interueniēte reſpectu actꝰ:erit actꝰ nihilominꝰ dignꝰ remuneratione vl̓punitiōe. gͦ coacti iudicādi. Itē ſi ꝗs timore mortis neget dn̄m deū: vel imꝑio tyranioccidat patrē dolēs: ꝯſtat ꝙ volūtariꝰ ⁊ timore coactꝰ oꝑat̉. et tn̄ nullꝰ recte rōnis talesdice̓t īnocētes. alioqn̄ Petrꝰ īnocēs fuiſſꝫ cunegauit xp̄m. Relinꝗt̉ gͦ ꝙ coacti delīquēteserūt puniendi. So. dd̓. ꝙ ſunt actꝰ ꝗ oīnoſunt ī ptāte noſtra ad faciēdū ⁊ dimittēdū.ut actꝰ interiores aīe ſb̓iecti rōni. vt ꝯſentireeligere. velle. ꝓpone̓. ⁊ hiꝰ. Itē ſunt actꝰ ꝗ noſunt ī ptāte nr̄a vt actꝰ naͣles: vt ē appete alimētu. retine̓. ⁊ hiꝰ. nec quātū ad actionē: necquatū ad dimiſſionē. Itē ſunt actꝰ ꝗ ꝑtī ſuntīpoteſtate noſtra partim nō. ſicut motꝰ membroꝝ corporis ī oꝑando. ī gradiēdo. in ptātenoſtra ſunt cū nō ē defectꝰ organi vl̓ ꝓhibēsIn poteſtate ꝟo noſtra non ſunt vel cū defic̄eganū: vel aliꝗd īteruenit ꝓhibēs organuꝫab actu. et hoc quātū ad faciēdū ⁊ dimittendū. Itē ſunt actꝰ ꝗ ſunt ī poteſtate noſtraomnino quātū ad dimittēdū: ſꝫ nō omnino īpoteſtate nr̄a quātū ad agēdū ſic̄ loꝗ. loquienī ī poteſtate noſtra ē totalr̄ vt n̄ fiat: ita ꝙn̄ pōt cogi loquēs ad loquēdū: ſicut pōt cogiad motu manꝰ aut pedis. ſꝫ pōt ꝓhibei ne fiat⁊ hoc ꝗa fit ꝑ organū. Actꝰ vero pͥmo mododicti ſemꝑ ſunt volūtarii. ⁊ ideo vitupabiles ſi mali ſunt. laudabiles ſi boni. Actꝰ ſecūdiſunt ſimplr̄ inuolūtarii. ⁊ iō non laudabilesnec vituꝑabiles. et io nec puniēdi. Actus ꝟotertii īquātū uolūtarii: laudabiles ⁊ uitupabileſ. īquātū ꝟo īuolūtarii ſimplr̄ nec laudabiles nec vituꝑabiles. nec puniendi nec vituꝑādi. Silr̄ ⁊ de qͣrtꝭ ītelligēdū ē. Itē diſtīguēdū ꝙ violētia ſeu coactio duplex ē. ſimplr̄ ⁊ ẜm ꝗd. Simplr̄ coactio ſeu violētia determinat̉ a Dama. cꝰ pͥnᵐ deforis ē nihil ꝯferēte ẜᵐ ꝓpriū impetū uim paſſo. hͦ ē cꝰ cauſaefficiēs extͣ eſt totalr̄: ⁊ nihil cooꝑat̉ ille quipatit̉ oīo. ⁊ hec coactio dr̄ ſufficiēs. Scd̓mꝗͥd ꝟo coactio ſeu uiolētia ē cū cauſa mouēsdeforis ē īducēs uel impellēs cooꝑāte illo qpatit̉. Primo mō coactio pone̓t̉ ī caſtiſſima:ꝟgine: que oīo ꝯtͣ ſuam uolūtatē ui corruꝑet̉2º mo dice̓t̉ coactio ī illo ꝗ timore impellēteuehemēti: ut timore mortꝭ xp̄m negarꝫ. pͥmacoactio oīo excuſat a reatu pene. 2ª n̄ excuſata toto ſꝫ a tāto. pͥma coactio n̄ hꝫ locū ī adtibꝰſimplr̄ uolūtariis ⁊ exn̄tibꝰ ī poteſtate nr̄a. ſꝫhꝫ locum ī alijs īquātū n̄ ſūt ī poteſtate nr̄a2ª ꝟo coactio locū hꝫ ī actibꝰ ſimplr̄ īuolūtariis. Un̄ hͦ mō ītellr̄ qd̓ dic̄ aug. ꝙ coacta uolūtas uolūtas ē. Et ꝑ hͦ pꝫ rn̄ſio ad pͥmum.Ad 2ᵐ ſilr̄ pꝫ qm̄ ꝗ timore mortꝭ negat: nōdr̄ īuolūtariꝰ: quāuis actꝰ ille n̄ placeat abſolutē: ſꝫ tn̄ placeat ꝯſideratōe mali: qd̓ plus timet̉ ſic̄ iactātes ea q̄ ī naui ſūt ī mari ꝓpternaufragiū: n̄ ſūt īuolūtarii ī iactādo. Ex hiaigit̉ pꝫ qn̄ coacti ſūt puniēdi: ⁊ qn̄ n̄.Iltimo queritur indexvtrūreos ī ſe delīquētes debeat punire. Ad quodſic. Greg. ī quadam omel. Ea que ī nobis comittūt̉ facile poſſumꝰ dimittere. ea ꝟo que īdeum ꝯmittūt̉ cū magna diſcretiōe: nec tn̄ſine pnīa poſſumꝰ relaxare. Itē beatꝰ Pe.ꝗ cū alijs audierat. Beati eritꝭ cū maledixerīt uobis hoīeſ: ꝯtumelias ſibi illatas cū gaudio ſuſcipiebat. Peccata ꝟo que ī deū ꝯmittebant̉ acerbe puniebat: ſic̄ pꝫ in Anania ⁊