ꝙ ex cauſis ꝯueniētibꝰ dīne ꝓuidētie meritismultotiēs maloꝝ iuſti a deo temporalr̄ puniunt̉. ſꝫ tn̄ ī hoc iudiciū humanū n̄ dꝫ imitaridinū. ſic̄ dic̄ Aug. ſuꝑ Ioſue. 7. vt ſupͣ dictū ēEt rō hꝰ ē ꝗa cū duplex ſit iudiciū diuinuꝫ.occultū ⁊ manifeſtū. Occultū iudiciū ē ī penaͣ temporali bonoꝝ. Manifeſtū ī pena malorum. Humanū iudiciū quod ē ex manifeſtiscauſis dꝫ imitari iudiciū dei manifeſtum nooccultū. Ad illd̓ qd̓ poſtea obr̄ dd̓. ꝙ in ſenſibilia ⁊ irrōnabilia pctō hoīum anathematizant̉ vel perdūt̉: nō participatiōe peccati. ſꝫcauſa rōnabili que aſſignat̉ triplex .ſ. ratio ſacramēti. deteſtatio peccati. Flāgellū delī quētis. Rō ſacramēti cā eſt ī theſauris Ierico. ⁊alijs aīalibꝰ amalechitaꝝ. ierico enim interp̄tat̉ luna: ⁊ ſignificat mūdanaᵉ cupiditatem.amalechite interpretāt̉ lingentes ſanguineꝫ.⁊ ſignificāt carnaliū deſiderioꝝ voluptateꝫ.Lheſauri gͦ ierico anathematizāt̉ ad ſignificandū dānatione cupiditatis. Aīalia amalechitaꝝ iubēt̉ interfici ad ſigͣndū mortificationē motuuꝫ carnal̓ voluptatꝭ. Itē deteſtatio peccati cā ē vt patet ī actibꝰ: vbi propterpeccatū Symonis pecunia eiꝰ damnata ē dicete Petro. pecunia tua tecū ſit ī ꝑditionē ⁊cͣItē flāgellū delīquētꝭ cā ē vt ī aīalibꝰ egyptioꝝ ⁊ poſſeſſionibꝰ grandine ꝑcuſſis: vt īillis punirēt̉ quoꝝ felicitate letabant̉. Adillud qd̓ obr̄ de ꝑuulis Lathan ⁊ Abyron ⁊ſodomitaꝝ dd̓. ꝙ ꝓ paterno ſcele̓ puniti ſūtquāuis ignorātes a deo ſine culpa: ſꝫ non ſinecauſa: ꝗa dīna ꝓuidētia que p̄ſcit ⁊ p̄uidetqualis ꝗſqꝫ debeat eſſe futurꝰ: p̄uidebat eosſi ꝑmanſiſſent paterni ſceleris imitatores futuros. ⁊ ideo ꝑ hoc maior pena illis diminuta ē: ꝗbꝰ ſucceſſio paterni ſceleris eſt adeptaAd obiecta ꝟo partis alteriꝰ. Notādū ꝙ ēignorātia facti: ⁊ ignorātia iuris. ignorantiafacti alia ē eiꝰ qd̓ nō oportuit eū ſcire ꝗ ignorat: ſic̄ dic̄ apl̓us i. ad cor̄. 8. Si ꝗs infideliumvocat vos: ꝗcꝗd appoſitum fuerit comeditenihil interrogates ꝓpter ꝯſcīam. Alia eſtfacti qd̓ oportuit eū ſcire: ſic̄ ignorātia iudeoꝝ. ꝗa que a ꝓph̓is de iudeis fuerint ꝓlataadhuc ignorat eſſe ꝯpleta. pͥma ignoratīā excuſat. 2ª nō. Itē ignorātia iuris aut ē iurisnaturalis aut iuris diuini legis ⁊ euangelij:aut iuris canonici vel ciuilis. ignorātia iurisnaturalis neminē excuſat habētē vſum rōisIgnorantia iuris dīni ī his que ꝑtinēt ad ſalutem vt ſunt p̄cepta decalogi: ⁊ articuli fi-dei nō excuſat: ī alijs uero excuſat ſimplicesquāuis nō excuſet p̄latos ⁊ ſacerdoteꝫ: q tinent̉ rōnē redde̓ de ea que ī eis ē fide ⁊ fideIgnorātia ꝟo iuris canonici ⁊ ciuilis nō excuſat iudices: quāuis excuſet alios ſimplices. ⁊ẜᵐ hanc diſtictione intelligunt̉ auctoritatesaug. ⁊ gn̄. Ad illud vero Io. Dama. dd̓. qinuolūtariū ꝑ ignoratiā duobꝰ modis eſt. ſimpliciter ⁊ ẜᵐ ꝗd. Simplr̄ cū non ipſi tribuimꝰcām ignorātie. vt qn̄ nihil omittimꝰ de ꝯtingentibꝰ. ſꝫ ꝗa ita ꝯtīgit: hoc modo qd̓ ꝑ ignorātiā fit īuolūtarie fit ſimplr̄. Secūdu qdvero cū ipſi tribuimꝰ cām ignorātie: vel cumomittimꝰ ex ꝯtīgētibꝰ actꝰ ſic̄ tribuit cauſamignorantie. Ebriꝰ ꝗ homicidiū fac̄ ignoransꝗdem occidit: nō tn̄ omni modo inuolūtariecam enī ignoratie .ſ. ebrietatē ipſe fec̄. Ex ꝯtīgentibꝰ ꝟo actꝰ omittit ille ꝗ ī loco nō ꝯſuetoſagitans patrē ignorāter occidit. Et ideo nōomni modo inuolūtarie. ꝗa nō adhibuit diligentiā quā debuit vt nō īterfice̓t ſagittādoIgnorātia pͥmo mō: que .ſ. ī nobis cām nō hꝫ:nec ipſam comitat̉ negligētia ex parte nr̄a:vel omiſſio: qualis eſt ī paruulis ⁊ ī alienatꝭꝑpetuo excuſat actꝰ vt nō puniāt̉. Ignorātiaꝟo 2º mō dicta: cꝰ .ſ. cauſa ī nobis ē ul̓ ꝑ oꝑation vel ꝑ omiſſionē n̄ excuſat a toto: ⁊ ſi aln̄excuſat a tāto. Ad illd̓ qd̓ obr̄ de veut. deparuulis ītraturis terrā ꝓmiſſionis iam patrn̄ſio. Notādū tn̄ ꝙ ē ignorantia ſimplex.ignoratia craſſa. ⁊ ignorātia affectata. ignorātia ſimplex pͥuat ſcīam nec ponit debiturſciēdi: nec ꝯtemptū ſciēdi vel affectū neſciēdi: q̄ ī paruulis eſt: quādiū n̄ hn̄t vſum rōis.⁊ ī omnino alienatꝭ. Ignorātia craſſa priuatſcīam. ſꝫ ponit debitū ſciēdi ⁊ ꝯtēptū. ⁊ ideonō excuſat. Ignorātia ꝟo affectata pͥuat ſcīaꝫ⁊ ponit affectū ſeu deſideriū neſciēdi. ⁊ iſtamaxime accuſat ignorātes. Ad vltimū exiam dictis pꝫ rn̄ſio. Tn̄ circa ignorātiā illantriplicē diſtīguēdū eſt. Nā ī paruulis ignoratia an̄ vſum rōnis oīo excuſat. poſt vſumrōis an̄ adoleſcētiā a tāto excuſat ſꝫ n̄ a totoī his que pertinēt ad ſalutē. Itē ignoratiaque ꝓuenit ex infirmitate vt ī furioſis oīnoaltenatꝭ: diſtīguūt. aut ex cl̓pa ſua ī illā ignorātiā ceciderūt: aut n̄. pͥmo mō nō excuſat atāto delīquētes ignorāter. ⁊ hoc ꝗa tribuuſcām ignorātie. 2º mō excuſant̉ a toto. tn̄ quiaiudicio humano vix poteſt deprehēdi an exculpa quis ī ignorātiā ceciderit. ideo n̄ iudicaret delīquētē ex tali ignorātia niſi vbi ca
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten