Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

vnde ibi dr̄. ſuſcitauit dn̄s ſpm̄ pueri iunioris. Humanā ī iudicādo ẜᵐ legē dei: quiaꝯuicit eos Daniel ex ore ſuo falſum dixiſſe teſtimoniū. qd̓ aūt factū ē inſpiratōe diuinaeſt trahēdū ad ꝯſequētia. Ad alia ꝟo queobiciūt̉ dd̓. ē ſil̓e de deo homine iniudicādo. iudicās deꝰ non pōt a iuſticiadeclinare. Prete̓a ipſe ſemꝑ iudicat ẜᵐ ꝟitatem interiorē mētis: ẜᵐ faciē vel intuituꝫvt dr̄. i.. 16. luxta intuitū hoīs ego iudico. Homo enim vidꝫ ea que paret: deꝰ aūtintuet̉ cor. et ideo dīno iudicio ꝯgruit ut ip̄eidem ſit accuſator. iudex. teſtis. ſic aūteſt de hominis iudicio: ſicut dictum eſt.Secūdo querit̉ vtꝝ iudex aliquis poſſitde ſb̓dito alteriꝰ iudicare. Ad qd̓ obr̄. DicitGrego. ſuꝑ illā legē Deutꝭ. 23. Si ītraueris ſegete amici tui franges ſpicas. falce̓ autē nonmētes. falcē iudicii mitte̓ potes ī ſegetem: que alteri videt̉ eſſe ꝯmiſſa. Sꝫ ſic̄ ibi dr̄manu ſpicas ꝯtere manducare: hoc eſt peraffectū boni oꝑis frum̄ta dn̄ica uitioꝝ paleisexpoliare: ī ecclie corpꝰ amouēdo ꝯuerterepſuadēdo qͣſi manducādo ꝯtere̓. Contͣ.ſicut dicunt iura canonēs. quilꝫ ſortit̉ forūrōe delicti. Si aliꝗs de aliena dyoceſi delinquat in alia ſortit̉ foꝝ iudicii illiꝰ: preſidetloco in quo delinquit. Qd̓ ꝯcedēdū eſt. vndedic̄ canon ꝯcilii apud ꝯpendiū. 6. ca. q. 3. Placuit ꝯmuni vtilitate vt nullꝰ ep̄oꝝ grauiter ferat: ſi eius prochianū dep̄dationisalter epūs excōīcauerit. Suꝑ hoc autē obiciūt de exemptis: īmediate ſb̓ſunt apoſtolice ſedi: vtrū delinquētes poſſint ab ep̄o ſuoiudicari. et exempti ſint a iuridictione epiſcopoꝝ: ſi ep̄os ipſos iudicet: mittit falceꝫ inalienam meſſem. Sꝫ ī ꝯtrariū eſt: ꝗa ſic̄ dr̄.xi. q. 3. Priuilegiū meret̉ amitti rōne delicti.So. diſtīguēdū ſi pͥuilegiatꝰ deliꝗt circarem exēptā vt in ꝯtractu emptionisditionis: vel in maleficio: ſic̄ homicidio veladulterio: tale delictū poteſt ep̄s vindicare.ꝗa etſi ꝑſona exempta ſit: tn̄ res in qua delinꝗt eſt exempta. Si ꝟo delinꝗt circa exēptam vt male gerēdo ſuū officiū. vel alienādo res eccleſie ī his a ſolo papa poteſt puniriQuando factū exempti p̄iudiciū affert inrebꝰ vel factis exēptis: iudicabit eum ep̄sloci. qn̄ affert p̄iudiciū iudicat̉ ab epiſco: ſꝫ a ſolo papa.O ſtea queriturquantū ad aliam partem legis: que eſt. vt iudicent populū ⁊cͣ. Primo vtꝝ poſſint iudicare ẜᵐ ſuam ꝯſcīaꝫ. vtꝝ poſſint ſine accuſatore iudicare. vtrū poſſint ſine ꝯuictione ꝯdemnare.Ad primumſic. deutꝭ. 17. de iudicibꝰ qui p̄ſuntloco iudicabunt iudicii ꝟitatem. Si iudexſciat veꝝ qd̓ ī iudicio accuſat̉ vel ꝓponit̉ẜᵐ ꝯſcīam dꝫ iudicare. ꝙͣuis ꝓbet̉. Itēdic̄ lex alia Deutꝭ. 13. De idolatria vindicādaī aliqua ciuitate diligēter rei ꝟitate ꝑſpecta ſi inueniat̉ certū: deleat̉ ī ore gladii. gͦͦſil̓i modo ſi iudex ſciat certiſſime alique peccaſſe: poterit ip̄m iuſto iudicio ẜᵐ ꝯſcientiaꝫiudicare. ⁊tē ſi iudex debeat iudicare ẜmaudita ẜᵐ ꝯſcīam ꝟitatis. iudex poterit īnocēte ꝯdēnare: cum ẜm allegata falſateſtimonia que dep̄hendi non poſſunt poſſitreus ꝓbari. qd̓ tn̄ ꝓhibitū eſt ī lege exo. vbidr̄. Innocētē iuſtum occides. Iteꝫ. xi.Iſa. dr̄ de dn̄o. Non ẜᵐ viſionē oculoꝝ iudicabit: neqꝫ ẜm auditū aurium ⁊cͣ. nec iudexhomo ſilr̄ dꝫ iudicare ẜᵐ audita. Contͣ.Deutꝭ. Precepi eis dicēs. audite illos: quodiuſtū ē iudicate. ita paruū audietis vt magnum. ẜᵐ audita dꝫ iudicare: ẜᵐ ꝯſcīaꝫItē Ambro. ſuꝑ p̄ſ. beati īmaculati. Bonꝰiudex nihil paratu meditatū de domo refert: ſꝫ ſic̄ audit iudicat. ſic̄ ſe hꝫ decernitItem ambro. in eodē. Bonꝰ iudex nihil exarbitrio ſuo fac̄: ſꝫ iuxͣ leges iura ꝓnūciat.Si ẜᵐ leges iura ea audiūt̉ ꝯuincunt̉iudicāt̉: iudicꝭ non ē iudicare ẜm ꝯſcīam.Itē augꝰ. ī omel. de pnīa. Multī corrigūt̉.vt Petrꝰ. multi tolerāt̉ vt iudas. multi neſcint̉ donec veniat dn̄s: illuīabit abſcodita tenebraꝝ. Nos ꝟo a coīone quēqꝫ ꝓhibe̓poſſumꝰ: niſi aut ſponte ꝯfeſſum: aut ī aliquoſeculari uel eccl̓iaſtico iudicio noīatum autꝯuictū. ẜᵐ iudex non poterit ẜm ꝯſcīamiudicare ꝯuictū. Itē. 24. Leuitꝭ. ſuꝑ illd̓qd̓ dr̄ blaſphemio. Miſerūt ī carcere ⁊cͣ.dic̄ btūs Grego. Moyſes q̄relas populi ſemꝑad dn̄m r̄ferebat nos inſtruēs ut ex cord̓noſtro: ſꝫ ex p̄cepto dīno ꝯdēnationis ul̓ iuſtificationis ſnīam ꝓferamꝰ. dꝫ ẜᵐ ꝯſcīamiudicar̄. So. dd̓. ē ꝯſcīa iuris eſt ꝯſcīafacti. Conſcīa iuris ē format̉ ex lege diuinaConſcīa facti ē format̉ ex ipſa facti opīone:ul̓ ſcīa. dicēdū iudex dꝫ iudicare ẜmꝯſcīam facti: ſꝫ ẜm ꝯſcīaꝫ iuris excluſo errore