Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quedā naturā ẜᵐ omnē ſtatū .ſ. an̄ corruptionē poſt. An̄ multiplicatiōeꝫ poſt. Un̄facias alij ⁊cͣ. Diuidamꝰ p̄ceptum natureaut eſt datum. aut īnatum. Si eſt datū: auteſt datum ꝓpter naturam ꝯſeruādā ẜᵐ actūnutritiue. vt gn̄. 2. Fe omni ligno paradiſi comede. Aut ꝓpter naͣm multiplicādā ẜᵐ actuꝫgn̓atiue. vt creſcite multiplicamini. Gn̄. 2.7. 9. Si īnatū iuxͣ illud ro. 2. Si gentes naͣlr̄ca que legis ſunt faciūt: eiuſmodi legem nohēntes ipſi ſibi ſunt lex: on̄dūt opꝰ ſcriptū īcordibꝰ ſuis. Hec ſcriptura īnata ē cuilibet.Preceptū inſitū ē ꝯſcīe cuiuſlibꝫ ẜᵐ dictamen rōnis de faciendo vel faciendo. hocꝟo recipit dīſionē. aliud ē ordinatū ī d̓ūſic̄ dilige̓ creatorē ſuper omnia: obedire ei īomnibꝰ ſuꝑ oīa: qd̓ ē īſitū cuiuſlibꝫ ꝯſcīe.Alid̓ eſt manifeſtatiuū ordīs ī ꝓximuꝫ. ethoc duobꝰ modis .ſ. ẜᵐ viā īnocētie. vt illudTho. 4. Quod ab alio oderis tibi fieri ⁊cͣ. Etẜᵐ viā bn̄ficētie. vt ē illd̓ Mat. 7. Quecunqꝫvultis vt faciāt vobis hoīes: vos eadē facite illis. Hec ē igit̉ dr̄ia p̄cepti nature ſiue legis naͣlis. Preceptū ꝟo diſcipline gn̄alr̄ ēp̄ceptū datū ad ꝓbatione. vt homo ſciat d̓oſe debe̓ obediētia: tm̄ ī expedientibus velhoneſtis: ſꝫ etiā ī īdifferētibꝰ. et recipit diuiſionē. aliqd̓ p̄ceptū diſcipline datū eſtad ꝓbationē obīe. vt illud p̄ceptū negatiuūdatū Ade gn̄. 2. De ligno ſcīe boni malicomedes. Quoddā ad ꝓbationē fidei. ut illd̓datū abrae. gn̄. 22. Tolle filiū tuū quē diligisIſaac. et ē p̄ceptū affirmatiuū.differentiaPrenotata eſt preceptorūlegis naͣlis legis ſcripte quātū ad moralia:ꝗa quātū ad alia planū ē quidā poſuerūt īduobꝰ .ſ. ī obligatōne fine. In obligatōeꝗa p̄cepta legis naͣlis non tenemur implē excaritate. precepta ꝟo legis dīne tenemur implere ex caritatē. Et hoc dicūt ꝓpter illud .i.ad Thi. i. Finis p̄cepti ē caritas. et implētibꝰp̄cepta ꝓmittit̉ vita eterna. Ex quo ſequitur ī p̄cepto legis ſcripte includit̉ modꝰ grē.ſ. ex caritare. In precepto nature includit̉modus nature .ſ. ut fiant ex naturali pietatenam pōt aliquis face̓ alij qd̓ ſibi vult fieri exdolo vel ꝓditōe. Un̄ relinquit̉ cointelligit̉ ex naͣli pietate ī p̄cepto iuris natural̓Itē motus nature ſemꝑ reflectit̉ ī ſe ipm.ſ. ꝯmodū ꝓpriū. vn̄ he ex lege naͣli ꝓcedūtoꝑatōes tēdūt ī bonū expediēs ꝯſentaneūnature: motꝰ ꝟo grē ſemꝑ eſt idē. p̄ceptalegis ſcripte quoꝝ impletio ẜᵐ tenore ſuummanat a grā: quod pꝫ ꝗa finē hn̄t caritatemtendūt ī bonū: qd̓ dr̄ honeſtū ẜᵐ ſe. et ſuiaſſignata eſt illius diuiſionis p̄ceptū nature. diſcipline. legis ſcripte. ꝗa p̄ceptū nature. ẜᵐ ſe expediēs. diſcipline indifferens. legis ſcripte honeſtū. In fine etiā differūtꝗa p̄cepta legis ſcripte data ſunt ad merēd̓vitam eterna ſe. p̄ceptū ꝟo nature adhabilitādū ad ꝟ̓tutes polliticas: vt ꝟtutespolliticas diſponat̉ homo ad ꝟtutes theologicas: que faciūt dignū vita eterna. Sic .n. ēꝯuenies ordo: vt homo pͥncipia iuris naͣldeſcripti ī ꝯſcīa habilitet̉ exerceat̉ ad ꝟtutes polliticas. Et ſic faciēti hoī qd̓ ī ſe eſt ſicdiſpoſito infundat̉ grā: ꝟtutes que faciūtgratū deo. ſꝫ illud diſputatiōis ē: ideo poteſtponi dr̄ia certior. Dicamꝰ differūtꝑexplicitū implicitū: ſic̄ p̄ceptū legis morale euāgelii. qd̓ lex naͣlis que eſt inſita ꝯſcīecuiuſlibet: hēt implicite: lex ſcripta decalegihabet explicite. ꝟbi grā. lex naͣlis dic̄. facias alij ⁊cͣ. lex ſcripta explicat occides ⁊cͣ. ẜꝫ dicit Auguſtinꝰ.Miſtinctio legis pouuit̉ ſē ſup̄preceptoꝝ veterisoſtēſum ē: ī moralia. iudicialia. cerimonialiaMoralia ſunt vt que ī decalogo. Iudicialiaſunt vt que ī deciſiōe cāꝝ inſtituta ſunt. vtea de ꝗbꝰ exo. 21. Hec ſūt iudicia que ꝓponeseis. Cerimonialia ī figurā futuroꝝ īſtituebatur. vt ea omnino que de ꝯpoſitiōe tabernaculi: de ſacrificiis: hiꝰ. Cuiꝰ dīſionis ratioſic poteſt ſumi. Qd̓ iubet̉ aut iubet̉ ꝓpterſigͣndū quo ad intellectū: ſb̓ hac rōne oīacerimonialia iubēt̉. Aut iabet̉ ꝓpter oꝑandūquo ad affectū. Et hoc duobꝰ modis. ꝗa autē oꝑandū ſimplr̄ ul̓r ẜᵐ tp̄s. ſic moraleſimplr̄ dico: ꝗa nulla determinatiōe additafaciēdū uel faciēd̓ ē. ut honora patre. Nooccides. ul̓r dico quo ad oēs: ꝗa ẜᵐ dictamenꝯmunis rōnis faciēdū uel faciēdū ē. ẜªtēpus ꝗa nullū tp̄s ē ī quo obligēt̉ ad faciēduꝫ ul̓ faciēdū: ꝙͣuis quocūqꝫ tꝑeAut ē oꝑā ẜᵐ ꝗd ꝑticulariter. Et ꝙͣtuꝫad aliqd̓ tp̄s. et ita iudiciale. ut furatꝰ fuerit reddet quadrupluꝫ aut ꝗntupluꝫ. 22. exo.ẜᵐ ꝗd dico ꝗa ī caſu. nam ſi ꝯtīget aliquiſin extrema ncc̄itate fuiſſet furatuſ panē autueſtes. ꝯſtaret ꝯctis. nurꝗd cum tali hiꝰiudicium exequēduꝫ eēt. Cōſtat. p̄ceptuꝫ