mentitꝰ ſit. Item ad idem fac̄ illd̓ Ioſephq dixit frībꝰ gn̄. 42. cognoſcēs eos exploratores eſtis. Et. 44 cū poſuiſſet ſciphū ī ſaccoBenyamī dixit diſpenſatori. Dicito eis. ſciphum quē furati eſtis: ip̄e ē in quo bibit dn̄smeus. Item ad idem arguit̉ de exēplo obſtetricū que mentite ſunt Pharaoni: vt ſaluarēt ꝑuulos hebreoꝝ. et ſeꝗt̉ ibi ꝙ bn̄ fecitdn̄s obſtetricibꝰ. Fuerūt gͦ remunerate ꝓpterpium mēdaciū. gͦ illaꝝ mēdaciū fuit licitumSi dicat̉ ſic̄ dic̄ beatꝰ Eregoꝰ. ſuꝑ illū locū ꝙculpa mēdacii merces que eis in eterna uitadebuit retribui ī terrenā recompēſatiōeꝫ eſtdeclinata. Ex quo accipit̉ ꝙ cum retributioeterna ſit eis negata ꝓpter mendaciū: ꝙ mentiendo damnabilr̄ peccauerūt. Contͣ. Hieroꝰ. ſuꝑ Iſa. ꝟſus finem dic̄. Ꝙdn̄s p̄parauitobſtetricibꝰ domos eternas. Iteꝫ ad idemarguit̉ exēplo Iudith: que vt dr̄. c. xi. multafalſa dixit: ī ꝗbꝰ mētita fuiſſe videt̉. Adhoc volūt ꝗdam dice̓ ꝙ ē mendaciū veniale⁊ mortale. Et veniale dicūt mēdaciū iocoſū⁊ officioſuꝫ. Mortale ꝟo dicunt general̓r ꝑnicioſum. Dicūt gͦ pernicioſuꝫ mēdaciū ſimplr̄prohibitū. Iocoſuꝫ ꝟo ⁊ officioſuꝫ ꝓhibitumquodā mō ⁊ ꝗbuſdā. vꝫ viris ꝑfectis. imꝑfectis ꝟo dicūt eſſe ꝑmiſſum ⁊ hͦ ꝓbāt auctoritate aug. ſuꝑ illd̓ p̄ſ. Perdes omnes ꝗ loquūtur mendaciū. vbi dic̄. Nullꝰ arbitret̉ ꝑfectū⁊ ſpūalē hoīem ꝓ iſta tꝑali vita mentiri. Sꝫqm̄ aliud ē mētiri. al̓iud eſt falſuꝫ dice̓. aliudveꝝ tace̓. Si ꝗs forte velit hoīem ad morteꝫprodere: vir ꝑfectꝰ paratꝰ eē dꝫ ꝟuꝫ occultarenon falſum dicere: vt neqꝫ ꝓdat neqꝫ mētiat̉neqꝫ occidat aīam ſuā ꝓ corpore alteriꝰ. Secūdū hͦ gͦ viro ꝑfecto damnabile eſt indaciūofficioſuꝫ. gͦ ⁊ iocoſū. Itē imꝑfecto tale mēdaciū ꝑmiſſaꝫ dicūt ſic̄ veniale. ſic̄ dic̄ augꝰibidē. Duo ſunt genera mēdacioꝝ. ī ꝗbꝰ noeſt magna culpa: nō tn̄ ſine culpa: cū aut iocamus: aut ꝓximo ꝯſulēdo mētimur. Si hͦ dicat̉. Cont̄. Si mēdaciū iocoſuꝫ damnabile eſtviro ꝑfecto ⁊ non imꝑfecto. gͦ peioris ē ꝯditionīs vir perfectꝰ qͣꝫ imperfectus. Itē ſi mēdaciū damnabile eſt ꝑfecto mēdaciū dico iocoſum: hoc nō eſt niſi ꝗa ꝑfectꝰ. gͦ ꝑfectio eſtcircūſtātia in infinitū aggrauās. qd̓ oſtēdit̉eſſe falſum. Eſto .n. ꝙ fornicēt̉ duo ꝑfectus ⁊imꝑfectꝰ. nō in infinitū peccat magis ꝑfectꝰimperfecto. ꝗa nō ī inſinitū maiorē pena meret̉. Nulla gͦ videt̉ p̄dicta diſtinctio. Preterea dd̓. ꝙ cū ꝯtingat mētiri ex libidine ueniali ⁊ ex libidine mortali. Libido mortal̓ abaug. recte diffinit̉ ī li. ꝯtra m̄daciū. appetitꝰaī quo eternis bonis quelꝫ temporalia p̄ponunt̉. Libido ꝟo venialis ē appetitꝰ inordinatꝰ ſenſualitatꝭ uel rōnis: quonimis diligit̉tꝑale aliquod. tn̄ ſb̓ deo. Cū gͦ ſit mēdaciumꝑnicioſuꝫ qd̓ obeſt. officioſuꝫ qd̓ ꝓdeſt. iocoſūqd̓ delectat. ꝑnicioſuꝫ in̄dactū ſemꝑ eſt ex libidine mortali. Officioſuꝫ ꝟo ⁊ iocoſum pn̄teſſe ex libidine mortali ⁊ veniali. Ex libidīemortali officioſuꝫ indaciū ē. ut cū aliꝗs ꝓpterſeruandā vitā alicuiꝰ mētit̉ ex amore pn̄tisvite illiꝰ ſupͣ deum. Iocoſuꝫ vero ex libidinemortali eſt. cū ex amore delectatōis ioci quādiligit aliꝗs ſuꝑ deū. Ex libidine ꝟo venialeē officioſuꝫ mēdaciū. qd̓ fit ex amore vite ſb̓deo. Silr̄ iocoſū qd̓ ex amore delectatiōis ſb̓deo. Secūdū hoc gͦ dicēdū ꝙ vl̓r ꝓhibitū eſtiſto p̄cepto m̄daciū ex libidine mortali ſiue ꝑnicioſuꝫ. ſiue iocoſuꝫ. ſiue officioſuꝫ. Ex libidīeꝟo ueniali officioſuꝫ ⁊ iocoſuꝫ no. ſic̄ nec ī aliis ꝓhibet̉ culpa uenialis. Et hoc modo ītelligede ſunt rōnes aug. et illud quod dic̄ ꝙ innullo caſu mentiēdū eſt. ītellr̄ ꝙ mēdactū ẜªſe malū ē ⁊ mortale ⁊ ſeꝑat a ueritate dīna.ueniale ꝟo diſponit̉ ad ſeparationē. et iō ul̓ruitandū eſt illud ſic̄ dānabile. iſtud ſic̄ diſponēs ad reatū dānatōis. Ad illd̓ ꝟo qd̓ obicit de uiro ꝑfecto ꝙ nō dꝫ intiri: ne duꝫ uitaꝫalterius ſeruat: aīaꝫ ſuā perdat. intelliguntꝗdaꝫ nō de quocūqꝫ perfecto: ſꝫ de ꝑfecto quivouiſſet ꝙ ī nullo caſu intiret̉. unde tal̓ motaliter peccat quōcūqꝫ ntiat̉. Sed ꝯtͣ hoceſt quia idem eſſet de īperfecto ſi uouiſſꝫ.Proptea dd̓ ꝙ nō ītēdit aug. dice̓: ꝙ ꝑfectꝰſemꝑ mortalr̄ peccet: ſꝫ ꝙ ſemꝑ debeat uitar̄m̄daciū: ne ꝓ alicuiꝰ uita ſaluanda ꝯmittatdiſcrimini aīaꝫ ſuaꝫ. Nā ꝓpter ueniale citiuſueniret ad mortale. Et hoc ē ꝙ dic̄. ne dū uitā alteriꝰ ſeruat. ſupple ueniali idacio: aīaꝫſuā ꝑdat .i. ꝯtīgat aliqn̄ ꝑde̓ ꝓpter mēdaciūmortale. Prere̓a ꝗa neſcit̉ an idaciū ꝓueniat ex radice ueniali ul̓ mortali. iō in dubioponit dicēs. ne forte ⁊cͣ. nec aſſerit ꝓpter hͦꝙ ſemꝑ ꝑdat aīaꝫ ſuā. Ad obiecta ꝟo partꝭꝯtrarie dd̓ pͥº ad pͥᵐ. quod obr̄ d̓ ſil̓atōe. Notandū eſt ꝙ quadruplex ē ſil̓atio cautele: qͣliſfuit ī Ieu. 4. ℟. 9. ut īterficet ſacerdotes baal. Et ī Ioſue qui ſimulauit fugā. Ioſue. 5. Etē ſil̓atio doctrine. d̓ qua Lucꝭ. ultimo. Fīxit ſedn̄s longius ire. ut inſtrue̓t ⁊ mouet diſcipulos ad oꝑa miẜicordie ⁊ hoſpitalitatꝭ. Et eſt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten