cur animā ſuā ꝗſqꝫ corrūpet vt alter vīuat īcorpore. Itē augꝰ. in eodē. Uidet̉ ita querivtrū ꝓ alteriꝰ ſalute aliꝗs mētiri debeat: acſi quere̓t̉ utꝝ ꝓ alteriꝰ ſalute ꝗs iniquus eſſedebeat: ꝙ ſi reſpuit aīe ſalꝰ: ꝗd reſtat ꝙ dubitare debeamꝰ nunꝙͣ omnino eſſe mētiēdum.Itē aug. in li. ꝯtra mētiētē. Ip̄m mētis imperiū cui dꝫ omnis motꝰ inferior mētis obedire: digno nō carebit opprobrio: quando fitquod fieri nō oꝑꝭ. Si gͦ mentiri non oportet:no excuſabit̉ animꝰ mētiēdo. Itē augꝰ. inli. de mendacio. Aut nō eſt credēdum bonisaut credēdū ē eis quos credimꝰ debere aliqn̄mentiri. aut nō ē credēdū bonos aliqn̄ mentiri. Hoꝝ triū pͥmū ꝑnicioſum eſt. 2ᵐ ſtultūReſtat gͦ vt nūꝙͣ mētiant̉ boni. Itē augꝰ.in eodē. Quid ſi ad xp̄ianū homicida ꝯfugiat. et de hac re interroget̉: mentiendū eſt?. dicturꝰ gͦ es falſum teſtimoniū: ⁊ occiſurꝰ aīamtuā ne occidat̉ homicida. Itē quid ſi ipſeiudex iniquus ad ſuppliciū querat īnocentēfalſus teſtis an ꝓditor eris. Quāto fortiꝰ dices. nec ꝓdam nec mentiar. Fecit hoc epūschagreſten̄ eccl̓ie Firmus noīe. Nam cū hō q̄reret̉ iuſſu imperatoris. rn̄dit querētibus necmētiri ſe poſſe: nec hoīem ꝓdere. Ex his igit̉relinꝗt̉ vl̓r omnibꝰ: ⁊ omnē ꝓhibitū eē mendactū. Itē aug. ꝑ inductione ꝓbat in li. demendacio omnē mēdaciū eſſe illicitū: diſtinſtīguēs octo gn̓a idacioꝝ. pͥmū qd̓ fit ī doctrina religiōis ſiue fidei vt hereſis ⁊ infidelitatꝭ. 2ᵐ qd̓ obeſt alicui ⁊ nulli ꝓdeſt: vtmēdaciū falſi teſtis ī cā crīali. 3ᵐ qd̓ alicuiobeſt vt ꝓſit alij: vt mēdaciū falſitatꝭ ī cauſapecuniaria. 4ᵐ qd̓ fit ſolū mentiēdi libidine. qd̓ vt dic̄: miꝝ mēdaciū ē. ꝗa .ſ. miꝝ eſt ꝙaliꝗs metit̉ ſine aliqua intētione vlteriori.5ᵐ ē qd̓ fit placēdi cupiditate: vt mendaciuꝫadulatiōis. 6ᵐ ē qd̓ nulli obeſt ⁊ ꝓdeſt pecunie alicꝰ ꝯſeruande. uelut ſi ꝗſpiā pecuniāalicuiꝰ tollēdā ſciēs vbi ſcit neſcire ſe mētiatur. 7ᵐ qd̓ nulli obeſt ⁊ ꝓdeſt vite alicuiꝰꝯſeruāde. vt ſi ꝗs volēs hoīeꝫ ad mortē queſitū ꝓdere mētiat̉. 8ᵐ ē qd̓ nulli obeſt ⁊ ꝓdeſt caſtitatī alicuiꝰ ꝯſeruāde. vt ſi ꝗs q̄ſitaꝫad ſtuprādū ꝟginē ſciens ſe neſcire dicat.On̄dit gͦ augꝰ nullo gn̓e mēdacūi eſſe mentiendū. pͥmo .n. gn̄e mētiendū nō ē. ꝗa mentiriī doctrina pietatꝭ magnū ſcelꝰ ē. nec 2º. quianulli faciēda ē iniuria. nec 3º. ꝗa nulli cū alteriꝰ iniuria ē ꝯſulendū. nec 4º ꝓpter mētiēdilibidinē: que ꝑ ſe ipſā uitioſa ē. nec 5º ꝗa necipſa ꝟitas cā placendi hoībꝰ enūcianda eſtquanto minꝰ indaciū. Item nec 6º ꝗa ⁊ regͥteſtimoniū ꝟitas ꝓ cuiuſlibꝫ rei tꝑalis ꝯmodo nō dꝫ corrūpi. nec 7º ꝗ nulliꝰ ſalꝰ tꝑalisfidei p̄ponenda eſt. nec 8 ꝗa ī bonis caſtitasaī pudicicie corporis p̄fert̉. Ex ꝟbis igit̉ augvr̄ relinꝗ vl̓r ī oī caſu mēdaciū eſſe ꝓhibitūContra. Ambro. Nō ſolū ī verbis: ſꝫ etiamin oꝑibꝰ ſil̓atis mēdaciū ē. Nā xp̄ianū ſe eſſedice̓ ⁊ oꝑa xp̄iani nō facere medaciū ē. Si gͦmendaciū ī operibꝰ ſimulatꝭ pōt fieri licite. gͦ⁊ ī ꝟbis. Ꝙ ī oꝑibꝰ ſimulatꝭ poteſt fieri licitepꝫ ꝑ Hiero. ꝗ dic̄. Simulatio bona ē: ⁊ in tꝑeaſſumēda. et hoc ꝓbat exemplo Ien: ꝗ ſimulauit ſe velle colere baal: ut ſacerdotes interficet. 4. ℟. i0. Item exemplo Dauid ꝗ ſimulauit ſe furioſuꝫ cora achis. .i. ℟. 21. Et Ioſue: qſimulauit fugam vt faciliꝰ ꝯp̄hēde̓t hītatores hay. Ioſue. 7. Et dn̄s finxit ſe longius ireLuce vltimo. Ex quo relinꝗt̉ licitū ē eē mendaciū ī oꝑibꝰ ſiml̓atꝭ. gͦ ſilr̄ ī ꝟbis falſis poterit eſſe licitū. Itē diſputātes multotiēs ꝓponūt qd̓ ſciūt eſſe falſum. et ita mentiunt̉.tn̄ nō peccāt: ꝗa bono fine faciūt .ſ. ꝓpter īueſtigatōem ꝟitatꝭ. gͦ ſilr̄ medaciū qd̓ fit ꝓpterſeruādā caſtitate vel vitā hoīs: cū fiat bonofine: nō erit pctm̄. Itē ī ſcripturis ꝓponūtur locutōes que ẜᵐ ſnīam lr̄e ī mente cuiꝰ/libꝫ falſa ſunt ⁊ īcōpoſſibilia. vt illud iudid..9. Ꝙ venerūt ligna ad ranū: ⁊ dixerūt. īꝑanobis. et ī cantꝭ. Caput tuū auꝝ optimū dicitſponſa. ⁊ in ꝑabol̓ dn̄s ī pl̓ibꝰ locꝭ euangelii.gͦ ī talibꝰ caſibꝰ licitū ē medaciū. Item idēprobat̉ exemplis. pͥmo exemplo Abrae. gn̄. 22ꝗ ꝓcedēs ut filiū īmolaret dixit pueris. Expectate hic cū aſino. ego autem ⁊ puer poſtqͣꝫadorauerimꝰ re uertemur ad uos. ett n̄ habebat ī mente ut filiuꝫ īmolaret. ẜᵐ hoc gͦ mentitꝰ eſt. Item gn̄. 20. idē abraā dixit de Sarra uxore ſua. Soror mea ē. et ſilr̄ Iſaac gn̄. 26de vxore ſua. gͦ mentiti ſunt. et iſti tn̄ patriarche ī oībꝰ ꝯmēdāt̉. gͦ mēdaciū illoꝝ fuit licitū. Itē ad idem obr̄ exēplo iacob: ꝗ mentitus eſt ſe eſſe Eſau gn̄. 27. nec tn̄ rep̄hēditſꝫ ꝯmēdat̉. et mentitꝰ ē ꝗa dixit ſe eſſe Eſau:cū nō eēt. Si ꝟo dice̓t̉ ꝙ loquebat̉ allegoriceEgo ſum eſau .i. ille cui debet̉ ius pͥmogeniture. In ꝯtrariū eſt ꝗa ītendebat patri ꝑſuadere ꝙ eſſet Eſau perſonalr̄. unde pelliculasedoꝝ circūdedit manibus. gͦ cum ītenderetpatriⁱ ꝑ̄ſuadere eſſe Eſau perſonalr̄: ⁊ uſusſit his uerbis. ego ſum eſau. uidetur ꝙ plane