Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſimulatio ſignificatōis. qualis fuit ſimulatioIacob. gn̄. 17. qn̄ ſimulauit ſe eſau: in quo ſignificauit: minor populꝰ p̄ferendꝰ erat maiori .ſ. gentilis iudaico. Eſt etiā ſimulatioduplicitadꝭ. qualis ē īpocriſis. et hoc dr̄ a btōAmbroſio. Mēdaciū .n. dr̄ triplr̄. Large. ſicomne pctm̄ dr̄ indaciū. vn̄ aug. in li. ꝯtͣ mendaciū. Nomē mēdacii pcti noīe accipit̉. vn̄eſt illud. omnis homo medax .i. oīs homo peccans. Et illd̓ ad ro. Si aūt ꝟitas ī meo m̄dacio abūdauit. Itē medaciū dr̄ coīter. ſicaccipit̉ pctō duplicitatꝭ. aliud ē ī mente aliud doloſe ſimulat̉ ī oꝑe ẜᵐ illud p̄s.daces filii hoīum ī ſtateris vt decipiant.Itē ſumit̉ ꝓprię. tūc ſic̄ dic̄ augꝰ. ī li. dedacio dr̄ falſa ſignificatio vocis intentōefallēdi. Dicēdū gn̓alr̄ mēdaciū de ſe dic̄vituꝑabile ꝯtriū ꝟitati. et ideo poteſtrecte fieri: ſiue ſit ī volūtate ſic̄ pͥmo: ſiueī facto ſic̄ mo. ſiue ī dicto ſic̄. Soluē īterp̄tationē dic̄ mendaciū pōt eſſelicitū ī operibꝰ ſimulatꝭ. ē .n. mendaciū ſimulatio cautele: vel doctrine: vel figure infacto. Sed illa que ē duplicitatꝭ fallacie.Sed ſi obice̓t̉ ſic. In oꝑe pōt ſimulari facto qd̓ eſt. ſermone pōt ſimulari quod eſt.Dicēdū ſeꝗt̉. et eſt quia factum noneſt inſtitutū ad ſignificādū mētis ꝯceptum.ſermo autē ad hoc inſtitutꝰ ē vt ſit nūciꝰ mētꝭ interpres. Ad hoc .n. ſermo inſtitutꝰ eſt vthomo ſignificet alij qd̓ apd̓ ſe eſt. ſignificet alij qd̓ apud ſe eſt abuſio eſt ſermoīſPrete̓a ſermo ad hoc inſtitutꝰ ē vt ī audiēte aſtruat̉ ꝟitaꝫ: que apud loquētē inſtitutaeſt. Oēdaciū autē quātū ī ſe ē fallit deſtruit ꝟitatē. Ad 2ᵐ dd̓. diſputātes mentiunt̉ ꝗa dicūt falſuꝫ ꝯſentiēdo: ſꝫ ſupponēdo: vt deducāt ad īconueniēs ſuꝑ quodpoteſt ſtare intellectꝰ: cogat̉ reſpondēs redire ad ꝯſenſuꝫ ꝟitatꝭ ſic̄ apl̓s. ī. cor. 15. Si xp̄s reſurrexit inuenimur falſi teſtes ⁊cͣ. Ad3ᵐ rn̄det aug. ī li. ꝯtra medaciū dicēs. Depheticꝭ dictis factis putāt heretici hēre qd̓proferant. ꝗa figuras p̄nūciatiuas putantmēdacia: eo mendaciis ſunt aliqn̄ ſimilia.Sꝫ referūt̉ ad eas res. ꝓpter quas ſigͣndaſita facta vel dicta ſunt: reꝑiunt̉ ſigͦnes veraces. et per hoc nullo modo eſſe mendacia.Non enim eſt falſa ſignificatio ꝟbi ſi alid̓ exalio ſigͣt̉. veꝝ ē tn̄ qd̓ ſigͣt̉ ſi recte intellr̄. vn̄aug. in eodē li. medacio. Quicꝗd figuratefit aūt dr̄ eſt mēdaciū. Omnis .n. ānucia-tio ad id qd̓ enūciat referēda eſt. Omne aūtfigurate aut factū aūt dictū hoc enūciat: ſignificat eis ꝗbꝰ ītelligēdū ꝓlatū eſt. Adaliud qd̓ obr̄ de ꝟbo Abra: qd̓ dic̄ uadēs adīmolādū filiū. poſtꝙͣ adorauerimus reuertemur ⁊cͣ. dd̓ yᵐ alꝗnū. habebat certā fidemde filio ſuſcitādo. ꝗa ꝓmiſſuꝫ ei fuerat a dn̄o mētiri pōt: ī Iſaac vocaret̉ ei ſemenī quo bn̄dicerēt̉ omnes gentes. vnde crederet ip̄m ſurrectuꝝ poſt īmolatiōeꝫ: ꝓpter qꝛ̓ eſt mētitꝰ. Uel ſi dicat̉ ẜᵐ Ambro. ī li. depatriarchis. ipſe ſolꝰ īmolato filio ꝓponebat redire. dd̓. determinate diſponebat.ſꝫ ſb̓ ꝯditōe niſi dn̄s alr̄ ordinaſſꝫ. ſb̓intelligē ē. ſi dn̄s voluerit. Ad aliud qd̓ obi mētitꝰ ē abraam dicēs Sarrā ſororē ſuamrn̄det aug. in qōnibꝰ ſuꝑ gn̄. abraaꝫ dixit ſorore ſuaꝫ: ꝟitatē voluit celare. mendaciū dici. Soror .n. dr̄ quia filia fratris eratEt in hoc on̄dit̉ nemo dꝫ temptare dn̄m: hꝫ qd̓ rōali ꝯſilio faciat. fec̄ qd̓ potuit. qd̓ potuit dn̄o ꝯmiſit. Si autē interrogatuillā vxorē ſuā dicet: duas reſ dn̄o ꝯmittet.uitaꝫ ſuā vxoris pudiciciā. Ad aliud ꝟoqd̓ obr̄ de Iacob. rn̄det ſilr̄ aug. ī eodē dicesIacob dicēdo ſe eſſe Eſau pͥmogenitū eſnniitꝰ. .n. dixit ſe pͥmogenitū naſcēdoſꝫ ius pͥmogeniture illo vēdēte recte adeundo. ſicut xpūs Ioh̓eꝫ dixit eſſe Helyaꝫ perſonaꝫ ſꝫ imitatione ꝟtutꝭ. Mat. xi. Trāſūptiue ꝓprie locutꝰ ē dicēs. Ego ſum eſau.ꝑſonalr ſꝫ iure pͥmogeniture. Qd̓ obic̄ intendebat ꝑſuade̓ eſſet eſau ꝑſona. dd̓.et ſi intēdebat face̓ aliꝗd quo facto Iſaac crederet ip̄m eſau: occaſionalr̄ intendebat pͥncipalr̄ intēdebat bn̄dictione ſibi debitam uendicare. ꝟ̓bum ꝟo ſimplr̄ veꝝ erat. ꝗaallegorice tranſumptiue erat enuciatum.Ad illud ſilr̄ qd̓ obr̄ de Ioſeph. rn̄dꝫ aug.ī li. qōnū gn̄. verbū Ioſeph ſupra dictū noſerio ſꝫ ioco dictū eſt vt exitꝰ docuit. Et ideo ē habēdū medacio. mēdacia .n. a mēdacibꝰ ſerio dicūt̉ ioco. aut que ſunttanꝙͣ ioco dicūt̉: reputāt̉ mēdacia. Etintelligēdū ē ẜᵐ mēdaciū dicit̉ falſa ſigͣtiovocis intentionē fallēdi. An̄ ſi obiciat̉nihilominꝰ vr̄ mētitus fuiſſe adminꝰ iocoſe.dd̓. ē ꝟuꝫ ſic̄ dic̄ aug. in li. ꝯtra m̄daciū.ubi ait. Non ſolū qd̓ fec̄ dixit Iacob ut bn̄dice̓t̉: ſꝫ neqꝫ illud qd̓ Ioſeph uelut illudēdodixit fratribꝰ. nec cetera hiꝰ mēdacia iudicada ſunt. ſꝫ locutiones actioneſqꝫ ꝓph̓ice ad ea