ꝙͣ deū. Itē cā ⁊ opportunitas fac̄ taciturnitatē eſſe licitā. Un̄ augꝰ. de medacio. Licet p̄dicatori reꝝ eternaꝝ: narratori reꝝ tꝑaliuꝫad edificatōem ꝑtinētiū occultare ī tꝑe ꝗcꝗd occultandū vr̄. mētiri aūt nūꝙͣ licet.Queritur poſteꝝ pic phivtrumbeat̉ mēdaciū. Ad qd̓ ſic. deutꝭ. 5. Crime mendacii ꝓhibet: cū dr̄. nō falſuꝫ teſtimoniū dices. Itē augꝰ. ī li. de mēdacio. Ꝙ ī decalogo dictū ē. nō falſuꝫ teſtimoniū dicēs. ꝯplectitur omne mēdaciū. Itē aug. ī eodē arguitſic. Qd̓ ē ꝯtͣ ꝟitatē iuſtū eſſe nō pōt. Eſt aūtꝯtͣ ꝟitatē oē mendaciū. Nullū igit̉ iuſtū pōteē mēdaciū. gͦ ē ẜᵐ ſe malū. gͦ ꝓhibitū nō niſihoc p̄cepto. Item augꝰ. ī pͦ li. de doctrinaxp̄iana. Omnis ꝗ mētit̉ inique fac̄. et ſi cuiꝙͣvr̄ aliqn̄ vtile eē mēdaciū: pōt videri aliqn̄utilē eſſe iniꝗtatē. Nemo .n. mētiēs ī eo ꝙ mētiens ſeruat fidē. nam hoc vtīqꝫ vult vt cuimentit̉ fidem ſibi adhibeat: quāa tn̄ mētiēdoei nō ſeruat. Oīs autē fidei violator iniquuſeſt. Item augꝰ. ī ench̓. Uerba ꝓpterea inſtituta ſunt: vt ꝗſqꝫ ī alteriꝰ noticiā ſua ꝟba ꝓferat ꝟbis. gͦ vti ad fallaciā: nō ad que inſtituta pctm̄ eſt. ſed nō niſi ꝯtra aliqd̓ p̄ceptuꝫ.⁊ nō niſi ꝯtra iſtd̓. Itē ī pͥs. Perdeſ omneſꝗ loquūt̉ mēdaciū. Et ſap̄. pͦ. Os qd̓ mētituroccidit animā. gͦ malū ⁊ inde vt pͥus. ItēAug. de mēdacio. Quis dixerit eē integrumaīum mētientꝭ. etenī ip̄a libido recte diffinit̉appetitꝰ aī quo eternis bonis tꝑalia p̄ponūt̉Nemo itaqꝫ pōt ꝯuince̓ aln̄ eſſe mentiendūuiſi ꝗ poterit oſtēde̓ eternū aliqd̓ bonū obtinendū eſſe mēdacio. ſꝫ cū tanto ꝗſqꝫ ab eternitate diſcēdat: quanto a ꝟitate diſcordat. ꝙaut mētit̉ a ꝟitate diſcedit: abſurdiſſimū ēdice̓ diſcēdēdo inde poſſe aliquē ad bonū aliqd̓ ꝑuenire. gͦ mētiēdo nō pōt veniri niſi admalū. gͦ ⁊cͣ. ⁊ inde vt pͥus. Ex his gͦ pꝫ mendaciū eſſe malū. Ex quo relinꝗt̉ ꝙ hic ſit ꝓhibitum. Contͣ. Aug. in li. de mēdacīo. De ipſoteſtimonio nō abſurde querit̉: apd̓ quē ꝗſqꝫſit teſtis. nō .n. apud quoſcūqꝫ loꝗmur teſtesſumꝰ: ſꝫ apud illos ꝗbꝰ expedit ⁊ debent pernos cognoſce̓ aut crede̓ ꝟitatē: ſicuti ē iudexne in iudicādo erret. aut qui docet̉ doctrinareligiōis ne erret ī fide. Cu gͦ aliꝗs int̓rogatrē que ad ip̄m nō ꝑtinet: aut qd̓ noſce non expedit: nō teſtem ſꝫ ꝓditorem reꝗͥrit. Itaqꝫ ſimētiaris: fortaſſe a falſo teſtimonio alienuseris: ſꝫ a mendacio ꝓfecto nō eris. Ex quo re-linꝗt̉ ꝙ ꝯtingit eſſe mendaciū ſine falſo teſtimonio. gͦ nō ꝓhibet̉ hic medaciū. Itemvt hr̄ ab Aug. ꝯtra mendactū. Preſcilianiteheretici arguūt ex illo ꝟbo p̄ſ. Qui loꝗt̉ ꝟitatē ī corde ſuo. Si gͦ p̄ciſe dictū ē de illo q̄ ꝯſeꝗt̉ ſalutē ī corde ſuo retinēdū eſt veꝝ: ⁊ oread alioſ loꝗ falſuꝫ: nō erit pctm̄. Itē Leuitꝭ.19. Nō mētīemini ⁊cͣ. Aug. Oīa que ꝓhibent̉ꝯmitti ꝯtra ꝓximū ad hoc referūt̉. nō nocebis ꝓximo. Si gͦ ꝯtingit mētiri ml̓totiēs ſinenocumēto ꝓximi: nō vr̄ hic ꝓhibitū eſſe mēdaciū niſi qd̓ ē ī ꝓximi nocumētū. Itē eſtmēdaciū ī doctrina religiōis. ⁊ ꝯſtat ꝙ illudꝯmittit̉ ꝯtra honorē dei. Sꝫ ꝗcꝗd ꝯmittiturꝯtͣ honore dei ꝓhibet̉ ī pͥma tabula. gͦ mēdaciū huius ꝓhibet̉ ī pͥma tabula: ⁊ non hic.So. ẜᵐ Aug. ſuꝑ illd̓. ꝑdes omneſ ꝗ loquūt̉mēdaciū. vbi dic̄. Duo ſunt genera mēdacioruꝫ ī ꝗbꝰ nō ē magna culpa. ſꝫ tn̄ nō ſunt ſineculpa: vt cū iocamur: aut ꝓximo ꝯſulēdo mētimur. illd̓ pͥmū qd̓ ī iocādo ē: nō ē ꝑnicioſūꝗa non fallit. nouit .n. ille cui dr̄ iocādi cauſafuiſſe dictū. 2ᵐ ꝟo ꝓdeſt mēdaciū. gͦ intelliꝓhibitū: qd̓ ē ꝑnicioſuꝫ: hͦ ē ad graue ꝓximidetrimētū. vn̄ ſic̄ ſuꝑ tactū ē: ſignāter dr̄. noꝯtͣ ꝓximū falſuꝫ teſtimonium dices. et ī hocſenſu intelligēde ſunt auctoritates ⁊ ratiōeſꝗbꝰ aſtruit̉ mēdaciū eē ꝓhibitu. Cū .n. ſit cl̓pvenialis ⁊ culpa mortal̓: culpa venialis n̄ dr̄eſſe ī ꝓhibitione: ſꝫ ſolū mortalis. inſinuat̉ tn̄eſſe fugiēda ꝑ ꝓhibitionē mortalis. et hoc ꝗaveniale diſponit ad mortale. Fuit tn̄ opīoquorūdā: ꝙ omnis culpa ſiue mortalis ſeu uenialis eſſet ꝓhibita. et ſicut ſunt quedā mandata que nō implēt̉ ī via. et omiſſio impletionis illoꝝ nō eſt damnabilis. ſic̄ eſt illud priceptū. Diliges dn̄ꝫ deū tuuꝫ ex toto corde ⁊cͣ.vt dic̄ Augꝰ. ita ē ꝓhibitio quorūdā: q̄ ꝙͣuisſeruari nō poſſit nō erit trāſgreſſio damnabilis. et hoc mō dicūt venialia ꝓhibita ī hisque ſunt ẜᵐ ſe mala. et hoc modo dicunt oēmēdaciū ꝓhibitū eſſe ſiue ſit veniale ſeu motale. ꝗa eſt ẜm ſe malū. Un̄ dic̄ aug. ſuꝑ illudLeuitꝭ. 19. Nō mētiemini. Nūꝗd exquo ī legedictū eſt nō mētiemini. ex illo tēpore n̄ licuitin tali caſu vl̓ cauſa mētiri. ſꝫ magis quia iniuſtū erat mēdaciū ideo ꝓhibitu. nō quia ꝓhibitū ideo iniuſtum. Ad illud gͦ qd̓ pͥmoobr̄: ꝙ videt̉ dice̓ augꝰ. ꝙ omnē mēdaciū nōſit falſuꝫ teſtimoniū dd̓. ꝙ nō dic̄ hoc aſſerēdo ſꝫ querēdo. vn̄ ibidē ſeꝗt̉ ī li. de mēdacioSaluo eo qd̓ nūꝙͣ licꝫ falſuꝫ teſtimoniū dice̓.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten