cū dr̄ eſſe qd̓ nō ē. ſic̄ cū dr̄ hoīem eſſe aſinū.Qn̄ gͦ dr̄ a gl. ⁊ ab Iſidoro ꝙ octauo p̄ceptoohibet̉ falſitas. nō intellr̄ de falſitate rei: ſꝫintellr̄ de falſitate ſignificatōis: que vtraqꝫfalſitas ponit̉ ī dictione. ꝗa dice̓ ē duobꝰ modis. et dictio ſilr̄ .ſ. ī corde ⁊ ore. Quādo gͦ dr̄nō falſuꝫ teſtimoniū dices: ꝓhibet̉ dictio falſitatꝭ: n̄ quocūqꝫ mō. Eſt .n. falſa dictio duobꝰmodis. aut a falſitate dicentis aut a falſitatediſti. Itē a falſitate dicētꝭ dr̄ia eſt. Nā autfalſitas ꝑnicioſa ē: aut iocoſa: aut officioſa. pͥºmodo falſitas dicētꝭ ꝓhibet̉ h̓. 2º modo et ſinō ꝓhibeat̉: tn̄ r̄probāda on̄dit̉. Falſitas aūtdicetꝭ h̓ attendit̉ quantū ad mēdaciū. et hoceſt qd̓ dic̄ aug. ī ench̓. quantum ī ipſo eſt illemētit̉: ꝗ dic̄ veꝝ qd̓ putat falſuꝫ: quantū adaīum eiꝰ attinet. ꝗa nō quod ſentit hoc dic̄.nō veꝝ dic̄: quāuis veꝝ inueniat̉ hoc eſſe qd̓dic̄. Itē a falſitate dicti dr̄ia ē. Nam ſicutdic̄ augꝰ. ī ench̓. Male fallit̉ homo cū n̄ credit qd̓ ad vita duc̄ eternā. Fallit̉ etiā homocū falſuꝫ ꝓ ꝟo approbādo incidit ī moleſtiastꝑales. velut ſi ꝗſqͣꝫ bonū homine putando:ꝗ malꝰ ē aliꝗd ab eo patiat̉ mali. ex quo accipit̉ ꝙ falſitas ī rebꝰ que ꝑtinēt ad ſalutē credita vel dicta damnabil̓ eſt: nō tn̄ dicet̉ eſſeꝯtra illud p̄ceptū: ſꝫ ꝯtra 2ᵐ p̄ceptum: quo ꝓhibet̉ error. falſitas ꝟo ī his que non ꝑtinentad ſalutē īdifferēs eſt quātū ad hoc qd̓ male⁊ nō male dici poteſt. vnde augꝰ. ī ench̓. Inꝗbuſdam rebus nihil intereſt ad capeſcēduꝫregnū dei vtrū credāt̉ ꝟa vel falſa. Et ꝑ hocpatet rn̄ſio ad primū qd̓ obiciebat̉ ẜm glo. ⁊Iſidoꝝ. Ad 2ᵐ qd̓ obic̄ de credulitate falſitatꝭ cū diſtīctōe p̄dicta dictōis ⁊ falſitatꝭ dd̓ꝙ nō extēdit̉ quātū ad formā p̄cipiēdi iſtudmandatū ad ꝓhibitōem falſitatꝭ ī dictōe interiori: que eſt in falſo iudicio: quia nō pōt dicidictio interior teſtimoniū. Preterea p̄ceptiōieuangelice ꝑfectiōis reſeruat̉ qd̓ dicit̉ Mat.7. Nolite iudicare ⁊cͣ. Quāuis quātū ad rōnēp̄cepti poſſit reduci ad illud p̄ceptū ẜᵐ illaꝫrōne quā ponit canon Damaſi. qd̓ obiciebat̉ī tertio loco ī ſtatu recipiētꝭ teſtimoniū ſic̄ iniudice. vnde Aug. ī li. de pnīa. Quāuis veraſint quedam tamē iudici nō ſunt credenda:niſi certis indiciis demonſtrēt̉. Unde canonSamiaſi de iudice intellr̄ cū dic̄ ꝙ reus ē illeꝗ aure cito crībus prebet: ꝗa fauet falſis teſtibꝰ. Ad illud ꝟo Hiero. qd̓ dic̄ de incredulitate illius ꝗ nō ē ſanctꝰ: ꝙ ſit ſanctꝰ. nonintellr de credulitate ſimplici: ſꝫ de credulitate que eſt cū aſſertione. vn̄ poſtqͣꝫ dixit. ſi ꝗshoīem ꝗ nō eſt ſanctꝰ ſanctū eē crediderit ⁊cͣ.ſb̓dit. ꝗ ī xp̄i corpore errat aſſeres ſanctū mēbrū eius cū nō ſit. vel nō eſſe ſanctū cū ſit: inequali crīe noxiꝰ fiat. Iſa. n. dic̄. Ue ꝗ dicuntdulce amaꝝ ⁊ amaꝝ dulce. Nō gͦ ꝙ ẜᵐ hier.Credulitatꝭ falſitas cū aſſertione de perſoniſculpabilis eſt. Secūdū ꝟo aug. credulitas ſimplex ī bonis nō ē culpabilis. in rebꝰ ꝟo que ꝑtinet ad ſalutē ẜᵐ Aug. falſi credulitas culpabilis eſt. vn̄ Hiero. Ue ꝗ dicūt amaꝝ dulce ⁊cͣ. Lulce puto eſſe ſancimoniā. Amaꝝ ꝟoqd̓ ꝯtrariū ē. In rebꝰ ꝟo q̄ n̄ ꝑtinēt ad ſalutēindifferes eſt. Ad ultimū qd̓ obr̄ ꝙ error ꝑſe malū ē. dd̓. ꝙ ē malū culpe ⁊ ē malū pene.in his que ad ſalutem ꝑtinet malū culpe eſt.in hiſ gͦ que ad ſalutē nō ꝑtinent malū peneeſt. Und̓ aug. ī ench̓. In falſitatibꝰ ꝗbꝰ ſaluafide que in deū eſt fallimur: ⁊ via derelicta:que ad illū nos ducit erramꝰ: et ſi errores peccata nō ſint: tn̄ ī malis hꝰ vite deputādi ſūt.Poſt modū queriturvtꝝ hic ꝓhibeat̉ taciturnitas ꝟitatꝭ cū ꝟitareꝗͥrit̉. Ad qd̓ ſic. Augꝰ. ad Caſſulanū. Reuseſt ꝗ ꝟitatē occultat: ⁊ ꝗ mēdaciū dic̄. ꝗa illeꝓdeſſe nō vult. ⁊ iſte obeſſe deſiderat. Sedmēdaciū dic̄ reus peccat ꝯtra illd̓ p̄ceptūg ⁊ ꝗ ꝟitatē tacet. ꝗa idem eſt reatꝰ. ꝗa ꝯtraobſeruātiā debite ꝟitatꝭ ꝓximo. Itē Ioh̓eſCriſo. Nō ſolū ille ꝓditor ē ꝟitatꝭ: ꝗ trāſgrediēs ꝟitatē palam mēdaciū loꝗt̉: ſꝫ etiam illeꝗ nō libere ꝓnūciat ꝟitatem: quam libere ꝓnūciare oꝑꝫ: aut ꝗ nō libere ꝟitatē defendit:quā libere defende̓ ꝯuenit. Cōtͣ. Aug. ī li.ꝯtra mēdaciū. Nō ē hͦ occultare ꝟitate qd̓ ꝓferre mēdaciū. Quāuis enim oīs ꝗ mentiturvelit celare quod veꝝ ē: nō tn̄ oīs ꝗ vult celare qd̓ veꝝ eſt mētit̉. Plerūqꝫ .n. vera n̄ mētiendo occultamꝰ ſꝫ tacendo. neqꝫ enim mentitꝰ eſt dn̄s dicēdo. Multa habeo vobis dice̓ſꝫ nō poteſtis portare modo. ꝟa tacuit: n̄ falſalocutꝰ eſt. So. dd̓. ꝙ quāuis iſta negatiuaincludat̉ affirmatiuo: qua p̄cipit̉ obſeruātiaꝟitatꝭ ad ꝓximū: nō tn̄ ſil̓is ē rō ī affirmatiōe⁊ negatōe. Nā negatio qua ꝓhibet̉ deceptiofalſitatꝭ obligat ſemꝑ ⁊ ad ſemper. affirmatōꝟo obligat ſemꝑ ẜꝫ nō ad ſemꝑ: ſꝫ ꝓ tempore⁊ cauſa. Cauſa gͦ fac̄ taciturnitate ꝟitatꝭ eſſeculpabileꝫ ẜm Aug. ad Caſſulanū. Quiſquismetu cuiuſqꝫ poteſtatꝭ ꝟitatē occultat: iramdei ſuꝑ ſe ꝓuocat. quia .ſ. magis timet hoīem
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten