nō erat. Nūc aūt crimē ē ꝗa mos nō eſt. gͦ habere plures malū ē ſolū ꝗa ē ꝯtra ꝯſuetudinem. gͦ nō ē malum ẜm ſe. Contͣ. vox oīuꝫē vox nature. Sꝫ oēs dicunt bonū vnicā eſſevnius. gͦ vnicā eſſe vniꝰ eſt de iure naturaligͦ vnū hēre pl̓es ē ꝯtra ius naturale. gͦ ẜm ſemalū. gͦ ꝓhibitū n̄ niſi ī decalogo. gͦ ⁊cͣ. Itēratio dictat ꝙ maior dꝫ eſſe ꝯtinētia ī hoīe:ꝙͣ ī aliqua volucre. Sꝫ turtur hiꝰ ꝯtinētiamſeruat. ꝗa vnꝰ n̄ hꝫ niſi vnā. gͦ rō dictabit hͦ īhoīe. gͦ ẜuādū. gͦ face̓ ꝯtͣ ſemꝑ fuit ꝯtͣ dictamrōis. et ita malū. Item rō naͣlis dictat. nefacias alij qd̓ tibi n̄ uis fieri. Sꝫ vir nō ul̓t ꝙmulier dīdat carne ſuā cū multꝭ. gͦ nec ip̄e dꝫdīdere carnē ſuam cum multꝭ mulieribus.So. ad pͥmū dd̓. ꝙ hēre pl̓es adulteriū fuitLamech duplici d̓ cā .ſ. ꝗa ꝯtra ius naturaleſiue dictamen rōnis. Et ꝗa ꝯtra morē hoc eſtꝯtra ꝯſuetudinē. et etiā ꝯtra morē: ꝗa cōtraīmoderātiā. ex incōtinētia .n. īmoderata pl̓eſhūit. Quia ꝯtra ius naͣle fec̄ peccauit ī deuꝫQuia ꝯtra morē ſcandalizauit ꝓximū. Sāctiꝟo patres nō ꝯmiſerūt adulteriū: nec peccauerūt ꝯtra ius naͣle. ꝗa cū eis occulta inſpiratōe fuit diſpenſatū: ſicut patebit infra: necꝯtra more: ꝗa iā erat ī ꝯſuetudinē tractū. Siautē querat̉ diſpēſatōis cā: dd̓ triplicē fuiſſecām. Primā ꝓpter multiplicationē cultꝰ deiꝗa tꝑibꝰ illis pauci erāt cl̓tores dei. 2ª cauſafuit ꝓpter figurā. Cōiugiū .n. figurabat ꝯnubiū Xp̄i ⁊ eccl̓ie: j̄ multiplicat̉ ꝑ actiuos ⁊ cotēplatiuos filios: ⁊ mercenarios. qd̓ figurat̉ī vxoribꝰ Iacob liberis ⁊ ācillis. 3ª fuit ꝓptermoderātiā ⁊ tēꝑantiā. Moderate .n. appetebat antiꝗ patres coitu: ⁊ ꝓpter ſolā ꝓpagation ad cultū dei. Et ideo dic̄ augꝰ. Qn̄ moserat peccatū nō erat. vt mos dicat̉ nō ſoluꝫꝓpter ꝯſuetudine: ſꝫ etiā ꝓpter moderamenEt ꝑ hoc ſoluit̉ pͥmū: ⁊ qualr̄ fuerit ꝯtra hocp̄ceptū ⁊ qualr̄ nō. Ad illud gͦ qd̓ 2º q̄rit̉an ſit ꝯtra ius naturale. diſtinguēdū ē ꝙ iusnaturale dr̄ triplr̄. Cōmuniſſime lex creaturaꝝ que ꝯſiſtit ī ordine naͣꝝ et diſtributiōemutua ẜm ꝙ vnū elemētū nō pōt eē ſine alioet ẜm ꝙ augꝰ. dic̄ ꝙ iudiciū ſume largitatiseſt ꝙ quelꝫ creatura ꝯpellit̉ dare ſeipſam.Coīter dr̄ ius naͣle ẜm Iſidoꝝ: qd̓ naͣ docuitoīa aīalia: vt maſculꝰ cum femina. Spālr̄ ⁊propͥe dr̄ ius naͣle: qd̓ dictat naͣlr̄ rō faciēdi.Contͣ ius naturale p̄ mō dictū nihil ē. Contͣius 2º mō dictū ē peccatū ſodomiticū. Cōtraius naͣleꝫ mō dictū ē oē illud qd̓ ē ꝯtra naͣledictamē rōnis. dd̓ ꝙ ſalua diſpēſatione maioris hͦ ē dei hēre plures fuit ꝯtra ius naͣle:mo dictū. et in ſe malū. Ad illud ergo qd̓obic̄ ꝙ ſi fuit ꝯtra ius naͣle ſemꝑ fuit peccatūdd̓. ꝙ nō ſequit̉. aliꝗd .n. ē ꝯtra ius naturaleeo ꝙ ē malū ẜᵐ ſe. hͦ ē ꝙ nulla cā pōt bn̄ fierivt fornicari. mētiri. et iſtud nūqͣꝫ pōt nō eſſepeccatū. Aliud eſt ꝯtra ius naͣle eo ꝙ ē malūin ſe: qd̓ ſimplr̄ n̄ pōt bn̄ fieri: tn̄ ex cā ī caſubn̄ pōt fieri ⁊ etiā meritorie: vt occide̓. ⁊ tale ē hoc .ſ. here plures. Ad illd̓ gͦ qd̓ implicabat̉: ꝙ nō pōt deꝰ facere ꝯtra ius naturaledd̓. ꝙ de iure naturali ē ꝟtus ⁊ opus virtutContra ergo ius naturale ẜm ꝙ exiſtit peneaeſſentiā ꝟtutꝭ: nō pōt eſſe diſpēſatio. ꝗa hͦ eētꝯtra dei bonitate ⁊ iuſticiā. Circa opus ueroꝟtutꝭ pōt eſſe diſpēſatio dīna. opus .n. ꝟ̓tutisē mutabile. ipſa ꝟo īmutabilis. et ꝑ hoc etiaꝫſoluit̉ 2º obiectū. Ad illud ergo qd̓ obr̄ ẜmaug. ꝙ qn̄ mos erat: nō erat peccatū. dd̓. ꝙ hͦnō dr̄ ſolū ꝙ habere plures ī patribꝰ nō eratpeccatū: ꝗa nō erat contͣ ꝯſuetudinē: ſꝫ quiaſupponit̉ cum ipſis fuiſſe diſpenſatū. et ideoppter diſpēſationē nō erat ꝯtra ius naturale. In hiꝰ .n. dictat rō que non facienda: ſaluatamen auctoritate ſuꝑioris.Queritur poſtea deAbraam vtrū ꝯmiſit adulteriū: cū viuentevxore ad ancillam ingreſſus ē. Et vr̄ ꝙ ſic ꝑhoc qd̓ dr̄ gn̄. Adherebit vxori ſue: et eruntduo ī carne vna. nō dixit vxoribus: ſꝫ vxorinec dixit. erūt tres ī carne vna ſꝫ duo tantū.et hec lex ꝯiugii a pͥn. Itē aūt Agar fuitducta ī vxorē: aut nō. Si fuit ducta ī vxoremergo ī indīduā copulaꝫ. ergo peccauit abraādimittēdo ipſā. Si dicat̉ ꝙ hͦ fuit inſpiratione dīna. ergo nō erat uxor. Si enim eēt uxorquomodo fieret inſpiratio ad diuortiū: cumdeus coniugēs ꝯiungat. Itē ſi fuit vxor.ergo abraam ꝯmiſit bigamīam habendo pl̓eſergo ⁊ adulteriuꝫ. ſic̄ dr̄ de kamech. gn̄. 4. ꝙhn̄do pl̓es ꝯmiſit adulteriū. Si nō fuit uxor.ergo cōiuit cū nō ſua. gͦ fornicatꝰ ē: et peccauit. Item Rabanus excuſat de adulterioabraā in gl. ſuꝑ illud gn̄. 16. Igit̉ Sarra uxorabraam ⁊cͣ. vbi dic̄ ꝙ nō ē adulter abraam: ſiuiuēte uxorē ancille iūgit̉: ꝗa nodū ꝓmulgata eſt lex euāgelii uniꝰ uxoris. et genꝰ ſuū ml̓tīplicādū audierat: ſꝫ ꝑ quā mulierem neſciebat. ꝗa Sarrā ſterilē nouerat: nō fuit ī coītulibidinoſa uolūtas. ſꝫ ꝓlis hēnde pia caritas