Ex hac glo. oſtēdit̉ ꝙ abraā nō peccauit.Sꝫ ꝯtra iſtam glo. opponit̉. ꝗa ẜm legemnature: que eſt inſcripta ꝯſcīe cuiuſlibet: ē ꝙvna dꝫ eſſe vnius. et ꝙ nullus coeat niſi cuꝫſua. gͦ ſi agar fuit vxor abraam: peccauit ipſeꝯtra lege nature: inquātū dictat vnā eē uniꝰSi nō fuit vxor: peccauit ꝯtra legem nature:inquātū dictat nō coeūdū eē cū n̄ ſua. So.ẜm quoſdā dd̓. ꝙ hoc factū eſt inſtinctū ſpūsſancti ⁊ diſpēſatōe: nō libidine ⁊ ꝓpria voluntate. Sꝫ obr̄. Aut cognouit ea maritalicoitu: aut fornicario. Si fornicario: nūꝙͣ ꝯſenſit ſpūs ſanctꝰ: ꝗa oīs coitꝰ fornicariꝰ ſemꝑ eſtmalꝰ. Si maritali. gͦ fuit vxor. Ad hͦ reſpōdēt ꝙ nec ſic: nec ſic. ſꝫ affectu maritali cognouit ancillā: hͦ ē generādi filios ad cultū dei:⁊ iſte affectꝰ ē ꝗ dꝫ eſſe ī viro ⁊ vxore. nō tn̄ex hoc ſeꝗt̉ ſic̄ dicūt: ꝙ fuerit vxor. Sꝫ ꝯtͣeos ē tex. gn̄. vbi dr̄. dedit eā viro ſuo uxorēSꝫ ipſi hͦ ita exponūt. dedit vxorē hoc ē locouxoris cognoſcedā. Sꝫ iteꝝ obr̄. ꝗa ſi uxorn̄ fuit: coitꝰ ille fuit cū nō vxore. gͦ fornicariꝰ.Affectus .n. nō pōt de fornicario coitu facer̄nō fornicariū. Preterea hͦ dd̓ ē ſine p̄iudicio: ꝙ fuit vxor ſic̄ dic̄ lr̄a: ⁊ ſic̄ īnuit Rabanꝰī glo. dicens ꝙ nōdū erat diuulgata lex euāgelii vniꝰ uxoris. Ex quo īnuit ꝙ hūit abraaꝫplures vxores. Dicēdū gͦ ꝙ pl̓es hēre uxoresſine diſpēſatōe ⁊ intētione explende libidīsſemꝑ fuit pctm̄ ⁊ ꝯtͣ ius naͣle. Cū diſpēſatōeꝟo dei: ⁊ ca ꝓlis ad cultū dei non fuit ꝯtͣ iusnaturale. Scd̓m .n. ius naturale: quod dictatvnā eē vniꝰ ⁊ nō plures: ſemꝑ excipit̉ auctoritas ſuꝑioris .ſ. dei. Ad illud aūt qd̓ obr̄de eiectione dd̓. ꝙ fuit ī figura ⁊ auctoritatedei. ſic̄ dr̄ gn̄. 21. Non tibi duꝝ videat̉ ⁊cͣ. Etad Gal. 4. Hec ſunt ꝑ allegoriā dicta. ⁊ 5º. Sꝫꝗd dic̄ ſcriptura. Ecce ancillā ⁊ filium eius.Eodē mō pōt queri de Iacob qui pl̓es habuit. ſꝫ rn̄det̉ ſic̄ de abraā. ꝙ hoc fec̄ ex diſpēſatione ⁊ inſtīctu ſpūs ſancti. amore plis: nōlibidīs explēde ca. Un̄ augꝰ ī glo fup̄ gn̄. 29dic ꝙ Iacob nō fec̄ ꝯtra naͣm: ꝗa nō laſciuiādi: ſꝫ gignēdi cā illis mulieribꝰ vtebatur. necꝯtͣ morē: ꝗa illis tꝑibꝰ fiebat illud ī alijs terris. nec ꝯtͣ p̄ceptū: ꝗa nulla lege ꝓhibebat̉: ⁊appellat naturā lege nature: uel exigētiā nature. Precepta vero appellat: que ſunt legisſcripte: mores ꝟo ꝯſuetudines hominuꝫ approbadas. Si aūt querat̉ quare cū mulieribꝰ nō fuit diſpēſatū: vt plures hērēt uirosſicut cum viris ut plures hērent uxores. hocſolutū ē ī tractatu ſupra de lege naturali. q.utrū de dictamine legis naturalis ſit unicaꝫeſſe unius.Deinde queritur decoītu ꝯiugali. Uolūt aūt hr̄tici omnē ꝯiugalem coitum oſtende̓ eē illicitū: et ita ꝯtͣ illudp̄ceptū. Ad qd̓ inducūt plures auctoritates.pͥmo illud. i. ad cor. 7. Bonū ē uiro mulieremnō tangere. ex quo arguūt. gͦ malū ē tangereItē infra eo. dr̄. Uolo hoīes oēs eē ſic̄ egoEt infra eo. Reliquū ē ut ꝗ hn̄t uxores tāqͥnō hn̄tes ſint. Itē ad ephe. 5. Uiri diligiteuxores ueſtras: ſic̄ ⁊ xpūs dilexit eccl̓iam. Sꝫxp̄ūs nūqͣ dilexit eccl̓iā ad opꝰ carnale. gͦ ⁊cͣ.Itē 5. Mat. Qui uiderit mulierē ad ꝯcupiſcēdū eā ⁊cͣ. Sꝫ nō determinat quā muliereꝫ.ꝯiugem uel nō ꝯiugē. ſꝫ generalr̄ dic̄. ꝗ uiderit mulierē. gͦ de omnibꝰ generalr̄ intelligit̉.et ita de ꝯiugibꝰ. Itē hoc uidet̉ ex auctoritate beati Ambroſii. 22. ca. q. i. Expletꝭ ſingl̓orū dieꝝ operibꝰ uidit deꝰ ꝙ eſſet bonū. In 2ºꝟo die hec omnia ſb̓traxit nobis intelligētiāderelīquēs: nō eſſe bonū numeꝝ: ꝗ ab uniōedīdat ⁊ p̄figuret federa nuptiaꝝ. Un̄ ī arcaNōe q̄cūqꝫ aīalia bina īgrediūt̉: īmūda ſūt.Gn̄. 7º. Contͣ. Gn̄. i. Bn̄dixit dn̄s Adam ⁊euā dicēs. Creſcite ⁊ ml̓tiplicamini ⁊cͣ. Gn̄. 5Itē. i. ad Cor. 7. Uxori uir debitū reddat.filr̄ ⁊ uxor uiro. Mulier .n. ſui corporis ptātēnō hēt. nec uir filr̄. Item in eodem. Nolitefraudare inuicem niſi forte ex ꝯſenſu ad tp̄sEt iteꝝ. Reuertimini ī idip̄m ne tēptet uosſathanas ꝓpter incontinētiam ueſtram.Item. i. ad Thi. 2. Saluabit̉ mulier ꝑ generatōem filioꝝ. Itē ī eadē epl̓a. 5. Uolo iuniores nubere filios ꝓcreare ⁊cͣ. ex ꝗbꝰ manifeſte relinꝗt̉ nec coītū ꝯiugalem ꝗ fit ꝓpterprolem uel cā reddendi debiti. uel cā uitādiincontinētiam eſſe ꝓhibitū. Ad illd̓ gͦ qd̓pͥmo obiciūt dd̓. ꝙ cū dic̄ apl̓s. Bonū ē uiromulierē nō tangere. loꝗt̉ pro ſtatu ante coniugiū. et ꝙͣtū ad illū ſtatū dicit. Bonū eſt nōtāgere. poſt ꝯtractū ꝟo matrimoniū dicit eēdebitū. Un̄ dic̄. Uxori uir debitū reddat. Etqd̓ obr̄ ꝙ nō tangere eſt bonū. gͦ tangē̓ malū.nō ſeꝗt̉. ſed tangere illicite. et bene ſeꝗt̉ ꝙ n̄tangere meliꝰ eſt ꝙ tangere ẜm ꝙ dic̄ augꝰ.de bono ꝯiugali. Bona q̄dam nobis donataſūt a deo q̄ ꝑ ſe ſūt appetenda. ut ſapientiaſalꝰ ⁊ amicicia. q̄dam ꝟo propter alid̓ ſūt neceſſaria. ut cibꝰ. ꝯiugiū. ꝗcūqꝫ ꝟo his q̄ ꝓpter