fieri aln̄. ⁊ adhuc pōt caſu ꝯtingere. gͦ nō eſtẜm ſe malum. gͦ nec ī decalogo ꝓhibitū. ꝓbatio medie. qm̄ inceſtus eſt coitus cū ſorore. Sꝫtalis coitus licitꝰ fuit ī pͥmis filiis. gͦ aln̄ īceſtus nō fuit malū. Itē inceſtus que dicimꝰeſſe ī coitu ꝯſtitutoꝝ ī ſacris ordībꝰ nō eratillicitꝰ tꝑe apl̓oꝝ. gͦ nō ſemꝑ fuit malū. gͦ necin decalogo ꝓhibitū. Itē eccl̓ie orientalisſacerdotes ⁊ dyaconi adhuc hn̄t vxores: ⁊tn̄ hn̄t eoſdē ordines. Inceſtus igit̉ nō ē culpabilis apud omnes. gͦ nō eſt generalr̄ malū.nec in decalogo ꝓhibitū. Item ſi tēporeloth ꝟ̓a eſſet opīo filiaꝝ. nunꝗd culpabiliseſſet inceſtꝰ filiaꝝ cum patre. Nā cū ncc̄itasmultiplicatōis humani gn̓is fec̄: ꝙ coitꝰ frīscum ſorore eſſet licitꝰ ī filiis ade. gͦ ⁊ ſil̓is neceſſitas faciet licitū eſſe coitū filie cū patre.Itē Ambroſiꝰ ī li. de patriarchis. Loth ſcīfilie hāc cauſam querēde poſteritatꝭ hūerūt.ne genus deficeret humanū. et ideo publicimuneris gratia pͥuatā culpā p̄texuit. Sedꝯtra hoc vltimo obr̄. Gn̄. 2. Propter hͦ relinquet homo patrē ⁊ matrē ⁊ adberebit vxoriſue. ab initio gͦ ꝯditiōis illicita ē copula filiicū matre ⁊ filie cū patre. gͦ ī decalogo ꝓhibetur. So. dd̓. ꝙ inceſtꝰ gn̓alr̄ dr̄ coītꝰ tranſgrediens limites circa ꝑſonas ordinatas admultiplicādam naͣm. ponūt̉ aūt limites legenaturali. lege dīna. ſanctiōe eccl̓iaſtica. Legenaturali poſiti ſunt limites vt exclude̓t̉ pr̄et mater. gn̄. 2. Propter hoc relinquet homopatrem ⁊ matre. ⁊cͣ. Lege dīna poſtmodū. Leuitꝭ. 1s. vt excluderēt̉ nō ſolū pr̄ ⁊ mater: ſedfrater ⁊ ſoror ⁊cͣ. vſqꝫ ad. xi. ꝑſonas. Fāctioneeccleſiaſtica excluſe alie ꝑſone rōne ꝯſanguineitatꝭ vſqꝫ ad talē gradū ſic̄ antiꝗtus vſqꝫad ſeptimū gradū. nūc ꝟo vſqꝫ ad quintumSilr̄ rōne affinitatꝭ ⁊ voti caſtitatis excepteſunt alie ꝑſone tꝑe grē. Primi gͦ limites excludūt paucas ꝑſonas: ⁊ hoc ꝓpter neceſſitatē multiplicande nature. Secūdi limites excludūt plures ꝓpter honeſtatē multiplicādenature. Tertii limites excludūt plurimas: iānō neceſſaria multiplicatōe ꝓ amplianda caritate: ⁊ ſacramentoꝝ honeſtate: ꝓ quo tꝑedic̄ apl̓us. Uellē omnes eſſe ſic̄ ego: ⁊ bonū ēviro mulierē nō tangere. pͥª cor. 7. Ad pªg qd̓ obic̄ dd̓. ꝙ inceſtus dic̄ actum inordinatum. vꝫ coitū ꝯtra honeſtatē multiplicandenature. et ideo dic̄ ẜm ſe malum: ⁊ hͦ p̄ceptoprohibitū. coitui autē frīs cuꝫ ſorore acciditꝙ ſit inceſtus: ⁊ ideo nō ſeꝗtur. coitus talisaliqn̄ fuit licitꝰ ꝗa nō erat inordinatꝰ. gͦ inceſtus ē licitꝰ. īmo eſt ſophiſma accn̄tis. Adillud qd̓ obic̄ de inceſtu ꝯſtitutoꝝ ī ſacris ordinibꝰ dd̓. ꝙ ī ſpāli nō ꝓhibet̉ decalogo neclege naͣli: ſꝫ ſanctōe eccl̓iaſtica: que ē euāgelica. Sꝫ ī gnͣali ꝓhibet̉ inquātū ꝓhibet̉ omnisillicitꝰ coitꝰ ſiue ſit ꝯtra nature ordinem: ſiuecōtra honeſtatē nature. Ad illud qd̓ obiē̄de ſacerdotibꝰ oriētalis eccleſie dd̓. ꝙ nō eſtinceſtus: ꝗa eis nō ē limeſ poſitus. Ad illd̓ꝟo qd̓ q̄rit̉ de filiabus Loth dd̓. ꝙ coitus filiecū patre vl̓ filii cū matre ē ꝯtra ordinē legisnature. ⁊ ideo ſemꝑ e coitꝰ inceſtuoſus ⁊ illicitus. et cā eſt: ꝗa ordo nature diſtīguit qd̓ ēa pͥncipio gn̓atōis a comite gn̓ationis. A pnꝰgnatōis filiꝰ ⁊ filia. Comites generatiōis pr̄⁊ mr̄. Si gͦ copularet̉ filiꝰ mr̄i: vel filia patriꝯfunde̓t̉ ordo nature. ꝗa qd̓ ē a pͥncipio gn̓ationis eſſet comes generatōis: nec diſtīguerēt̉ ordines nature. vnꝰ ꝗ eſt pͥncipii generationis ad id qd̓ ē de illo. Aliꝰ ꝗ ē pͥncipii generatōis ad comitē generatiōis. Ad illucqd̓ dic̄ Ambro. ī li. de patriarchis. ꝙ publicamuneris grā pͥuatā culpaꝫ p̄texuit. intelligēdum ē: peccatū h̓ diminuit: nō totalr̄ euacuauit. Quia .n. grā humani gn̄is ꝓpagādi: qd̓credebāt defeciſſe: cum patre coierunt: ideoexcuſant̉ a tanto nō a toto.Oſt queritur decoītu cū pluribꝰ vtꝝ hic ꝓhibeat̉. etquerūt̉ circa hoc duo. Primo gn̓alr̄ vtrūhabere plures ꝓhibeat̉ decalogo. 2º ſpālr̄de facto abrae ⁊ Iacob: qui plures hūerūt.Eirca primum queritur vtrū cōire cū pluribꝰ vxoribꝰ ſit mechariqd̓ nō vr̄: cū legamꝰ ſanctos patres .ſ. Iacob⁊ Moy. ⁊ Dauid plures habuiſſe vxores. Sꝫſi hoc. gͦ Lamech non peccauit. Contͣ. Glo.Primꝰ Lamech ꝯtra naͣm ⁊ morē adulteriūꝯmiſit. Propter hoc querit̉ an habere plures ſit ꝯtra ius naturale: ⁊ ꝯtra illud p̄ceptūnō mechaberis. et vr̄ ꝙ no. ꝗa ſi hēre vnicaꝫeſſet de iure naturali: ſemper fuiſſet peccatuhēre plures. ꝗa ꝯtra ius naturale nullꝰ pōtdiſpēſare. nec etiā deꝰ. ꝗa nō pōt face̓ contraſuam bonitatē. Itē aliqn̄ fuit licitū ⁊ meritoriū hēre plures: ut in ſanctiſ patribꝰ. Sedqd̓ eſt ꝯtra ius naturale nūꝙͣ pōt bn̄ fieri. gnec meritorie. Itē augꝰ. ī gn̄. 29. Obiciūt̉Iacob quatuor uxores. Sꝫ qn̄ mos erat crimē