que ē. ꝙ irrōnabilia nō poſſūt teſtificari: n̄eniꝫ creatura teſtificat̉ qn̄ per ip̄aꝫ iuraturīmo deus qui eſt creator ipſius creature: adip̄ꝫ teſtificatō r̄fert̉. alioꝗn̄ n̄ eēt iuramētūad quartū ſil̓r patet ſol̓o. nam prohibuitdn̄s iurare ꝑ creaturas: ne .ſ. diuinū numenin eis venerarēt̉ hoīes. vel ne dolū iurādop eas ītēderēt. Et hͦ ē qd̓ dicit Iero. iudeis.quaſi puulis conceſſū fuit iurare ꝑ creatorē.p̄ceptū vt ſi iurare cōtīgeret nō niſi ꝑ creatore iuraret: nō ꝑ creatura. quia iurantes ꝑangelos ⁊ elemēta creaturas venerabaturhonore. et meliꝰ erat hͦ exhiberi deo ꝙͣ creaturis. Infirmis gͦ illud ꝓhibuit. Sanctis ꝟoqui ī creaturis creatore venerabāt̉ tātū nophibuit. Un̄ Ioſeph ꝑ ſalutē Ph̓onis iurādo hͦ dei iudicio in eo veneratus ē qͦ poſitꝰerat ī īfimis. Xp̄s ꝟo ꝑ creaturas ita iuraenhibuit: ne uel aliqd̓ diuinū ī eis crederet̉:ꝑ qͦ reuerētia eis deberet̉: vel ne ꝑ eas iurātes falſū homines ſe iuramento teneri nonputarent.Poſt modum queritur qd̓ iuramētū magis obligat. uel qd̓ fit ꝑcreatorē. vel qd̓ fit ꝑ creaturas. Ad qd̓ ſicAugꝰ ad publicolam. Et ī canone 22º. c. q. i.Quāto ꝑ qd̓ iurat̉ magis ſāctū ē. tanto magis ē penale ꝑiuriū. Sꝫ magis ē ſāctus īmoī infinitū ē ſanctior deꝰ ꝙͣ creatura. Ergomagis ē penale ꝑiuriū: quādo iurat̉ falſumper deum: qͣꝫ quando iuratur falſum per creaturam. Sꝫ nō ē magis penale ꝑiuriū: niſiꝗa magis obligat iuramentū. gͦ magis obligat iuramētū factū ꝑ deū qͣꝫ ꝑ creaturā. Cōtra 22ª. c. q. i. Dupl̓r reus eſt qui ꝑ creaturaꝫiurat mēdaciter. qui ⁊ cōtͣ ꝓhibitionē iuratꝑ qd̓ ſibi iurare nō lꝫ: a qͦ peccato ē īmunis:qui non niſi ꝑ creatorē iurat ⁊ ꝓximū dolocapit: qd̓ facit etiā ꝑ creatore medaciter iuras. Si gͦ duplex ē reatus ī illo ꝗ iurat fl̓mꝑ creaturā: a quoꝝ vno īmunis ē qui iuratfalſū ꝑ creatore. grauiꝰ ē ꝑiuriū factum percreaturā qͣꝫ factu ꝑ creatoreꝫ. Sꝫ nō ē grauiꝰꝑiuriū: niſi quia magis obligat iuramētumErgo ⁊cͣ. Itē ille qui iurat ꝑ creaturaꝫ noiurat ꝑ ip̄aꝫ ſolā. Sꝫ et ꝑ eius creatorē deuꝫ.Ille enī ꝗ iurat ꝑ creaturā deū auctorē illiꝰcreature teſtē īuocat. Sꝫ maior ē cōtemptusī illo qui cōtempnit creatura ⁊ creatore ꝙͣ īillo qui ſolū alterū contemnit. Cuꝫ gͦ omnisꝑiuras contemnat illud ꝑ qd̓ iurat: maius ēꝑiuriū vnde contemnit̉ deꝰ ⁊ creatura. qͣꝫvnde contemnit̉ deꝰ ſolꝰ. grauiꝰ ē gͦ ꝑiuriūfactū ꝑ creaturā qꝫ ꝑ deū. Iteꝫ ad ſolēninitate iuramenti addit̉ iuramētū ꝑ cret̉asquia aſportātur reliquie ſāctoꝝ ⁊ euāgeliū:ꝑ que iurat̉ ſolēniter. Sꝫ iuramētū ſolennemagis obligat. Si gͦ illud fit per creaturasiuramētū ꝑ creaturas maxīe obligat. Iuxͣhͦ querit̉. vnde hͦ ē: ꝙ violatio iuramēti ſolennis facit irregularē. ꝓpter hͦ euī videt̉ꝙ ip̄m maxīe ligat. Sol̓o dd̓: ꝙ grauius ⁊fortiꝰ ē iuramētū factū ꝑ deū qͣꝫ ꝑ c̓aturas:⁊ magis obligat ẜm ꝙ dic̄ Augꝰ. in canone22ª. c. q. i. Si tāto magis ꝑiurium penale eſtquāto ſāctiꝰ ē illud ꝑ qd̓ iurat̉. Apparet ꝙ⁊ ſi ꝑ creaturā medacit̉ iurās dupl̓r peccet.grauiori tamē ſe ſb̓icit̉ pene: qui ꝑ catoremiurat mēdaciter. Et iterū Io. criſoꝰ. ultimadi. 3º ſnīarū hͦ confirmat. Si qͣ cauſa fueritmodicū videbit̉ face̓ ꝗ iurat ꝑ deū. Qui ꝟoiurat ꝑ euāgeliū: maius aliꝗd feciſſe videt̉.ita opponit̉ ipſe ſcd̓m quoſdā: ſꝫ poſt rn̄detdicēs. ꝗbꝰ dd̓ ē: ſtulti ſcript̉e ꝓpt̓ deū facteſūt: n̄ deꝰ ꝓpt̓ ſcript̉as. Ita c̓ature facte ſūtꝓpt̓ d̓m. Ex qͦ vult hr̄e ꝙ maiꝰ ē iurāe ꝑ d̓mꝙ ꝑ creaturas. Ad illud qd̓ pͥmo obicit. ꝙdupl̓r reus ē qui ꝑ creaturā iurat mēdacit̉.dd̓. ꝙ hͦ nō dr̄ de quocūqꝫ iurāte ꝑ caturaꝫ:ſꝫ de illo qui in illo iuramēto caturā intēditvenerari tāqͣꝫ habētē aliꝗd diuinū in ſe. etqui etiaꝫ cū hͦ ꝓximū dolo capit. ⁊ iō dicitcanon ꝙ iurat ꝑ qd̓ noͣ ē iurādū. tūc enī iurat̉ ꝑ qd̓ nō licet. qn̄ iurat̉ ꝑ creaturā venerādo ip̄am tāqͣꝫ diuinā. Ad illd̓ qd̓ ſcd̓oobr̄ dd̓. ꝙ bōitas creatoris vt ī ſe ē exceditī infinitū bonitate eiꝰ ꝓut habet eē ī cat̉ aUn̄ pſal̓. Confeſſio eiꝰ .i. laus eiꝰ ſuꝑ celū etterra .i. pluſqͣꝫ de ip̄a in creaturis appareat.Ideo ſanctiⁱ eſt cū iurat̉ ꝑ creatore ī ſe ꝙ ꝑcreatorē ī creatura: ⁊ fortius ē iuramētum.Ad 3ᵐ dd̓: qd̓ obr̄. ꝙ iuramētū ꝑ caturasaddit̉ ad ſolēnitatē dicēdo. ꝙ coꝑādo ſimplicē formā iuramēti ſīplicꝭ plus ē hͦ qͣꝫ illd̓.Sꝫ cōꝑando iuramētū factū ꝑ deū: ⁊ cum hͨaddito iuramēto ꝑ creaturā ad iuramentūfactu ꝑ ſolū deum: bene concedo ꝙ plus eſtillud qͣꝫ iſtud. Quāto enī creſcūt plus ſolennitates: vt cū iurat̉ ꝑ crucē: reliquias: ⁊ euāgelia. tanto magis maiꝰ ē iuramētū: non tn̄ē maius iuramētū ꝑ creaturā ī ſe: qͣꝫ c̓atorē:īmo ecōuerſo. licet maius ſit iuramētum etſolēnius collectū ex iuramēto ꝑ deum ⁊ per