creaturā. qͣꝫ iuramētū factū ꝑ deum ſolum.Ad queſtionē vltīo factā dd̓. ꝙ uiolatioiuramēti ſolēnis: facit irregularē rōne infamie. Infamia enī facit irregularē. Oportetenī euꝫ qui debet ad ſacros ordines accede̓:habe̓ bonā famā cōmunem. Un̄ apl̓us. i. adThi. 3º dicit. ꝙ oportꝫ ordinādos maxime inp̄latiōe hr̄e bonū teſtimoniū ab his ꝗ forisſūt. et de diaconibꝰ dicit ibideꝫ. ꝙ ſic̄ nullūcrimē habētes ⁊ ad Thi. pͦ p̄cipit ip̄e apl̓usTyto vt cōſtituat preſbyteros ⁊ diſponatquales debent eē: quoniā ſine crimīe debēteē. rōe gͦ infamīe euenit illa irregularitas.Einde queriturde comitibꝰ iuramēti ⁊ obligatiōe.ponunt̉ aūt tres comites .ſ. iuſticia ꝟitas etiudiciuꝫ ſeu diſcretio. Et hͦ dicit Iero. ſuꝑIere. 4º. ⁊ 22ª. c. q. 2ª habet̉ hͦ. Aīaduertēd̓ eꝙ iuſiurād̓ hos habeat comites. ꝟitatē. iudiciū ⁊ iuſticiā. Pro gͦq̄rit̉ de comite iuſtiᵉ.Scd̓o de comite iudicii. Tertio de comite ꝟitatis. Quarto an poſitis iſtis vniuerſaliter ſit obligatoriū iuramentū.Circa primum queritur. vtrū ſi deſit iuſticia ſit obligatoriuꝫ iuramētū. Ad qd̓ ſic 22ª. c. q. 3ª. Augꝰ in ſermone de decollatione Io. bap. Iurauit temēDauid: ſꝫ n̄ īpleuit iuratione maiori pietateductꝰ. Ecce Dauid ſāctus. iuramēto quideꝫaſtrictꝰ nō fudit ſāguinē hoīs .ſ. ip̄iꝰ Nabalde cuiꝰ ſāguīs effuſiōe iurauerat. Sꝫ eū fl̓miuraſſe negare quis poterit? Ecce ī illo iuramēto quo iurauit Dauid occide̓ Nabal: nonerat iuſticia: ⁊ ꝓpter hͦ nō īpleuit. Sꝫ pauidſanctus ē ⁊ in hͦ cōmēdat̉. gͦ bene fec̄. Ergonō tenet̉ hō ad iuramētū illicitū: ſeu in quodeficit iuſticia implend̓. Tale gͦ iuramentuꝫnō ē obligatoriū. Itē cano Iſidori 22ª. c..q. 4ª. In male promiſſis reſcinde fidem. Inturpi voto muta decretū. qd̓ īcaute vouiſtine facias. Impia gͦ ē ꝓmiſſio que ſcelere adīpletur. ꝓmiſſio gͦ facta de īiuſto nō obligatIuramētū gͦ ī quo deficit iuſticia nō ē obligatoriū. Cōtͣ Ioſue iurauit pacē cū gabaonitis: ⁊ ꝙ nō occideret eos. ix. Ioſue. Sꝫ illd̓iuramētū fuit īiuſtū. quia oē iuramētū in qͦiurat̉ cōtra dei p̄ceptum ē īiuſtū. gͦ iurauitī iuſte. Ꝙ iurauerit contra dei p̄ceptum pꝫ.ꝗa dn̄s p̄ceperat illi: ꝙ occideret oēs habitatores terre ꝓmiſſiōis: ne īterficerēt filiosyſrael. ſicut habet̉ deut̓. 6º. Ip̄e aūt iurauitcōtrariū gabaonitis qui ſimulauerūt ſe venire de terra logīqua. ⁊ tamē erāt de terraꝓmiſſionis. gͦ iurauit cōtra p̄ceptū dei. Fuitgͦ īiuſtū iuramētū. Sꝫ ip̄e iuramēto iſto obligabat̉. gͦ iuramētū ī qͦ deeſt iuſticia eſt obligatoriū. Ꝙ aut obligaret̉ iſto iuramento pꝫ22ª. c. q. 4ª. Ambroſiꝰ ī li. de officiis loquensde iuramēto facto Ioſue gabaonitꝭ. Ieſꝰ tn̄pacē quā dederat reuocādā n̄ cenſuit. quiafirmata erat ſacramēti religiōe. ne duꝫ alienā ꝑ fidē redargueret: ſuā fidē ſolueret. ſouiſſet igit̉ ſuā fidē: ſi n̄ tenuiſſet qd̓ iurauerat. illud gͦ iuramētū ip̄m obligauerat. ItēGr̄anꝰ 22ª. c. q. 4ª. Aln̄ iuramēto deē iuſticiavelut cū qui ſpiā poſt votū caſtitatis ducitvxorē iuramēto firmās nūꝙͣ ab ea ſe diſceſſurū: qd̓ quāuis illicitū ſit. quia iuſtiª ꝓbat̉ſibi deeſſe. tn̄ auctoritate Augꝰ p̄cipit̉ ſeruari. Ex quo pꝫ ꝙ iuramētū illicitum in quodeeſt iuſticia ē obligatoriū. Sꝫ cōtͣ primarōnem que ē de gabaonitis obr̄ quia videt̉ꝙ iuramentū qd̓ fecit gabaonitis Ioſue nonobligauit euꝫ Ro. 13. Oīs aīa poteſtatibusſb̓limioribus ſb̓dita ſit. Ex quo accipitur ꝙfactū īferioris nō ſoluit mādatū ſuperiorūgͦ nec iuramētū Ioſue ſoluit mādatū dei deinterfectione gabaonitarū. gͦ ſi non īterfec̄eos peccauit. Iuramētū gͦ ſuū n̄ obligabateum. Sil̓r obr̄ cōtra illud qd̓ dicit̉ de auctoritateᵇ gr̄ani. quia videt̉ ꝙ ille qui priusvouit caſtitate: ⁊ poſt iurat contrahe̓ ſe matrimoniū cū aliqua. ⁊ cū ea permāſuꝝ nonobligat̉ illo iuramēto. p̄s. Uouete ⁊ redditeSi gͦ prius vouit caſtitatem qͣꝫ iurauerit cotrahe matrimonium tenet̉ redde̓ ⁊ implerevotū. Iuramētū gͦ ſequens nō ſoluit votump̄cedens. Itē obr̄ naͣm dic̄ Augꝰ. ꝙ meretrix iurans ſe ſeruaturā fidem ſuo lecatori.iurando ⁊ adherendo ſuo lecatori mala eſt:peior autē iuramētū nō obſeruando. gͦ iuramētū illicitū obligat. Item dicit Augꝰ ꝙraptor ꝗ iurat ſe diuiſuruꝫ ſpolia cū aliquomagis peccat: ſi totū r̄tineat: qͣꝫ ſi diuidat.gͦ ⁊cͣ. Sol̓o dd̓ ẜm qd̓ dr̄ 22ª. c. q. 4ª. auctoritate Bede ſuꝑ Mat. Si forte nos īcautiusiurare cōtigerit: ⁊ obſeruatū iuramentū inpeiorē ꝟgat exitū. libere illud ſalubriori conſilio mutandū nouerimꝰ: ac magis inſtāteneceſſitate peiorādū vobis: ꝙͣ pro vitandoꝑiurio in aliud crimen grauiꝰ eē ꝟtendum.Deniqꝫ iurauit Dauid per deum occidere