q non hoī ⁊ ſoli deo ſe obligat. qui autemiurat ꝑmittit ꝓxīo ꝑ ip̄aꝫ ꝟitatē primā quepeus eſt: ꝑ quā firmat ſuā ꝓmiſſionē. ⁊ cumin̄i ꝟitati debeat reueretiam ⁊ honorē obligat̉ ip̄i ad reddendū illud ꝓpter qd̓ ipſumadduxit ī teſtimoniū. Aliquādo ip̄aꝫ cōtēneret. ſic gͦ ī voto nō ē niſi vna rō obligandiQuia gͦ nullū ē debitū hoīs ydolo. iō nō eſtobligatio in voto facto ydolo. quia autemin iuramēto ē duplex rō obligādi. vna eo ꝙadduc̄ ꝟitatē ī teſtimoniuꝫ ſue aſſertiōis: ⁊hec obligat deo. Alia eo ꝙ ꝓmittit proximocui dēt ꝟitatē ſeruare ⁊ fidelitatē. dicimusꝙ ī iuramēto facto ꝑ ydolum nō ē prima rōobligādi .ſ. debitū ꝟitatis ydolo: ſꝫ ſolū ſcd̓a.ſ. debitū ꝟitatꝭ. quia ydolo nihil det homo:ſꝫ ꝓximo dēt ſeruare ꝟitatē. nō gͦ ꝓpter ydolū obligat. ſꝫ ꝓpter ꝓximum cui det ſeruarefidē. quia ſe ītendit obligare illi: ſic̄ ille quiiurat ꝑ verum deum.Secundo queritur apeius vel iurare ꝟum per falſū deū. ul̓ falſūveruꝫ deū. Ad qd̓ ſic 22. c. q. i. Augꝰ ad publicolā. Sine vlla dubitatiōe minꝰ malū eſtꝑ falſos deos iurare ꝟaciter. ꝙ ꝑ ꝟum deumfallaciter. Quāto enī magis ſanctū ē ꝑ qd̓iurat̉: tanto magis penale ē ꝑiurium. Ergopeiꝰ ē iurare falſū ꝑ ꝟū deū qͣ ꝑ falſos deosꝟum. Cōtra. maius peccatū ē ydolatria qͣꝫiuriū. Sꝫ ꝗ iurat ꝑ falſos deos ſiue ꝟū ſiuefalſum ē ydolatra. ꝗ ꝟo falſū iurat ꝑ verumdeū peierat ſolū. gͦ peius ē iurare ꝟuꝫ ꝑ fl̓osdeos qͣꝫ falſuꝫ ꝑ ꝟum deū. Minor pꝫ ꝑ Augꝰ.ꝑ qd̓ quis iurat illud amat ⁊ venerat̉. ergoquicūqꝫ iurat ꝑ falſos deos amat illos ⁊ veneratur: ſ oīs talis ydolatra ē. gͦ quicunqꝫiurat ꝑ falſos deos eſt ydolatra. Sol̓o dd̓ꝙ ī iuramēto duo ſūt .ſ. illud qd̓ iurat̉: ⁊ rōcertitudīs. hͦ ē illd̓ ꝑ qd̓ iurat̉. Reſpiciēdogͦ ad illud ꝑ qd̓ iurat̉ vel aſſerit̉ ꝑ iuramentu. minus malū ē iurare ꝟum ꝑ falſos deos.ꝙͣ falſum ꝑ ꝟum deū. quia h̓ aſſerit̉ falſum:qd̓ nō ē. Ibi veꝝ qd̓ ē. Et ẜm hͦ loquit̉ AugCum dicit. minꝰ malū ē ⁊cͣ. Reſpiciēdo autēad illud per qd̓ iuratur. quia h̓ iuratur perdeum verū. illic per ydolū. ſic peius eſt perfalſos deos iurare veraciter ꝙ iurare ꝑ ꝟuꝫdeum mendaciterOnſequēter querit̉ de forma iuramēti ꝑtim ꝯceſſapartī n̄ cōceſſa: que ē iurare ꝑ creaturas. Etcirca h̓ querūtur duo. Primo an ſit licituiurare ꝑ creaturas: uel nō. Scd̓o qd̓ magisobligat. vel iuramentum factū ꝑ creaturas:vel per deum.Quatum ad primumſic obr̄. Augꝰ ſuꝑ illud Mat. 5º. Dico vobisoīo nō iurare. neqꝫ ꝑ celū neqꝫ ꝑ terra ⁊cͣ. dic̄glo. non penitus iurare ꝓhibuit: ſꝫ occaſioneꝑiurii qd̓ ꝑfectionis ē docuit. ſupple .ſ. cumdixit. Nō iurare oīo. qd̓ vero ſuꝑſticioſū eſtreſecauit cū dixit. neqꝫ ꝑ celum ⁊cͣ. Iudei enīꝑ angelos ⁊ ieruſalē iurātes. ⁊ per elemētacreaturas venerabāt̉. qd̓ vero infirmitatē indulſit: cū dixit. qd̓ aut his habūdantiuaē ⁊cͣ: Ex quo pꝫ quoniā iurare ꝑ creaturas eſtſuꝑſticioſū. nō gͦ licitū ē iurare ꝑ creaturas.Itē. 22. c. q. i Pius papa. Si quis ꝑ capillūdei vel ꝑ caput iurauerit. vel alio mō contͣdeū ſuū vſus fuerit. ſi in eccleſiaſtico ordīeē deponat̉. Si laycus anathematizet̉: ⁊ ſi ꝗsꝑ creaturas iurauerit acerrime caſtiget̉ Squis aut talē hoīem nō manifeſtauerit nō ēdubiū qui diuīa cōdēnatione coherceatur.Iurare gͦ ꝑ creaturas ē tātū crimē ut faciatdepoſitionē vel excoīcationē ⁊ diuinā condemnationē. gͦ nō ē licitū. Itē Augꝰ ī ſermone de ꝑiurio. cum quis ait ꝑ ſalutē meaꝫ:ſalutē ſua obligat deo. vel cū dic̄ per filiosmeos opignorat illos deo vt euēiat ī caputillorū qd̓ exiit de ore eius. In oī gͦ iuramētoaut deus teſtis adhibet̉: aut creatura deoobligatur ⁊ opignorat̉. vt hͦ ſit iurare deū.ſ. teſtem adhibere. vel deo aliquid opignorare. hͦ ē gͦ iurare ꝑ quālibet creaturā .ſ. creatorē eiꝰ teſtē adhibe. ſꝫ ꝗ iurat ꝑ creaturamnō adhibet deū teſtē ſue aſſertionis. Itēnō pōt aliquis obligare vl̓ opignorare creatura deo: cū creatura dei ſit. Cū gͦ iurare ſitvel deū teſtē adhibe. vel deo aliꝗd opignorare. gͦ nō ē licitū iurare ꝑ creaturā aliquomo. Itē Mat. 5º dr̄. Nolite iurare oīo neqꝫꝑ celum. quia tronꝰ dei ē ⁊cͣ. Ex quo relīquit̉ꝙ nullo mō licitū ē iurare ꝑ creaturā. Itēiuramētū ē ad teſtificationē aſſertionis. ſedirrōnabl̓e n̄ pōt teſtificari. gͦ n̄ ꝯuēit iuraeꝑ creaturā irrōnabilē. Cont̄. gen̄. 42º dr̄. ꝙIoſeph iurauit ꝑ ſalutē Ph̓onis. Sꝫ Ioſephcōmedat̉ ī oībus. gͦ licitū ē iurare ꝑ creat̉aꝫItē Paulꝰ 2ª cor. 2º. Iurauit ꝑ creaturamcū dixit. Quotidie morior ꝑ gloriā veſtram