viuit dn̄s. dd̓. ꝙ cū dr̄. viuit dn̄s. hic ē iuramētū ꝑ ꝟitatē ī quātū ē retributrix vite bonis. ⁊ nō ꝑ vitā ſolū. ⁊ ēt idē ē ꝟitas ⁊ vitaſicut dr̄ ī Io. Ego ſū via ꝟitas ⁊ vita. Adillud qd̓ obr̄ ꝙ eadē ſit forma iurandi. cū dr̄ꝑ deū: ⁊ cū dr̄ teſtis ē mihi deꝰ. Dd̓ ꝙ idē ēiuramētū quātū ad rē. qn̄ iurat̉ per deum ⁊teſtis ē mihi deus. quia utrobiqꝫ eadē ꝟitasītroducit̉. ſꝫ nō ē idē quātū ad rōnē dicēdi.vt ē dictū. quia ī vno introducit̉ ꝟitas vtprīcipiū. in alio vt teſtis. Ad illud quodquerit̉ de iſtis p̄ponibus. ꝑ. ⁊ in. dd̓. ꝙ h̓ prepoſitio. per. aln̄ notat habitudine principitcālis. ⁊ aliqn̄ habitudinē prīcipii certitudinis. Et ſil̓r h̓ prepō in. rōe gͦ ꝙ dicūt habitudinē prīcipii certitudīs ponūt̉ iſte p̄pōnesī iuramēto. ⁊ exprimūt̉ ꝑ eas forme iurandino rōne eius ꝙ notāt habitudine principiicālis. Sꝫ adhuc differēter notāt iſte p̄poſitiōes habitudinē prīcipii certitudīs. quiaper. dicit habitudinē prīcipii certitudinisad illud qd̓ certificat̉. ꝓut .ſ. ꝟitas iſta egredit̉ a pͥma ꝟitate: ⁊ coꝑat̉ ad illaꝫ: ſicut perquā manifeſtat̉ ⁊ certificat̉. h̓ autem prepo.in. dicit habitudine eius: qd̓ certificat̉ adip̄ꝫ prīcipiū certitudīs. vnde forma iuramēti exprimit̉ ꝑ hac preponē. in. ꝓut ip̄a ꝟitascreata que aſſerit̉ ī iuramēto in ip̄a ꝟitateincreata cōſiderat̉ ſicut ī cauſa. Ad illd̓qd̓ dr̄ de diuerſitatē formarū iuramēti ẜmdiuerſitatē tēporū dd̓ ꝙ ante aduētum xp̄ivigebant duo mala: ꝯtra que ſūt due formeiurādi. vigebat .n. tūc ydolatria. Ad diſcernēdū gͦ cultores falſorū deorū a cultoribusꝟi dei data fuit forma iurandi ꝑ viuū deuꝫ.h̓ .ſ. viuit dn̄s. cōtra ydolatras qui iurabatꝑ falſos deos: qui enī nō ſūt dii viui. vndeDan̄. vltīo. Nūꝗd ē Bel. Deus viuēs. Itētūc vigebat ignorātia iuſtiᵉ dei. qua .ſ. ē punitor malorū. Ignorabat enī tunc hominesdeū punire peccata. Un̄ Ro. 5º. Peccatū noīputabat̉ cū lex nō eēt. Glo. eſſe imputabat̉peccatū ſupple ante legē apud hoīes. ſꝫ nonapud deū aput quē īputabat̉ īpune futurū:cu neſciretur iudicaturus. Aſſerebant enīhoīes deū īcrucioſū eē ſicut dr̄ Iob 22º. necnoſtra cſōiderat. ſꝫ circa cardines celi ꝑambulat. Et ideo apud eū impune pccā futuraCōtra gͦ ignoratiā adduxit lex hanc formaꝫiurādi. hͦ faciat mihi dn̄s. ⁊ hͦ addat. ꝑ quaoſtēditur deū eē punitorē maloꝝ. cū per hoccertificet de ꝟitate. Ideo an̄ xp̄i aduentumtꝑe legis erāt iſte due forme iurādi. In primitīa aūt eccleſia fuit forma iurādi. teſtis ēmihi deus rōne aduētus pͥmi ī quo veritasteſtificata ē ꝑ miracula. ſꝫ duplex eſt ꝟitas .ſ.ꝟitas dicētis. ⁊ ꝟitas rei dicte: tūc ergo nōcredebat̉ apl̓is. ſicut mō credit̉. quia tūc incipiebat fides p̄dicari. ⁊ erāt tūc hoīes infideles. Ideo neceſſe erat tūc ꝟitatē adduciteſtimoniū. ſeu teſtē ip̄is apl̓is. ⁊ iō dicebatteſtis ē mihi deus. ⁊ ſic in atteſtationē ꝟitatis ī dicente erat h̓ forma iurandi. teſtisē mihi deus. ⁊ ob hͦ ēt ponit̉ ibi hͦ ꝓnomenmihi. ſꝫ mo. ꝗa fideles ſūt hoīes totū relatūē ad rē: ⁊ adducit̉ ꝟitas ī teſtimoniū ꝟitatrei dicte. ⁊ ꝗa nūc iō mō ē forma iurandi: īqua reuerentia veritatꝭ ī quātū principiumcertitudīs exprimitur: et ī tēpore modernoiuratur per deū.Oſtea queriturde forma iurandi: non conceſſa ſerꝑhibita: que eſt quando iurat̉ ꝑ falſos deosſiue ꝑ ydola. Et circa hͦ duo querunt̉. Prīoan iuramētū ī forma nō cōceſſa fcm̄ obligatScd̓o. an peius ſit iurare verū ꝑ falſumdeū. qͣꝫ iurare falſū ꝑ verū deū.Quatum ad primumſic obr̄ Augꝰ 22. c. q. i. ad publicolā loquiturde illo qui iurat ꝑ falſos deos dicens. quiaiurauit ꝑ quos nō debuit: ⁊ cōtra pollicitafecit fide: qd̓ nō debuit. bis itaqꝫ peccauit.⁊ vult dice̓ quia iurauit ꝑ falſos deos quodillicitū eſt peccauit. ⁊ ꝗa fidem nō ſeruauitpeccauit. Ex quo patet ꝙ iuramentum fcm̄ꝑ ydola vel falſos deos obligat. Cōtͣ. ſicutiuramētū ē teſtificatio ꝓmiſſionis: ita ⁊ votū. Si gͦ votū factuꝫ. ydolo non obligat. neciuramentū factū ꝑ ydolum obligat. Minorpꝫ. quoniā ſi aliꝗs vouerit ſe ſacrificaturuꝫydolo nō tenet̉ ad ſacrificādum ei. īmo ſi eiſacrificaret amplius peccaret: ⁊ ī vouendopeccauit. Sil̓r gͦ aliquis iurando per ydoluꝫpeccat: nō tenet̉ adīplere illud propter qd̓iurauit. Sol̓o dd̓ ꝙ iuramētū factum perydolū obligat ip̄m iurantē ad reddendumAd qd̓ vidend̓: notand̓ ē. ꝙ n̄ ſil̓e eſt de voto ⁊ iuramēto. lꝫ enī ī vtroqꝫ obliget ꝟitas:tamē drn̄ter. quia debitū veritatꝭ ſeruadedeo obligat ī voto. Debitū aūt veritatꝭ ſeruande deo ⁊ ꝓximo in iuramento. votū enfit ſoli deo. vnde qui vouet ſoli deo ꝓmittit