eliꝗd hiꝰ Et ſic p̄ponde̓at̉ ⁊ preordinaturpono aīe ꝓximi. nec facit contra ordinē caritatis: qui tale bonum bono ſingulari animeprorimi preponit̉. immo potius ſecundumqrdinem caritatis. Quia ſemper bonū publicn̄ p̄iudicat bono ꝑſone. ⁊ ſic licitū ē reciꝑeiuramētū a ꝓximo pro bono tēporali publico: ⁊ n̄ ē cōtra ordinē caritatis.Oſt ea queriturde forma iuramētij. Forma aūt iuramēti quedā ē cōceſſa: ſicut illa qua iurat̉ ꝑdeū. Quedā ē ꝓhibita ſic̄ illa qua iuratur ꝑfalſos deos ſeu ꝑ ydola. Quēda ꝟo eſt partīconceſſa: ꝑtim nō ꝯceſſa. ſicut illa quā iurat̉ꝑ creaturā. Querit̉ gͦ de forma cōceſſa. Deforma nō cōceſſa: ſeu ꝓhibita. De forma conceſſa ꝑtim. partim nō cōceſſa.Quatum ad primumquerit̉ ſic. Multiplices inuenimus formasiurandi vna ē. Uiuit dn̄s: que fuit ī aliquotꝑe legis. h̓ īuenit̉ 4º ℟. 4º. Alia ſil̓r īuenitur. z ℟. 3º. h̓ .ſ. hͦ faciet mihi dn̄s. ⁊ hͦ addat. Alia fil̓r īuenit̉. Ro. 2º. que ē. Teſtis eſtmihi deus. quia dic̄ Augꝰ. ꝙ h̓ iurat apl̓us.Tēpore aūt moderno iurat̉ ꝑ deū. Cuerit̉gͦ cū idē ſit iurare: qd̓ pͥmā ꝟitatē ī ſuā aſſertionē adduce̓. quo forma iuramēti ſeu iurandi multiplicet̉ in tot: ⁊ variet̉. Ꝙ autem h̓.nō ſit forma iurādi. cū dicit̉ viuit dominꝰ:oſtendit̉. quia iuramētū fit ad aſſertionemꝟitatis. Sꝫ aſſertio ꝟitatꝭ magis ꝑtinet adſciētiā uel ꝟitatē dei: qͣꝫ ad eius vita. vndeꝓprie aſſeritur ꝟitas ꝑ ꝟitatē. gͦ debet dici.Scit dominꝰ. ⁊ nō viuit dn̄s. ⁊ ſic illud noē forma iurādi. Querit̉ gͦ an̄ ſit forma iurādi. ſi dicatur. Scit dn̄s. ſicut quādo Petrusdixit Io. vltīo. Tu ſcis dn̄e: ꝗa amo te. Fuitne iuramētū: ⁊ oſtendit ꝙ ſic. 2ª cor. 12. dic̄apl̓us. deus ⁊ pater dn̄ī noſtri Ihū xp̄i ſcitquia nō mētior. ⁊ dicit ibi glo. vt vera eſſeoſtendat que dixit: vel que dicturus ē iuramēto cōfirmat. Ex quo pꝫ ꝙ ibi ē iuramētū:⁊ ita forma iurādi ē. Scit dn̄s. Itē cuꝫ dicapl̓us. Deus ſcit quia non mentior. h̓ aſſeritapl̓us ꝟitatē ⁊ introducit̉ deus ſciēs in teſtimoniū ⁊ aſſertionē huiꝰ ꝟitatꝭ. Ergo ibiē iuramētū. ⁊ ita ē ibi forma iurādi. Iteꝫiurare ē certitudinē ꝑ primā ꝟitateꝫ facere.Sꝫ ille qui dic̄: Deus ſcit: facit certitudineꝫꝑ prima ꝟitatē. gͦ iurat. gͦ ibi ē forma iurādiItē deus non ē teſtīs niſi de eo qd̓ ſcit. gͦſicut hͦ ꝙ eſt. deus eſt teſtis. pōt adduci adaſſertionē ꝟitatis. ⁊ ita iſtud. Deꝰ ſcit. gͦ ibiē forª iurādi ſic̄ ibi. Sil̓r obr̄ de hac formaiurādi. Teſtis ē mihi deus. videt̉ enī eē ead̓cū iſta qua iurat̉. ꝑ deū. Quia dic̄ Augꝰ. inglo. ſuꝑ illud ad Ro. i. Teſtis ē mihi deꝰ. ꝗdenī ē ꝑ deū niſi teſtis eſt mihi deꝰ. aut quideſt. teſtis ē mihi deus. niſi ꝑ deū. gͦ idē iuramētū ē ⁊ nō differēs. Sil̓r querit̉ ꝗa aln̄ē iuramētū ꝑ hāc p̄poſitionē. ꝑ. vt. i. cor. 15.quotidie morior ꝑ gloriā veſtra fratres. ẜmvnū modū. ſicut glo. exponit que dicit. ꝙ turat h̓ apl̓us: vt ſciamꝰ ꝙ ꝟum iurare nō eſtpeccatū Aliqn̄ ē iuramētū ꝑ hāc p̄ponemin Ro. ix. Ueritatē dico in Ihu xp̄o et nonmētior. vnde gͦ hͦ ē ꝙ addūt̉ ad formā iuramēti exprimēdā: ⁊ nō alie p̄poſitiōes. Itēquo differēter exponūt forma iuramēti. Itēī veteri teſtō erat forma iurandi dicēdo .ſ.viuit dn̄s. ⁊ hͦ faciat mihi dn̄s ⁊ hͦ addat.In pͥmitīa eccleſia. erat forª iurādi. Teſtisē mihi deus. In tēpore aūt moderno iurat̉ꝑ deū. Querit̉ gͦ vn̄ hͦ ꝙ ſic variant̉ formeiurādi: ſcd̓m diuerſitatē tēporū: ⁊ quā rōe.Sol̓o dd̓. ꝙ ille qui iurat ꝟitatē pͥma quadēt reuereri adducit ī teſtimoniū ſue aſſertionis. Un̄ ꝟitatꝭ reuerētia ſꝑ ī iuramentodēt cōtineri. ⁊ ideo forma iuramēti ſic expͥmit̉ ſꝑ vt reuereat̉ ꝟitas. dēt aūt ip̄a ꝟitasreuererī quia iudex ē. Itē dēt reuereri ꝗateſtis ē. dēt etiā reuereri quia retributrix ēvnicuiqꝫ ſcd̓m oꝑa ſua. ſꝫ differēter ꝗa boīsē retributrix vite. ⁊ malis mortis; ⁊ his oībus moīs det reuereri. ī forma gͦ iuramentiītroducit̉ ꝟitas ad reuerētiā īquantū prīcipiū ē ꝟitatis: que aſſerit̉. uel īquātum teſtiseius. vel īquatū ē uite retributrix bonis ul̓mortis malis. Si īquātū principiū eſt. ſicreuerētia eiꝰ exprimit̉ in hac forma iurādi.quā iurat̉ ꝑ deū. Cui enī ītroducit deūī iuramēto ītroducit ꝟitatē vt prīcipiū. Inhac aūt forma iuramēti. Teſtis ē mihi deuscōcernit̉ reuerētia ipſius ꝟitatꝭ. ī quantumteſtis ē. In hac aūt forma. hͦ faciat mihi de⁊ hͦ addat: ītroducit̉ reuerentia ꝟitatīs. inquātū ē retributrix mali ſeu mortis. In hacaūt forma. viuit dn̄s ītroducit̉ eius reueretia ī quātū ē retributrix boni vel vite. ꝗaautem ē pluribus moīs cōceptio ꝟitatis cuꝫreuerētia. Ideo ſunt tot forme iurandi ⁊ n̄plures. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ male iuratur