pe cōmēdēdo carnes a ſuo abbate. Alia eſtꝯceſſio alicuiꝰ: ne malū eueniat. Tertia ēcōceſſio alicuiꝰ ne peius eueniat. libellus gͦrepudii fuit cōceſſꝰ iudeis ne peiꝰ eueniret.Scd̓o aūt mō fuit facta conceſſio iudeisde ymolatione ⁊ ſacrificiis. hͦ mō ēt fuit iuramētū cōceſſum. Erant enim iudei ꝓni adydolatriā ⁊ vt ſacrificarēt ydol̓. Sil̓r eratroni vt iurarent ꝑ ydola. Ideo ad hͦ cauendū cōceſſuꝫ ē eis iurare ꝑ deū. ſic̄ victimasofferre deo. ſꝫ nō ſequit̉ ex hͦ ꝗn actꝰ iurādiin ſe ſit de genere boni. ꝗa ī iuramēto duoſunt .ſ. natura actus: qui bonꝰ ē. Item ibi eſtē ꝑn̄itas ex ꝑte hoīs iurātis. ad hͦ ꝙ iuret ꝑydola. ⁊ hͦ ē ſimpl̓r malū. Ideo habendo reſpectum ad hanc ꝓnitate iuratis. dr̄ iurareꝑ deū eē ī ꝯceſſiōe iudeis. Sꝫ obr̄ cōtͣ prdicta. quoniā dic̄ Augꝰ. ꝙ iurare nō ē bonū⁊ tamē nō ē malū. gͦ nō ē bonum in ſe. dd̓ ꝙītelligit dice̓ ꝙ nō ſit bonū ſcd̓ꝫ ſe. hͦ ē talebonū qd̓ nullo mō poſſit male fieri. nihil abſolute dr̄ bonum niſi tale ſit. Ad 3ᵐ dd̓. ꝙdifferētia ē ī ꝓhibitiōibus legis ⁊ euāgelii.quia ī lege ꝓhibet̉ qd̓ malū ē. ī euāgelio ātꝓhibetur non ſoluꝫ ꝙ malū eſt: ſꝫ et occaſiomali. ⁊ ī hͦ addit euangeliū vltra legē. Un̄dicit euāgeliū 5º Mat. Si oculus tuus ſcandalizat te ⁊cͣ. Unde oīs occaſio peccandi ibiꝓhibet̉. Iurare gͦ ꝓhibet̉ in euāgelio nō ꝗaſit malū in ſe: uel ſecūdū ſe. ſꝫ ꝗa eſt occaſiomali in iurante. ꝗ ꝓnꝰ ē ad ꝑiuriū.Secūdo queritur arautrūre ſit licitū: vl̓ illicitū. Ad qd̓ ſic exo. xx. Nōaſſumes nomē dei tui ī vanū. Glo. Iurandopro nichilo. Ex quo pꝫ ꝙ nō licet iurare pronihilo īmo ꝓhibitu ē. Ex quo ſic obr̄ iurareoī circūſtātia remota. eſt iurare ꝓ nichilo. ſꝫiurare ſimpl̓r eſt iurare oī circūſtātia remota. gͦ iurare ſimpl̓r ē iurare pro nichilo. Sediurare pro nichilo non ē licitū. gͦ nec iurareſimpl̓r ē licitum. Cōtra Augꝰ ſuꝑ epl̓am adgal̓. non ē cōtra p̄ceptū dei. Iuratio que admalū non iurātis ē: ſꝫ īcreduli. a quo iurarecogit̉. nō ītelligit̉ ita deū ꝓhibuiſſe a iureiurādo. vt quātū ī ip̄o ē. ip̄e non iuret. gͦ iurare nō ē licitū. Item Augꝰ ī ſermone deꝟbis apoſtolorū. ſi peccatū eſſet iuratio. nōdiceret̉ ī lege. Reddes domino iuramentatua. Licitū aūt ē. qd̓ nulla lege uel iure ꝓhibet̉. gͦ iurare n̄ ē illicitū. Sꝫ cōtra. loꝗ abſqꝫcircūſtātia ē malū. quia hͦ ē loqui ocioſe. ꝗavt dicit Gre. Ocioſum ē qd̓ caret rōe iuſteneceſſitatis vel ītētiōe pie vtilitatꝭ. hͦ aūtnō ē licitū. ſꝫ iurare eſt loqui. gͦ iurare ſimpl̓rabſqꝫ circūſtantia nō ē licitū. Itē pſal̓. virlīguoſus nō diriget̉ Glo. Si quis ꝟa dicatſed p̄ter neceſſitatē vir līguoſus ē. Ex quopꝫ ꝙ nō licet loꝗ p̄ter neceſſitatē. gͦ cū iurare ſit loqui. n̄ licet ſimpl̓r iurare p̄ter neceſſitatē. Sol̓o dd̓ ꝙ quidā ſunt actus boniin genere. ī quoꝝ vſu circūſtātia ē ī p̄cepto.Alii ſūt boni ī genere quoꝝ uſus ē īdifferēs. nā quidā ſūt boni ī genere. ꝗ ꝑfecti ſūt.qui ſcd̓m ſe referunt̉ in deū: tales actꝰ ſuntexcellētes. vt ſacrificare: celebrare: iudicae:⁊ iurare. Ali ſūt boni ī gne̓: n̄ tn̄ excellētesſūt. quia n̄ referūt̉ ī deū. vt dare elemoſinā⁊ hiº. In pͥmis gͦ actibꝰ rōe illiꝰ excellētieactꝰ ītelligūt̉ circūſtātie: ſine ꝗbꝰ nō poſſūtfieri nec debēt. hiꝰ aūt circūſtātie ſūt: velloci: ul̓ tꝑis: ul̓ ꝑſōe: ul̓ cāe: vl̓ modi. ꝟbi gra.Iudicare ē de actibus excellētibꝰ. Iudex iniudicando ē loco dei ⁊ cōformat̉ deo ⁊ tentūc ſedē dei. Ro 2º. Scimꝰ quoniā iudiciūdei ē. deut̓. pͦ. Iudiciū dei ē et rōe huiꝰ excellētie determiat ſibi circūſtatiaꝫ modi debitiſeu qua nō licet ip̄m fieri. Itē ī p̄cepto hꝫiudicare iſtā circūſtantiam. vt .ſ. iuſte fiatdeūt̓. 16º. Iuſte qd̓ iuſtū ē ꝑſequeris. Sil̓rcelebrare ē de actibꝰ ꝗ referūt̉ ī deū. ⁊ rōeſine excellētie determīat ſibi circūſtātiamꝑſone: ꝗa n̄ a qͣlibet ꝑſona pōt exerceri. Hebreoꝝ 5º. Oīs potifex ab hoībus aſſumptuspro hoībus cōſtitutꝰ ē ad offerēduꝫ deo ⁊cͣ.Sil̓r ſacrificare ē de actibus excellētibꝰ quireferūt̉ ī deū ⁊ ī eiꝰ reuerētia maieſtatꝭ. rōecuiꝰ det̓mīat ſibi circūſtātiā loci. Un̄ deūt̓12. Caue ne offeras holocauſta tua ī oī locoquē videris. ſꝫ ī eo que elegerit dominꝰ. ſil̓riurare ē de actibus excelletibꝰ. quia iurareē ꝑ pͥma ꝟitatē aſſerere. ⁊ iō ē actꝰ excellensrōe cuiꝰ determīat ſibi circūſtātiā cauſe. vtvidelicet non fiat ſine cā debita. Iurare gͦnūqͣꝫ bn̄ pōt fieri ſīne cā. ſꝫ hͦ nō fac̄ maliciaactꝰ. quia ī genere bonꝰ ē. ſꝫ hͦ fac̄ excellētiaactꝰ. Dare ꝟo elimoſinā lꝫ ſit bonū ī generenō tamē ē actꝰ excellēs. Ideo ſimpl̓r ſine aliqua iſtarū circūſtantiarū licitū eſt ip̄m execere. predicci aūt actus no. quia ſūt actꝰ addeū relati ẜm ſe. ſic ergo iurare ſimpl̓r ſinecircūſtantia debite cae nō ē licitū. quia iurare ē actus ꝑ d̓m. ⁊ iō excellens ſacrificare:⁊ celebrare ſunt actus ad d̓m. Iudicare eſt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten